patari.org
Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς
Συχνές Ερωτήσεις
Αναζήτηση
Κατάλογος Μελών
Ομάδες Μελών
Εγγραφή
Προφίλ
Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας
Σύνδεση
patari.org Αρχική σελίδα
->
Πολιτική συζήτηση
Δημοσίευση απάντησης
Όνομα μέλους
Θέμα
Περιεχόμενο
Emoticons
Περισσότερα Emoticons
Χρώμα γραμματοσειράς:
Προεπιλογή
Βαθύ Κόκκινο
Κόκκινο
Πορτοκαλί
Καφέ
Κίτρινο
Πράσινο
Λαδί
Κυανό
Μπλέ
Βαθύ Μπλέ
Λουλακί
Βιολετί
Λευκό
Μαύρο
Μέγεθος γραμματοσειράς:
Μέγεθος γραμματοσειράς
Μικροσκοπικό
Μικρό
Κανονικό
Μεγάλο
Τεράστιο
Να κλείσουν τα Tags
[quote="Δ. ΤΟΥΜΠΑΝΗΣ"]Όχι, το κοίταξα. Δεν λείπει τίποτε. Απλά η αγγλική μετάφραση σπάει το κείμενο σε περισσότερες παραγράφους. Εγώ την παράθεση την βάζω ατόφια από την αρχή του κεφαλαίου «ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ» και μέχρι το σημείο που παραθέτω δεν λείπει απολύτως τίποτε. Σταματάω όμως σε σημείο που δεν έχει σχέση με το θέμα που θέλω να αναδείξω και επανέρχομαι στην τελευταία παράγραφο (υποκεφάλαιο) που το θέμα της το θεωρώ το ίδιο σημαντικό με τις τράπεζες διότι αφορά κάτι παρεμφερές: την εθνικοποίηση των ασφαλιστικών εταιριών. Εκεί και τελειώνει το κεφάλαιο του Λένιν για τις τράπεζες. Το επόμενο κεφάλαιο είναι «ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ». Όλο το βιβλίο είναι αποθησαυρισμένη πείρα και πρέπει να διαβαστεί από όσους θέλουν να συμβάλουν στην ορθολογική οργάνωση της νέας κοινωνίας, που είναι μακρόχρονη διαδικασία και δεν επιτυγχάνεται από την μια μέρα στην άλλη. Έχω την γνώμη ότι η μετάφραση στην ελληνική έκδοση των απάντων είναι πολύ καλή και προσεγμένη. Αν θυμάμαι καλά άρχισε πριν την δικτατορία και ολοκληρώθηκε στην μεταπολίτευση. Ο τόμος που κρατάω είναι ο 34ος και το κεφάλαιο ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ξεκινάει στην σελίδα 161.[/quote]
Επιλογές
HTML
Ανενεργό
BBCode
Ενεργό
Smilies
Ενεργά
Απενεργοποίηση BBCode σ' αυτή τη δημοσίευση
Απενεργοποίηση Smilies σ' αυτή τη δημοσίευση
Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Μετάβαση στη:
Επιλέξτε μια Δημόσια Συζήτηση
Ανοιχτά φόρουμ
----------------
Πολιτική συζήτηση
Παιδική χαρά
Στο περιθώριο
Ανασκόπηση Θέματος
Συγγραφέας
Μήνυμα
Δ. ΤΟΥΜΠΑΝΗΣ
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Σεπ 22, 2011 8:00 am
Θέμα δημοσίευσης:
Είναι στο μεγάλο απόσπασμα που παρέλειψα όπως έχω πει.
