 |
patari.org Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς
|
| Ανασκόπηση Θέματος |
|
 |
| vngelis |
|
 |
| Δήμαρχος από τα Τίρανα |
Δημοσιεύθηκε: Δευ Δεκ 21, 2009 2:49 am Θέμα δημοσίευσης: |
|
Oλα τα κόμματα της βουλής (πλην του ακροδeξιού ΛΑΟΣ) ευαγγελίζονται το δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές για τους νόμιμους μετανάστες με παραμονή στη χώρα άνω των 5 ετών.
Παρόμοια ρύθμιση με αυτή που ετοιμάζει ο Ραγκούσης είχε προαναγγείλει και ο Προκόπης Παυλόπουλος.
Η λεπτομέρεια είναι πόσοι τελικά θα πάρουν αυτό το δικαίωμα και πάνω σε αυτό θα υπάρξουν διαφοροποιήσεις (ποσοτικές) στις θέσεις των κομμάτων.
Το ΚΚΕ, όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ, βλέπουν ότι ο γηγενής πληθυσμός (έχοντας μικροαστικοποιηθεί) δεν πείθεται από τις θέσεις τους και απευθύνονται στο εξαθλιωμένους μετανάστες, θεωρώντας ότι με τους ψήφους τους θα αυγατίσει η φθίνουσα εκλογική τους πελατεία.
Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ το κάνουν, γιατί αυτή είναι η πρακτική στην ΕΕ.
βλέπε (για Πάκη) : http://archive.enet.gr/online/online_text/c=110,dt=23.11.2005,id=20257832 |
|
 |
| θ |
Δημοσιεύθηκε: Δευ Δεκ 21, 2009 2:11 am Θέμα δημοσίευσης: |
|
Μιας και θίξαμε το ΚΚΕ, θα τολμήσω να κάνω ένα παραλληλισμό.
Όπως λέει ο Χαριτόπουλος, το ελληνικό Κομμουνιστικό Κόμμα, μόλις δημιουργήθηκε, είχε ένα προτέρημα έναντι των αστικών κομμάτων: την ιδεολογία. Αλλά έπασχε από την ίδια ασθένεια: την εξάρτηση.
Τη δεκαετία του '20 και του '30, αλλά και για ένα διάστημα κατά τον εμφύλιο, το ΚΚΕ ήταν υπέρ της ανεξαρτησίας της Μακεδονίας, γιατί απλά έτσι του επέβαλε η Κομιντέρν, στην οποία έτυχε και επικράτησαν οι θέσεις του Ντιμιτρόφ (ο οποίος απέβλεπε στη συνεργασία με τους Βούλγαρους εθνικιστές, εξ ου και υποσχόταν ανεξαρτησία για την ελληνική Μακεδονία, ώστε να την προσεταιριστεί αργότερα η Βουλγαρία). Ο ελληνικός λαός όμως τιμώρησε το ΚΚΕ για τη στάση του αυτή δίνοντάς του ελάχιστο ποσοστό, οι δε σλαβομακεδόνες εθνικιστές, όταν ήρθε η ώρα της ένοπλης αναμέτρησης στην κατοχή και τον εμφύλιο, δεν το στήριξαν, παρά προτίμησαν να βασιστούν στις δικές τους οργανώσεις (κατοχική βουλγάρικη οργάνωση Οχράνα, ΣΝΟΦ, ΝΟΦ), οι οποίες κάθε άλλο παρά φιλικές ήταν προς αυτό.
Σήμερα, εν έτι 2009, το ΚΚΕ ευαγγελίζεται την νομιμοποίηση και απόδοση πολιτικών δικαιωμάτων σε όλους τους λαθρομετανάστες, ο δε λόγος που το κάνει αυτό είναι σαφέστατα ψηφοθηρικός. Ο ελληνικός λαός όμως θα τιμωρήσει το ΚΚΕ για μια φορά ακόμα. Όσο για τους μετανάστες, αυτοί δεν πρόκειται να ψηφίσουν το ΚΚΕ, παρά θα φτιάξουν τα δικά τους μειονοτικά κόμματα, καλή ώρα όπως οι σλαβομακεδόνες εθνικιστές πριν 60 χρόνια. Οι σημερινοί ηγέτες του ΚΚΕ θα καταγραφούν από τον ιστορικό του μέλλοντος με τα μελανότερα χρώματα ως θλιβεροί ηγετίσκοι πλάι στο Σιάντο και το Ζαχαριάδη. |
|
 |
| επίδοξος αγγλομαθής |
Δημοσιεύθηκε: Δευ Δεκ 21, 2009 1:34 am Θέμα δημοσίευσης: |
|
Σχετικά με την αποβιομηχάνιση, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ακόμη κι η ΟΑΚΚΕ την επικαλείται. Και την έχουν λέει προκαλέσει το "φαιοκόκκινο" μέτωπο των ντόπιων ρωσόδουλων και ο άξονας Μόσχα-Πεκίνο-Τεχεράνη.
Πράγμα που σημαίνει ότι δεν αρκεί να θίγει κάποιος απλά το ζήτημα για να πείσει ως αριστερός.
Εκείνο που φροντίζει το ΚΚΕ να κάνει είναι να πλειοδοτεί έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Αν ο τελευταίος πεί δυό λέξεις, το ΚΚΕ θα πεί τέσσερις. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βγάζει άχνα τότε το ΚΚΕ καλύπτεται και με δύο λέξεις, ίσως και με μία. Όταν πρακτικά κάποιος στηρίζει την αποβιομηχάνιση, τότε μετράει το γεγονός και όχι οι κουβέντες. Το ΚΚΕ είναι λέει κατά του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. και το διαλαλεί σε όλους τους τόνους. Όμως οι θέσεις του όσο πάει ολοένα και ταυτίζονται με τις επιλογές του ευρωατλαντισμού. Κι όπου ακόμη έχει παραμείνει διαφοροποιημένο το κάνει με ένα ψέλισμα το οποίο κι αυτό όσο πάει φθίνει.
Αν κανείς δεν θέσει σε όλη την έκταση της σημασίας του το ζήτημα της εθνικής κυριαρχίας κι επομένως του ελέγχου της χώρας πάνω στους φυσικούς πόρους και πλούτο που η ίδια τυπικά κατέχει αλλά ουσιαστικά δεν νέμεται, τότε δεν είναι ούτε για αστείο αριστερός ακριβώς γιατί δεν είναι και αντι-αποικιοκράτης. Διότι δυστυχώς σε αυτό το στάδιο βρισκόμαστε ακόμη. |
|
 |
| θ |
Δημοσιεύθηκε: Δευ Δεκ 21, 2009 12:37 am Θέμα δημοσίευσης: |
|
Καλό το κείμενό σου φίλε "επίδοξε αγγλομαθή". Δυο παρατηρήσεις μόνο θέλω να κάνω:
α) Το ΠΑΣΟΚ του Α. Παπανδρέου, όσο κι αν θα το προτιμούσαν οι Αμερικανοί έναντι κάποιου άλλου κόμματος εξουσίας που θα πρόσδενε την Ελλάδα στο Ανατολικό Μπλοκ (που δεν υπήρχε τότε), απέτυχε για συγκεκριμένους λόγους. Τα μεσαία αστικά στρώματα, στα οποία το ΠΑΣΟΚ βασίστηκε για να υλοποιήσει το υποτιθέμενό του ειρηνικό πέρασμα στο σοσιαλισμό αλά Λαϊκό Μέτωπο του Αλιέντε, εξαγοράστηκαν πολύ γρήγορα από τα πακέτα ντελόρ της ΕΟΚ, όσα κι αν η ΕΟΚ αποδείχθηκε μακροπρόθεσμα επιζήμια γι' αυτά. Έκτοτε, και ειδικά μετά την πτώση του Ανατολικού Μπλοκ, ήταν μοιραίο η πολιτική του ΠΑΣΟΚ να εκφυλιστεί στη ακραιφνή φιλελεύθερη του Σημίτη και του Γιωργάκη.
β) Το ζήτημα της αποβιομηχάνισης και της καταστροφής της παραγωγικής δομής της χώρας τίθεται διαρκώς από το ΚΚΕ, ακόμα κι από μέρος του ΣΥΡΙΖΑ, παρόλο που ο τελευταίος κάνει τουμπεκί για την ΕΕ η οποία προκαλεί την καταστροφή αυτή. Ακόμα κι όταν το ΚΚΕ κριτικάρει το ΣΥΡΙΖΑ που λέει "Ναι στην ΕΕ", ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατηγορεί το ΚΚΕ για εθνικισμό αλλά για απομονωτισμό. Η κριτική που ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και γκρούπες τύπου ΕΕΚ, στο ΚΚΕ για εθνικισμό εστιάζεται στην υποτιθέμενα πατριωτική στάση του ΚΚΕ στα εθνικά και μειονοτικά θέματα (άσχετα άμα το ΚΚΕ τελευταία, με τη θέση του για νομιμοποίηση και απόδοση πολιτικών δικαιωμάτων σε όλους τους λαθρομετανάστες που διαμένουν στην Ελλάδα, απέδειξε και στους πλέον καλόπιστους ότι πρόκειται απλά για ένα αστείο ψηφοθηρικό κόμμα) |
|
 |
| επίδοξος αγγλομαθής |
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Δεκ 20, 2009 11:48 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
Για να διευκολύνω την ανάγνωση παραθέτω ξανά, με μεγαλύτερους χαρακτήρες, το κείμενο στα ελληνικά. Θα μπορούσε κάποιος να το δεί και ως σύντομη ανασκόπηση του πρόσφατου παρελθόντος. Το κείμενο αυτό, επειδή δεν είχα να κάνω τίποτα καλλίτερο κι αισθανόμουν να βαριέμαι το έστειλα στο βρετανικό αντίστοιχο του εγχώριου ασ πούμε ΕΕΚ, ή παρόμοιου παραρτήματος της "αντιρατσιστικής" αριστεράς. Για να δώ πόσο "αντιεθνικιστές" είναι οι εκεί βρετανοί "αντιρατσιστές" και "αντικαπιταλιστές" άφησα μερικές μπηχτές για τον σκατόψυχο τον Τσώρτσιλ.
