patari.org
Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς
Συχνές Ερωτήσεις
Αναζήτηση
Κατάλογος Μελών
Ομάδες Μελών
Εγγραφή
Προφίλ
Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας
Σύνδεση
patari.org Αρχική σελίδα
->
Πολιτική συζήτηση
Δημοσίευση απάντησης
Όνομα μέλους
Θέμα
Περιεχόμενο
Emoticons
Περισσότερα Emoticons
Χρώμα γραμματοσειράς:
Προεπιλογή
Βαθύ Κόκκινο
Κόκκινο
Πορτοκαλί
Καφέ
Κίτρινο
Πράσινο
Λαδί
Κυανό
Μπλέ
Βαθύ Μπλέ
Λουλακί
Βιολετί
Λευκό
Μαύρο
Μέγεθος γραμματοσειράς:
Μέγεθος γραμματοσειράς
Μικροσκοπικό
Μικρό
Κανονικό
Μεγάλο
Τεράστιο
Να κλείσουν τα Tags
[quote="Κ.Ν."]Δύο μέτρα και δύο σταθμά από τις κρατικές σκηνοθεσίες. Από μία φόρα παρτίδα τα πρόσωπα και τα ονόματα των υποτιθέμενων ληστών και τρομοκρατών (συνεργατών της ΓΑΔΑ), και από την άλλη της επίσης σκηνοθετημένης δολοφονίας του πακιστανού λαθρομετανάστη, που ούτε ίχνος φωτογραφίας και ονόματος των υποτιθέμενων ελλήνων «δολοφόνων» του, δεν είδαμε. [size=18]Η κρατική απάτη σε όλο το μεγαλείο της. [/size][/quote]
Επιλογές
HTML
Ανενεργό
BBCode
Ενεργό
Smilies
Ενεργά
Απενεργοποίηση BBCode σ' αυτή τη δημοσίευση
Απενεργοποίηση Smilies σ' αυτή τη δημοσίευση
Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Μετάβαση στη:
Επιλέξτε μια Δημόσια Συζήτηση
Ανοιχτά φόρουμ
----------------
Πολιτική συζήτηση
Παιδική χαρά
Στο περιθώριο
Ανασκόπηση Θέματος
Συγγραφέας
Μήνυμα
oργισμενος
Δημοσιεύθηκε: Τρι Φεβ 12, 2013 1:38 pm
Θέμα δημοσίευσης: οχι ρε παιδια και αυτος
https://www.youtube.com/watch?v=BZPMlS4zHVg
Αυτο δεν θα το ξεχασω οσο ζω.Δεν θελω να τον ακουω ,ουτε να τον βλέπω
Χερι χερι
Δημοσιεύθηκε: Τρι Φεβ 12, 2013 1:01 am
Θέμα δημοσίευσης: νατος!
χερι χερι με την προβοκατσια
http://www.eglimatikotita.gr/2013/02/blog-post_5687.html
vngelis
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Φεβ 10, 2013 2:48 pm
Θέμα δημοσίευσης:
ΚΛΑΣ έγραψε:
Πάντως, ο κόσμος μας δεν πρόκειται να γίνει καλύτερος, με το να βάζουμε βόμβες σε εμπορικά καταστήματα ή ληστεύοντας τράπεζες ή δολοφονώντας τους αστυφύλακες στις σκοπιές τους.
Αυτό που χρειάζεται είναι μια βαθύτερη κατανόηση του εαυτού μας και των λειτουργούντων φαινομένων γύρω μας και στην συνέχεια να αναπτύξουμε το θάρρος, προκειμένου να προσφέρουμε μεγαλύτερη βοήθεια στον συνάνθρωπο μας.
ΥΓ. Άτομα αυτών των ηλικιών όπως των ανωτέρω, πρέπει να βρίσκονται σε Internet Cafe και όχι σε Δικαστικές Φυλακές.
Η βομβα στα εμπορικα καταστηματα μπηκαν οταν χαριστηκαν (τα Μολλ) απ'τον ιδρωτα του ελληνικου λαου απ'την εποχη των Ολυμπιακων.
Οι μπατσοι πραγματικα εξελιχθηκαν. Σταματησαν το επαγγελμα.
Ληστειες, βιασμοι, βασανισμοι, εκβιασμοι κτλ. γινονται εδω και πανω απο μια δεκαετια απ'την λαθρομεταναστευτικη επελαση. Δεν χρειαζεται αλλο η αστυνομια να τα κανει, αλλοι τα κανουν. Η αστυνομια χρειαζεται απλως να τηρει την ταξη, να μην μπορει να πει κανεις λεξη και να αντιδραει. Και μολις αντιδραει βγαζει τα ΜΑΤ και τους ψεκαζει. Παλια ψεκαζει γειτονιες για την ελονοησια, τωρα τους ψεκαζει για αλλους λογους.
Γι'αυτο γινεται η αστυνομια επισημα 'αντιρατσιστικη' και πολυπολιτισμικη για να συνεχιζονται τα εργα και οι πραξεις των μπατσων της μεταπολεμικης γενιας...σε νεα μορφη, πιο εκπαιδευμενη ναι, με γνωση και επιχειρηματα αλλα ουσιαστηκα στον ιδιο ρολο, να υπερασπιζονται τα μεγαλα συμφεροντα που ζουν και βασιλευουν χωρις φορους και με καρτα ελευθεριας σε οποια πολη κατοικουν. Για ολους τους αλλους υπαρχουν τα κελια...
ΤΑΡΙΦΟΔΙΑΙΤΟΣ
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Φεβ 10, 2013 1:09 pm
Θέμα δημοσίευσης:
μεταλίκ έγραψε:
Παράθεση:
Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση «φωτογραφήθηκαν ατύπως με κινητό τηλέφωνο περί την 13:11-13:14 ώρα και με ψηφιακή φωτογραφική μηχανή του Γραφείου Εγκληματολογικών Ερευνών της Υπηρεσίας περί την 13:30 ώρα».
Ωστόσο σε μία φωτογραφία υπάρχει ένα ρολόι τοίχου, το οποίο δείχνει 8.25. Μάλλον θα χάλασε!!!..
Σιγά την σκηνοθετημένη παράβλεψη, 5-6 ωρίτσες του ξέφυγαν του σκηνοθέτα. Αλώστε, ένας ερασιτέχνης ρουτινιάρης μπάτσος είναι ο καημενούλης, μην τον καρφώνετε και χάσει και την δουλίτσα του. Και επειδή εσύ φίλε G.-Τζίνι το παρατήρησες (που έπεσε ο σκηνοθέτας γ*μώ την τύχη του) ποιός άλλος θα το έβλεπε; Ωραία και τώρα που το ανέφερες στο Πατάρι και που σίγουρα η ΓΑΔΑ το παρακολουθεί, μήπως δεν θα κάνουν το παπί;.
Εδώ ο Σάββας και Χ. Ξηρός είχαν ομολογήσει πως έκλεψαν από το στρατόπεδο «σικιούριο» στην Λάρισα ρουκέτες που ήταν σε αποθήκη, κρυμμένοι στα κεραμίδια της. Ολοφάνερο ψέμα διότι οι ρουκέτες κρύβονταν υπογείως, που όχι μόνο κεραμίδια δεν υπήρχαν, αλλά ήταν κάτω από 3 μέτρα μπετό, για να προφυλαχτούν σε περίπτωση πολέμου από βομβαρδισμούς. Και αυτό το γνώριζαν πολύ καλά δικαστές, στρατιωτικοί, και κόμματα. θα κολλήσουν τώρα σε ένα ρολόι, που στο άνετο μπορούν να πουν πως ήταν χαλασμένο;
Οέο!!!
