[vngelis]

Εαν δεν επαναφερουν το δελτιο, και εαν δεν δωσουν στον καθενα μια πιστωτικη καρτα με λεφτα της Ευρωπαικης Κεντρικης Τραπεζας, χωρις αγοραστες προιοντων θα πρεπει να ξεφωρτοθουν τοσο τους αγοραστες οσο και τα προιοντα.

Ιδου το διλλημα του καπιταλισμου στο τελος του. Ο λεγομενος καταναλωτισμος γινεται βαρυδι στην ιδια την κριση και η ανυπαρξια του καταναλωτισμου γινεται ο νεκροθαφτης του.

Η λογικη της καταρρευσης οδηγει αναποφεκτα στο νεο διλλημα, η μας θαβουν η τους θαβουμε.

Η Λε Μοντε σε μια σειρα αρθρα για την Ελλαδα λεει οτι ο εχθρος ειναι αορατος και οτι ο κοσμος δεν των γνωριζει....

http://mondediplo.com/2011/12/

Αυτο λοιπον ειναι το ανεκδοτο της χρονιας.

[vngelis]

Για πολλους ειδη εχει ερθει.

Η πεινα και η δυστηχια μαζι με τα χρεη και το γεγονος οτι δεν φαινεται τιποτα καλο στον οριζοντα οδηγει πολλους στην αυτοκτονια.

Τετοιες ειδησεις μαζι με το κυμα μεταναστευσης που προοθουν τα ΜΜΕ τους αρεσει αφου ετσι η αλυτη κριση του καπιταλισμου μεταφερεται αλλου. Οσο λιγοτεροι ελληνες μεινουν ζωντανοι στην Ελλαδα τοσο το καλυτερο γι' αυτους.

Για να μεινουν στην εξουσια πριν το λυντσαρισμα θα πρεπει να ξαναφερουν δελτιο οπως ειχαν μεταπολεμικα. Χωρις αυτο, θα επικρατησει χαος οταν κλεισουν οι τραπεζες, που φαινεται να ειναι το επωμενο σταδιο της αλυτης κρισης του καπιταλισμου.

[Kostas oikodomos]

Έρχεται καταστροφή και λιμός

Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και την αμερική οι λαοί συγκλονίζονται από βαθειά ανησυχία από το αδιέξοδο της καπιταλιστικής κρίσης. Οι ίδιες οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις δεν βλέπουν πουθενά λύση. Οι συναντήσεις των G20 πέφτουν στη κυριολεξία από την μία αποτυχία στην άλλη. Το ίδιο και οι αλλεπάλληλες συναντήσεις Μέρκελ-Σαρκοζί.

Η οικονομία της ευρωζώνης συγκλονίζεται συθέμελα όπως και το καταδικασμένο από γεννησιμιού του Ευρώ. Ήδη όλα τα επιτελεία του καπιταλισμού και οι οικονομολόγοι του μιλούν πως η κρίση θα διαρκέσει για 5 για 10 για 20 για 30 χρόνια και βάλε.

Στις χώρες που έπεσαν στα νύχια του ΔΝΤ, που μας το παρουσίαζαν σαν σωτηρία, τα πράγματα εξελίσσονται με ραγδαίους ρυθμούς προς το χειρότερο. Ειδικά η χώρα μας που χρησιμοποιείται σαν ένα είδος πειραματόζωου, υποτίθεται διεξόδου από την κρίση, αλλά στην ουσία για να διαπιστώσουν τις αντιδράσεις του λαού μας με την πλούσια επαναστατική εμπειρία και για να αποτελέσει οδηγό για τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, και όπως βλέπουμε τα ίδια μέτρα τα προεκτείνουν σε Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, και έν μέρει, σε Γαλλία Γερμανία.

Στην χώρα μας η κατάσταση έχει φτάσει σε κρίσιμο σημείο. Η περεταίρω συνέχισή της που είναι υπέρ-σίγουρη δεν θα είναι η συνέχεια μια ποσοτικής συσσωρεύσεις της κρίσης, αλλά η μετατροπή της σε ποιοτικό άλμα που θα οδηγήσει την χώρα σε οικονομική καταστροφή, λιμό, και κοινωνική έκρηξη τεραστίων διαστάσεων, που όμοιά της δεν έχει υπάρξει στην ιστορία της χώρας.

Ο λαός είναι απροετοίμαστος για το τι τον περιμένει και γι´αυτό την κύρια ευθύνη την φέρουν τα κόμματα της αριστεράς, τα συνδικάτα και οι άθλιοι αριστεριστές, που τον έχουν εγκαταλείψει και έχουν περάσει με την μεριά της νεοταξίτικης υπερεθνικής τάξης, των συγχωνευμένων προηγούμενων εθνικών αστικών τάξεων (παγκοσμιοποίησης), των ανοικτών συνόρων του κεφαλαίου, των εμπορευμάτων και του εμπορεύματος της εργατικής δύναμης.

Με τα ανοικτά σύνορα, μέρος τους είναι η «λαθρο»μεταναστεύση, έχουν δημιουργήσει πρόσθετες δυσκολίες στο να αντισταθούν οι ντόπιοι εργάτες καθώς οι λαθρομετανάστες τους έχουν θέσει στο περιθώριο σαν ανοργάνωτες μονάδες έξω από τους τόπους δουλειάς, τα συνδικάτα, τις οργανώσεις και τα κόμματα, πράγμα που έχει καταστήσει τους εργατοπατέρες με τις ξεπουλημένες ηγεσίες, ανεξέλεγκτες ώστε να προδίδουν με ευκολία τους εργαζόμενους στο κεφάλαιο, καθώς δεν υφίστανται καμία οργανωμένη πίεση από τα κάτω.

Το όλο βάρος πλέον πέφτει στον ανοργάνωτο (και ήδη έχει καθυστερήσει), να αυτό- οργανωθεί από μόνος του, σε νέες δημοκρατικές μορφές οργάνωσης, κατά γειτονιές συνοικίες, πόλεις και νομούς, με βάση τα χαράτσια και την άγρια φοροληστεία, που ενώνει όλο τον λαό σε ένα πανεθνικό μέτωπο πέρα από όλα τα κόμματα και τις αριστερίστικες «αντιρατσιστικές» νεοταξίτικες οργανώσεις, για να αντισταθεί στην λαίλαπα της καταστροφής και του λιμού που μας περιμένει, και για να ανατρέψει τα κατοχικά καθάρματα.