patari.org Αρχική σελίδα patari.org
Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς
 
 Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών   Ομάδες ΜελώνΟμάδες Μελών   ΕγγραφήΕγγραφή 
 ΠροφίλΠροφίλ   Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Ρωσία και Κινα

 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    patari.org Αρχική σελίδα -> Πολιτική συζήτηση
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
vngelis



Συμμετέχουν: 28 Νοέ 08
Δημοσιεύσεις: 6015

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Σεπ 02, 2022 8:40 am    Θέμα δημοσίευσης: Ρωσία και Κινα Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΡΌΛΟ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Πολλά και διάφορα γράφονται για τη Σοβιετική Ενωση, με αφορμή το θάνατο του Γκορμπατσώφ.

Για να πούμε την αλήθεια, οι κατήγοροι της Σ.Ε δε λένε και τίποτα το καινούργιο. Τα περί γραφειοκρατικού, αυταρχικού κράτους, κρατικού καπιταλισμού, της κομματικής ελίτ που λυμένονταν την κρατική ιδιοκτησία, της έλλειψης δημοκρατίας, τα ακούγαμε πολλές, πολλές δεκαετίες - επί ΕΣΣΔ - τα ακούμε και σήμερα. Τίποτα το νεότερον από το ανατολικό μέτωπο.

Δεν θέλουμε να σταθούμε στις κριτικές - πολεμικές θέσεις κατά της Σ.Ε που έχουν διατυπωθεί από την πρώτη στιγμή της ύπαρξης του πρώτου εργατικού κράτους.

Μια παρατήρηση μόνο. Δεν υπάρχει ούτε μια πρώην λαϊκή δημοκρατία - ούτε μία - που οι κάτοικοί της να μην εκφράζουν την απογοήτευση τους για την παλινόρθωση του καπιταλισμού και την παράλληλη νοσταλγία τους για το σοσιαλισμό που έζησαν.

Πάμε στην ουσία της υπόθεσης.
Το πραγματικό πρόβλημα που αντιμετώπιζε η Σ.Ε, δεν είχε καμία σχέση, με όλα αυτά που της καταλογίζουν οι αντίπαλοί της.
Το πραγματικό της πρόβλημα, ήταν η οικονομία, οι χαμηλοί ρυθμοί της σοσιαλιστικής συσσώρευσης, τα χαμηλά επίπεδα της παραγωγικότητας της εργασίας, η οδυνηρή έλλειψη κεφαλαίων για τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας.

Τι είχαν να αντιμετωπίσουν οι Σοβιετικοί; Με το ετήσιο υπερπροΪόν που δημιουργούνταν, έπρεπε: να χρηματοδοτήσουν νέες επενδύσεις στη βαριά βιομηχανία, να χρηματοδοτήσουν τα κονδύλια για μισθούς - συντάξεις, τα δημόσια συστήματα Παιδείας, Υγείας, Κοινωνικής Πρόνοιας και τέλος, ένα σημαντικό - σημαντικότατο κονδύλι πήγαινε για την άμυνα της χώρας.
Οι δυτικοί, είχαν βρει το αδύνατο σημείο της Σ.Ε και επιτάχυναν την κούρσα των εξοπλισμών - οι πιο παλιοί θα θυμούνται τις πανερωπαΪκές κινητοποιήσεις για τη μη εγκατάσταση των Πέρσιγκ και Κρουζ στην ευρωπαϊκή ήπειρο τη δεκαετία του 80 - εξαναγκάζοντας τους Σοβιετικούς να δαπανούν πολλά χρήματα για την αμυντική τους θωράκιση. Ετσι όμως στερούσαν την ειρηνική βιομηχανία από τα αναγκαία κεφάλαια.
Ηταν συνειδητή επιλογή των Σοβιετικών να μην αναπτύξουν την ελαφριά βιομηχανία, με ό,τι αυτό συνεπάγονταν για το βιοτικό επίπεδο των πολιτών. Και ο λόγος ήταν, ότι έπρέπε να κάνουν επιλογή. Ποιούς τομείς θα χρηματοδοτήσουν και ποιούς όχι, γιατί δεν υπήρχαν οι αναγκαιοι πόροι, για να ενισχύσουν και την ελαφριά βιομηχανία. Πάλι οι παλιότεροι θα θυμούνται την προπαγάνδα που είχε εξαπολύσει η Δύση για τις ελλείψεις καλτσόν και μπλουτζίν στη χώρα αυτή.

Και ερχόμαστε στη δεκαετία του 70 με την έλευση της 3ης, όπως την αποκάλεσαν, βιομηχανικής επανάστασης. Η οποία αφορούσε την εισαγωγή των νέων τεχνολογιών στις οικονομικές σχέσεις.

Η Σ.Ε είχε κορυφαίους μαθηματικούς, φυσικούς κλπ, οι οποίοι καταπιάστηκαν με τις νέες τεχνολογίες και προχώρησαν σε πρωτοπόρους σχεδιασμούς. Το τραγικό της υπόθεσης ήταν, ότι δεν υπήρχαν τα αναγκαία κεφάλαια για το πέρασμα από το σχεδιασμό στην υλοποίηση, τη στιγμή που οι αναπτυγμένες δυτικές οικονομίες, έκαναν άλματα στον τομέα αυτό.
Το αποτέλεσμα ήταν να διευρυνθούν οι διαφορές οικονομικής ανάπτυξης ανάμεσα στην αναπτυγμένη Δύση και τις σοσιαλιστικές χώρες. Εκεί έχει τις ρίζες της η περίοδος της οικονομικής στασιμότητας των χωρών της σοσιαλιστικής κοινότητας.

