[Kostas oikodomos]

Ο Μύθος της ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας «Του Ημερολόγιου της Άννας Φρανκ» συνεχίζεται

«Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» δίνει νέο ραντεβού με τους θεατές στη σκηνή του Θεάτρου ΑΝΕΣΙΣ – ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΟΥΤΣΙΝΑΣ, όπου από τις 6 Οκτωβρίου θα παρουσιάζεται με ανανεωμένο θίασο.

Το έργο των Φράνσες Γκούντριχ και Άλμπερτ Χάκετ, βασισμένο στο πασίγνωστο δήθεν ημερολόγιο μιάς έφηβης Γερμανοεβραίας από τη Φρανκφούρτη παραμένει μια διαχρονική, ιμπεριαλιστική προπαγάνδα που αποσκοπεί να πολλαπλασιάσει το δράμα των Εβραίων ώστε να συγκινήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη και να δικαιολογηθεί η ίδρυση του κράτους του ισραήλ του μακρύ χέρι των αμερικανών μέσα στα παλαιστινιακά εδάφη.

«Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» είναι ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία σε όλο τον κόσμο. Η πρώτη του έκδοση έγινε που το 1947 πού αλλού στην Ολλανδία και το 1952 στην Αμερική. Από τότε μεταφράστηκε σε παραπάνω από 67 γλώσσες και έχει πουλήσει περισσότερα από 31 εκατομμύρια αντίτυπα.

Το θεατρικό έργο είναι υποτίθεται ένα έργο - ντοκουμέντο, αλλά δεν είναι παρά μια μουσαντιένια καταγραφή περί απάνθρωπου φυλετικού κατατρεγμού από τον φασισμό του Χίτλερ,ώς αιτία πολέμου που αποσκοπεί να παρουσιάσουν τα εγκλήματα του Χίτλερ ως φυλετικά και όχι σαν την τελευταία απάντηση του καπιταλισμού στο αδιέξοδο της καπιταλιστικής κρίσης του που οδηγεί την ανθρωπότητα στην βαρβαρότητα όμως συνέβαινε με τον αδιέξοδο του ευρωπαϊκού καπιταλισμού στην περίοδο του μεσοπολέμου και στην συνέχεια στην βαρβαρότητα του Β παγκοσμίου πολέμου.

Η Χιτλερική Γερμανία ητήθικε όχι όμως και η αιτία του πολέμου του Χίτλερ που ήταν η διωργάνση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού και στήν συνέχεια όλου του κόσμου κάτω από την Χιτλερική μπότα.

Το τέλος του Β παγκοσμίου πολέμου βρήκε νικητή τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό επί των αντιπάλων του ιμπεριαλστών που ανάλαβε και διοργάνωσε τον καπιταλιστικό κόσμο κάτω από την μπότα του. Με λίγα λόγια συνέχισε την πολιτική του Χίλερ με διαφορετικά αλλά και με τα ίδια μέσα.Φυσικά με την συμβολή της σταλινικής προνομιούχας γραφειοκρατικής κάστας με το ξεπούλημα της ευρωπαϊκής επανάστασης με της συμφωνίες της Γιάλτας μεταξύ Στάλιν- Τσώρτιλ –Ρούσβελτ που μοίρασαν τον κόσμο ανα-μεταξύ τους.

«Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» ανέβηκε για πρώτη φορά στο Μπρόντγουεη το 1955 και οι συγγραφείς του, τιμήθηκαν με Βραβεία Tony, Pulitzer και το βραβείο της Ένωσης Θεατρικών Κριτικών Νέας Υόρκης.

Στη Ελλάδα γνώρισε μεγάλη επιτυχία το 1955 με τον Κώστα Μουσούρη και τη νεαρή τότε Αντιγόνη Βαλάκου και 1994 με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και την Ελένη Κούρκουλα, που έχουν πέσει θύματα της αμερικάνικης ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας με ή χωρίς την θέλησή τους.

Ο Ροζέ Καροντύ εβραϊκής καταγωγής έγκλειστός στα στρατόπεδα εξαναγκαστικής εξοντωτικής εργασίας του Νταχάου και για χρόνια Γ.Γ. Του ΚΚ Γαλλίας στο βιβλίο του «οι μύθοι της ισραηλίτικης πολιτικής» ξετινάζει και τον μύθο του «Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ».