[Επισκέπτης]

Υπερχρέωση - ρεκόρ για τη Γερμανία! «Κρύος ιδρώτας» στους οικονομολόγους
Έρχεται Γερμανικό Αρμαγεδδών με 75 % του ΑΕΠ. !!!!..

Πηγή: https://www.skai.gr/index.php/news/finance/yperxreosi-rekor-gia-ti-germania-kryos-idrotas-stous-oikonomologous?utm_source=projectagora&utm_medium=contentdiscovery

[Ωρίων Αλεξ...]

Η σύμβουλος της Παγκόσμιας Τράπεζας, Elaine Smith Genser, Adviser – World Bank Group (Global Engagement & Partnerships, External and Corporate Relations Team) φιλοξενήθηκε στην 10η διαδικτυακή συνάντηση του Advisory Board του NAVIGATOR FORUM.

Η παρουσίαση αφορούσε τις επιπτώσεις και τη νέα πραγματικότητα που θα δημιουργήσει ο COVID – 19. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται η συρρίκνωση του Παγκόσμιου Εμπορίου 10-30%, το γεγονός ότι στις αναπτυγμένες χώρες η ζωή θα είναι ακριβότερη και θα υπάρξει περιορισμός των ελευθεριών ενώ και στις αναπτυσσόμενες η επιβίωση θα γίνει δυσκολότερη. Ένας κόσμος με περιορισμούς θα κάνει την επίλυση των πλανητικών προβλημάτων δυσκολότερη, συμπεριλαμβανομένης της κλιματικής αλλαγής, της εύρεσης εμβολίου, της εξασφάλισης οικονομικής ανάκαμψης και άλλων.

Στο επίκεντρο θα βρίσκεται η εφοδιαστική αλυσίδα η οποία θα εστιάζει πια στη μείωση του ρίσκου και όχι μόνο την κοστολόγηση. Αυτό προκύπτει από τις αλλαγές στις συνήθειες των καταναλωτών που προκάλεσε ο COVID-19.

Σε καταστάσεις κρίσης όπως αυτή, ο δημόσιος τομέας επιβλήθηκε του ιδιωτικού και χάραξε στρατηγική. Η κρίση θα οδηγήσει σε μείωση των χρηματικών ροών, και ο ιδιωτικός τομέας πρέπει να λάβει υπόψιν ότι αν τροφοδοτείται και βασίζεται στο δημόσιο τομέα, τότε και ο δεύτερος θα αποκτήσει σοβαρά προβλήματα. Αντίκτυπο μπορεί να έχει και στην Παγκόσμια Τράπεζα που χρηματοδοτείται κι από ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες θα προτιμήσουν την ενίσχυση της δικής τους οικονομίας έναντι των αναπτυσσόμενων χωρών.

Τέλος, με αφορμή τις επερχόμενες εκλογές στις ΗΠΑ, αλλά και το καλοκαίρι που είναι μπροστά μας, η ομιλήτρια σημείωσε ότι αμέσως μόλις οι άνθρωποι βρεθούν σε μια πιο ομαλή κατάσταση τείνουν να ξεχνούν!(Ξέχασαν πολύ γρήγορα τον σωτήρα Ομπάμια ήθελε να πει και τάσονται με τον εσωστρεφή Τραμπ)

Μότο για τα επόμενα χρόνια θα είναι προσαρμοστικότητα στη νέα πραγματικότητα η οποία από την παγκοσμιοποίηση θα οδηγηθεί στην εσωστρέφεια.(Προσαρμοστικότητα στην πείνα ήθελε να πει...)

Οι αξιωματούχοι στο Βερολίνο θα έχουν νέες εξουσίες παρέμβασης στην οικονομία.Θα καθορίζουν νικητές και ηττημένους(οπως ο καπιταλισμός ορίζει), θα δημιουργούν νέες βιομηχανίες,στους νικητες αυτην την εβδομαδα η εμβληματική διάσωση με 9 δισ. ευρώ της Lufthansa(Βεβαια ριχνει και στάχτη στα μάτια λέγοντας οτι προβλέπει την απόκτηση μεριδίου 20% από την κυβέρνηση ).Επίσης μιλούν πλέον ξεκάθαρα και χωρίς να κρύβονται για περιορισμό των ελευθεριών...