Εγώ ήθελα να δείξω μόνο ότι ο Λένιν όταν μιλάει για εθνικοποίηση των τραπεζών δεν εννοεί δήμευση περιουσιών -όπως διαδίδει η αστική αντίδραση για να τρομάξει τους ιδιώτες ή όπως θέλουν να πιστεύουν κάποιοι δήθεν αριστεροί μικροαστοί, ότι εννοεί ο Λένιν. Επειδή οι μικροαστοί ονειρεύονται επιστροφή στον 17ο και 18ο αιώνα που υπήρχαν μόνο μικροί επιχειρηματίες και όχι τα μονοπώλια που προλεταροποιούν τον μικροαστό. Ο τροχός της ιστορίας δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Στα μικρομάγαζα. Πάει μπροστά: στις μεγάλες παραγωγικές μονάδες που διευθύνουν όμως όχι κάποιοι ανεξέλεγκτοι καπιταλιστές αλλά οι συνεταιρισμένοι παραγωγοί. Στην νέα κοινωνία οι μικροαστοί πρέπει να μάθουν να συνεργάζονται χωρίς αφεντικά μέσα στην παραγωγική κοινότητα που θα επιλέξουν να συμμετέχουν. Φυσικά αυτό θα συμβεί μέσα από μια διαδικασία σε βάθος χρόνου, όπου ο μικροαστός θα επιλέξει αν προτιμάει να βολοδέρνει μόνος του σαν αφεντικό της πλάκας ή αν θα προσχωρήσει στον συνεταιρισμό.
vngelis
Δημοσιεύθηκε: Τετ Σεπ 21, 2011 11:40 pm
Θέμα δημοσίευσης:
Παράθεση:
In Germany there are only four very large private banks of national importance. In America there are only two. It is easier, more convenient, more profitable for the financial magnates of those banks to unite privately, surreptitiously, in a reactionary and not a revolutionary way, in a bureaucratic and not a democratic way, bribing government officials (this is the general rule both in America and in Germany), and preserving the private character of the banks in order to preserve secrecy of operations, to milk the state of millions upon millions in “super-profits”, and to make financial frauds possible.
Το παραπανω δεν το βρισκο στα Ελληνικα εκτως εαν δεν το ειδα...
Μιλαει για 4 μεγαλες τραπεζες στην Γερμανις και πως Αμερικανοι και Γερμανοι δοροδοκουν κυβερνητικους υπαλληλους σαν γενικο κανονα - δηλαδη το τι ειχε γινει με την Σιεμενς μετα απο 100 περιπου χρονια που το εγραψε ο Λενιν
Δ. ΤΟΥΜΠΑΝΗΣ
Δημοσιεύθηκε: Δευ Σεπ 19, 2011 3:42 pm
Θέμα δημοσίευσης:
Όχι, το κοίταξα. Δεν λείπει τίποτε. Απλά η αγγλική μετάφραση σπάει το κείμενο σε περισσότερες παραγράφους. Εγώ την παράθεση την βάζω ατόφια από την αρχή του κεφαλαίου «ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ» και μέχρι το σημείο που παραθέτω δεν λείπει απολύτως τίποτε. Σταματάω όμως σε σημείο που δεν έχει σχέση με το θέμα που θέλω να αναδείξω και επανέρχομαι στην τελευταία παράγραφο (υποκεφάλαιο) που το θέμα της το θεωρώ το ίδιο σημαντικό με τις τράπεζες διότι αφορά κάτι παρεμφερές: την εθνικοποίηση των ασφαλιστικών εταιριών. Εκεί και τελειώνει το κεφάλαιο του Λένιν για τις τράπεζες.
Το επόμενο κεφάλαιο είναι «ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ».
Όλο το βιβλίο είναι αποθησαυρισμένη πείρα και πρέπει να διαβαστεί από όσους θέλουν να συμβάλουν στην ορθολογική οργάνωση της νέας κοινωνίας, που είναι μακρόχρονη διαδικασία και δεν επιτυγχάνεται από την μια μέρα στην άλλη. Έχω την γνώμη ότι η μετάφραση στην ελληνική έκδοση των απάντων είναι πολύ καλή και προσεγμένη. Αν θυμάμαι καλά άρχισε πριν την δικτατορία και ολοκληρώθηκε στην μεταπολίτευση. Ο τόμος που κρατάω είναι ο 34ος και το κεφάλαιο ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ξεκινάει στην σελίδα 161.