Μακάκες μπάτσοι ούτε μια σκηνοθεσία της προκοπής δεν είστε άξιοι να κάνετε. Έχετε χάρη που σας καλύπτουν τα ΜΜΠαραπληροφόρησης και τα ξεπουλημένα κόμματα και αποκόμματα.
Μην τους βρίζεις ρε μεταλίκ τους φουκαράδες τους μπάτσους. Ένα λαθάκι έκαναν την στιγμή που "γύριζαν την σκηνή". Στο παλιό γνωστό έργο "Το πάρτυ" ο μεγάλος Πήτερ Σέλερς παρίστανε έναν φουκαρά κομπάρσο που γύριζε μιά σκηνή πολεμική σε εποχή που υποτίθεται οτι δεν υπήρχαν ρολόγια. Γυρίζοντας την σκηνή είχε ξεχάσει να βγάλει το ρολόϊ του το οποίο έκανε "μπαμ" στο αριστερό του χέρι. Ο σκηνοθέτης τον κατσάδιασε, και ετοιμάστηκαν να ξαναγυρίσουν την σκηνή. Το ίδιο λοιπόν θα κάνουν και οι μπάτσοι. Θα ξαναγυρίσουν την σκηνή, κι'ούτε γάτα, ούτε ζημιά...
Κ.Ν.
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Φεβ 10, 2013 1:43 am
Θέμα δημοσίευσης:
Παράθεση:
Εδώ ο Σάββας και Χ. Ξηρός είχαν ομολογήσει πως έκλεψαν από το στρατόπεδο «σικιούριο» στην Λάρισα ρουκέτες που ήταν σε αποθήκη, κρυμμένοι στα κεραμίδια της. Ολοφάνερο ψέμα διότι οι ρουκέτες κρύβονταν υπογείως, που όχι μόνο κεραμίδια δεν υπήρχαν, αλλά ήταν κάτω από 3 μέτρα μπετό, για να προφυλαχτούν σε περίπτωση πολέμου από βομβαρδισμούς. Και αυτό το γνώριζαν πολύ καλά δικαστές, στρατιωτικοί, και κόμματα. θα κολλήσουν τώρα σε ένα ρολόι, που στο άνετο μπορούν να πουν πως ήταν χαλασμένο; Οέο!!!
Στο θέατρο της δίκης της 17 Νοέμβρη, είχαν συμβεί σημεία και τέρατα. Για παράδειγμα ο φερόμενος τρομοκράτης Τσελέντης από την Κεφαλονιά, Α' μηχανικός στα καράβια είχε ομολογήσει σωρεία ληστειών και εγκληματικών πράξεων σε διάστημα 2 χρόνων που ήταν υποτίθεται μέλλος της 17 Νοέμβρη.
Την ημέρα της δίκης του στις γυναικείες φυλακές στον Κορυδαλλό, μάρτυς ήταν και ο πλοίαρχος επίσης από την Κεφαλονιά, που ταξίδευαν για χρόνια στην ίδια εταιρία. Ο Καπετάνιος άρχισε την κατάθεση του ρωτώντας τον πρόεδρο, "πως είναι δυνατόν κύριε πρόεδρε, ο κατηγορούμενος να ομολογεί πως έχει διαπράξει ληστείες και δολοφονίες και στο ίδιο διάστημα (των 2 χρόνων), να εργάζεται εκτός Ελλάδας στο ίδιο καράβι μαζί μου; Και για να μην έχετε καμία αμφιβολία καταθέτω αντίγραφα των μισθολογικών καταστάσεων". Έπεσε σιγή, το προεδρείο κοιτάχτηκε αναμεταξύ του, όπως και οι δικηγόροι. Κατάπιαν την γλώσσα τους, και η ερώτηση έμεινε αναπάντητη. Διέκοψαν την συνεδρίαση, και στο επανόδων, εξέτασαν τον επόμενο μάρτυρα, σαν να μην συνέβαινε απολύτως τίποτα.
μεταλίκ
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Φεβ 10, 2013 1:16 am
Θέμα δημοσίευσης:
Παράθεση:
Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση «φωτογραφήθηκαν ατύπως με κινητό τηλέφωνο περί την 13:11-13:14 ώρα και με ψηφιακή φωτογραφική μηχανή του Γραφείου Εγκληματολογικών Ερευνών της Υπηρεσίας περί την 13:30 ώρα».
Ωστόσο σε μία φωτογραφία υπάρχει ένα ρολόι τοίχου, το οποίο δείχνει 8.25. Μάλλον θα χάλασε!!!..
Σιγά την σκηνοθετημένη παράβλεψη, 5-6 ωρίτσες του ξέφυγαν του σκηνοθέτα. Αλώστε, ένας ερασιτέχνης ρουτινιάρης μπάτσος είναι ο καημενούλης, μην τον καρφώνετε και χάσει και την δουλίτσα του. Και επειδή εσύ φίλε G.-Τζίνι το παρατήρησες (που έπεσε ο σκηνοθέτας γ*μώ την τύχη του) ποιός άλλος θα το έβλεπε; Ωραία και τώρα που το ανέφερες στο Πατάρι και που σίγουρα η ΓΑΔΑ το παρακολουθεί, μήπως δεν θα κάνουν το παπί;.
Εδώ ο Σάββας και Χ. Ξηρός είχαν ομολογήσει πως έκλεψαν από το στρατόπεδο «σικιούριο» στην Λάρισα ρουκέτες που ήταν σε αποθήκη, κρυμμένοι στα κεραμίδια της. Ολοφάνερο ψέμα διότι οι ρουκέτες κρύβονταν υπογείως, που όχι μόνο κεραμίδια δεν υπήρχαν, αλλά ήταν κάτω από 3 μέτρα μπετό, για να προφυλαχτούν σε περίπτωση πολέμου από βομβαρδισμούς. Και αυτό το γνώριζαν πολύ καλά δικαστές, στρατιωτικοί, και κόμματα. θα κολλήσουν τώρα σε ένα ρολόι, που στο άνετο μπορούν να πουν πως ήταν χαλασμένο;
Οέο!!!
Μακάκες μπάτσοι ούτε μια σκηνοθεσία της προκοπής δεν είστε άξιοι να κάνετε. Έχετε χάρη που σας καλύπτουν τα ΜΜΠαραπληροφόρησης και τα ξεπουλημένα κόμματα και αποκόμματα.
ηλεκτρονική Δημοκρατία
Δημοσιεύθηκε: Σαβ Φεβ 09, 2013 10:32 pm
Θέμα δημοσίευσης: Πανουσης - Παραγγελια πιτσας στο μελλον
Πανουσης - Παραγγελια πιτσας στο μελλον
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=Z7tUp4xRymQ
G.
Δημοσιεύθηκε: Σαβ Φεβ 09, 2013 9:25 pm
Θέμα δημοσίευσης:
Η ΕΛΑΣ έδωσε την Παρασκευή στη δημοσιότητα νέες φωτογραφίες των συλληφθέντων της Κοζάνης. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση «φωτογραφήθηκαν ατύπως με κινητό τηλέφωνο περί την 13:11-13:14 ώρα και με ψηφιακή φωτογραφική μηχανή του Γραφείου Εγκληματολογικών Ερευνών της Υπηρεσίας περί την 13:30 ώρα». Ωστόσο σε μία φωτογραφία υπάρχει ένα ρολόι τοίχου, το οποίο δείχνει 8.25. Μάλλον θα χάλασε!!!..
