patari.org Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς    Συχνές Ερωτήσεις   Αναζήτηση   Κατάλογος Μελών   Ομάδες Μελών   Εγγραφή   Προφίλ   Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   Σύνδεση  patari.org Αρχική σελίδα -> Πολιτική συζήτηση Δημοσίευση απάντησης Όνομα μέλους Θέμα Περιεχόμενο Emoticons Περισσότερα Emoticons  Χρώμα γραμματοσειράς: Προεπιλογή Βαθύ Κόκκινο Κόκκινο Πορτοκαλί Καφέ Κίτρινο Πράσινο Λαδί Κυανό Μπλέ Βαθύ Μπλέ Λουλακί Βιολετί Λευκό Μαύρο  Μέγεθος γραμματοσειράς: Μέγεθος γραμματοσειράς Μικροσκοπικό Μικρό Κανονικό Μεγάλο Τεράστιο Να κλείσουν τα Tags [quote="απελάτης"][color=darkred][size=18][b]Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΕΧΝΑΣΜΑ[/b][/size][/color] Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο πιο πάνω κείμενο της ομιλίας του, αναφέρεται επανηλειμένα στο συγγραφικό έργο της βορειο-Αμερικανίδας Ναόμι Κλάιν. Η Κλάιν είναι γεννημένη στον Καναδά, εργάζεται ως δημοσιογράφος, είναι συγγραφέας και ταυτόχρονα ακτιβίστρια του κινήματος εναντίον της παγκοσμιοποίησης. Οι ιδέες της φαίνετε να έχουν επηρεάσει τον Μίκη Θεοδωράκη και περισσότερο τον συνεργάτη του Γιώργο Κασιμάτη, καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου. Η Ναόμι Κλάιν με στοιχεία αποδεικνύει ότι η παρούσα κρίση χρησιμοποιείται συνειδητά απ’ την άρχουσα τάξη των ΗΠΑ, για να περάσει πολιτικές που εξυπηρετούν τις μεγάλες εταιρίες ώστε να πλουτίσουν οι ίδιοι ακριβώς "παίκτες' και ταυτόχρονα να προωθηθούν τα σχέδια παγκοσμιοποίησης των αγορών και παγκόσμιας διακυβέρνησης. Η Ναόμι Κλάιν έχει δίκιο. Η άρχουσα τάξη προσπαθεί, πράγματι, να μεταβάλει την δυσμενή (γι’ αυτήν) κατάσταση στο αντίθετο της: το μειονέκτημα να γίνει πλεονέκτημα. Παρατηρώντας όμως ότι η άρχουσα τάξη αξιοποιεί για δικό της όφελος την κρίση (κρίση του δικού της οικονομικού συστήματος) η Κλάιν συμπεραίνει αυθαίρετα ότι την έχει προκαλέσει κιόλας, τεχνητά, για να εξυπηρετήσει σχέδια της! Είναι το ίδιο σα να πούμε ότι οι εργολάβοι, που θα ωφεληθούν ασφαλώς από ένα καταστροφικό σεισμό, δεν μπορεί παρά να είναι οι ίδιοι που τον προκάλεσαν! Το λάθος της Κλάιν δεν είναι τυχαίο αλλά έχει την ρίζα του στην προφανή πεποίθηση της ότι ο καπιταλισμός (ή αλλιώς, η οικονομία της αγοράς) δεν είναι ένα κοινωνικό σύστημα γεμάτο αντιφάσεις, που η εξέλιξη τις έχει οξύνει στο έπακρο, δεν είναι ένα σύστημα καταδικασμένο να εκλείψει κι αυτό, όπως η μεσαιωνική φεουδαρχία και η αρχαία δουλοκτησία, αλλά είναι η τελευταία μορφή κοινωνικής οργάνωσης που γνώρισε η ιστορία και γι’ αυτό είναι αιώνια! Υπάρχουν βέβαια προβλήματα, αυτά όμως οφείλονται είτε στην κακοδιοίκηση κυβερνήσεων ή σε λάθος επιλογές τους, όπως μπορεί να είναι η επιλογή λαθεμένης οικονομικής θεωρίας! Συγκεκριμένα η υιοθέτηση των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων της «σχολής του Σικάγου», δηλαδή