patari.org

[Γ. ΟΛΥΜΠΙΟΣ]

Οσο περνάνε οι μέρες τόσο πιο πολύ ηλεκτρίζεται η ατμόσφαιρα. Σαν κάτι να περιμένουμε που δεν έρχεται.

Η απεργία των λεωφορειούχων, η κινητοποίηση των αγροτών φάνηκε πως μπορούσαν ν’ αποτελέσουν την αρχή μιάς γενικευμένης αντίδρασης ενάντια στην κυβέρνηση των ανδρείκελων. Αλλά οι ηγεσίες τους κατάφεραν να ξεστρατίσουν τον αγώνα.

Όμως η αμφισβήτηση της τρικομματικής κυβερνητικής ελιναι πλέον πανελλαδική, η ΕΕ και το ευρώ έχουν χάσει προ πολλού τη λάμψη τους. Ο κόσμος τα θεωρεί συνώνυμα των δεινών που του φορτώνουν τα ντόπια ανδρείκελα τους.

Η συνεχιζόμενη εξέγερση των κατοίκων της Χαλκιδικής, ενάντια στην κατοχή που προσπαθούν να επιβάλουν κυβέρνηση και ΜΑΤ και η κωλοτούμπα της κυβέρνησης για τα μεταλεία της Αλεξανδρούπολης, το κυνήγημα των κυβερνητικών βολευτών όπου φανούν, οι δηλώσεις Στουρνάρα «…φοβάμαι να κυκλοφορήσω, να πάω στο γυμναστήριο!», δείχνουν ότι η κυβέρνηση είναι μόνη κι έρμη.

Και τώρα τι γίνεται ; Τα μέτρα δεν τσουλάνε, τα έσοδα λιγοστεύουν, είναι ανάγκη να πάρουν κι άλλα επώδυνα μέτρα, όλοι φοβούνται ή ελπίζουν, πως μπροστά στο αδιέξοδο η κοινωνική έκρηξη είναι αναπόφευκτη.

Η τρικομματική αποδεικνύει πως δεν μπορεί να κάνει τίποτε. Θα πάμε σ’ εκλογές ; Ο Τσίπρας έχει αρχίσει να τις προβάλει έντονα. Αλλά είναι λύση..; Είναι αμφίβολο εάν και οι τρεις της κυβέρνησης μπορούν να συγκεντρώσουν μαζί πάνω από 20 – 25%.

Σ’ αυτή την περίπτωση, ο ΣΥΡΙΖΑ θ’ ανεβάσει τα ποσοστά του; Πιστεύω πως όχι.. άλλωστε κάνει ότι μπορεί για να τα σκατώσει και τόχει πετύχει σε μεγάλο βαθμό. Αλλά και να έπαιρνε κάποιο ποσοστό, δεν θα είταν αρκετό για να κυβερνήσει. Κι αν κυβερνούσε - όντας μέσα στην ΕΕ -, θα χρειαζόταν από την πρώτη μέρα να πάρει τα μέτρα που υποσχέθηκε. Αλλά οι απανωτές κωλοτούμπες του, δείχνει πως αυτό είναι το τελευταίο που θέλει.

Τι άλλο; Ο Καμένος ; ακριβώς… είναι καμένος από χέρι. Μερικά λαμόγια που τόλμησαν να πουν πως θα σώσουν το λαό (κάτι σαν το λοβέρδο, κατσέλι), τους έφαγε η μούγκα από νωρίς.

Η ΧΑ παρόλο που πασχίζει να πείσει ότι είναι εναλλακτική λύση, σκοντάφτει στην πολιτική της ή μάλλον στην έλλειψη πολιτικής της. Μπορεί σε κάποιους να αρέσουν οι κορώνες της για τους μετανάστες, αλλά πολύς κόσμος καταλαβαίνει πως δεν φτάνει να σπάς ένα πάγκο. Η απουσία της από τους αγώνες των εργαζομένων/άνεργων/αγροτών, όσο και να την περνάνε στα μουλωχτά κόμματα & ΜΜΕ δεν περνάει απαρατήρητη.

Θα μπορούσε κάποιον να βάλει σε σκέψη, η επανεμφάνιση των στρατιωτικών ή έστω να σκεφτεί, ότι είναι μια λύση ; Όχι μια λύση χούντας, αλλά μιάς στρατιωτικής κυβέρνησης μαζί με κάποιους αντιμνημονιακούς μουρόχαβλους !!!

Βέβαια και αυτή η λύση χλωμή είναι, δεδομένου ότι στη σημερινή περίοδο, δεν υπάρχει έδαφος για παραχωρήσεις από την άρχουσα τάξη (κι αυτό δεν αφορά μόνο την Ελλάδα), ώστε ν’ αντέξει κι αυτή η κυβέρνηση.
Συνεπώς δεν υπάρχουν ημίμετρα και μισές λύσεις.

Η θα επιβάλλουν τη βία τους ή θα τους στείλουμε στο διάολο

[Obelix]