patari.org :: Δημοσίευση απάντησης

Δημοσίευση απάντησης

Όνομα μέλους

Θέμα

Περιεχόμενο

Emoticons





Περισσότερα Emoticons

Χρώμα γραμματοσειράς: Μέγεθος γραμματοσειράς:

Να κλείσουν τα Tags

[quote="vngelis"]Οταν οι Ρώσοι άρχισαν να απομονώνουν την Ουκρανία από τη θάλασσα, με μαζικές επιθέσεις σε βενζινάδικα, αποθήκες, ντιζελομηχανές σιδηροδρόμων και ούτω καθεξής, είδα πολλά παρόμοια σχόλια: "Γιατί ξεκίνησαν τώρα; Γιατί περίμεναν τέσσερα χρόνια; Δεν μπορούσαν να το είχαν κάνει νωρίτερα;" Και "Η Ουκρανία νικάει!" 
Οι απαντήσεις για αυτό το θέμα είναι διαθέσιμες στο κοινό. Δεν υπάρχουν μυστικά. Απλώς πρέπει να  συνοψιστούν και να μπουν όλες μαζί,  ώστε να γίνουν κατανοητές.
Πρώτον, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η Ουκρανία είναι έδαφος που οι ίδιοι οι Ουκρανοί παραχώρησαν, για στρατιωτικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, εναντίον της Ρωσίας. Οι Ουκρανοί χρησιμοποιούνται ως κρέας για τα κανόνια σε αυτή τη σύγκρουση, γεμίζοντας ταυτόχρονα την χώρα με πόρους, χρήματα, συμβούλους, μισθοφόρους και πολλά άλλα, από την Δύση.
Με άλλα λόγια, η Ουκρανία έχει μετατραπεί σε ιδιωτική στρατιωτική εταιρεία, με την υποστήριξη λίγο πάνω από 50 χωρών και εδαφών. Όλες αυτές οι χώρες αναφέρονται ως "μη φιλικές", από την Ρωσία. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς, η ΕΕ, η Αυστραλία, η Μικρονησία, η Νέα Ζηλανδία, η δική μας και πολλές άλλες. Όλες αυτές οι χώρες αντιτίθενται άμεσα ή έμμεσα στη Ρωσία. Είτε βοηθώντας την Ουκρανία, είτε επιβάλλοντας κυρώσεις κατά της χώρας και των πολιτών, είτε με κάποιον άλλο τρόπο.
Οι χώρες του ΝΑΤΟ εφαρμόζουν ΗΔΗ, το άρθρο 5 της συμμαχίας, για την Ουκρανία, (αν και μη μέλος),  για το οποίο όλοι μιλάνε αλλά κανείς δεν έχει διαβάσει. Θα παραθέσω τι λέει:
"...θα παρέχει βοήθεια στο ή στα Συμβαλλόμενα Μέρη που υφίστανται τέτοια επίθεση, λαμβάνοντας αμέσως όποια ατομική ή κοινή δράση κρίνει απαραίτητη, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ένοπλης βίας..."
Δηλαδή, κάθε χώρα αποφασίζει η ίδια πώς μπορεί να βοηθήσει—"όπως κρίνει απαραίτητο".
Κάποιες μπορεί να βοηθήσουν με χρήματα.
Κάποιες με πυρομαχικά.
Κάποιες παρέχουν νοσοκομεία για τη θεραπεία των τραυματιών.
Κάποιες επισκευάζουν στρατιωτικό εξοπλισμό.
Κάποιες επιβάλλουν κυρώσεις, και άλλες στέλνουν τους εκπαιδευτές και τους μισθοφόρους τους.
Εν ολίγοις, όλοι βοηθούν όσο καλύτερα μπορούν. Αυτή είναι η ουσία του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ. Αυτές οι "μη φιλικές χώρες" βοηθούν την Ουκρανία με όποιον τρόπο μπορούν, από την αρχή της σύγκρουσης.
Ο πόλεμος της Ρωσίας διεξάγεται εναντίον του ΝΑΤΟ σε ουκρανικό έδαφος. Ο πληθυσμός της Ουκρανίας χρησιμοποιείται ως στρατιωτική δύναμη. Αυτό σημαίνει ότι η καταστροφή της Ουκρανίας από μόνη της δεν θα τερματίσει την αντιπαράθεση, εκτός εάν οι δυτικές χώρες υποστούν ζημιές και αφοπλιστούν. Η σύγκρουση θα συνεχιστεί, αλλά με κάποια άλλη μορφή, μια μορφή που δεν γνωρίζουμε ακόμη.
Πριν ακόμα από την έναρξη της ΕΣΕ, οι δυτικές χώρες επιχείρησαν να βάλουν φωτιά στο Καζαχστάν και πριν από αυτό, στην Λευκορωσία. Το Καζαχστάν σώθηκε με την ανάπτυξη στρατευμάτων του Οργανισμού Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας.
Επίσης πριν από την ΕΣΕ, Οι επιτιθέμενοι σχεδίαζαν επίσης να εξαπολύσουν ριζοσπαστικούς ισλαμιστές εναντίον της Ρωσίας (αυτό είχε συμβεί και στο παρελθόν, θυμηθείτε τους δύο πολέμους στην Τσετσενία), στους οποίους επετράπη ακόμη και να δημιουργήσουν το δικό τους κράτος στη Συρία και το Ιράκ, ακριβώς δίπλα στη Ρωσία. Ονομάζονταν ISIS.
Αλλά απέτυχαν και εδώ, καθώς ο ρωσικός στρατός κατέστρεψε αυτήν την τρομοκρατική οντότητα, μέσα στην Συρία.
Αν συνδυάσουμε όλα αυτά τα γεγονότα, καταλήγουμε στο γενικό συμπέρασμα ότι όλη η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να εξαλειφθούν. Αλλά εξακολουθούν να υπερτερούν αριθμητικά και οικονομικά έναντι της Ρωσίας, επομένως πρέπει να αντιμετωπιστούν ξεχωριστά, ένας προς έναν. Οι Ρώσοι είναι πρακτικά μόνοι σε αυτή τη σύγκρουση εναντίον όλων των άλλων. Με εξαίρεση τους Βορειοκορεάτες.
Επομένως, οι δυνάμεις και οι πόροι, που είναι επιρρεπείς στο να εξαντλούνται, πρέπει να κατανεμηθούν έτσι ώστε να επαρκούν για να καταστρέψουν τους πάντες, σε μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό σημαίνει ότι ο πόλεμος δεν είναι μόνο στο πεδίο της μάχης. Είναι επίσης ένας πόλεμος οικονομιών. Το αποκαλούν στρατηγική φθοράς. Όποια οικονομία πεθάνει πρώτη θα χάσει σε αυτήν την σύγκρουση. Αντί για αποφασιστικές μάχες, η Μόσχα επιλέγει μια διαφορετική τακτική. Σε αυτήν την τακτική, το σημαντικό δεν είναι ποιος παίρνει την περισσότερη γη, αλλά ποιου το σύστημα διαρκεί περισσότερο. Αυτή είναι μια απάντηση σε σχόλια "ειδικών", όπως ότι "η Ρωσία είναι καθηλωμένη στις πρώτες κατακτήσεις της".
Και τι κάνει, ουσιαστικά η Ρωσία; Εχει δημιουργήσει μία βολική τοποθεσία, στα σύνορα με την Ουκρανία, όπου η απόσταση για την παράδοση πυρομαχικών δεν είναι πολύ μεγάλη, εξοικονομώντας έτσι, πολλούς πόρους.