Το παραθέτω λοιπόν και πάλι με πιο ευανάγνωστους χαρακτήρες.
ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΟΙ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΕΓΓΥΗΤΕΣ ΤΗΣ ΞΕΝΟΔΟΥΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Ζω στην Ελλάδα από τότε που γεννήθηκα. Αυτό που τώρα λέγεται «κρίση» είναι ένας μύθος που θα εξυπηρετήσει ως «άλλοθι» για νέα, πιο επώδυνα και αντεργατικά μέτρα. Φυσικά και υπάρχει κρίση. Όμως είναι υποκριτές όσοι ανακάλυψαν τώρα ό,τι από χρόνια υφίσταται.
Η πραγματική κρίση είναι πολύ παλιά και ξεκινά περίπου στην μεταπολίτευση με την αποβιομηχάνιση. Όταν έπειτα, προς το τέλος της δεκαετίας του ’70, έβαλαν την Ελλάδα στην ΕΟΚ, η αποβιομηχάνιση έγινε καθεστώς, τρόπος ζωής. Οι μεγάλες, βιομηχανικά αναπτυγμένες χώρες της Δύσης δέχτηκαν τον μικρό και φτωχό συγγενή στο τραπέζι τους απλά ως «αγορά» στην οποία θα πουλούσαν τα προϊόντα τους. Ήθελαν την Ελλάδα ως τριτοκοσμική χώρα για τους φυσικούς πόρους της και μόνο.
Ξέρω, τα αγγλικά μου είναι δράμα αλλά ελπίζω να με καταλαβαίνετε.
Ο πληθωρισμός τις τελευταίες δεκαετίες έλαβε αστρονομικές διαστάσεις όμως οι «πολιτικοί ηγέτες» του τόπου, σαν κανονικότατες μαριονέτες των πολυεθνικών που ήταν και είναι, μαγείρεψαν τα δημόσια οικονομικά μεγέθη προκειμένου να πιάσουν «τον πήχη της ΟΝΕ» και να υποθηκεύσουν έτσι περαιτέρω την χώρα στο παγκόσμιο τραπεζικό Κεφάλαιο.
Ζητώ συγγνώμη για την όποια ορολογία χρησιμοποιώ αλλά ελπίζω να γίνομαι κατανοητός. Η Ελλάδα, από την στιγμή που οι Ναζί εγκατέλειψαν την χώρα, δεν έπαψε ποτέ να είναι αποικία. Έγινε πρώτα αγγλική κι έπειτα αμερικάνικη. Όμως όποτε λέμε «αμερικάνικος» εννοούμε πλέον «παγκόσμιος».
Στις μέρες μας ασφαλώς δεν είμαστε αποικίες κάποιου υποτιθέμενου «εθνικού» ιμπεριαλισμού. Το Κεφάλαιο δεν λογίζεται πλέον σε «εθνικά» πλαίσια. Το Κεφάλαιο είναι πια διεθνές. Επομένως οι μαρξιστικοί όροι πρέπει να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες. Από πολιτική άποψη οι συνθήκες είναι ουσιαστικά ίδιες. Από οικονομική, έχουν διαφοροποιηθεί.
Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, κάποιος Ανδρέας Παπανδρέου, (ένας αυτοαποκαλούμενος «σοσιαλιστής» και ουσιαστικά απεσταλμένος των Η.Π.Α. για να αναχαιτίσει το ραγδαία εξελισσόμενο πραγματικά αριστερό κίνημα που ακολούθησε την πτώση της αμερικανοκίνητης Χούντας), εγκαινίασε μια πολιτική, ψευτο-«φιλολαϊκή» που βασίζονταν στον δανεισμό και την υποθήκευση της χώρας στο μέγιστο βαθμό.
Έκτοτε και συγκεκριμένα από το 1989, αυτός ο «υπερδανεισμός» αποτελεί διαχρονικά το άλλοθι για να αφαιμάσσουν τον λαό κυβερνήσεις νεοφιλελεύθερες. Η πολιτική τους δεν στοχεύει σε καμία ανάπτυξη. Το μόνο στο οποίο επιδίδονται είναι να ξεπουλούν ό,τι έχει απομείνει. Ο φυσικός πλούτος ξοδεύεται από τα αφεντικά της αποικίας και αν τολμήσει κάποιος να εναντιωθεί σε αυτή την νέας μορφής αποικιοκρατία τότε αυτομάτως στιγματίζεται ως «εθνικιστής» ή ακόμη και «φασίστας».