Μιλήσαμε προηγουμένως για τους χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης της σοσιαλιστικής συσσώρευσης, ως συνέπεια της χαμηλής παραγωγικότητας της εργασίας, της έλλειψης κεφαλαίων.

Και αυτό είναι το κομβικό σημείο για να κατανοήσουμε τις εξελίξεις που ακολούθησαν στη συνέχεια και οδήγησαν στη διάλυση της Σ.Ε.
Η αναπτυγμένη Δύση, ποτέ δεν αντιμετώπισε το πρόβλημα της έλλειψης κεφαλαίων. Και ο λόγος είναι ότι 10 - 15 χώρες λεηλατούσαν και συνεχίζουν να λεηλατούν ολόκληρο τον υπόλοιπο κόσμο και με τον τρόπο αυτό διασφάλιζαν και διασφαλίζουν υπεραφθονία κεφαλαίου, το οποίο όμως δημιουργεί άλλου είδους προβλήματα. Λιμνάζοντα κεφάλαια - υπολογίζονται σε 30 -35 τρισ. δολάρια - τα οποία, όχι μόνο δεν μπορούν να τοποθετηθούν παραγωγικά, αλλά, ούτε καν σε κερδοσκοπικές πράξεις.
Η Σ.Ε δεν είχε την πολυτέλεια αυτή. Αντίθετα, ήταν υποχρεωμένη να χρηματοδοτεί χώρες (Κούβα, Βιετνάμ, αφρικανικά κράτη, όπως η Αιθιοπία, η Αγκόλα. Μοζαμβίκη, Ν.Υεμένη) που αντιμετώπιζαν σημαντικά οικονομικά προβλήματα. Σε όλη τη διάρκεια της ζωής της, στήριξε υλικά και πολιτικά, όλα τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα που εμφανίστηκαν τον 20ο αιώνα.
Εξ' όσων γνωρίζω, οι οικονομικές της σχέσεις, στα πλαίσια της ΚΟΜΕΚΟΝ, δεν είχαν εκμεταλλευτικά χαρακτηριστικά, το αντίθετο θα λέγαμε.
Και για να ολοκληρώσουμε.

Το πρόβλημα της έλλειψης κεφαλαίων, το αντιμετώπισαν όλες οι χώρες του 20ου αιώνα, που δεν ακολούθησαν τον καπιταλιστικό τρόπο ανάπτυξης.
Η Σ.Ε θα μπορούσε να κάνει υποχωρήσεις στο δυτικό κεφάλαιο και να του παραχωρήσει τομείς της οικονομίας της για επενδύσεις. Κάτι τέτοιο βέβαια, συνεπάγονταν, την εισαγωγή στη σοβιετική οικονομία, των καπιταλιστικών παραγωγικών σχέσεων.

Παρά τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε, δεν κατέφυγε σε μια τέτοια λύση. Ούτε και πήρε αντιλαικά μέτρα ( π.χ αύξηση των ωρών εργασίας ή του εργάσιμου βίου). Μέχρι την τελευταία ημέρα της ύπαρξης της, διατηρήθηκε το 7ωρο της απασχόλησης, η χορήγηση σύνταξης στα 60 για τους άνδρες, στα 55 για τις γυναίκες και στα 15 χρόνια εργασίας για τα βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα (ανθρακορυχεία, λατομεία κλπ).
Αντίθετα, άλλες χώρες (Κίνα, Βιετνάμ) πρόκριναν ως λύση του προβλήματος της έλλειψης κεφαλαίων, αυτή που είχαν απορρίψει οι Σοβιετικοί. Στα τέλη της δεκαετίας του 70, οι μεταρρυθμίσεις του Τενγκ Σιαοπινγκ άνοιξαν τις πύλες της κινεζικής οικονομίας στο δυτικό κεφάλαιο, δίνοντας βαθιές ανάσες στον καπιταλισμό γενικότερα, ο οποίος αναζητούσε εναγωνίως νέες αγορές. Τον ίδιο δρόμο ακολούθησε και το Βιετνάμ, με πάνω από 100 τομείς της οικονομίας του να έχουν παραδοθεί στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Και είναι άξιο απορίας ότι υπάρχουν αριστεροί σήμερα, που αρνούνται ότι στην Κίνα έχουν εδραιωθεί οι καπιταλιστικές παραγωγικές σχέσεις.

Θανάσης Κανιαρης
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Obelix



Συμμετέχουν: 08 Δεκ 08
Δημοσιεύσεις: 3181

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Σεπ 08, 2022 9:03 am    Θέμα δημοσίευσης: Πούτιν: "Η Δύση τελείωσε"... Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Πούτιν: "Η Δύση αποτυγχάνει, το μέλλον βρίσκεται στην Ασία"
_________________
ILS SONT FOUS, CES AMERICAINS!
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    patari.org Αρχική σελίδα -> Πολιτική συζήτηση Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Σελίδα 1 από 1

 
Μετάβαση στη:  
Μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης


Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Hellenic (Greek) by Alex Xenias - Διορθώσεις:Αλφόνσος Πάγκας