Όπου στρατιωτικά αεροδρόμια βρίσκονται κοντά, από τα οποία οι Αεροδιαστημικές Δυνάμεις εξαπολύουν συνεχώς επιθέσεις με βόμβες 3.000 τόνων (FAB).
Όπου το ναυτικό επιχειρεί από το νότο, εξαπολύοντας Kαλίμπρες και άλλες πυραυλικές επιθέσεις.
Η Ευρώπη ρίχνει ό,τι έχει σε αυτό το καζάνι και χρεώνεται για να συνεχίσει τον πόλεμο. Και η Ρωσία, σαν οδοστρωτήρας, συντρίβει αργά και χωρίς βιασύνη τα πάντα και τους πάντες. Η Δύση ήδη στενάζει κάτω από τον αφόρητο πόνο και ζητά πάγωμα της σύγκρουσης. Αλλά αυτό δεν θα συμβεί.
-Ενας άλλος στόχος της Ρωσίας είναι να διαλύσει συμμαχίες και να φέρει τους αντιπάλους τον έναν απέναντι στον άλλον. Επειδή υπάρχουν ήδη τόσοι πολλοί από αυτούς. Γι' αυτό όλες αυτές οι συνομιλίες έγιναν στο Άνκορατζ και οι συναντήσεις του Λαβρόφ με τον Ρούμπιο. Γι' αυτό ο Πεσκόφ δηλώνει συνεχώς ότι είμαστε έτοιμοι για διαπραγματεύσεις. Γι' αυτό ο Ντμίτριεφ προσπαθεί να δέσει μέρος της αμερικανικής ελίτ με συμφωνίες που είναι επωφελείς και για τις δύο πλευρές.
Επειδή οι ΗΠΑ πρέπει να αποσυρθούν από τη σύγκρουση. Αυτό θα αποδυνάμωνε αμέσως την Ευρώπη. Και τότε θα ήταν ευκολότερο να αποτελειώσει την Ουκρανία. Πώς γίνεται να μην το καταλαβαίνεις αυτό; Ηδη αρχίζουν να πολεμούν μεταξύ τους στη Δύση, τόσο εντός της ΕΕ, όσο και εντός του ΝΑΤΟ. Στον πόλεμο με το Ιράν, η Ευρώπη εγκατέλειψε τον Τραμπ και δεν βοηθά τις ΗΠΑ, κάτι που τον προσβάλλει βαθιά.
-Τώρα ας προχωρήσουμε στο γιατί μόλις άρχισαν να μπλοκάρουν τα λιμάνια της Ουκρανίας, καταστρέφοντας βενζινάδικα, ντιζελομηχανές, κέντρα logistics, φορτηγά πλοία, φορτηγά και πολλά άλλα. Γιατί δεν έπρεπε νωρίτερα, να ξεμείνουν από πυρομαχικά. Διαφορετικά, θα γίνει όπως με τον Τραμπ. Βομβάρδισαν κάτι στο Ιράν, ξέμειναν από πυραύλους και υποχώρησαν. Μετά συσσώρευσαν ξανά τις προμήθειες, βομβάρδισαν ξανά, όλα τελείωσαν και ξεκίνησαν ξανά οι ειρηνευτικές συνομιλίες. Και αυτό έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν. Έτσι, όταν δεν σχεδιάζεις σωστά, η επιχείρηση μετατρέπεται σε τσίρκο.
Σε κάποια στιγμή του πολέμου, οι Ουκρανικές δυνάμεις υπερτερούσαν των Ρωσικών. Περίπου 80.000 Ουκρανοί στρατιώτες συμμετείχαν στην αντεπίθεση, κατά τη διάρκεια της ανταρσίας του Πριγκόζιν. Φανταστείτε τι δύναμη ήταν αυτή! Δεν υπήρχε χρόνος για βενζινάδικα και αποθήκες "Ουκροπόστα".