Η καθεστωτική, υποτιθέμενη «Αριστερά» αυτού του τόπου παίζει ηγετικό ρόλο σε αυτή την βιομηχανία κατασυκοφάντησης, κηλιδώνοντας αισχρά οτιδήποτε προσπαθεί να συνταχθεί πραγματικά αντιιμπεριαλιστικά, αντιαποικιοκρατικά, αντικεφαλαιοκρατικά.
Η ελληνική «Αριστερά» λειτουργεί απροκάλυπτα ως ο θεσμοθετημένος λακές του Συστήματος.
Ο Γιωργάκις Παπανδρέου είναι ο γιός του Παπαντρέα για τον οποίο μιλήσαμε πριν και εγγονάκι του Γεωργίου Παπανδρέου του πρεσβύτερου. Ο Γεώργιος Παπανδρέου ο Α´ (ο πρεσβύτερος) ήταν αυτός ο επαγγελματίας παπατζής που πήρε την Ελλάδα μέσα από τα χέρια του λαού και των ανταρτών της (που την ελευθέρωσαν πολεμώντας ηρωικά τους ναζί) και την παρέδωσε στην Βρετανική Αποικιοκρατία και τον Τσώρτσιλ της.
Ειρωνικά, αυτή η οικογένεια των πολιτικών εγκληματιών (οι οποίοι σταθερά υποδύθηκαν τους «δημοκράτες», μέχρι και τους «μαρξιστές» κάποιοι από δαύτους, παρ’ όλο που ο γενάρχης Γεώργιος ήταν δηλωμένος στυγνός αντικομμουνιστής), έπαιξε πάντα ένα πολύ βρώμικο και καθοριστικής σημασίας ρόλο σε κάθε κρίσιμη για τον τόπο στιγμή που προέκυπτε.
Η φωτογραφία με την οποία συνοδεύετε το άρθρο σας απεικονίζει ένα τέτοιο ακριβώς «εξεγερμένο» πλήθος, οργανωμένο από την υποτιθέμενη «Αριστερά» και τα διαβρωμένα από την εργοδοσία συνδικάτα. Η καθεστωτική «Αριστερά» στην Ελλάδα ισχυρίζεται ότι η σημερινή κρίση προέκυψε από τα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης των νεοφιλελεύθερων του δεξιού κόμματος του Κώστα Καραμανλή (Καραμανλήδες, άλλη μια οικογένεια αμοραλιστών πολιτικάντηδων οι οποίοι κυβέρνησαν αρκετές φορές την χώρα και αποτελούν, υποτίθεται, το «δεξιό» αντίστοιχο σε ό,τι «προοδευτικό» εγκαθίδρυσε από την άλλη, τάχαμου, πλευρά ο Παπαντρέας ο Πρεσβύτερος).
Η καθεστωτική, υποτιθέμενη «Αριστερά» στην Ελλάδα δεν έχει ποτέ πρόβλημα κάθε φορά που στην κυβέρνηση ανεβαίνουν οι επίσης νεοφιλελεύθεροι του ΠΑΣΟΚ (αυτό το γνωστό υποτιθέμενο «σοσιαλιστικό» κόμμα το οποίο διατάχθηκε να λανσάρει ο Αντρέας «ο Παπαντρέου» μόνο και μόνο για να μπλοκάρει τον χείμαρρο ενός αυθεντικού αριστερού ρεύματος που γεννιόταν με την μεταπολίτευση). Το ΠΑΣΟΚ ήταν απροκάλυπτα ένα συντηρητικό κόμμα σχεδόν από την ημέρα που γεννήθηκε.
Κάθε φορά που το ΠΑΣΟΚ πρόκειται να αναλάβει την Εξουσία η αυτοαποκαλούμενη «Αριστερά» στην Ελλάδα αρχίζει τα όνειρα για οφίτσια και υπουργεία. Και αυτό ακριβώς συμβαίνει και τώρα και αποτελεί τον λόγο που η τάχατες «Αριστερά» βρίσκει τον «δεξιό Καραμανλή» (ή τον καπιταλισμό έτσι γενικά και αόριστα) να κατηγορήσει για την υπάρχουσα κρίση όταν, όπως κουραστικά σας ανέφερα, το οικονομικό πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πάρα πολύ παλιό και σχετίζεται με την αποικιοκρατία και ιδιαίτερα εκείνη την μεταπολεμική.