Πηγή:
http://tvxs.gr/node/119270
ΚΛΑΣ
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Φεβ 07, 2013 11:10 pm
Θέμα δημοσίευσης:
Το περιστατικό που συνέβη στην Κοζάνη και η αποκάλυψη ότι οι δράστες αυτού ήταν τρία νεαρά παιδάκια, με πολύ έντονα παιδικά χαρακτηριστικά στο προσωπό τους, είναι πολύ λυπηρό αλλά επιπλέον είναι και πολύ ανατριχιαστικό. Επίσης, ανατριχιαστικό και έξω από κάθε λογική, οποιασδήποτε φιλοσοφικής-θρησκευτικής-κομματικής- ιδεολογίας που υπαγορεύει αυτή, είναι και η <<ηθική>> υποστήριξη που παρέχουν οι γονείς τους, γι´αυτές τις πράξεις. Δίνοντας λαβή σε πολλούς να πουν την παροιμία: << Το μήλο κάτω από την μηλιά θα πέσει>>.
Προσωπικά, σε αυτό εδώ το φόρουμ, είχα εκφράσει την πεποίθηση(ανοίγωντας σχετικό θέμα) ότι όλα τα κακά αυτού του κόσμου, γεννιούνται από την τάση του ανθρώπου για ανεξέλεγκτο πλουτισμό, σε σημείο που να φτάνει τους θανάτους, τις εξαθλιώσεις και τις εκμεταλλεύσεις των ανθρώπων. Και είχα αντιπροτείνει ότι για να σταματήσει αυτό, θα πρέπει να δημιουργηθεί κίνημα, το οποίο θα ζητεί, ο λαός, να ψηφιστούν νόμοι, οι οποίοι θα βάζουν ένα όριο και φραγμό στο προσωπικό πλουτισμό, του κάθε ανθρώπου, έτσι ώστε εκτός των άλλων να μην υπάρχει και το φαινόμενο των μεγαλοκαρχαριών, όπου έχουν μετατρέψει την παγκόσμια αγορά, σε μονοπώλιο και τσιφλίκι τους.
Οπότε, υποστηρίζουμε φυσικά και την ταυτόχρονή κατάργηση του απάνθρωπου και άπληστου συστήματος, που λέγεται ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ!
Από εκεί και πέρα, δεν πρόκειται να λύσουμε το τεράστιο αυτό πρόβλημα, όταν μπαίνουμε με όπλα στις κακές φυσικά τράπεζες και αφαιρούμε τα χρήματα του κεφαλαίου, αλλά ταυτοχρόνως γεννούμε και εμπνέουμε τον φόβο στους υπαλλήλους αυτής, αφού έχουμε προτεταμένα τα όπλα και υπάρχουν κίνδυνοι δολοφονιών.
Σχετικά με την Αστυνομία και τους εκπροσώπους αυτής: Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αυτή είναι επιφορτισμένη για την εφαρμογή των νόμων του κράτους, οι οποίοι σε καμία περίπτωση δεν θα τους χαρακτηρίζαμε τους τελειότερους. Όμως, οι περισσότεροι νόμοι, βοηθούν στο να κρατούν μια ισορροπία στην κοινωνία και την αρμονία. Και είμαστε υποχρεωμένοι να τους ακολουθούμε, ασχέτως αν διαφωνούμε με κάποιους απ´αυτούς, καθόσον, αν ο καθένας από εμάς, αδιαφορούσε γι´αυτούς, και ακολουθούσε ο καθένας από εμάς, τον δικό του ηθικό νόμο, μάλλον θα είμασταν πάντοτε στο χάος και δεν θα υπήρχε ποτέ ηρεμία και ισορροπία στους ανθρώπους.
Φρονώ, ότι η σύγχρονη Αστυνομία, δεν είναι όπως αυτές που ήταν παλαιοτέρων εποχών, όπου οι βασανισμοί θεωρούνταν <<νόμιμη>> υποχρέωση και τα μέλη αυτής ήταν χαμηλού μορφωτικού επιπέδου( για να γινόταν κάποιος χωροφύλακας, έπρεπε να είχε φοιτήσει μέχρι την τετάρτη δημοτικού!). Τώρα, οι περισσότεροι εξ´αυτών είναι απόφοιτοι λυκείου και εισέρχονται στις Σχολές Αστυνομίας με στο σύστημα των παννελληνίων εξετάσεων(αξιοκρατικά και όχι <<βυσματικά>>). Σε όλα τα επίπεδα, έτσι και στην Αστυνομία, υπάρχει εξέλιξη, και ως επί το πλείστον ενδεχομένως να βαδίζουμε σε λαμπρότερες εποχές.
Σχετικά με τις υπερβολές που βλέπουμε από τα αστυνομικά όργανα στην συγχρονη εποχή, ενδεχομένως αυτό να οφείλεται στο γεγονός ότι δεν διδάσκονται μαθήματα από ειδικούς επιστήμονες, στο θέμα διαχείρισης του ψυχισμού τους σε ακραίες καταστάσεις. Με αποτέλεσμα, να υπάρχουν αυτές οι υπερβολές που βλέπουμε στις ανωτέρω φωτογραφίες και κατά συνέπεια μόνο αντιαισθητικό μπορεί να είναι, αλλά και ξεσηκώνει αισθήματα μίσους.
Πάντως, ο κόσμος μας δεν πρόκειται να γίνει καλύτερος, με το να βάζουμε βόμβες σε εμπορικά καταστήματα ή ληστεύοντας τράπεζες ή δολοφονώντας τους αστυφύλακες στις σκοπιές τους.
Αυτό που χρειάζεται είναι μια βαθύτερη κατανόηση του εαυτού μας και των λειτουργούντων φαινομένων γύρω μας και στην συνέχεια να αναπτύξουμε το θάρρος, προκειμένου να προσφέρουμε μεγαλύτερη βοήθεια στον συνάνθρωπο μας.
ΥΓ. Άτομα αυτών των ηλικιών όπως των ανωτέρω, πρέπει να βρίσκονται σε Internet Cafe και όχι σε Δικαστικές Φυλακές.
απελάτης.
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Φεβ 07, 2013 10:24 pm
Θέμα δημοσίευσης:
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
Ετεροχρονισμένος αλλά πάντα επίκαιρος σχολιασμός του βιβλίου του Ιταλού συγγραφέα
Τζιανφράνκο Σαγκουϊνέττι
.
Πριν αρκετά χρόνια έπεσε στα χέρια μας το βιβλίο του Ιταλού συγγραφέα Τζιανφράνκο Σαγκουϊνέττι «Περί της τρομοκρατίας και του Κράτους» (εκδόσεις «ύψιλον»). Στην Ιταλία το βιβλίο έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής απ’ το αναγνωστικό κοινό, όχι όμως και από την ιταλική κυβέρνηση που απαγόρευσε αυστηρώς την κυκλοφορία του. Η μετάφραση του στα ελληνικά κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1980 και μια δεύτερη έκδοση το 1982. Ήταν ευτύχημα ότι αυτό το πολύ διαφωτιστικό βιβλίο εξαντλήθηκε γρήγορα αλλά και δυστύχημα ότι παρά την εμπορική του επιτυχία κανείς εκδότης δεν ανέλαβε να το ξαναβγάλει.
*
Το θέμα του είναι ίσως σήμερα πιο επίκαιρο απ’ ότι ήταν τότε και αξίζει να σχολιαστεί έστω «ετεροχρονισμένα» κυρίως επειδή το βιβλίο του Σαγκουϊνέττι αποδείχνει ότι υπάρχουν πάντα και παντού άνθρωποι ικανοί να βλέπουν πέρα απ’ την μύτη τους και αρκετά έντιμοι για να λένε τα πράγματα με τ’ όνομα τους.
