[σαποικοιλιάς]

o προδότης ο καταδότης ο ρουφιάνος η σαποιοκοιλιάς



http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=99362&cid=6

[Επισκέπτης]

Ο Δημόσιος δανεισμός επί χούντας και μεταπολίτευσης

Δ. Δικτατορία, 1967-1974
Περίοδος υπέρογκου εσωτερικού δανεισμού, ο οποίος και τετραπλασιάσθηκε. Αντίθετα ο εξωτερικός δανεισμός σημειώνει μικρή αύξηση.
Συνολικά 19 εξωτερικά δάνεια, μόλις στο 6,4% του νέου Δ.Χ. εξ αυτών το 92,2% ήταν σε δολ., ενώ η αγγλική λίρα απουσίαζε.
Την περίοδο αυτή εμφανίζονται τα δάνεια σε συνάλλαγμα.
Πρόκειται για δάνεια εργοληπτικών εταιρειών, τα οποία έπαιρναν από το εξωτερικό, υπό την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου. Στη συνέχεια τα παραχωρούσαν στο Ελληνικό Δημόσιο προς εκτέλεση δημοσιων εργων, με ανάδοχους τις εν λόγω εταιρείες. Συνολικά συνομολογήθηκαν 59 τέτοια δάνεια. Προφανώς το Ελληνικό Δημόσιο δεν είναι ο δανειολήπτης, έτσι δεν θεωρείται εξωτερικός δανεισμός. Στο νέο Δ.Χ. ο δανεισμός σε συνάλλαγμα αντιπροσώπευε το 23,6%.

Ε. Μεταπολίτευση 1975-1981
Το προπολεμικό εξωτερικό Δ.Χ., λόγω του διακανονισμού 1962-67 βαίνει συνεχώς μειούμενο. Από το 4% του συνολικού Δ.Χ. το 1974 θα πέσει το 1981 στο 0,6%.
Ο μεταπολεμικός εξωτερικός, κατά μέσο όρο, στο 3,9% των τακτικών εσόδων.
Συνολικά έχουμε 24 εξωτερικά δάνεια. Τρια από την γαλλική κυβέρνηση και τα υπόλοιπα απο διεθνείς οργανισμούς και τράπεζες. Κυριαρχία του δολαρίου και απουσία της αγγλικής λίρας.
Η επιδείνωση του Δ.Χ. προέρχεται από την αύξηση του εσωτερικού δανεισμού.

[απελάτης]

Τα παράπονα στην κυβέρνηση όχι στους αγρότες

Οι αγρότες δικαιούνται, και με το παραπάνω τις ενισχύσεις που αναπληρώνουν το χαμένο εισόδημα τους και επιτρέπουν να συνεχίσουν να παράγουν. Όσοι διαμαρτύρονται για το κλείσιμο των δρόμων, αδιαφορώντας για το αύριο του αγροτικού τομέα, καλά θα κάνουν (και για το δικός τους συμφέρον) να ζητούν ευθύνες απ’ τις κυβερνήσεις. Την σημερινή και τις προηγούμενες, που έφεραν τους αγρότες, αλλά και ολόκληρη την ελληνική κοινωνία στην σημερινή τραγική θέση.

Φυσικά η ικανοποίηση του οικονομικού αιτήματος των αγροτών δεν λύνει το «νέο αγροτικό ζήτημα», που κατάφεραν να δημιουργήσουν τα παχύδερμα της πολιτικής. Δίνει μόνο ένα μικρό περιθώριο να παρθούν γενναίες αποφάσεις, χωρίς τις οποίες η κατάρρευση του αγροτικού τομέα και η γενική κοινωνική έκρηξη δεν θα αποφευχθούν.

Εδώ και αρκετά χρόνια οι κόποι των αγροτών αποδίδουν μόνο χρέη. Η αύξηση του κόστους παραγωγής και η μείωση στις τιμές των αγροτικών προϊόντων, τους έχουν φέρει σε αδιέξοδο. Για παράδειγμα η τιμή για το καλαμπόκι είναι 10-11 λεπτά το κιλό και το κόστος παραγωγής 17 λεπτά το κιλό. Για το λάδι 2 ευρώ το κιλό και το κόστος 2,40 ευρώ. Το σιτάρι 18 λεπτά το κιλό και το κόστος 22 λεπτά. Τα πορτοκάλια χυμού 5-6 λεπτά το κιλό με κόστος 12-13 λεπτά. Το βαμβάκι κάτω από 30 λεπτά το κιλό και το κόστος να ξεπερνά τα 50 λεπτά. Υπ’ αυτούς τους όρους, δηλαδή επί ποινή οικονομικής καταστροφής, οι αγρότες είναι αδύνατο να συνεχίσουν την άσκηση του επαγγέλματος τους. Αυτό έχει γίνει ευρέως αντιληπτό και δεν είναι λίγοι αυτοί που εκφράζουν φόβους για επικείμενη κατάρρευση της πρωτογενούς παραγωγής. Αν αυτό συμβεί η χώρα μοιραία θα αντιμετωπίσει διατροφική κρίση ανάλογη μ’ αυτή που γνώρισε στα χρόνια της γερμανικής Κατοχής.