Βέβαια, όποτε κανείς έχει το «θράσος» να εξηγήσει πάνω σε αυτή την βάση τα πράγματα και κυρίως την οικονομική πραγματικότητα τότε αυτομάτως σπιλώνεται (με τρόπο που περιέγραψα προηγούμενα) ως «φασίστας» και «εθνικιστής» ή ακόμη και «ρατσιστής» (αλλά αυτό είναι μια πάρα πολύ μεγάλη ιστορία για να σας την εξηγώ τώρα) και κατ’ αυτό τον τρόπο τίθεται στο ιδεολογικό (τουλάχιστον) περιθώριο ως «συνωμοσιολόγος».
Αυτή η όψιμα «ανακαλυφθείσα» κρίση (η μέχρι χθες «μη υφιστάμενη») είναι πολύ απλά η δικαιολογία για τον Γιωργάκι Παπανδρέου τον νεώτερο και τους ιδεολογικούς λακέδες του από την σάπια και διορισμένη «Αριστερά» για να νομιμοποιηθεί το έγκλημα κατά των αδύναμων τάξεων. Είναι η ληξιαρχική πράξη του εξανδραποδισμού του ελληνικού λαού. Και όσο απίστευτο κι αν σας φαίνεται ο ίδιος ο πρωθυπουργός το ανακοίνωσε κατά έναν πολύ ωμό και σοκαριστικά ειλικρινή τρόπο με τα ακόλουθα λόγια:
«Αυτή η κρίση θα υποθηκεύσει την (λεγόμενη, όπως συνηθίζουν κάποιοι «αντιεθνικιστές» να διευκρινίζουν) εθνική μας ανεξαρτησία»
Φυσικά αυτές οι λέξεις αποτελούν αναμφίβολα μια κυνική ομολογία και όχι κάποια «καλοπροαίρετη» προειδοποίηση… |
|
 |
| Επισκέπτης |
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Δεκ 20, 2009 11:27 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
| Για παραχάραξη της ιστορίας μιλάνε κάποια μέλη της Ακαδημίας Αθηνών αναφερόμενα στο βιβλίο της γ.γ του υπουργείου Παιδείας Θάλειας Δραγώνα. Έψαξαν πολύ για την βρούνε; Έχει πάρει δίπλωμα από το "Ντιρί" και προκαλεί με το βιβλίο της και την αναφορά της στην επεκτατική πολιτική των Ελλήνων το 1821! |
|
 |
| επίδοξος αγγλομαθής |
Δημοσιεύθηκε: Κυρ Δεκ 20, 2009 9:10 pm Θέμα δημοσίευσης: ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διαχρονικά εγγυητές της αποικιοκρατίας στον τόπο |
|
ΟΙ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Διαχρονικά οι εγγυητές της αποικιοκρατίας στην Ελλάδα
Σε ένα βρετανικό, σοσιαλιστικό σάιτ (αν και μάλλον για ροζ συνασπισμένο το κόβω) με την ονομασία www.socialistworker.co.uk/ βρήκα ένα άρθρο με τον τίτλο "Η ελληνική κρίση είναι παγκόσμια προειδοποίηση" ( http://www.socialistworker.co.uk/art.php?id=19840 ).
Είδα μάλιστα να συνοδεύεται και από μια φωτογραφία που έδειχνε ιθαγενείς με μουσάκια, αμερικάνικης φίρμας μπλούζες και χαϊμαλιά και από κάτω τον υπότιτλο "μερικοί από τους 50.000 διαδηλωτές που κατέβηκαν στους δρόμους (με αφορμή) την 6η του Δεκέμβρη". Αστραπιαία λοιπόν προκαταλήφθηκα και χωρίς καν να διαβάσω το άρθρο της βρετανικής, σοσιαλιστικότατης εφημερίδας, πάτησα το κουμπί που έλεγε "αφήστε ένα σχόλιο". Άφησα το ακόλουθο. Δεν ξέρω όμως καλά αγγλικά όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος σχετικός. Παραθέτω ό,τι κατόρθωσα να συντάξω ως σχόλιο στην αγαπημένη της κυρίας Διαμαντοπούλου (και την κυρίας Δραγώνα) γλώσσα και αμέσως μετά παραθέτω την μετάφραση που είναι στην ουσία αυτό που φιλοδοξούσα να εννοήσω και με την ελλιπή αγγλομάθειά μου ειλικρινά δεν ξέρω αν κατάφερα.
Δείτε και κρίνετε την ποιότητα των αγγλικών μου. Δεκτή κάθε επισήμανση.
Το μήνυμά μου στα αγγλικά:
| Παράθεση: | Things aren't so simple. I live in Greece since I am born there. What is NOW called as "greek crisis" is a myth just to serve as an "allothi" for new, more harmful and anti-labor laws. I don't mean there is no crisis. I mean they are hypocrites all of them who "now" discovered what happened many years before.