Η Ιταλία είναι ίσως απ’ τις πρώτες ευρωπαϊκές χώρες που γνώρισαν την «τρομοκρατία». Ποιος δεν έχει ακούσει για τις «Ερυθρές Ταξιαρχίες» που τόσο συχνά θυμίζουν οι Έλληνες εξωκοινοβουλευτικοί και που ο Τζίμης Πανούσης θεώρησε εμπορικό εύρημα να βαφτίσει το μουσικό του συγκρότημα με μια παραλλαγή του ονόματος τους;
Μ’ αυτές τις «Ταξιαρχίες» ασχολείται στο βιβλίο του και ο Σαγκουϊνέττι, για να υποστηρίξει, αντίθετα με όσα φαντάζονται οι Έλληνες εξωκοινοβουλευτικοί, ότι «μόνο ηλίθιοι δεν αντιλαμβάνονται πως οι Ερυθρές Ταξιαρχίες είναι το Κράτος, δηλαδή ένα απ’ τα πολλά ένοπλα παρακλάδια του».
Ο Σαγκουϊνέττι με ιστορικά παραδείγματα, πολιτικά επιχειρήματα και στοιχεία, αποδείχνει τη «σκευωρία της τρομοκρατίας» και καταγγέλλει το ιταλικό Κράτος ότι κατευθύνει και εκτελεί όλες τις τρομοκρατικές ενέργειες που αποδίδει άλλοτε σε φασίστες κι’ άλλοτε σε κομουνιστές, από την σφαγή της πλατείας Φοντάνα το 1969 μέχρι την δολοφονία του Μόρο. Τα στοιχεία που ήλθαν στο μεταξύ στο φως της δημοσιότητας τον επιβεβαιώνουν με το παραπάνω. Έχει αποδειχτεί ότι το σπίτι που κρατούνταν ο Μόρο ήταν ιδιοκτησία των ιταλικών μυστικών υπηρεσιών αλλά καμιά ιταλική κυβέρνηση, δεν ένιωσε υποχρεωμένη να δώσει κάποιες εξηγήσεις.
Απ’ ότι λεει ο ίδιος ο συγγραφέας η επίσημη κριτική σκέπασε το βιβλίο του με σιωπή. Η ιταλική τηλεόραση που ασχολήθηκε λίγο μαζί του τόκανε μόνο βάζοντας τους «ειδικούς» της να δηλώσουν ότι η «θέση» του βιβλίου δεν ήταν «καθόλου πειστική» μα δίχως να πουν στους τηλεθεατές, ποια ήταν τέλος πάντων αυτή η «μη πειστική θέση». Ίσως γι’ αυτό του το «ελάττωμα» το βιβλίο καταδιώχτηκε με συλλήψεις αυτών που το κυκλοφορούσαν και κατασχέσεις των αντιτύπων που έπεσαν στα χέρια της αστυνομίας.
Η ΣΤΡΑΤΙΓΙΚΗ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
«Πολύ καιρό προτού εμφανιστεί το θέαμα, (θέαμα αποκαλεί ο Σαγκουϊνέττι τον σκηνοθετημένο κίνδυνο της τυφλής τρομοκρατίας) ήδη η θρησκεία, που στάθηκε πάντα ένα πρότυπο λειτουργικής ιδεολογίας για όλες τις παλιές εξουσίες, είχε εφεύρει το διάβολο, πρώτο και ύψιστο
προβοκάτορα
, που έπρεπε να εξασφαλίσει τον πιο πλέριο θρίαμβο της βασιλείας του Θεού: αυτό που έκανε η θρησκεία ήταν να προβάλλει στον μεταφυσικό κόσμο την απλή αναγκαιότητα κάθε συγκεκριμένης και πραγματικής εξουσίας. Έτσι ο Κικέρωνας ήταν
αναγκασμένος
να μεγαλοποιήσει τον κίνδυνο που αντιπροσώπευε ο Κατιλίνας, ώστε να μεγεθύνει την δική του δόξα σαν σωτήρα της πατρίδας και να πολλαπλασιάσει τις δικές του ατασθαλίες. Για κάθε εξουσία, η αληθινή καταστροφή είναι μόνο το να την πετάξουν έξω απ’ την ιστορία και κάθε εξουσία απ’ την στιγμή που έχει αδυνατίσει, νοιώθοντας να πλησιάζει η αληθινή καταστροφή, προσπάθησε πάντα να στερεωθεί, εμφανιζόμενη ότι δίνει μια άνιση μάχη εναντίον ενός βολικού αντιπάλου».
Η ιταλική κυρίαρχη τάξη χρειάστηκε τις «Ερυθρές Ταξιαρχίες» για να μπορέσει να δημιουργήσει μια κατάσταση που θα εκφραζόταν με το αδέξιο αλλά απειλητικό σύνθημα «Η με το Κράτος ή με τις Ερυθρές Ταξιαρχίες», σε μια προσπάθεια να συσπειρώσει γύρω της όσες δυνάμεις μπορούσε για την άμυνα της.
Ο Σαγκουϊνέττι έκανε τις παρατηρήσεις του πολύ νωρίς (1979) και δεν είχε ίσως καταλάβει ότι η «τρομοκρατία» δεν ήταν η στρατηγική της ιταλικής αστικής τάξης αλλά του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού υπό την αμερικάνικη ηγεσία του. Κι’ όχι μόνο με την γενική έννοια της προβοκάτσιας που πάντα χρησιμοποιούσαν οι κυρίαρχες τάξεις, αλλά σαν ένα πολύ συγκεκριμένο και συστηματικά εφαρμοζόμενο σχέδιο για ολόκληρο τον πλανήτη.
Όχι μονάχα άτομα αλλά ολόκληρα κράτη βαφτίζονται κατά το δοκούν τρομοκρατικά ή ότι υποθάλπουν την τρομοκρατία. Τα κράτη αυτά μπαίνουν στο στόχαστρο των ΗΠΑ στο όνομα του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας». Η αρχή έγινε με τον βομβαρδισμό της Λιβύης, με δικαιολογία ότι τρομοκράτες του Καντάφι είχαν τοποθετήσει και πυροδοτήσει μια βόμβα σε βερολινέζικη ντισκοτέκ.
Το κομμουνιστικό κόμμα στην Ιταλία κινητοποίησε ολόκληρο τον μηχανισμό του για ν’ αποδείξει πως οι ανένταχτοι ακτιβιστές έξω απ’ τις γραμμές του ήταν η ένοπλη πάλη. Κι’ ότι ο ηγέτης τους δεν ήταν άλλος απ’ τον «αφελή», όπως τον χαρακτηρίζει ο Σαγκουϊνέττι, Πιφάνο ο οποίος πιάστηκε στα πράσα με δύο άχρηστα ρώσικα ολμοβόλα τα οποία είπε ότι του τα προμήθευσε η σταλινική παλαιστινιακή οργάνωση «Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης». Το όνομα αυτής της οργάνωσης αναμίχθηκε και στην πειρατεία του κρουαζιερόπλοιου «Άκιλε Λάουρο» στην Ελλάδα που άφησε αναπάντητα τεράστια ερωτηματικά. Στην Ιταλία κάποιος στρατηγός ονόματι Μιτσέλι έχει παραδεχτεί δημόσια τις σχέσεις των ιταλικών μυστικών υπηρεσιών με αυτή την οργάνωση.
«ΑΜΕΣΗ» ΚΑΙ «ΕΜΜΕΣΗ» ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΊΑ
.
Ο Σαγκουϊνέττι ταξινομεί την «τρομοκρατία» σε δύο κατηγορίες: την «άμεση» και την «έμμεση». Ίσως οι χαρακτηρισμοί να μην είναι πετυχημένοι. Αυτό όμως που θέλει να εξηγήσει, και το πετυχαίνει, είναι ότι η εξουσία των κυρίαρχων συμφερόντων έχει σα στόχο το εργατικό και λαϊκό κίνημα όταν δολοφονεί ανύποπτους πολίτες (άμεση τρομοκρατία) ή όταν χωρίς δισταγμό δολοφονεί ορισμένα δικά της στελέχη, (έμμεση τρομοκρατία).
