patari.org

[vngelis]

«Έφυγε» ο σύντροφος Θεοδόσης Θωμαδάκης

Από την ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΑΛΗ-ΟΚΔΕ.

Σάββατο, 9 Μαρτίου, 2013


Πέθανε σε ηλικία 83 ετών στον Αλίκαμπο Χανίων ο αγωνιστής του εργατικού και επαναστατικού κινήματος, σ. Θεοδόσης Θωμαδάκης. Προέρχονταν από φτωχή αγροτική οικογένεια και από πολύ μικρός μετανάστευσε στην Αθήνα και άρχισε να δουλεύει κυρίως σε μηχανουργεία της πρωτεύουσας και του Πειραιά. Εργάτης (μηχανουργός), ήρθε αμέσως σε επαφή με τις ιδέες του εργατικού και επαναστατικού κινήματος, στρατεύθηκε σ’ αυτές και έμεινε πιστός μέχρι το τέλος της ζωής του.

Ο σ. Θεοδόσης πάλεψε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μέσα από τις γραμμές του τροτσκιστικού κινήματος και ήταν μια από τις πιο σημαντικές, ηγετικές μορφές του. Έλαβε μέρος σ’ όλους τους αγώνες των εργαζομένων μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου. Στα χρόνια της δικτατορίας ανέπτυξε σημαντική δράση, μέσα από την οργάνωση «Εργατική Δημοκρατία», ενάντια στο τυραννικό καθεστώς, τον καπιταλισμό και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Για τη δράση του αυτή καταδικάστηκε σε ισόβια και 8 χρόνια φυλάκιση. Έμεινε στις φυλακές Αβέρωφ, Κορυδαλλού και Αίγινας για 5 χρόνια (όπου όπως και όλοι οι τροτσκιστές κρατούμενοι και φυλακισμένοι στις φυλακές και στις εξορίες, θα γνωρίσει, όπως είναι γνωστό από την ιστορία, και το καθεστώς απομόνωσης, συκοφαντίας και φυσικής βίας των σταλινικών) και βγήκε με την αμνηστία του δικτάτορα Παπαδόπουλου τον Αύγουστο του 1973.

Ο σ. Θεοδόσης ήταν ένας πραγματικός διεθνιστής, κάτι που δεν είναι πολύ γνωστό στο ελληνικό εργατικό και επαναστατικό κίνημα. Έλαβε μέρος σαν εθελοντής στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της Αλγερίας ενάντια στους γάλλους αποικιοκράτες. Σαν μηχανουργός που ήταν, κατασκεύαζε όπλα στο περίφημο μυστικό και κινούμενο εργοστάσιο. Μαζί με το σ. Μίμη Λιβιεράτο, ήταν τα δυο μέλη του ΚΔΚΕ, του ελλ. τμήματος της 4ης Διεθνούς (όπως και πολλοί άλλοι αγωνιστές από άλλες χώρες), που στάλθηκαν με εντολή της στην Αλγερία, κυρίως για προσφορά τεχνικών γνώσεων.

Ο σ. Θεοδόσης υπήρξε μελετητής και βαθύς γνώστης της μαρξιστικής θεωρίας και μεταφραστής πολλών έργων του Τρότσκι και άλλων σημαντικών μαρξιστών συγγραφέων. Οι μεταφράσεις του θεωρούνται από τις καλύτερες.

Ο θάνατός του είναι μια μεγάλη απώλεια για το εργατικό και επαναστατικό κίνημα, ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία. Οι νεότερες γενιές θα βρουν στη δράση και στο έργο του, στο ήθος και στην καλοσύνη του, στην αφοσίωση και στην πίστη του στην υπόθεση της εργατικής τάξης και της σοσιαλιστικής επανάστασης, μια πηγή έμπνευσης και θάρρους στην πάλη τους απέναντι στη χουντική συγκυβέρνηση, στη σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα. Η ΟΚΔΕ, στην οποία άφησε όλο το μεταφραστικό του έργο, αποτίει φόρο τιμής στο σ. Θεοδόση Θωμαδάκη και εκφράζει τα βαθιά συλλυπητήριά της στην οικογένειά, στους φίλους και τους συντρόφους του.