True greek crisis is very old and begins in mid 70's with deindustrialization. When in late 70's Greece entered in E.E.C. deindustrialization became a standard, a "modus vivendi".
Big, industrial countries of West, wanted the small, poor "cognate" in their "club" just as a market-place to sell their products. They wanted Greece as a "third world" country, dealing with it for its natural resources and only.
My english is bad but I hope you understand me.
Inflation of last decades was really astronomic, but politic leaders were multinationals' puppets so they were "cooking" state's logistics just to correspond E.U. economic standards in order to mortgage further the country to the global banking Capital.
I am sorry for my terms but I hope to be understandable.
Greece, since Nazis left the country, never stopped being a colony. It was firstly a british colony, then an american one. But when we say "american" we now mean "global"...
Nowadays, there are not colonies of a "national" Imperialism. Capital is no more "national". Capital is now global. Therefore marxian terms have to follow the new conditions. Politically speaking the conditions are the same. Economically they are not.
In mid 80's, Andreas Papandreou, (a pseudo-"socialist" tricker and U.S. agent who had the mission to block the real left movement which followed the end of greek dictatorship that U.S.A. had imposed), started a new policy, pseudo-beneficial for the people, by borrowing money just to hypothecate the greek colony to the fullest.
From 1989 to nowadays, neoliberal governments, are using this situation as a justification to leech the masses. Their policy targets no development. They just sell what has remained. Natural resources are outspent by colony's bosses and if someone opposes this neocolonialism he is automatically charged as "nationalist" or even "fascist".
"Official" "left" parties in Greece play the leading part in this provocation, defaming everything that tends to be really anti-imperialistic, anti-colonial, anti-capitalistic.
Greek "left" operates as the official ideological lackey of the System.
George Papandreou, is the son of the pseudo-socialist Andreas we said about before, and grandson of George Papandreou (senior). George Papandreou I (the senior) is this faker who stolen Greece from greek people and partisans (which fought Nazis and liberated the country) and gave it to Churchill and British colonialism.
Ironically, this family of political criminals (who "constantly" impersonated the "democrats" and some of them even the "Marxists" -although George Papandreou the First was a stated fanatic anticommunist) played always a very dirty and pivotal role in every crucial moment of Greece.
The photography which accompanies your article shows exactly such a kind of "demonstration" that is organized by the pseudo-"left" and the rotten syndicates which are controlled by the employers. Pseudo-"Left" in Greece alleges that the today's crisis resulted from the 4 years governing of neoliberals of the right party of Costas Caramanlis (Caramanlis is another family of political charlatans who governed many times the country and is supposed the "right" "corresponding" of what Papandreou the Senior established).
Pseudo-"Left" in Greece has no problem every time when the government belongs to the neo-liberals of PASOK party (this pseudo-"socialistic" one that Andreas Papandreou was ordered to create just to block real left movement at early 70's).
PASOK is clearly a conservative party since the day that it was born.
Every time PASOK is going to win the elections the pseudo-"Left" of Greece starts dreaming offices and ministries and that's exactly what happens now and why pseudo-"Left" accuses the right Caramanlis (the former president) for crisis, when the economic problem in Greece, as I explained to you, is a problem very-very old and related to colonialism and the post-World War II era.
BUT whenever someone dares to describe the economic reality of Greece in such a base, he is automatically disparaged (as I said just before) as "fascist" and "nationalist" and even "rascist" (this last one is a very-very loooong story to explain to you) and he is superseded to the ideological margin as "conspiracy theorist".
This hypocritically "reinvented" (and since yesterday "inexistent") crisis is the justification for prime minister George Papandreou the II (senior) and his ideological lackeys of decayed "Left" to institute inhuman laws for poor and working classes. It's the authentication of subjugation of greek people. And, believe it or not, it's already announced very cynical by the greek prime minister himself, in a manner that Quisling himself would envy, with exactly these words:
"This crisis will mortgage the national domination".
Of course these words were undoubtedly a cynical confession, and not an "well-intentioned" caution...
|
Και αυτό που ήθελα να εννοήσω:
| Παράθεση: | Τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Ζω στην Ελλάδα από τότε που γεννήθηκα. Αυτό που τώρα λέγεται «κρίση» είναι ένας μύθος που θα εξυπηρετήσει ως «άλλοθι» για νέα, πιο επώδυνα και αντεργατικά μέτρα. Φυσικά και υπάρχει κρίση. Όμως είναι υποκριτές όσοι ανακάλυψαν τώρα ό,τι από χρόνια υφίσταται.
Η πραγματική κρίση είναι πολύ παλιά και ξεκινά περίπου στην μεταπολίτευση με την αποβιομηχάνιση. Όταν έπειτα, προς το τέλος της δεκαετίας του ’70, έβαλαν την Ελλάδα στην ΕΟΚ, η αποβιομηχάνιση έγινε καθεστώς, τρόπος ζωής.