Όταν ο ουκρανικός στρατός εξοντώθηκε ολοκληρωτικά, με απώλειες που ήδη ξεπερνούν τα 2 εκατομμύρια, άρχισαν να τους συντρίβουν σταδιακά, αθόρυβα σε όλα τα μέτωπα. Με τον ρυθμό που επιτυγχάνει τις χαμηλότερες απώλειες μεταξύ των δικών τους στρατιωτικών. Όλοι ξεχνούν ότι εκεί σκοτώνονται άνθρωποι. Και καθισμένοι στους καναπέδες τους στα σπίτια τους, απαιτούν αύξηση του ρυθμού της επίθεσης. Αλλά αυτό θα οδηγήσει σε μεγαλύτερες απώλειες. Σε αυτόν τον πόλεμο, το κύριο πράγμα, για τους Ρώσους,  δεν είναι μερικά κομμάτια γης, αλλά η καταστροφή του εχθρικού στρατού. Και ο ρωσικός στρατός το κάνει αυτό αξιοσημείωτα καλά.
-Το "Γιατί τώρα;" έχει και την διπλωματική του εξήγηση.
Πρέπει πάντα να υπάρχει ένας άσσος στο μανίκι και να γίνεται προσπάθεια να μην κλιμακώσεις το επίπεδο αντιπαράθεσης  μόνος σου. Άλλωστε, αυτό επηρεάζει αρνητικά το δημόσιο αίσθημα και τις σχέσεις μεταξύ των χωρών. Τα ουδέτερα κράτη μπορούν να αντιδράσουν υπερβολικά και να αυτομολήσουν στον εχθρό. Πρέπει οι αντίπαλοι να μειωθούν και όχι να αυξηθούν. 
Μόλις οι Ουκρανοί άρχισαν να επιτίθενται σε πλοία ξηρού φορτίου στη θάλασσα, οι Ρωσικές δυνάμεις απάντησαν αποκλείοντας την Οδησσό.
Μόλις οι Ουκρανοί άρχισαν να επιτίθενται σε διυλιστήρια πετρελαίου, για να προκαλέσουν πανικό για τη βενζίνη, οι Ρώσοι άρχισαν να καταστρέφουν βενζινάδικα. Μόλις ο εχθρός άρχισε να χτυπά τις αποθήκες Wildberries, χτύπησαν αμέσως μια έκθεση drone και τα μεγαλύτερα κέντρα logistics της Ουκρανίας.
Τα πάντα στον χρόνο τους. Κάθε εργασία απαιτεί πόρους και ανθρώπινο δυναμικό. Δεν πρόκειται για ένα παιχνίδι υπολογιστή!
Για τη Δύση, το κόστος διατήρησης της Ουκρανίας γίνεται ολοένα και υψηλότερο. Αυτό την εξαντλεί. Το Ιράν βοηθά επίσης ενεργά, τώρα, καθιστώντας τους πόρους απρόσιτους και ακριβούς για την Ευρώπη.
Η Ουκρανία πρέπει να διαλυθεί, τούβλο-τούβλο. Για να μην μείνει τίποτα σε αυτό το μέρος που θα μπορούσε να αποτελέσει κίνδυνο για τη Ρωσία. Αυτή είναι η αποστρατιωτικοποίηση και η αποναζιστικοποίηση για την οποία μιλάνε συνεχώς. Και εφαρμόζεται σταδιακά και μεθοδικά.
Όταν οι πόροι κινητοποίησης της Ουκρανικής συναγωγής εξαντληθούν, δεν θα έχει απομείνει καμία οικονομία. Η βοήθεια από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ θα στερέψει και η Ευρώπη θα βιώσει σοβαρές πολιτικές αναταραχές.
Ο πόλεμος φθοράς είναι εφεύρεση των Ρώσων. Υπομονή.[/quote]

Επιλογές
HTML Ανενεργό
BBCode Ενεργό
Smilies Ενεργά

	Απενεργοποίηση BBCode σ' αυτή τη δημοσίευση
	Απενεργοποίηση Smilies σ' αυτή τη δημοσίευση