Γιατί είναι τόσο χαμηλές οι τιμές; Μα επειδή οι κυβερνήσεις κατάντησαν την Ελλάδα ξέφραγο αμπέλι, όπου ο καθένας μπορεί να μπει και να το λεηλατήσει. Ξέφραγο αμπέλι όχι μόνο για την λαθραία, αλλά σκόπιμη εισαγωγή μαύρης εργασίας, αλλά και για φτηνά αγροτικά (και βιομηχανικά) προϊόντα από χώρες εκτός ευρωζώνης. Απ’ την Κίνα, την Ινδία, χώρες της Λατινικής Αμερικής και της ανατολικής Αφρικής. Προϊόντα με ελάχιστο κόστος, παραγόμενα από εργαζόμενους με ημερήσια αμοιβή που δεν ξεπερνά το ενάμιση ευρώ!

Η ΕΟΚ και η μετέπειτα η Ε.Ε. επέφεραν το κύριο πλήγμα στην ελληνική αγροτική οικονομία. Πρώτα απ’ όλα δεν λειτούργησαν ποτέ σαν πραγματική κοινότητα. Δηλαδή με σεβασμό στην αρχή της κοινοτικής προτίμησης και με δασμούς στα εισαγόμενα από χώρες εκτός της ευρωζώνης. Απέναντι στον ασυναγώνιστο τριτοκοσμικό ανταγωνισμό, στην εισαγωγή μεταλλαγμένων ή γενετικά τροποποιημένων προϊόντων, στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, ο αγροτικός τομέας αναγκαστικά επιβιώνει ως τώρα με επιδοτήσεις. Ας σημειωθεί δε, ότι οι επιδοτήσεις αυτές, απ’ το κοινό ευρωπαϊκό ταμείο, ποτέ δεν κατανεμήθηκαν δίκαια. Στην εφαρμογή της η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) μεροληπτεί υπέρ των πλούσιων χωρών του ευρωπαϊκού βορρά, αφού το 80% των επιδοτήσεων και ενισχύσεων της Ε.Ε. κατευθύνεται προς τα εκεί, ενώ μόλις το 20% απορροφάται από τις χώρες του Νότου και με ιδιαίτερη τσιγκούνικα απ’ τα μεσογειακά προϊόντα (φρούτα, ελαιοκομικά, καπνό).

Απ’ τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Ένωση, με την αναθεώρηση της ΚΑΠ το 2004 αποφάσισε να μειώσει τις επιδοτήσεις, να τις καταργήσει εντελώς για την μικρή αγροτιά, να μειώσει τη συνολική παραγωγή και να προκαλέσει με αγροτοκτόνες μεθοδεύσεις συρρίκνωση του αγροτικού τομέα, η κρίση ήταν δεδομένη. Τις επιπτώσεις αυτής της αναθεώρησης βιώνει οδυνηρά σήμερα ο αγροτικός κόσμος και δεν θα αργήσει να τις νιώσει εξίσου οδυνηρά το σύνολο των Ελλήνων εργαζομένων.

Τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν οι αγρότες για να βγουν απ’ το τραγικό αδιέξοδο; Τίποτε. Δεν έχουν καν την «πολυτέλεια» να καταλήξουν μισθωτοί σκλάβοι. Να γίνουν δηλαδή εργάτες στην επαρχία ή στις μεγαλουπόλεις, αφού κι αυτοί οι παραδοσιακοί ντόπιοι εργάτες έχουν μπει στο περιθώριο και αντικατασταθεί από φτηνούς και εύκολα διαχειρίσιμους αλλοδαπούς. Τι θα απογίνουν; Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του αγροτοπατέρα Βαγγέλη Μπούτα, μέλους του ΚΚΕ, που με τον δικό του τρόπο περιγράφει την κατάσταση:

«Δεν υπάρχουν προτάσεις. Μας προτείνουν να αφήσουμε το βαμβάκι και να γκαστρώσουμε τα γαϊδούρια και τα άλογα. Για να συμπληρώσουμε το εισόδημα που χάνουμε να φτιάσουμε κομμωτήρια στα χωριά για μανικιούρ-πατικιούρ. Οι Ευρωπαίοι αδιαφορούν για το τι θα γίνουμε εμείς και τα παιδιά μας».