Δ. ΤΟΥΜΠΑΝΗΣ
Δημοσιεύθηκε: Δευ Σεπ 19, 2011 1:08 pm
Θέμα δημοσίευσης:
Vngelis
θα το κοιτάξω μόλις βρω χρόνο.
vngelis
Δημοσιεύθηκε: Δευ Σεπ 19, 2011 11:45 am
Θέμα δημοσίευσης:
Το κειμενο στα Αγγλικα στο ιντερνετ. Νομιζω οτι λοιπουν και αλλα κομματια μετα απο μια προχειρη αναγνωση
http://www.marxists.org/archive/lenin/works/1917/ichtci/04.htm#v25zz99h-333
Δ. ΤΟΥΜΠΑΝΗΣ
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Σεπ 18, 2011 2:04 pm
Θέμα δημοσίευσης: ΠΩΣ ΕΝΝΟΟΥΝ ΟΙ ΛΕΝΙΝΙΣΤΕΣ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ
ΠΩΣ ΕΝΝΟΟΥΝ ΟΙ ΛΕΝΙΝΙΣΤΕΣ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ
(Γιατί θα μας ξανά χρειαστεί)
Οι θέσεις του Λένιν για το ζήτημα των τραπεζών, όπως διατυπώθηκαν στις παραμονές της Οκτωβριανής Επανάστασης στην μπροσούρα του «
Η καταστροφή που μας απειλεί και πώς πρέπει να την καταπολεμήσουμε
» (Σεπτέμβρης 1917)
ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ
Όπως είναι γνωστό, οι τράπεζες αποτελούν τα κέντρα της σύγχρονης οικονομικής ζωής, τους βασικούς νευραλγικούς κόμβους όλου του καπιταλιστικού συστήματος εθνικής οικονομίας. Το να μιλάς για «ρύθμιση της οικονομικής ζωής» και να παρακάμπτεις το ζήτημα της εθνικοποίησης των τραπεζών σημαίνει είτε ότι δείχνεις τη μεγαλύτερη αμάθεια, είτε ότι πας να ξεγελάσεις το «λαουτζίκο» με παχιά λόγια και μεγαλόστομες υποσχέσεις, με την προμελετημένη απόφαση να μην εκπληρώσεις αυτές τις υποσχέσεις.
Το να ελέγχεις και να ρυθμίζεις την προμήθεια των σιτηρών, ή γενικά την παραγωγή και την κατανομή των προϊόντων, χωρίς να ελέγχεις, χωρίς να ρυθμίζεις τις πράξεις των τραπεζών, είναι παραλογισμός. Μοιάζει με το να μαζεύεις τα «καπικάκια», που περνάνε τυχαία από τα χέρια σου και να κλείνεις τα μάτια μπρος σε εκατομμύρια ρούβλια. Οι σύγχρονες τράπεζες έχουν συνυφανθεί τόσο στενά και αδιάρρηκτα με το εμπόριο (των σιτηρών και κάθε άλλου είδους) και με τη βιομηχανία, που, αν δεν «βάλεις χέρι» στις τράπεζες, δεν μπορεί να γίνει απολύτως τίποτε το σοβαρό, τίποτε το «επαναστατικό-δημοκρατικό».
Μήπως όμως αυτό, το «να βάλει χέρι» το κράτος στις τράπεζες, είναι κάποια πολύ δύσκολη και μπερδεμένη επιχείρηση; Τους φιλισταίους προσπαθούν συνήθως να τους εκφοβίσουν ακριβώς με μια τέτοια εικόνα – προσπαθούν, φυσικά, να το κάνουν αυτό οι καπιταλιστές και οι συνήγοροί τους, γιατί αυτό τους συμφέρει.
Στην πραγματικότητα όμως η εθνικοποίηση των τραπεζών, χωρίς ν’ αφαιρεί ούτε ένα απολύτως καπίκι από κανέναν «ιδιοκτήτη», δεν παρουσιάζει καμιά απολύτως δυσκολία ούτε τεχνική, ούτε πολιτιστική και παρεμποδίζεται
αποκλειστικά
από τη βρωμερή απληστία μιας ασήμαντης χούφτας πλουσίων.
Αν την εθνικοποίηση των τραπεζών τη συγχέουν τόσο συχνά με τη δήμευση των ιδιωτικών περιουσιών, για διάδοση της σύγχυσης αυτής εννοιών φταίει ο αστικός τύπος, που το συμφέρον του είναι να εξαπατά το κοινό
.
*
Η ιδιοκτησία στα κεφάλαια που διαχειρίζονται οι τράπεζες και που συγκεντρώνονται στις τράπεζες πιστοποιείται με έντυπα και χειρόγραφα αποδεικτικά έγγραφα, που λέγονται μετοχές, ομολογίες, γραμμάτια, αποδείξεις κτλ. Κανένα απ’ αυτά τα αποδεικτικά έγγραφα δεν χάνεται ούτε και αλλάζει με την εθνικοποίηση των τραπεζών, δηλαδή με τη συγχώνευση όλων των τραπεζών σε μια κρατική τράπεζα.
Όποιος είχε 15 ρούβλια, σύμφωνα με το βιβλιάριο του ταμιευτηρίου, παραμένει κάτοχος των 15 ρουβλιών και υστέρα από την εθνικοποίηση των τραπεζών, κι όποιος είχε 15 εκατομμύρια αυτός κι υστέρα από την εθνικοποίηση των τραπεζών θα έχει 15 εκατομμύρια σε μετοχές, ομολογίες, γραμμάτια, εμπορικά αποδεικτικά έγγραφα και τα παρόμοια
.
Σε τι λοιπόν συνίσταται η σημασία της εθνικοποίησης των τραπεζών;
Στο ότι είναι αδύνατον να γίνει οποιοσδήποτε πραγματικός έλεγχος στις ξεχωριστές τράπεζες και στις πράξεις τους (ακόμη κι αν έχει καταργηθεί το εμπορικό απόρρητο κτλ.), γιατί δεν μπορεί να παρακολουθήσει κανείς τις εξαιρετικά πολύπλοκες, μπερδεμένες και πανούργες μεθόδους που χρησιμοποιούνται κατά τη σύνταξη των ισολογισμών, την ίδρυση εικονικών επιχειρήσεων και υποκαταστημάτων, τη χρησιμοποίηση βαλτών προσώπων κτλ, κτλ. Μόνο η ένωση όλων των τραπεζών σε μια,
χωρίς να σημαίνει αυτή καθαυτή ούτε την παραμικρότερη αλλαγή στις σχέσεις ιδιοκτησίας, χωρίς να αφαιρεί, το επαναλαμβάνουμε, ούτε ένα καπίκι από κανένα ιδιοκτήτη
, δίνει τη
δυνατότητα
για έναν πραγματικό έλεγχο,
φυσικά με τον όρο πως θα εφαρμόζονται όλα τα άλλα μέτρα που αναφέραμε πιο πάνω
. Μόνο με την εθνικοποίηση των τραπεζών
μπορούμε να πετύχουμε
, ώστε να ξέρει το κράτος πού και πώς, από πού και πότε διοχετεύονται τα εκατομμύρια και τα δισεκατομμύρια. Και μόνο ο έλεγχος πάνω στις τράπεζες, σ’ αυτό το κέντρο, τον κύριο άξονα και βασικό μηχανισμό του καπιταλιστικού κύκλου εργασιών, θα επέτρεπε να οργανωθεί, στην πράξη κι όχι στα λόγια, ο έλεγχος όλης της οικονομικής ζωής, της παραγωγής και της κατανομής των σπουδαιότερων προϊόντων, να οργανωθεί η «ρύθμιση της οικονομικής ζωής», που διαφορετικά είναι καταδικασμένη αναπότρεπτα να παραμείνει μια υπουργική φράση για την εξαπάτηση του λαουτζίκου. Μόνο ο έλεγχος των πράξεων των τραπεζών, με τον όρο ότι θα έχουν ενωθεί σε μια κρατική τράπεζα, επιτρέπει να οργανωθεί, με τη βοήθεια άλλων ευκολοεφάρμοστων μέτρων, μια πραγματική είσπραξη του φόρου εισοδήματος, χωρίς να μπορούν να κρύβουν την περιουσία και τα εισοδήματα, ενώ σήμερα αυτός ο φόρος εισοδήματος εξακολουθεί να είναι σε τεράστιο βαθμό πλασματικός.
Θα αρκούσε να εκδοθεί απλώς ένα διάταγμα για την εθνικοποίηση των τραπεζών, κι όσο για την πραγματοποίησή της, θα την κάνουν μόνοι τους οι διευθυντές και οι υπάλληλοι. Εδώ δεν χρειάζεται κανένας ιδιαίτερος μηχανισμός, κανένα ιδιαίτερο προπαρασκευαστικό μέτρο από μέρους του κράτους. Το μέτρο αυτό μπορεί να εφαρμοστεί ακριβώς μ’ ένα διάταγμα, "διαμιάς". Γιατί η οικονομική δυνατότητα ενός τέτοιου μέτρου έχει δημιουργηθεί από τον ίδιο τον καπιταλισμό, μια και η ανάπτυξή του έφτασε μέχρι τα γραμμάτια, τις μετοχές, τις ομολογίες κ.λπ.
