[απελάτης]

Είναι Αρχή της «Οργανωτικής Επιτροπής για μια Πατριωτική Αριστερά» να συνεργάζεται και με τον διάβολο ακόμα, αν αυτό ωφελεί τον αγώνα για εθνική κυριαρχία και κοινωνική χειραφέτηση της εργατικής τάξης και των εν δυνάμει συμμαχικών λαϊκών στρωμάτων. Χωρίς βεβαίως, η Π.Α. να περιμένει απ’ το διάβολο να της ανοίξει τον δρόμο με τα κέρατα του. Πολύ περισσότερο είναι έτοιμη να συνεργαστεί με το ΠΑΜΕΤ, που αναφέρεται και στον Πατέρα Κοσμά τον Αιτωλό και άρα είναι …θεοσεβούμενο. Δέχεται τις συνεργασίες που συνάδουν με τους δικούς της προγραμματικούς στόχους, διατηρώντας βέβαια την πολιτική και οργανωτική της αυτοτέλεια και ανεξαρτησία.

Από κει και πέρα, αν θέλετε και την γνώμη μας για το ΠΑ.ΜΕΤ, κρίνοντας απ’ την διακήρυξη που διαβάσαμε παραπάνω, (εγώ τουλάχιστον) έχω να παρατηρήσω ότι αποπνέει, αλαζονεία αυτοδίδακτων μικροαστών το να νομίζουν κάποιοι ότι δεν έχουν τίποτε να διδαχτούν απ’ την νεότερη ιστορία, τουλάχιστον της πατρίδας τους, ότι μπορούν να περάσουν πάνω απ’ αυτήν, με ένα άλμα και να αναζητήσουν έμπνευση στην επανάσταση του 1821 και στην ελληνική αρχαιότητα! Δηλαδή σε εντελώς ξένα προς την σημερινή πραγματικότητα στάδια εξέλιξης, που κι αυτά τα προσεγγίζονται μονόπλευρα και επιλεκτικά, χωρίς να παίρνουν υπόψη το γεγονός ότι η αρχαία δημοκρατία ήταν για τους ελεύθερους πολίτες ενώ για το προλεταριάτο της εποχής ήταν στυγνή δουλεία. Στο 21 βλέπουν μόνο την εθνική του διάσταση παρακάμπτοντας το ταξικό και κοινωνικό του περιεχόμενο, που είναι αδύνατο να λείπει, ποτέ και πουθενά από κάθε εθνικό αγώνα. Μνημονεύουν το Ρήγα Φεραίο αλλά ξεχνούν ότι ο επαναστατικός του Θούριος δεν στρέφεται μόνο κατά της τουρκοκρατίας αλλά καλεί σε επανάσταση όλους τους καταπιεζόμενους λαούς της βαλκανικής, μαζί και τους Τούρκους, κατά της οθωμανικής και ελληνικής αριστοκρατίας.

«Βεζύρης, δραγουμάνος, αφέντης κι αν σταθής
ο τύραννος αδίκως σε κάμνει να χαθής.
Δουλεύεις όλ' ημέρα, σε ό,τι κι αν σε πη,
κι' αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιη.
Ο Σούτζος, κι' ο Μουρούζης, Πετράκης, Σκαναβής
Γκίκας και Μαυρογένης, καθρέπτης, ειν' να ιδής»

Κι αυτό δεν το κάνουν από άγνοια της ιστορίας αλλά επειδή ονειρεύονται στο ξύπνιο τους ένα καθεστώς που θα εξαπολύσει «ανηλεές κυνηγητό των πολυεθνικών πολυμάγαζων» χωρίς να τα απαλλοτριώσει, με παράλληλη «ενίσχυση της μικρομεσαίας επιχείρησης» και «επιστροφή στην κοινωνία της αλληλεγγύης» που απαλλάσσει τον μικροαστό απ’ την παγκοσμιοποίηση των αγορών, τον προστατεύει απ’ την καταστροφική πίεση των πολυεθνικών, αλλά κι απ’ τους διεκδικητικούς αγώνες των εργατών. Αυτό είναι και το νόημα του ευχολόγιου υπέρ ενός κόσμου χωρίς «αριστερούς και δεξιούς». Δυστυχώς μ’ αυτές τις φαντασιώσεις μπορεί να βαυκαλίζεται ευχάριστα ο κάθε μικροαστός σε κάποιο»Πατριωτικό Στέκι» δεν παρέχουν όμως ρεαλιστική βάση για την οικοδόμηση ενός μαζικού κινήματος που θα βγάλει τη χώρα απ’ το σημερινό αδιέξοδο.

[φίλος]

Στις 15 Ιουνίου θα είναι έτοιμο το Στέκι των Πατριωτών, το Στέκι των Πανελλήνων, στην Αρμοδίου 14, στο Κέντρο της Αθήνας. Ένας ανοιχτός χώρος για όλους τους Έλληνες, αλλά και όσους αγαπούν τον τόπο αυτόν που γέννησε τη Δημοκρατία, την θυσία για το «συναμφότερον», την αντίσταση κατά όλων των μορφών βίας.
Το Πατριωτικό Μέτωπο, καλεί όλους τους Έλληνες να έλθουν σε αυτό το προσκλητήριο φιλίας, ομόνοιας, συμπαράταξης στον κοινό αγώνα, για να μην ολοκληρωθούν τα σχέδια των νεοταξιτών για την πλήρη διάλυση του κοινωνικού ιστού και τη μείωση της εθνικής μας αξιοπρέπειας.
Ξεκαθαρίζοντας για μια ακόμη φορά τις θέσεις μας, υπενθυμίζουμε:
Το Πατριωτικό Μέτωπο, δεν είναι Κόμμα. Είναι παλλαϊκό Κίνημα, βασισμένο στην αυτοοργάνωση και όχι σε ιεραρχικές δομές. Δεν έχει και ούτε πρόκειται να αποκτήσει «προέδρους, αντιπροέδρους, γενικούς γραμματείς, καθοδηγητές, κομμισάριους, ινστρούχτορες, γκαουλάιτερς».
Δεν φιλοξενεί στους κόλπους του επαγγελματίες πολιτικούς. Ούτε «επαγγελματίες επαναστάτες» του τύπου «εμείς θα σώσουμε τον λαό για λογαριασμό του», ούτε «επαγγελματίες πατριώτες» του τύπου «ζήτω η πατρίδα, ζήτω η θρησκεία, τρία βιβλία 40 ευρώ».
Δεν έχει, και ούτε πρόκειται να αποκτήσει κυρίαρχη ιδεολογία, γεννημένη είτε από νεοχεγγελιανά δόγματα (μαρξοειδή, μπακουνοειδή κλπ), είτε από τις παλαιοπροσωσικές-νεοκελτικές φασιστοειδείς θεωρίες.
Το Πατριωτικό Μέτωπο βασίζει την πολιτική του σκέψη, στις εξής θεμελιώδεις αρχές:
Στην αρχή του Αριστοτέλη η οποία διαμορφώθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο από το σύγχρονο παγκόσμιο κίνημα των λαών και εθνών κατά της παγκοσμιοποίησης και διατυπώθηκε από τον φιλόσοφο αντισιωνιστή Τσόμσκυ: «Το Κίνημα θα πρέπει να είναι μια ενεργή διαδικασία σε διαρκή εξέλιξη από μόνο του. Δεν μπορεί να καταθέσει ένα «μανιφέτο-μπούσουλα» πάνω στο οποίο θα κινηθεί, δεδομένου ότι η νεώτερη ιστορία των λαών μας δίδαξε πως, όποτε αυτό έγινε, παρήγαγε –ισμούς, που το μόνο που κατάφεραν τελικά είναι να οδηγήσουν σε μεγαλύτερα αδιέξοδα την κοινωνία των ανθρώπων».
Στην εμπειρία από τα σύγχρονα κινήματα των λαών και των εθνών κατά της παγκομιοποίησης και της Νέας Τάξης Πραγμάτων (ordine nuovo). Με πρώτο και καλύτερο το Πατριωτικό Κίνημα της Αργεντινής και του λαού της, το οποίο απέδειξε πως όταν οι λαοί πάρουν στα χέρια τους την υπόθεσή τους, τότε μπορούν να πετάξουν στη χωματερή και τα hedge funds του Σόρος, και τις Goldman Sacks και το ΔΝΤ αλλά και όλους όσους θέλουν τους λαούς σκυμμένους στα «γεωπολιτικά και πολιτιστικά» σκουπίδια των must, των inn αλλά και των politically correct της pax americana.
Και τέλος, στο σημαντικότερο θεμέλιο, που είναι η ιστορία αυτού του τόπου, η οποία θυσιαστικά καταγράφηκε από τους εθνεγέρτες του όπως ο Ρήγας Φεραίος και ο Πατρο-Κοσμάς ο Αιτωλός, από τους επαναστάτες του όπως ο Κολοκοτρώνης και ο Μακρυγιάννης, από τους ποιητές του όπως ο Καβάφης και ο Ελύτης, από τους δασκάλους του όπως ο Αντύπας και ο Γληνός, από τους Μακεδονομάχους του όπως ο Μελάς και ο Κόττας, από όλους όσους φόρτωσαν στο σύμβολο της Ελευθερίας, την ελληνική σημαία, όλα αυτά για τα οποία το γένος αγωνίσθηκε και μάτωσε, όπως ο Γλέζος και ο πιο πρόσφατος ήρωας μας, Σολομός Σολωμού.