Αυτή ακριβώς την έμμεση τρομοκρατία δεν μπορεί και δεν θέλει να καταλάβει η εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Αν και η ιστορία βρίθει από παραδείγματα, δυσκολεύεται να παραδεχτεί ότι η εξουσία μπορεί να εξοντώνει τα ίδια της τα στελέχη, όταν της είναι πιο χρήσιμα νεκρά παρά ζωντανά.
Μ’ αυτή την μέθοδο έχει πετύχει να δημιουργήσει την εντύπωση στον μέσο πολίτη ότι αυτός και το Κράτος έχουν ένα
κοινό εχθρό
: επομένως ο πολίτης πρέπει να είναι ενωμένος με το κράτος και να προσφέρει την υποστήριξη ή έστω την ανοχή του «στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας». Απ’ αυτή την άποψη, δεν είναι τυχαίο ότι οι Έλληνες ταγματασφαλίτες ταυτίζονται στο ζήτημα της τρομοκρατίας με την εξωκοινοβουλευτική «αριστερά».
«Το Κράτος, εξασθενημένο στο έπακρο απ’ όλες τις επιθέσεις που δέχεται αυτό και η οικονομία του, εδώ και δέκα χρόνια καθημερινά, απ’ το προλεταριάτο απ’ την μια μεριά και την αναξιότητα των δικών του διαχειριστών, βρίσκει τον τρόπο να αντιμετωπίσει και το ένα και το άλλο: αναλαμβάνει με επισημότητα να σκηνοθετήσει το θέαμα της κοινής και πανίερης άμυνας μπροστά στο τέρας της τρομοκρατίας. Και στο όνομα αυτής της άγιας αποστολής , μπορεί να απαιτεί απ’ όλους τους υποτελείς του ένα ακόμα κομμάτι απ’ την ισχνή τους ελευθερία, που πάει και δυναμώνει τον αστυνομικό έλεγχο πάνω σε όλο τον πληθυσμό. «Έχουμε πόλεμο» και στο πόλεμο εναντίον ενός τόσο πανούργου και δυνατού εχθρού κάθε διαφωνία και σύγκρουση θα ‘τανε σαμποτάζ και λιποταξία...
»Και μπροστά στο καθήκον της υπεράσπισης της (δημόσιας τάξης), όλοι καλούνται να γίνουν καταδότες, δειλοί, φοβητσιάρηδες: η ανανδρία γίνεται για πρώτη φορά στην ιστορία υπέρτατη αρετή, ο φόβος πάντα δικαιολογείται, το μόνο «θάρρος» που δε σ’ ατιμάζει είναι να εγκρίνεις και να υποστηρίζεις όλα τα ψέματα, τις υπερβάσεις και τις ανομίες του Κράτους.»
Δεν χρειάζεται να πάμε στην Ιταλία για να δούμε πόσο μεγάλα κέρδη έχει πετύχει το αστικό κράτος με την πλαστή τρομοκρατία.
Εδώ στην Ελλάδα πέρασαν μια σειρά νόμοι κατά της τρομοκρατίας που φανερά στοχεύουν στην κατατρομοκράτηση των πολιτών, χωρίς κανένας να διαμαρτυρηθεί. Ο κόσμος συνήθισε να νιώθει παντού την κάνη ενός αυτόματου όπλου μπροστά στην μύτη του. Συνήθισε να βλέπει μπλόκα και ενέδρες αστυνομικών δυνάμεων σα να έχει κηρυχθεί η χώρα σε κατάσταση πολιορκίας. Τέτοια αστυνομοκρατία δεν γνώρισε ο τόπος ούτε στην χούντα, ούτε καν στον εμφύλιο πόλεμο.
Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΙΣΤΙΚΗ
Για τρεις σχεδόν η δεκαετίες η Ελλάδα βρίσκεται στο έλεος αόρατων εχθρών: δολοφονήθηκαν αστυνομικοί, πολιτικοί, εκδότες, επιχειρηματίες, απλοί πολίτες, ανατινάχτηκαν σχολικά λεωφορεία, αστυνομικά οχήματα, αφοπλίστηκαν αστυνομικοί μέσα στα ίδια τους τα τμήματα, πυρπολήθηκαν πολυκαταστήματα, έγιναν στάχτη εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δάση. Οι τρομοκράτες ήτανε νιοι και γέρασαν αλλά κανείς δεν συνελήφθη. Και μόνο αυτό είναι αρκετό για να αντιληφθούμε την σκευωρία. Για τις διωκτικές αρχές όμως υπάρχει αριστερή τρομοκρατία. Και όχι μόνο για τις διωκτικές αρχές αλλά για το σύνολο σχεδόν της αριστεράς, της δεξιάς, της ακροδεξιάς και του πολικού κόσμου γενικά. Η λογική, τα επιχειρήματα, τα στοιχεία, τα ιστορικά παραδείγματα δεν έχουν καμιά αξία.
Ο Κρυστάλλης ήταν ο «σύντροφος» που έπεσε άτυχα στα χέρια της αστυνομίας. Το κίνημα έπρεπε ανεπιφύλακτα να τον υπερασπιστεί! Για να δεχτεί κάποια διαφορετική εκδοχή η εξωκοινοβουλευτική αριστερά και ο Συνασπισμός έπρεπε να μιλήσει ο Μποσινάκης, να αποκαλύψει ότι ο τρομοκράτης βομβιστής δεν ήταν παρά προβοκάτορας των μυστικών υπηρεσιών. Μόνο απ’ τα χείλη του αρχηγού της αστυνομίας είναι δυνατόν να εκπορεύεται η αλήθεια. Τα υπόλοιπα είναι απλώς «συνομωσιολογία».
Η «τρομοκρατία» είναι φαινόμενο κοινωνικό (λες και οι μυστικές υπηρεσίες δεν είναι μέρος της κοινωνίας) και πρέπει να ερμηνευτεί με άλλους όρους, «επιστημονικούς»!
Στα κανάλια παρελαύνουν κάθε μάρκας «ειδικοί». Πολιτικοί, οικονομολόγοι, κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι, τρομολόγοι, σημειολόγοι, σεισμολόγοι και κάθε είδους ηλίθιοι που χαϊδεύονται σα τις πουτάνες με την εξουσία και αναλύουν συνεχώς αυτά τα «σοβαρά κοινωνικά προβλήματα», το μπαγκράουν της τρομοκρατίας!
«Στην σημερινή Ιταλία -λεει ο Σαγκουϊνέττι- οτιδήποτε είναι έκδηλα ψεύτικο, και μόνο αυτό, βρίσκει μια θέση, πουλιέται, αγοράζεται και είναι πηγή κερδών. Η σκηνοθεσία και η εξάπλωση της τρομοκρατικής επιδημίας είναι μια κολοσσιαία και κερδοφόρα επιχείρηση που εξασφαλίζει απασχόληση σε δεκάδες χιλιάδες δημοσιογράφους, μπάτσους, μυστικούς πράκτορες, δικαστικούς, κοινωνιολόγους και ειδικούς κάθε φυράματος. «Μόνο η αλήθεια δεν έχει πελάτες», όπως έλεγε ο Μοντεσκιέ σε λιγότερο ψεύτικους καιρούς.»