αντιλήψεων του οικονομολόγου Μίλτον Φρίντμαν - κήρυκα της πλήρους απορρύθμισης των αγορών, αντί των αντιλήψεων του Τζων Μέυναρντ Κέυνς, υποστηρικτή του κρατικού παρεμβατισμού ο οποίος παρεμβατισμός εφαρμόστηκε προπολεμικά από τον Πρόεδρο Ρούσβελτ, με το περίφημο Νιου Ντηλ, και μεταπολεμικά μεταλαμπαδεύτηκε σε ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο. Η Κλάιν νομίζει ότι οι οικονομικές «θεωρίες» προσδιορίζουν την πραγματικότητα και όχι το αντίθετο: Η πραγματικότητα τις θεωρίες. Η πρόταση του Κέυνς ανταποκρίνονταν στις προπολεμικές δυνατότητες των ΗΠΑ ,οι οποίες τότε κατείχαν το 60% της παγκόσμιας παραγωγής και διέθεταν τεράστια πλεονάσματα απ’ τα οποία το κράτος μπορούσε να χρηματοδοτήσει μεγάλα δημόσια έργα, ώστε να απορροφηθούν οι άνεργοι και το χρήμα που έμπαινε στην κυκλοφορία να λειτουργήσει σαν πολλαπλασιαστής για ολόκληρη την οικονομία. Στην δεκαετία του ’30 η αμερικάνικη οικονομία έπασχε από υπεραιμία ενώ τώρα υποφέρει από αναιμία. Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος οφειλέτης του πλανήτη και κράτος παράσιτο. Στα μεταπολεμικά χρόνια το αμερικάνικο αλλά και το διεθνές κεφάλαιο κέρδισε χρόνο με τις συγχωνεύσεις σε γιγάντιες υπερεθνικές εταιρίες και το πρόβλημα τώρα είναι να ολοκληρώσει την συγκεντροποίηση της παγκόσμιας οικονομίας καταβροχθίζοντας τις μη μονοπολικές επιχειρήσεις στον πλανήτη, αφού πρώτα καταφέρει να γκρεμίσει κάθε λογίς προστατευτικά εμπόδια που επιτρέπουν στα μικρά διάσπαρτα κεφάλαια να αντιστέκονται στον ανταγωνισμό και να επιβιώνουν. Με άλλα λόγια, ο νεοφιλελευθερισμός και δημιουργία μια ενιαίας παγκόσμιας αγοράς, εντός τις οποίας τα υπερεθνικά θηρία θα αλωνίζουν αχαλίνωτα, για να δημιουργήσουν για τον εαυτό τους επιπλέον «ζωτικό χώρο», αποτελεί αδήριτη ανάγκη του σούπερ-μονοπωλιακού καπιταλισμού και αυτός είναι ο λόγος που έκανε τις νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις του Φρίντμαν επίκαιρες. Οι «καλές εποχές» του κεûνσιανισμού έχουν πλέον παρέλθει. Ζούμε την εποχή του άγριου καπιταλισμού που μας οδηγεί πίσω στην βαρβαρότητα όπου θα καταλήξουμε αναπόφευκτα αν ο έλεγχος της οικονομικής ζωής δεν περάσει από τα χέρια μιας χούφτας μεγιστάνων του πλούτου, στα χέρια της κοινωνίας. Αυτή είναι και η έννοια του διλήμματος που η αναφορές του έχουν γίνει τελευταία πολύ της μόδας : Σοσιαλισμός (=κοινωνισμός ελληνιστί) ή Βαρβαρότητα.[/quote] Επιλογές HTML Ανενεργό BBCode Ενεργό Smilies Ενεργά Απενεργοποίηση BBCode σ' αυτή τη δημοσίευση Απενεργοποίηση Smilies σ' αυτή τη δημοσίευση   Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες Μετάβαση στη: Επιλέξτε μια Δημόσια Συζήτηση Ανοιχτά φόρουμ----------------Πολιτική συζήτησηΠαιδική χαράΣτο περιθώριο  Ανασκόπηση Θέματος Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group Hellenic (Greek) by Alex Xenias - Διορθώσεις:Αλφόνσος Πάγκας