9/3/2013

[απελάτης.]

Ξεχάσανε να γράψουν ότι στην Αλγερία ο σ. Θεοδόσης πήγε με μια ομάδα αγωνιστών που στρατολόγησε από κάθε γωνιά της Ευρώπης ο αείμνηστος Πάμπλο (Μιχάλης Ράπτης), παρά και ενάντια στην θέληση της πλειοψηφίας της 4ης Διεθνούς, η οποία υποτιμούσε το εθνικό πρόβλημα και το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο FLN (ηγέτης Μπεν Μπελλά) και τον πόθο του Αλγερίνικου λαού για εθνική ανεξαρτησία και εθνική κυριαρχία, και ήθελε "κοινό ταξικό αγώνα" Αλγερίνων (υπό το ΜΝΑ) και Γάλλων εργατών, για τη ανατροπή του καπιταλισμού και μετά θα αντιμετωπίζονταν το ζήτημα της Αλγερίας, κάτι που ευνοούσε την γαλλική ολιγαρχία η οποία δεν ήθελε να χάσει, με τίποτε, την αποικία της και το φυσικό της αέριο.

Εκεί βρίσκεται και η ρίζα του συνολικού εκφυλισμού της 4ης, η οποία υπό τον Μαντέλ τον Σλώτερ και τον Κριβίν, κατέληξε να υποστηρίζει την ΝΑΤΟϊκή επέμβαση και τον τεμαχισμό της Γιουγκοσλαβίας.

[Γαβριάς.]

[απελάτης.]

Ο Πάμπλο εξοστρακίστηκε από την 4η Διεθνή το 1965 με πρόσχημα παραβίαση καταστατικού. Υπερασπίστηκε την ενότητα της Γιουγκοσλαβίας και την Σερβία ενάντια στο ΝΑΤΟ. Μετά τον Β´ παγκόσμιο πόλεμο και την νίκη του Τίτο στην Γιουγκοσλαβία, οργάνωσε διεθνείς ταξιαρχίες εθελοντικής εργασίας για την ανοικοδόμηση της Γιουγκοσλαβίας από τις καταστροφές που προκάλεσε ο πόλεμος. Ανάμεσα στους εθελοντές ήταν κ ο Μάικ Μπάντα, αγγλο-κεûλανέζος, δεύτερος μετά τον Χύλι στην SLL.

Στην Αλγερία ο Πάμπλο έγινε υπουργός αγροτικής μεταρρύθμισης. Με εξαίρεση κάποιες μεγάλες αγροτικές εκμεταλλεύσεις που ήταν πριν σε γαλλικά χέρια, στα χωριά της Αλγερίας υπήρχε κοινοτική διαχείριση της γης. Ο Πάμπλο προσπάθησε να αναπτύξει την γεωργία και κτηνοτροφία εκτατικά χωρίς να θίξει τον κοινοτικό της χαρακτήρα. Με ανάλογο πνεύμα κινήθηκε στον τομέα της μικρής και μεγάλης βιομηχανικής παραγωγής η κυβέρνηση του Μπεν Μπελλά. Υπήρχαν όμως δυνάμεις στην χώρα που θεωρούσαν ότι ήταν προς το συμφέρον της Αλγερίας να συσφίξει τους δεσμούς της με την Γαλλία και όχι με το ανατολικό μπλοκ. Και αυτός ήταν ο στόχος του Μπουμεντιέν, ενός άλλου από τους ηγέτες της επανάστασης, ο οποίος ανέτρεψε με πραξικόπημα το 1965 τον Μπεν Μπελλά, και συνέλαβε τον Πάμπλο. Στο σημείο αυτό επενέβει ο Μακάριος, αρχιεπίσκοπος και πρόεδρος της κυπριακής κυβέρνησης, έχρησε τον Μιχάλη Ράπτη πρόξενο της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Αλγέρι. Οπότε ο Μ. Ράπτης απελευθερώθηκε και λίγο αργότερα εγκατέλειψε την Αλγερία.

[Γαβριάς.]