Και πραγματικά πόσο ισχυρή στήριξη της αστυνομικής θέσης για την τρομοκρατία είναι όλες αυτές οι εμβριθείς ενασχολήσεις των γνωστών και «σεβαστών» διανοουμένων με τις «βαθύτερες ρίζες της τρομοκρατίας»! Τόσο βαθιές που μόνο οι στρουθοκάμηλοι μπορεί να τις ανακαλύψουν!
Αλλά αυτό που βαραίνει αποφασιστικά στην πλάστιγγα και χαρίζει κύρος στην αστυνομική εκδοχή είναι η συνηγορία ορισμένων ομάδων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και των αναρχικών.
Δικαιολογημένα προκαλούν τους περιφρονητικούς χαρακτηρισμούς και τις ειρωνείες του Ιταλού συγγραφέα. Στο βάθος θαυμάζουν τον ένοπλο τυχοδιωκτισμό. Δεν είναι όμως ικανοί παρά μόνο για αξιοθρήνητα νταβαντούρια και υποθέτουν ότι κάπου κάπως υπάρχουν κάποιοι που διαθέτουν εκείνο που λείπει στους ίδιους: το θάρρος.
«Οι αριστεριστές μας πήραν τους φτωχούς τους πόθους για πραγματικότητα, χωρίς να μυριστούν πως η πραγματικότητα ξεπερνάει πάντα τους πόθους τους, μα όχι με τον τρόπο που θα επιθυμούσαν.»
»Με τον ίδιο τρόπο και εξ αιτίας της ίδιας
ένοχης
βλακείας, όλοι οι εξωκοινοβουλευτικοί του 1978 έπεσαν πρόσχαρα στην παγίδα της απαγωγής του Μόρο, «έργου συντρόφων που λαθεύουν». Και δεν νοιώθουν οι αγαθιάρηδες, πως είναι οι μοναδικοί «σύντροφοι που λαθεύουν», γι’ άλλη μια φορά.»
Και γα να κάνουμε ακόμα μια παρένθεση στα καθ’ ημάς, ανάμεσα σε τέτοιους «αγαθιάρηδες» που πιστεύουν στην ύπαρξη κάποιων εκτός τόπου και χρόνου ηρωικών εκδικητών, διάλεξε και
παγίδεψε
η ελληνική αστυνομία τα θύματα της. Κι’ επειδή δεν είναι τρομοκράτες παρά μόνο αγαθιάρηδες και θύματα, η κυβέρνηση με το φόβο μήπως η απάνθρωπη σκευωρία αποκαλυφθεί θέλει να τους δικάσει «ζούλα» πίσω απ’ τις πλάτες της κοινής γνώμης.
Τι άλλη ισχυρότερη απόδειξη χρειάζεται η αστυνομία για να διαλύσει τις υποψίες των δύσπιστων, όταν οι αριστεριστές και οι αναρχικοί γνωστοί για τις αθώες και ακίνδυνες βιαιότητες τους, όχι μόνο θεωρούν υπαρκτή την αριστερή τρομοκρατία αλλά και της ασκούν δημόσια «κρητικές» τις οποίες παραλαμβάνουν κακόφημοι δημοσιογράφοι για να τους δώσουν περίοπτη δημοσιότητα.
Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η πρόθεση τους δεν είναι να στηρίξουν την αστυνομική εκδοχή της τρομοκρατίας, αλλά να κάνουν οι ίδιοι -κάθε φορά που βλέπουν τα σκούρα- δήλωση αποκήρυξης της τρομοκρατίας. Οι θαυμαστές της ατομικής τρομοκρατίας είναι οι πρώτοι που τρομοκρατούνται.
Εκείνο που πραγματικά μπορεί να βλάψει την κυρίαρχη τάξη είναι η αλήθεια. Μόνο η αλήθεια είναι επαναστατική. Ο μοναδικός εμπνευστής και εκτελεστής των τρομοκρατικών πράξεων είναι το Κράτος. Οι μυστικές του υπηρεσίες. Ντόπιες και ξένες.
Η σκηνοθετημένη τρομοκρατία είναι ο δρόμος προς τον ολοκληρωτισμό. Πολύ σωστά ο Τζιανφράνκο Σαγκουϊνέττι παρουσιάζει σαν τελικό συμπέρασμα της μελέτης του τούτο δω:
Όσοι μιλούν σήμερα για κοινωνική δικαιοσύνη και απελευθέρωση, δίχως να ξεσκεπάζουν και να καταγγέλλουν την σκηνοθετημένη τρομοκρατία δεν είναι ικανοί να αμυνθούν και δεν τους μένει παρά να υποκύψουν.
Δ.Τ.
*
Το «Περί τρομοκρατίας και του Κράτους» έτυχε μιας νέας ανατύπωσης απ’ τις εκδόσεις «ύψιλον», το 2004, και μπορεί κανείς ακόμα να το βρει στα βιβλιοπωλεία ή Τζαβέλλα 15, Αθήνα.
θυμοσοφία από ''πλέμπα''
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Φεβ 07, 2013 5:32 am
Θέμα δημοσίευσης:
Παρατηρητής έγραψε:
Ποια είναι η Παυλίνα Νάσιουτζικ και τι μπορεί να είναι
ο 20χρονος γιός της, για τον οποίο δηλώνει υπερήφανη
Κατά μάνα, κατά κύρη, κατά γιό και θυγατέρα...
Παρατηρτής
Δημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 06, 2013 11:39 pm
Θέμα δημοσίευσης: Ποια είναι Π. Νάσιουτζικ και τι μπορεί να είναι ο γιος της
Ποια είναι Παυλίνα Νάσιουτζικ και τι μπορεί να είναι ο
20χρονος γιός της, για τον οποίο δηλώνει υπερήφανη.
Διαβάστε το. Αξίζει ο κόπος.
πατήστε, πάνω στην φωτογραφία, με το αριστερό πλήκτρο του ποντικιού, για να μεγαλώσει
Όταν η Λώρη Κέζα στο Βήμα έγραφε για την Παυλίνα Νάσιουτζικ και τις «μαμάδες παραλίας Ορνού»
Η Λώρη Κέζα, βιβλιοκριτικός και αρθρογράφος στο Βήμα, αναλύει και μαζί αποδομεί το συγγραφικό φαινόμενο της Παυλίνας Νάσιουτζικ το 2007, λέγοντας πως δεν χωράνε τα καλά συναισθήματα στα βιβλία της και κάνοντας λόγο για μαμάδες της παραλίας Ορνού (με αφορμή το Μύκονος Μπλουζ).
Σήμερα τα media ασχολούνται ξανά με την Παυλίνα Νάσιουτζικ, με την ιδιότητα της μητέρας του 20χρονου Νίκου Ρωμανού που συνελήφθη για τη ληστεία στο Βελβεντό Κοζάνης και ερευνάται η συμμετοχή του στην τρομοκρατική οργάνωση Πυρήνες της Φωτιάς. Όμως, ήταν τον Απρίλη του 2007 όταν η Λώρη Κέζα ασχολήθηκε με το εκδοτικό φαινόμενο της Παυλίνας Νάσιουτζικ, ξεκαθαρίζοντας εξαρχής ότι είναι δύσκολο να μιλήσει για τις ηρωίδες επειδή μιλάνε και σκέφτονται όλες το ίδιο, έχουν το χρήμα ιδεολογία θρησκεία και εμμονή, αλλά σέβονται μόνο το κληρονομικό χρήμα.