Οι μεγάλες, βιομηχανικά αναπτυγμένες χώρες της Δύσης δέχτηκαν τον μικρό και φτωχό συγγενή στο τραπέζι τους απλά ως «αγορά» στην οποία θα πουλούσαν τα προϊόντα τους. Ήθελαν την Ελλάδα ως τριτοκοσμική χώρα για τους φυσικούς πόρους της και μόνο.
Ξέρω, τα αγγλικά μου είναι δράμα αλλά ελπίζω να με καταλαβαίνετε.
Ο πληθωρισμός τις τελευταίες δεκαετίες έλαβε αστρονομικές διαστάσεις όμως οι «πολιτικοί ηγέτες» του τόπου, σαν κανονικότατες μαριονέτες των πολυεθνικών που ήταν και είναι, μαγείρεψαν τα δημόσια οικονομικά μεγέθη προκειμένου να πιάσουν «τον πήχη της ΟΝΕ» και να υποθηκεύσουν έτσι περαιτέρω την χώρα στο παγκόσμιο τραπεζικό Κεφάλαιο.
Ζητώ συγγνώμη για την όποια ορολογία χρησιμοποιώ αλλά ελπίζω να γίνομαι κατανοητός.
Η Ελλάδα, από την στιγμή που οι Ναζί εγκατέλειψαν την χώρα, δεν έπαψε ποτέ να είναι αποικία. Έγινε πρώτα αγγλική κι έπειτα αμερικάνικη. Όμως όποτε λέμε «αμερικάνικος» εννοούμε πλέον «παγκόσμιος».
Στις μέρες μας ασφαλώς δεν είμαστε αποικίες κάποιου υποτιθέμενου «εθνικού» ιμπεριαλισμού. Το Κεφάλαιο δεν λογίζεται πλέον σε «εθνικά» πλαίσια. Το Κεφάλαιο είναι πια διεθνές. Επομένως οι μαρξιστικοί όροι πρέπει να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες. Από πολιτική άποψη οι συνθήκες είναι ουσιαστικά ίδιες. Από οικονομική, έχουν διαφοροποιηθεί.
Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, κάποιος Ανδρέας Παπανδρέου, (ένας αυτοαποκαλούμενος «σοσιαλιστής» και ουσιαστικά απεσταλμένος των Η.Π.Α. για να αναχαιτίσει το ραγδαία εξελισσόμενο πραγματικά αριστερό κίνημα που ακολούθησε την πτώση της αμερικανοκίνητης Χούντας), εγκαινίασε μια πολιτική, ψευτο-«φιλολαϊκή» που βασίζονταν στον δανεισμό και την υποθήκευση της χώρας στο μέγιστο βαθμό.
Έκτοτε και συγκεκριμένα από το 1989, αυτός ο «υπερδανεισμός» αποτελεί διαχρονικά το άλλοθι για να αφαιμάσσουν τον λαό κυβερνήσεις νεοφιλελεύθερες. Η πολιτική τους δεν στοχεύει σε καμία ανάπτυξη. Το μόνο στο οποίο επιδίδονται είναι να ξεπουλούν ό,τι έχει απομείνει. Ο φυσικός πλούτος ξοδεύεται από τα αφεντικά της αποικίας και αν τολμήσει κάποιος να εναντιωθεί σε αυτή την νέας μορφής αποικιοκρατία τότε αυτομάτως στιγματίζεται ως «εθνικιστής» ή ακόμη και «φασίστας».
Η καθεστωτική, υποτιθέμενη «Αριστερά» αυτού του τόπου παίζει ηγετικό ρόλο σε αυτή την βιομηχανία κατασυκοφάντησης, κηλιδώνοντας αισχρά οτιδήποτε προσπαθεί να συνταχθεί πραγματικά αντιιμπεριαλιστικά, αντιαποικιοκρατικά, αντικεφαλαιοκρατικά.
Η ελληνική «Αριστερά» λειτουργεί απροκάλυπτα ως ο θεσμοθετημένος λακές του Συστήματος.
Ο Γιωργάκις Παπανδρέου είναι ο γιός του Παπαντρέα για τον οποίο μιλήσαμε πριν και εγγονάκι του Γεωργίου Παπανδρέου του πρεσβύτερου. Ο Γεώργιος Παπανδρέου ο Α´ (ο πρεσβύτερος) ήταν αυτός ο επαγγελματίας παπατζής που πήρε την Ελλάδα μέσα από τα χέρια του λαού και των ανταρτών της (που την ελευθέρωσαν πολεμώντας ηρωικά τους ναζί) και την παρέδωσε στην Βρετανική Αποικιοκρατία και τον Τσώρτσιλ της.