Λέμε πολύ απλά στον ελληνικό λαό, ως απλοί πολίτες προς απλούς πολίτες, πως δεν χρειάζεται να είμαστε αριστεροί η δεξιοί για να καταλάβουμε πως όσο πιο σύντομα γίνεται και μέσα από τον κοινό αγώνα:
Πρέπει να σταματήσουμε την διάλυση της κοινωνικής μας συνοχής. Με επιστροφή στη δραχμή και στην ανάπτυξη της πρωτογενούς αγροτικής παραγωγής, διατίμηση στα είδη πρώτης ανάγκης (διατροφή, καύσιμα), ανηλεές κυνηγητό των πολυεθνικών πολυμάγαζων με ενίσχυση της μικρομεσαίας επιχείρησης, κατάσχεση των περιουσιών των διεφθαρμένων πολιτικών και δημόσιων λειτουργών και φυσικά την επιστροφή στην κοινωνία της αλληλεγγύης, με κάθετα και σαφή μέτρα προστασίας του εργαζόμενου και του συνταξιούχου.
Πρέπει να προστατέψουμε τον απειλούμενο εθνοχώρο μας, από την σχεδιαζόμενη κονιορτοποίησή του με τα ΟΧΙ μας. Όχι στο σχέδιο Ανάν, όχι στη μετονομασία της Μακεδονίας μας σε «Νότια Μακεδονία», όχι στην κοσσοβοποίηση της Θράκης, όχι στη διχοτόμηση του Αιγαίου και φυσικά όχι στο νέο ξεριζωμό που βιώνουν σήμερα οι Έλληνες της Βόρειας Ηπείρου.
Πρέπει να υπερασπιστούμε τους μόχθους του Λαού μας, εθνικοποιώντας τις κεντρικές τράπεζες και τις υποδομές (εθνικοί οδοί, τηλεπικοινωνίες, ηλεκτρισμός, ύδρευση κλπ).
Πρέπει να βάλουμε φραγμό στην μεθοδευμένη βίαια αλλαγή του δημογραφικού ιστού της χώρας, που συστηματικά προγραμμάτισαν και εκτέλεσαν οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και με συνέπεια υπηρετούν οι σημερινοί κυβερνώντες νεοταξίτες και οι σύμμαχοί τους.
Το Πατριωτικό Μέτωπο, απευθυνόμενο ιδιαίτερα στους νέους, οι οποίοι ως οι πιο γνήσιοι εκφραστές της ανάγκης για μια άλλη Ελλάδα και όχι αυτή που τους προσβάλλει και τους ταπεινώνει όπως η σημερινή, τους καλεί να κάνουν το Στέκι των Πατριωτών, το Στέκι των Πανελλήνων, σπίτι τους. Το Κίνημα, ως πρώτη προτεραιότητα θέτει το ζητούμενο: Οι νέοι μας, απαλλαγμένοι από τη σκουριά και τις αμαρτίες του παρελθόντος, να πάρουν το Κίνημα στα χέρια τους και να το μετατρέψουν σε εργαλείο όχι μόνο τιμωρίας των ενόχων, αλλά και χτισίματος του δικού τους μέλλοντος, το οποίο οι παλαιότεροι «ούτε στα πιο τολμηρά όνειρά μας δεν μπορούμε να δούμε». Έτσι για να αντικρύσουμε επιτέλους τα όνειρα του ποιητή μας, να παίρνουν εκδίκηση. Το Στέκι λοιπόν των Πατριωτών, το Στέκι των Πανελλήνων, πρώτα απ’ όλα, είναι και θα παραμείνει το στέκι της νεολαίας μας.
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ: Παρακολουθώντας τις διάφορες προσεγγίσεις που αναπτύσσονται κυρίως στο διαδίκτυο, διαπιστώνουμε πως η συντριπτική πλειοψηφία των ελεύθερων bloggers, στηρίζει το Κίνημα. Αντίθετα, οι δύο άκρες του συστήματος, αποκαλούν το Πατριωτικό Μέτωπο, οι μεν ακροδεξιό, οι δε ακροαριστερό. Συμπέρασμα αδέλφια: Βρισκόμαστε σε καλό δρόμο.

http://pametopo.blogspot.com/