Αναλυτικά η κριτική της Λώρης Κέζα είχε ως εξής:
Στα μυθιστορήματα της Παυλίνας Νάσιουτζικ δεν υπάρχει μια γωνίτσα για καλά συναισθήματα. Επιθετικότητα, ανταγωνισμός, μίσος, απαξίωση και φιλαργυρία είναι τα γνωρίσματα των ηρωίδων που συναντάμε στο δεύτερο μυθιστόρημά της Μύκονος μπλουζ, μια συνέχεια των Μαμάδων βορείων προαστίων. Ο νέος τίτλος σηματοδοτήθηκε από αλλαγή στέγης, κάτι που συνηθίζεται στον εκδοτικό κόσμο. Η συγγραφέας μεταπήδησε από τις «μικρές» εκδόσεις Μελάνι, της Σίλβια Πλαθ και του Μαξ Φρις, στον γίγαντα Λιβάνη, του Νταν Μπράουν και της Χρύσας Δημουλίδου. Αυτό που δεν συνηθίζεται στα καθ' ημάς είναι η αναφορά στο εξώφυλλο της προηγούμενης επιτυχίας («από τον συγγραφέα του τάδε βιβλίου»), κάτι που γίνεται κατά κόρον στην αμερικανική αγορά. Σαν να υπάρχει περίπτωση να έχει ξεχάσει ο αναγνώστης το όνομα του συγγραφέα (ή μήπως μπορεί να το έχει ξεχάσει;).
Πετυχημένη συνταγή
Σε ειδική σελίδα, προτού αρχίσει η εξιστόρηση του Μύκονος μπλουζ, μαθαίνουμε ότι πρόκειται για γραπτό σίριαλ. Τα ίδια πρόσωπα, τα ίδια θέματα, άλλος τόπος. Λέει: «Οχι, αυτό δεν οφείλεται στην έλλειψη έμπνευσης της συγγραφέως ούτε στην επιθυμία να στηριχθεί σε μια πετυχημένη συνταγή. Αλλά η Μύκονος και τα βόρεια προάστια είναι συγκοινωνούντα δοχεία και είναι αδύνατον να μπεις στον έναν κόσμο και να εγκαταλείψεις τον άλλον». Ακολουθεί η εκτενέστερη αφιέρωση που έγινε ποτέ: δισέλιδη, προς τη μητέρα της, που υπήρξε «η πιο ένθερμη εμψυχώτρια». Η πρώτη εντύπωση, ότι τα γραφόμενα ίσως ενσωματωθούν στην αφήγηση, διαψεύδεται στο τέλος του βιβλίου. Για όσους εντυπωσιαστούν από τα τσιτάτα της αφιέρωσης (υπάρχει ρήση Ροΐδη και αναφορά στον Γ. Χειμωνά) ακολουθεί καταιγισμός κλασικών ονομάτων, κάτι που η συγγραφέας συνηθίζει και στον προφορικό λόγο της, κρίνοντας τουλάχιστον από τις συνεντεύξεις που διανθίζονται με πλείστα «όπως είπε και ο Χένρι Τζέιμς», τα οποία ουδείς βέβαια μπαίνει στον κόπο να διασταυρώσει - πώς θα μπορούσε άλλωστε;
Είναι δύσκολο να μιλήσουμε για ηρωίδες σε αυτό το βιβλίο. Καθώς μοιάζουν όλες μεταξύ τους (μιλάνε και σκέπτονται με τον ίδιο τρόπο) μπορούμε καλύτερα να αρκεστούμε στη νοοτροπία τους. Το χρήμα γίνεται ιδεολογία, θρησκεία, εμμονή. Προσοχή, όμως, σεβαστό είναι μόνο το κληρονομημένο χρήμα. Οι αυτοδημιούργητοι πλούσιοι αντιμετωπίζονται με εμπαθή περιφρόνηση και ανεξήγητη ειρωνεία. «Κοιτάξτε την καημένη, την original social butterfly.
Είναι τόσο ευτυχισμένη στην καινούργια της ζωή, τόσο συγκινητικά ευτυχισμένη που ταξιδεύει επιτέλους στο εξωτερικό, που ξέφυγε από το μίζερο διαμερισματάκι της στην Κυψέλη» και αλλού «Είναι φυσικό, μεγάλωσε στο Περιστέρι, κόρη εργάτη, έχει το κόμπλεξ των φτωχών να κολλήσουν στους πλούσιους, το βρίσκω πραγματικά εμετικό». Επίσης: «Με γελούν τα μάτια μου ή βλέπω τη Σοφία από το Μπραχάμι στη Μύκονο; [...] Οι άνθρωποι αρνούνται να μείνουν στο κοινωνικό πλαίσιο που τους όρισε η μοίρα ή η κοινωνική τάξη».
Σε δύο κατηγορίες
Σε αντιδιαστολή με την «πλεμπάγια», υπάρχουν και τα σεβαστά πρόσωπα: «Βλέπετε, ήταν η γνήσια κληρονόμος, οπότε μπορούσε να κάνει τα πάντα, δεν είχε την αγωνία των περισσότερων να βάλει τα σωστά ρούχα, να πάει στα σωστά στέκια, ήταν από μόνη της σωστή». Η Νάσιουτζικ λοιπόν χωρίζει τους Ελληνες σε δύο κατηγορίες. Στην πρώτη ανήκουν όσοι διαβιούν στα βόρεια προάστια και έχουν το χρήμα από την οικογένεια.
Στη δεύτερη ανήκουν όλοι οι υπόλοιποι, που οδύρονται για την πισίνα που δεν έχουν, ντρέπονται για τους γονείς τους και ζηλεύουν τους ανήκοντες στην πρώτη κατηγορία. Το βιβλίο ξετυλίγεται μέσα από επιφανειακές περιγραφές σχέσεων, μέσα από σκηνές συναντήσεων, από αδρές περιγραφές γνωριμιών: «Πρέπει να παραδεχθώ ότι εγώ που δίνω 500 ευρώ για τις Prada μπότες μου δεν μου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό πώς συντηρείται ένας άνθρωπος με εννιακόσια ευρώ τον μήνα, γιατί ο τρισκατάρατος Περιστεριώτης δούλευε σε συνεργείο αυτοκινήτων».
Αυτά τα μαθαίνουμε μέσα από τις συζητήσεις φιλενάδων που ξαπλωμένες στην παραλία ή σε βόλτες στη Μύκονο σχολιάζουν - κοινωνικά και οικονομικά - όποιον περνά μπροστά τους. Είναι φίλες χωρίς δεσμούς φιλίας. Η υποτιθέμενη κορύφωση της αφήγησης θα περιλάβει τη δολοφονία μιας από αυτές (κάποιος πρέπει να πεθάνει, κατά τη συνταγή του πρώτου βιβλίου). Η 33χρονη που αφηγείται την ιστορία εμφανίζεται μέσα από έναν χαρακτήρα χωρίς συγκρότηση. Μιλάει για τον εαυτό της μόνο με κοινωνικούς όρους: ήταν από πλούσια οικογένεια που φαλίρισε, κατάφερε να πάει σε καλό εκπαιδευτήριο (ένα από τα μείζονα ζητήματα του βιβλίου είναι το από πού έχεις αποφοιτήσει και σε ποιο σχολείο πάνε τα παιδιά σου), είχε πολλά συμπλέγματα για το διαμέρισμά της (στο Κολωνάκι αλλά ανήλιαγο και μικρό) και παντρεύτηκε έναν αυτοδημιούργητο νεόπλουτο, τον οποίο αποκαλεί «ταγάροβιτς». Λέει: «Η σκληρή μου μοίρα με είχε αναγκάσει να παντρευτώ έναν από αυτούς - ας όψεται η οικογενειακή καταστροφή - και από τότε τους μισούσα ακόμα περισσότερο». Σε αυτόν τον κόσμο που παρουσιάζεται ο ως ζηλευτός κήπος της Εδέμ όλοι μισούνται: οι σύζυγοι μεταξύ τους, οι γονείς με τα παιδιά. Οι άντρες αποκαλούνται «χρυσή μάστερκαρντ» ενώ ως ιδανικός σύζυγος παρουσιάζεται ο νεκρός: «καλύτερα θαμμένοι παρά χωρισμένοι». Ολα αυτά είναι εντελώς αποσπασματικά και στερούνται χιούμορ. Γελά κανείς άραγε με διαπιστώσεις του τύπου: «Οταν ο άντρας σου την κάνει με μια θεά είκοσι χρόνια νεότερη (χέστηκες τώρα, αλλά λέμε, είναι όλη η ανακατωσούρα, κυρίως είναι που περικόπτονται οι γενναιόδωρες επιταγές), όλοι λένε ότι ήσουν αξιοπρεπής».