Ακριβώς επειδή «δεν υπάρχουν προτάσεις» και το αγροτικό πρόβλημα είναι πρόβλημα επιβίωσης, λέγαμε στην κινητοποίηση του 2008 ότι ακόμα κι αν τα τρακτέρ επιστρέψουν χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα στα χωράφια, δεν πρόκειται να υπάρξει κοινωνική ειρήνη. Αυτή τη φορά δεν χρειαζόντουσαν ικανότητες προφήτη για να προβλέψουμε ότι οι ειδικευμένοι σε προδοτικές εκτονώσεις αγροτοπατέρες θα έχαναν τον έλεγχο.

Μια χώρα δασμολογικά ανοχύρωτη απέναντι στα εμπορικά καρτέλ των φτηνών τριτοκοσμικών προϊόντων, χωρίς δικό της νόμισμα και εθνική νομισματική πολιτική, προσαρμοσμένη στο εθνικό επίπεδο παραγωγικότητας, δεν σώζεται με τις οποιεσδήποτε ευρωπαϊκές ή κρατικές ενισχύσεις του αγροτικού εισοδήματος, ούτε αρκούν (από μόνοι τους) οι παραγωγικοί και καταναλωτικοί συνεταιρισμοί για να την βγάλουν απ’ το αδιέξοδο, μολονότι η απαλλαγή της αγοράς απ’ την βδέλλα των μεσαζόντων είναι απολύτως αναγκαίο στοιχείο σένα πρόγραμμα οικονομικής ανασυγκρότησης και ανάκαμψης.

Η ολική καταστροφή είναι αναπόφευκτη όσο η Ελλάδα παραμένει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οικονομική της πολιτική καθορίζεται από ξένα κέντρα και συμφέροντα, όσο συμμορφώνεται προς τις ντιρεκτίβες του διευθυντηρίου των Βρυξελών, χωρίς μονοπώλιο εξωτερικού εμπορίου, δασμολογικά ανοχύρωτη σε προϊόντα που ίδια παράγει και έχει κάθε δυνατότητα να τα καταστήσει ποιοτικά ασυναγώνιστα, στην Ευρώπη αλλά και στην παγκόσμια αγορά.

Η κυρίαρχη ελίτ της χώρας δεν διανοείται τέτοια μέτρα. Σήμερα δυσκολεύεται ακόμα και να παζαρέψει επιχορηγήσεις, πολύ περισσότερο δεν σκέπτεται να δώσει πραγματικές λύσεις, μολονότι επικαλείται την σημασία των θεσμικών ζητημάτων κάθε φορά που βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Νοιάζεται μόνο για τα προνόμια της. Για την εύνοια των ευρω-ατλαντικών πατρώνων της και καθόλου για την εύνοια των παραγωγικών τάξεων της χώρας. Η κρίση που έχει ξεσπάσει βάζει πολύ ψηλά τον πήχη μπροστά στο λαϊκό κίνημα. Όλοι θα συνειδητοποιήσουν, θέλοντας και μη, ότι δεν υπάρχουν πλέον εμβαλωματικές αλλά μόνο ριζικές λύσεις στα αδιέξοδα. Γι’ αυτό ακριβώς η κρίση ανάγεται, σε τελική ανάλυση, σε κρίση ηγεσίας του λαϊκού κινήματος.

Με τους γνωστούς πολιτικούς απατεώνες και τους μισοδρομήτες δεν πάμε πουθενά.

[Επισκέπτης]

[quote:45c420602e="kostas oikodomos"]ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ



Χαρίζοντας, ακόμη κι αυτή η Χούντα των απριλιανών, τα χρέη των αγροτών που όφειλαν στο ιδιωτικό τοκογλυφικό τραπεζιτικό κεφάλαιο των Ανδρεάδηδων και βάζοντας την ΜΟΜΑ του στρατού να φτιάξει αγροτικούς δρόμους το αποτέλεσμα ήταν μια πρωτοφανής ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας της χώρας.

Η ύπαιθρος αναπτύχθηκε, ο αγροτικός πληθυσμός αυξήθηκε φθάνοντας κοντά στο 30% τον κατοίκων της χώρας και ξέφυγε απο την δυστυχία και την φτώχεια, που ανάγκαζε τους αγρότες να μεταναστεύουν στις φάμπρικες της Γερμανίας και του Βελγίου τις στοές που τραγουδούσε και ο μεγάλος Στέλιος.

Η ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας είχε φτάσει επί Χούντας να έχει ενεργητικό εμπορικό ισοζύγιο εισαγωγών-εξαγωγών αγροτικών προιόντων 35-65% προς όφελος της χώρας πριν την ένταξη στην Ε.Ο.Κ. όπου καταργήθηκε ο εθνικός προστατευτισμός. Σήμερα μετά την ένταξη στον λάκκο των λεόντων το ισοζύγιο είναι σε βάρος μας 30-70%.