Εδώ υπολείπεται μονάχα η ενοποίηση της λογιστικής
, κι αν το επαναστατικό-δημοκρατικό κράτος έπαιρνε την απόφαση να συγκληθούν αμέσως, τηλεγραφικώς, σε κάθε πόλη συνελεύσεις και στις περιοχές και σ' όλη τη χώρα συνέδρια των διευθυντών και των υπαλλήλων για τη χωρίς αναβολή συνένωση όλων των τραπεζών σε μια κρατική τράπεζα, η μεταρρύθμιση αυτή θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μέσα σε μερικές εβδομάδες. Είναι ευνόητο ότι ακριβώς οι διευθυντές και οι ανώτεροι υπάλληλοι θα πρόβαλλαν αντίσταση, θα προσπαθούσαν να εξαπατήσουν το κράτος, να τραβήξουν την υπόθεση σε μάκρος κ.λπ., γιατί οι κύριοι αυτοί θα έχαναν τις ιδιαίτερα προσοδοφόρες θεσούλες τους, θα έχαναν τη δυνατότητα να κάνουν ιδιαίτερα επικερδείς κερδοσκοπικές επιχειρήσεις.
Εδώ βρίσκεται όλη η ουσία.
Δεν υπάρχουν όμως ούτε οι παραμικρότερες τεχνικές δυσκολίες για τη συνένωση των τραπεζών, κι αν η κρατική εξουσία δεν είναι μόνο στα λόγια επαναστατική (δηλαδή, αν δεν φοβάται να ξεκόψει από την αρτηριοσκλήρωση και τη ρουτίνα), αν δεν είναι μόνο στα λόγια δημοκρατική (δηλαδή, αν δρα προς το συμφέρον της πλειοψηφίας του λαού κι όχι μιας χούφτας πλουσίων), τότε θ’ αρκούσε να εκδώσει ένα διάταγμα που θα προβλέπει την ποινή της δήμευσης της περιουσίας και της φυλάκισης των διευθυντών, των μελών της διεύθυνσης, των μεγάλων μετόχων, για την παραμικρότερη χρονοτριβή στην υπόθεση και για την προσπάθεια να αποκρύψουν έγγραφα και λογαριασμούς, θα έφτανε λ.χ. να ενωθούν
χωριστά
οι φτωχοί υπάλληλοι και να χορηγείται χρηματική αμοιβή σε όσους ανακαλύπτουν τις απάτες και τις κωλυσιεργίες των πλουσίων, – και η εθνικοποίηση των τραπεζών θα γινόταν ομαλότερα από ομαλά, γρηγορότερα από γρήγορα.
Τα οφέλη από την εθνικοποίηση των τραπεζών θα ήταν τεράστια για όλο το λαό, και όχι ειδικά για τους εργάτες (γιατί οι εργάτες δεν έχουν πολλές δοσοληψίες με τις τράπεζες), αλλά για τη μάζα των αγροτών και των μικροεπιχειρηματιών. Θα είχαμε μια γιγάντια εξοικονόμηση της εργασίας, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι το κράτος θα διατηρούσε τον προηγούμενο αριθμό τραπεζικών υπαλλήλων, και πάλι η εθνικοποίηση θα σήμαινε ένα εξαιρετικά μεγάλο βήμα προς τα μπρος, προς μια καθολική (γενική) χρησιμοποίηση των τραπεζών, προς την αύξηση του αριθμού των υποκαταστημάτων τους, και οι πράξεις τους θα γίνονταν πιο προσιτές κ.λπ. κλπ. Οι πιστώσεις θα γίνονταν πάρα πολύ πιο προσιτές και πιο εύκολες ακριβώς για τους
μικρο
νοικοκυρέους, για την αγροτιά. Και το κράτος θα αποκτούσε, για πρώτη φορά, τη δυνατότητα πρώτα να
επιβλέπει
όλες τις κύριες χρηματικές πράξεις, χωρίς απόκρυψή τους, ύστερα να τις ελέγχει, κατόπι να ρυθμίζει την οικονομική ζωή, τέλος να
παίρνει