Μεταξύ παντρεμένων
Οι σπάνιες εκδηλώσεις αγάπης μεταξύ παντρεμένων στον κόσμο της Νάσιουτζικ γίνονται για να κουκουλώσουν την απιστία. Η αγάπη για τα παιδιά εξαντλείται μέσα από οδηγίες προς τη Φιλιππινέζα, ενώ δεν υπάρχει πρόβλημα όταν ποτίζονται με διάφορα ηρεμιστικά χάπια. Εν ολίγοις, είναι ένα βιβλίο που έχει κακά vibes, πέραν του ότι είναι προχειρογραμμένο, ανερμάτιστο, χωρίς καμία οικονομία, χωρίς χαρακτήρες. Για κάποιον που είναι υποχρεωμένος να το διαβάσει - ας πούμε, στο πλαίσιο βιβλιοπαρουσίασης - το πιο διασκεδαστικό στοιχείο είναι η ασταμάτητη αναφορά σε άλλους συγγραφείς, όλων των ειδών. Παρέλαση από Κάφκα, Χόθορν, Μπρετ Ιστον Ελις, Στίβεν Κινγκ, Μούζιλ, Γκόγκολ, Ντοστογέφσκι, Σόμερσετ Μομ, Τόμας Μαν, Βιρτζίνια Γουλφ και πλήθος άλλων. Δεν αμφισβητεί κανείς ότι τα διάβασε όλα αυτά, αλλά η Παυλίνα Νάσιουτζικ δεν ωφελήθηκε: πέρασε και δεν ακούμπησε.
Το μυθιστόρημα «Μαμάδες βορείων προαστίων», που ήταν το μπεστ σέλερ του περασμένου καλοκαιριού, είχε αντιμετωπιστεί με σκεπτικισμό από την κριτική, δεδομένου ότι η συγγραφέας ανήκει στους σκόλαρς (με καλές ιστορικές μελέτες για τις προτεσταντικές ιεραποστολές στη Μικρά Ασία). Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε ποια θα είναι η τύχη τού «Μύκονος μπλουζ».
κουλτουριάρης
Δημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 06, 2013 11:14 pm
Θέμα δημοσίευσης:
Παρατηρτής έγραψε:
Τώρα, πόση σχέση μπορεί να έχει ο νεαρός Νίκος Ρωμανός και η μητέρα του Παυλίνα Νασιουτζίκ με οποιαδήποτε μορφή αντικαθεστωτικής δράσης θα το αντιληφθεί κανείς αν γνωρίζει την ιστορία της οικογένειας Νασιουτζίκ και τις αντιλήψεις της «περήφανης» Παυλίνας για την κοινωνία και τους συνανθρώπους της, όπως τις εκφράζει στα γραπτά της (διότι είναι και συγγραφέας η κυρία, όπως ήταν άλλωστε ο πατέρας της, ο οποίος διέπραξε ίσως το πιο αποτρόπαιο έγκλημα που διανοήθηκε ποτέ άνθρωπος).
Η κυρία Παυλίνα είναι καθηγήτρια φιλοσοφίας κι έχει γράψει τα εξής αριστουργήματα της παγκοσμίου λογοτεχνίας:
Μαμάδες Βορείων Προαστείων
Μύκονος Μπλουζ
Εσείς παταρίσια συνωμοσιολογικά καθάρματα που δεν σκαμπάζετε γρι από κουλτούρα, τί έχετε συγγράψει;
Παρατηρτής
Δημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 06, 2013 11:00 pm
Θέμα δημοσίευσης:
kostas Oikodomos έγραψε:
«Είμαι περήφανη για τον γιο μου»
Η δήλωση της «περήφανης» μητέρας, μας λέει ότι ο υιός αποδέχεται την ενοχή του. Και επειδή το έργο το έχουμε δει περισσότερες από δύο φορές, έχουμε μάθει το σενάριο απ’ έξω και ανακατωτά. Πάντα ένας τουλάχιστον από τους συλληφθέντες σε υπόθεση «τρομοκρατίας», τάχα ο πιο σκληρός και συνεπής «που δεν μασάει τα λόγια του» δηλώνει ευθαρσώς ότι είναι μέλος της τάδε τρομοκρατικής οργάνωσης και φυσικά αναγνωρίζει ως μέλη και τους άλλους συλληφθέντες για τους οποίους το σενάριο προβλέπει ότι αρνούνται την κατηγορία, όχι επειδή δεν έχουν σχέση με τα εγκλήματα που τους αποδίδονται, αλλά για να γλυτώσουν το τομάρι τους. Η κατσίκα όμως (η αντιτρομοκρατική) δεν μασάει ταραμά. Όλοι κηρύσσονται ένοχοι εκ των προτέρων.
Ο συνεπής που ανέλαβε την ευθύνη, μετά από ένα διάστημα, αφήνεται ελεύθερος, λόγω «ανηκέστου βλάβης» της υγείας του. Όταν περάσει καιρός και ξεχαστεί η υπόθεση απελευθερώνονται αθόρυβα και οι υπόλοιποι, για να συνεχιστεί το ίδιο παιχνίδι με νέους «τρομοκράτες». Στόχος η δημιουργία εντύπωσης στην κοινή γνώμη ότι το κράτος αλλά και οι ανύποπτοι πολίτες κινδυνεύουν από ένα κοινό εχθρό η πάταξη του οποίου είναι προς το συμφέρον όλων. Έτσι οι πολίτες καλούνται να υποστηρίξουν ή τουλάχιστον να ανεχθούν όλο και περισσότερη σκλήρυνση της κρατικής καταστολής, διότι αυτό υπηρετεί την ασφάλεια όλων.
Τώρα, πόση σχέση μπορεί να έχει ο νεαρός Νίκος Ρωμανός και η μητέρα του Παυλίνα Νασιουτζίκ με οποιαδήποτε μορφή αντικαθεστωτικής δράσης θα το αντιληφθεί κανείς αν γνωρίζει την ιστορία της οικογένειας Νασιουτζίκ και τις αντιλήψεις της «περήφανης» Παυλίνας για την κοινωνία και τους συνανθρώπους της, όπως τις εκφράζει στα γραπτά της (διότι είναι και συγγραφέας η κυρία, όπως ήταν άλλωστε ο πατέρας της, ο οποίος διέπραξε ίσως το πιο αποτρόπαιο έγκλημα που διανοήθηκε ποτέ άνθρωπος).
vngelis
Δημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 06, 2013 7:47 pm
Θέμα δημοσίευσης:
Πως και γιατι ξαναβγηκε η Χαφιεδοτυπια στην κυκλοφορια?
Τοσα χρονια εργολαβικα ειχε την 17Ν θα χασει τη 'νεα γενια' της ΚΥΠ?
Ετσι ευκολα δεν βγαινει το μεροκαματο στις μερες μας
Powered by
phpBB
© 2001, 2005 phpBB Group
Hellenic (Greek) by Alex Xenias - Διορθώσεις:Αλφόνσος Πάγκας