[Κ.Ν.]

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΡΙΣΗ

Οι αστοί και οι ρεφορμιστές οικονομολόγοι, που έχουν ιδεολογικό συμφέρον να παρουσιάζουν ευνοϊκά την κατάσταση του καπιταλισμού, εξηγούν ότι η σημερινή κρίση δεν αποδεικνύει απολύτως τίποτα .Είναι κυκλικές κρίσεις καθόδου-ανόδου απολύτως φυσιολογικές. Άρα ο καπιταλισμός βαίνει πάντα καλώς.

Είναι γεγονός ότι ο καπιταλισμός ζει περνώντας από κρίσεις και ανθίσεις όπως και ένας άνθρωπος ζει αναπνέοντας και εκπνέοντας:

Εξ αιτίας των εσωτερικών του αντιφάσεων ο καπιταλισμός δεν αναπτύσσεται σε ευθεία γραμμή, αλλά σε ζιγκ-ζαγκ, με αμπώτιδες και πλημμυρίδες. Νά τί βρίσκεται στη βάση των εξηγήσεων που δίνουν οι απολογητές του καπιταλισμού Μία διαδοχή από κρίσεις καί ανθίσεις λένε άρα όλα βαίνουν καλώς στον όμορφο καπιταλιστικό κόσμο.

Ο καπιταλισμός δεν θα σταματήσει να γνωρίζει οικονομικούς κύκλους, ανοδικούς-καθοδικούς: οι κρίσεις και οι ανθίσεις τον χαρακτήρισαν ήδη από τη γέννησή του καί θά τον συνοδεύσουν εσαεί, μας λένε.

Αλλά για να δούμε την ηλικία του καπιταλισμού και τη γενική του κατάσταση, για να διαπιστώσουμε αν συνεχίζει ακόμα να αναπτύσσεται, εάν έχει φτάσει στην ωριμότητά του ή αν βρίσκεται στην παρακμή του, είναι αναγκαίο να διαγνώσουμε τη φύση αυτών των κύκλων, όπως ακριβώς και η κατάσταση ενός ανθρώπινου οργανισμού δεν μπορεί να διαγνωστεί παρά μόνο ελέγχοντας εάν η αναπνοή είναι κανονική ή σπασμωδική, βαθιά ή ελαφριά, κλπ.

Ο πυρήνας του προβλήματος μπορεί να προσεγγιστεί ως εξής. Αν ή ανάπτυξη του καπιταλισμού μέσα από κρίσεις-ανθίσεις, οί κρίσεις έχουν μικρότερη διάρκεια από τις ανθίσεις και συμβάλουν στήν γενική αύξηση της παραγωγής καί του πλούτου τότε η ανάσα του είναι κανονική.

Αν όμως χαράξουμε μια καμπύλη πού τά κράχ οικονομικής καθίζησης είναι μεγαλύτερης διάρκειας από την ανάκαμψη τότε έχουμε πρόβλημα και η ανάσα του καπιταλισμού είναι σπασμωδική.

Αν έχουμε παρατεταμένη κρίση όπως στις μέρες μας η ανάσα του καπιταλισμού είναι βαθιά σπασμωδική, όπου η «ανάπτυξη» δεν φθάνει κάν στα επίπεδα προ της κρίσης , τότε δεν έχουμε ανάπτυξη αλλά πορεία προς την καταστροφή. Όπου η επόμενη κρίση θα είναι χειρότερης της άλλης σε ένα επιθανάτιο σπιράλ, που οδηγεί σε βέβαιο θάνατο τον καπιταλισμό.

Σέ αυτό το στάδιο του τελικού θανάτου του καπιταλισμού το θέλουμε δεν το θέλουμε έχουμε εισέλθει. ´Ας φροντίσουμε να τόν θάψουμε. Πριν μας πάρει μαζί του στον θάνατο. Η αλλιώς ο Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα είναι επίκαιρος όσο ποτέ.