Η ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας συνέβαλε στην γενική ανάπτυξη της χώρας όπως και στον οικοδομικό τομέα σε όλη τη χώρα. Η ανεργία μηδενίσθηκε και τα μεροκάματα αυξήθηκαν θεαματικά. Κανένας τεχνίτης δεν έπαιρνε το βασικό παρά δυο και τρεις φορές παραπάνω λόγω ζήτησης εργατικών χεριών.

Εχει μείνει παροιμιώδης η ταμπέλα που έβαζαν οι οικοδόμοι στην πλάτη τους γράφοντας "τόσα θέλω χωρίς συζήτηση" στην πλατεία Κοτζιά, που ήταν ως αμοιβή 5 φορές πάνω από την συλλογική σύμβαση εργασίας. Ταυτόχρονα είχαμε ανάπτυξη και σε άλλους κλάδους αν και με μικρότερους ρυθμούς. Δεν είναι τυχαίο ότι παρά τις ρεμούλες και τα δάνεια προς τους ημέτερους το χρέος που άφησε η Χούντα ήταν ελάχιστο.

Με την είσοδο της χώρας στην Ε.Ο.Κ -σημερινή Ε.Ε.- καταργήθηκαν οι εθνικοί δασμοί έναντι της μεγάλης ευρωπαϊκής κοινής αγροτικής πολιτικής κατά την οποία βάσει της συνθήκης της Ρώμης οι χώρες-μέλη όφειλαν να καταναλώνουν τα παραγόμενα αγροτικά αναμεταξύ τους και εφόσον δεν επαρκούσαν θα εισήγαγαν από άλλες χώρες.

Η Ευρωπαϊκή συνθήκη κοινής αγροτικής προστασίας αναιρέθηκε από την GATΤ (παγκοσμιοποίηση των αγορών) και σαν στήριξη των ευρωπαίων αγροτών που ήταν αδύνατον να ανταγωνιστούν την εισβολή των φτηνών αγροτικών προιόντων που παράγονται από τις πολυεθνικές σε χώρες χαμηλού κόστους αποφάσισαν, για να μην επαναστατήσουν, να τους δίνουν ψίχουλα δια μέσου των επιδοτήσεων και σιγά-σιγά όσοι μείνουν να τους αφανίσουν για λογαριασμό των πολυεθνικών κόβοντας τους οριστικά τις επιδοτήσεις.

Για την χώρα μας η Κομμισιόν έχει βάλει πλαφόν ο αγροτικός τομέας να μην υπερβαίνει το 8% του πληθυσμού. Εχει βάλει ένα ιμπεριαλιστικό δελτίο για το πόσο θα παράγουν, τι θα παράγουν και τι δεν θα παράγουν. Και τα πρόστιμα πέφτουν βροχή όταν παραβιάσετε το ιμπεριαλιστικό τους δελτίο.

Η αγροτική-εθνική μας παραγωγή, το μόνο που μας έχει απομείνει, για να μην καταστραφεί οριστικά θα πρέπει να ανεξαρτητοποιηθεί από το κλοιό των εντολών της Ε.Ε. και να ορίσει ένα σχέδιο Εθνικής αγροτικής ανάπτυξης και προστασίας της αγροτικής παραγωγής. Να μην εισάγουμε τα ίδια προιόντα παρά όταν τα ντόπια δεν επαρκούν.

Να διαγράφουν όλα τα χρέη τους όπως και των άλλων φτωχών στρωμάτων και ανέργων, να επαναφέρουμε την δραχμή και να βάλουμε σφουγγάρι στο εξωτερικό ληστρικό χρέος, το οποίο έχουμε ήδη αποπληρώσει δύο και τρείς φορές. Την στιγμή που η Γερμανία της Ζήμενς της κυρίας Μέρκελ, ο "τιμητής" της "ασυνέπειάς" μας και της "μεσογειακής μας υστέρησης" έγραψε προ πολλού τις πολεμικές αποζημιώσεις στα παλαιότερα των υποδημάτων της. Να καταργηθούν οι μεσάζοντες και οι ιδιώτες τραπεζίτες που πίνουν το αίμα του λαού.

Το χρήμα πρέπει να είναι μέσο-μοχλός διακίνησης για ανάπτυξη και όχι για ιδιωτική τοκο-ληστεία. Μόνο έτσι θα αποφύγει τον λιμό η χώρα μας με τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση προς όφελος μίας χούφτας παρασίτων τραπεζιτο-λησταρχών αδιαφορώντας για την τύχη του λαού μας.