Ειρωνικά, αυτή η οικογένεια των πολιτικών εγκληματιών (οι οποίοι σταθερά υποδύθηκαν τους «δημοκράτες», μέχρι και τους «μαρξιστές» κάποιοι από δαύτους, παρ’ όλο που ο γενάρχης Γεώργιος ήταν δηλωμένος στυγνός αντικομμουνιστής), έπαιξε πάντα ένα πολύ βρώμικο και καθοριστικής σημασίας ρόλο σε κάθε κρίσιμη για τον τόπο στιγμή που προέκυπτε.
Η φωτογραφία με την οποία συνοδεύετε το άρθρο σας απεικονίζει ένα τέτοιο ακριβώς «εξεγερμένο» πλήθος, οργανωμένο από την υποτιθέμενη «Αριστερά» και τα διαβρωμένα από την εργοδοσία συνδικάτα. Η καθεστωτική «Αριστερά» στην Ελλάδα ισχυρίζεται ότι η σημερινή κρίση προέκυψε από τα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης των νεοφιλελεύθερων του δεξιού κόμματος του Κώστα Καραμανλή (Καραμανλήδες, άλλη μια οικογένεια αμοραλιστών πολιτικάντηδων οι οποίοι κυβέρνησαν αρκετές φορές την χώρα και αποτελούν, υποτίθεται, το «δεξιό» αντίστοιχο σε ό,τι «προοδευτικό» εγκαθίδρυσε από την άλλη, τάχαμου, πλευρά ο Παπαντρέας ο Πρεσβύτερος).
Η καθεστωτική, υποτιθέμενη «Αριστερά» στην Ελλάδα δεν έχει ποτέ πρόβλημα κάθε φορά που στην κυβέρνηση ανεβαίνουν οι επίσης νεοφιλελεύθεροι του ΠΑΣΟΚ (αυτό το γνωστό υποτιθέμενο «σοσιαλιστικό» κόμμα το οποίο διατάχθηκε να λανσάρει ο Αντρέας «ο Παπαντρέου» μόνο και μόνο για να μπλοκάρει τον χείμαρρο ενός αυθεντικού αριστερού ρεύματος που γεννιόταν με την μεταπολίτευση). Το ΠΑΣΟΚ ήταν απροκάλυπτα ένα συντηρητικό κόμμα σχεδόν από την ημέρα που γεννήθηκε.
Κάθε φορά που το ΠΑΣΟΚ πρόκειται να αναλάβει την Εξουσία η αυτοαποκαλούμενη «Αριστερά» στην Ελλάδα αρχίζει τα όνειρα για οφίτσια και υπουργεία. Και αυτό ακριβώς συμβαίνει και τώρα και αποτελεί τον λόγο που η τάχατες «Αριστερά» βρίσκει τον «δεξιό Καραμανλή» (ή τον καπιταλισμό έτσι γενικά και αόριστα) να κατηγορήσει για την υπάρχουσα κρίση όταν, όπως κουραστικά σας ανέφερα, το οικονομικό πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πάρα πολύ παλιό και σχετίζεται με την αποικιοκρατία και ιδιαίτερα εκείνη την μεταπολεμική.
Βέβαια, όποτε κανείς έχει το «θράσος» να εξηγήσει πάνω σε αυτή την βάση τα πράγματα και κυρίως την οικονομική πραγματικότητα τότε αυτομάτως σπιλώνεται (με τρόπο που περιέγραψα προηγούμενα) ως «φασίστας» και «εθνικιστής» ή ακόμη και «ρατσιστής» (αλλά αυτό είναι μια πάρα πολύ μεγάλη ιστορία για να σας την εξηγώ τώρα) και κατ’ αυτό τον τρόπο τίθεται στο ιδεολογικό (τουλάχιστον) περιθώριο ως «συνωμοσιολόγος».
Αυτή η όψιμα «ανακαλυφθείσα» κρίση (η μέχρι χθες «μη υφιστάμενη») είναι πολύ απλά η δικαιολογία για τον Γιωργάκι Παπανδρέου τον νεώτερο και τους ιδεολογικούς λακέδες του από την σάπια και διορισμένη «Αριστερά» για να νομιμοποιηθεί το έγκλημα κατά των αδύναμων τάξεων. Είναι η ληξιαρχική πράξη του εξανδραποδισμού του ελληνικού λαού. Και όσο απίστευτο κι αν σας φαίνεται ο ίδιος ο πρωθυπουργός το ανακοίνωσε κατά έναν πολύ ωμό και σοκαριστικά ειλικρινή τρόπο με τα ακόλουθα λόγια:
«Αυτή η κρίση θα υποθηκεύσει την (λεγόμενη, όπως συνηθίζουν κάποιοι «αντιεθνικιστές» να διευκρινίζουν) εθνική μας ανεξαρτησία»
Φυσικά αυτές οι λέξεις αποτελούν αναμφίβολα μια κυνική ομολογία και όχι κάποια «καλοπροαίρετη» προειδοποίηση… |
|
|
 |
|