εκατομμύρια και δισεκατομμύρια για τις μεγάλες κρατικές επιχειρήσεις, χωρίς να πληρώνει «για την εξυπηρέτηση» εξωφρενικές «μεσιτείες» στους κυρίους καπιταλιστές. Γι' αυτό –και μόνο γι' αυτό– όλοι οι καπιταλιστές, όλοι οι αστοί καθηγητές, όλη η αστική τάξη, όλοι οι Πλεχάνοφ, Πότρεσοφ και Σία που την υπηρετούν είναι έτοιμοι με αφρούς στο στόμα να καταπολεμήσουν την εθνικοποίηση των τραπεζών, να σοφιστούν χίλιες προφάσεις ενάντια σ' αυτό το ευκολότατο και επιτακτικότατο μέτρο, παρά το γεγονός ότι, ακόμη και από την άποψη της «άμυνας» της χώρας, δηλαδή από στρατιωτική άποψη, το μέτρο αυτό θα ήταν τεράστιο πλεονέκτημα, θα ανέβαζε σε τεράστιες διαστάσεις τη «στρατιωτική δύναμη» της χώρας.
********
Η εθνικοποίηση των τραπεζών θα διευκόλυνε εξαιρετικά την ταυτόχρονη εθνικοποίηση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, δηλαδή τη συνένωση όλων των ασφαλιστικών εταιριών σε μία, τη συγκεντροποίηση της δράσης τους, τον έλεγχό τους από το κράτος. Τα συνέδρια των υπαλλήλων των ασφαλιστικών εταιριών θα πραγματοποιούσαν κι εδώ τη συνένωση αυτή αμέσως και χωρίς καμιά δυσκολία, αν το επαναστατικό-δημοκρατικό κράτος έβγαζε το σχετικό διάταγμα κι έδινε εντολή στους διευθυντές, στους μεγάλους μετόχους να πραγματοποιήσουν τη συνένωση χωρίς την ελάχιστη καθυστέρηση με αυστηρή προσωπική τους ευθύνη. Οι καπιταλιστές έχουν επενδύσει εκατοντάδες εκατομμύρια στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις
•
όλη τη δουλειά την κάνουν οι υπάλληλοι. Η συνένωση των ασφαλιστικών εταιριών θα μείωνε τα ασφάλιστρα, θα έδινε ένα σωρό πλεονεκτήματα και διευκολύνσεις σε όλους τους ασφαλισμένους, θα επέτρεπε να πλαταίνει ο κύκλος τους με την ίδια δαπάνη δυνάμεων και μέσων. Κανένας απολύτως άλλος λόγος, έκτος από την αρτηριοσκλήρωση, τη ρουτίνα και την απληστία μιας χούφτας ανθρώπων που κατέχουν προσοδοφόρες θεσούλες, δεν εμποδίζει αυτή τη μεταρρύθμιση, που συνάμα θα ανέβαζε και την «αμυντική ικανότητα» της χώρας, εξοικονομώντας τη λαϊκή εργασία, ξανοίγοντας πολλές σοβαρότατες δυνατότητες για τη «ρύθμιση της οικονομικής ζωής» στην πράξη κι όχι στα λόγια.
___________________________
*
Αν ψάξετε στο Google θα βρείτε πολλές φορές το συγκεκριμένο κείμενο του Λένιν για το ζήτημα των τραπεζών. Όμως τα σημεία που έχω χρωματίσει με βαθύ μπλε έχουν αφαιρεθεί. Γιατί; Τα θεωρούσαν ασήμαντα οι ψευτο-αριστεροί μας; Ή το ψαλίδισμα δείχνει ότι καταλαβαίνουν το μεταβατικό στάδιο (δικτατορία του προλεταριάτου) προς την ολοκληρωτική επικράτηση του σοσιαλισμού, με τον τρόπο που το περιγράφει η αντικομουνιστική προπαγάνδα της κυρίαρχης τάξης;
Powered by
phpBB
© 2001, 2005 phpBB Group
Hellenic (Greek) by Alex Xenias - Διορθώσεις:Αλφόνσος Πάγκας