patari.org Αρχική σελίδα patari.org
Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς
 
 Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών   Ομάδες ΜελώνΟμάδες Μελών   ΕγγραφήΕγγραφή 
 ΠροφίλΠροφίλ   Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Η «Κουκούλα» απέκτησε το πρώτο της όνομα. AΚΟΑ του ΣΥΡΙΖΑ

 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    patari.org Αρχική σελίδα -> Πολιτική συζήτηση
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
κρυμμένα Indymedia
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 11, 2009 11:24 am    Θέμα δημοσίευσης: Η «Κουκούλα» απέκτησε το πρώτο της όνομα. AΚΟΑ του ΣΥΡΙΖΑ Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η «Κουκούλα» απέκτησε το πρώτο της όνομα. AΚΟΑ του ΣΥΡΙΖΑ

Η «ελεύθερη έκφραση»
των Χαφιέδων της
«Παγκόσμιας Διακυβέρνησης»
δεν προστατεύεται
από το Σύνταγμα..


ΜΠΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ

Η ΑΚΟΑ (Ανανεωτική Κομμουνιστική και Οικολογική Αριστερά), η οποία είναι συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, με ανακοίνωση της λέει ότι «μετά τη μαθητική εξέγερση του Δεκέμβρη αυξήθηκαν οι πιέσεις και οι επιθέσεις ενάντια στα Indymedia της Αθήνας και της Πάτρας».

Δεν λέει όμως ότι στα γεγονότα της 6-7 Δεκεμβρίου 2008, δεν πρωταγωνίστησαν μαθητές αλλά οι κουκουλοφόροι ANTIFA, και ότι η «μαθητική εξέγερση» των SMS, δεν ήταν μαθητική και δεν ήταν εξέγερση αλλά «επικοινωνιακό πραξικόπημα».

Η ΑΚΟΑ κάνει λόγο για «συντονισμένη και μεθοδευμένη επίθεση» μέσα από «φημολογίες που επιχείρησαν να συνδέσουν τα Indymedia με ξένα κέντρα και υπαινίχθηκαν χρηματοδότησή τους από τον Τζορτζ Σόρος».

Οι «φημολογίες» όμως δεν είναι φημολογίες. To Indymedia συνδέεται με ξένα κέντρα και χρηματοδότηται από το ίδρυμα Ανοιχτή Κοινωνία(Open Society) του Τζορτζ Σόρος.

“IMC receives financial support from George Soros's Open Society Institute, the Ford Foundation, the Glaser Foundation, and the Tides Foundation (which in 2001 gave Indymedia a grant totaling $376,000)”.

Το Independent Media Center (ή Indymedia, ή IMC) ιδρύθηκε το 1999 από την επαγγελματία ακτιβίστρια Sheri Herndon και το δικηγορικό γραφείο του Dan Merkle. στο Seattle για να οργανώσει την λεηλασία του Seattle από τον θίασο της «οργισμένης» αντιπολίτευσης στην παγκοσμιοποίηση, (Συνέδριο World Trade Organization WTO), και να εκφράσει τις απόψεις των «επιδοτούμενων ακτιβιστών» .(Δεν κάλυψαν εξ ιδίων τα έξοδα).Σήμερα έχει 150 περίπου «ανεξάρτητα» Κέντρα ανά τον κόσμο.
Η κ .Sheri Herndon, έζησε σε Κιμπούτζ το 1983 ,έμαθε hebrew και επίσης έζησε στο Τel-Αviv, όπου "ανακάλυψε" στα 40 της ότι ηταν Εβραία. Ο κ. Dan Merkle είναι διακεκριμένος φιλειρηνιστής Εβραίος ,που μάχεται για την Κοινωνική δικαιοσύνη.


Η ΑΚΟΑ «θύμωσε», με την ερώτηση του βουλευτή του ΛΑΟΣ, Κ. Βελόπουλου στον υπουργό Παιδείας με την οποία «κατήγγειλε ότι τα δύο Indymedia χρησιμοποιούν τους σέρβερ του ΕΜΠ και του Πολυτεχνείου Πάτρας αντίστοιχα, και ζήτησε από τους πρυτάνεις να κλείσουν τις ιστοσελίδες»,και τους χάλασε τη σούπα.

Ο «μπάρμπας» τους από την Κορώνη, δεν μπορούσε ποια να καλύψει τα ποινικά αδικήματα που είχαν διαπραχθεί.

Η ΑΚΟΑ, εξανέστη επειδή ο υφυπουργός Παιδείας Σπύρος Ταλιαδούρος έστειλε επιστολή προς τους πρυτάνεις ζητώντας να κλείσουν τις ιστοσελίδες εναλλακτικές πληροφόρησης.
«Η υπόδειξη του κ. Ταλιαδούρου» λέει η ΑΚΟΑ αποτελεί γι΄ αυτό το λόγο ακραία απόπειρα κρατικής λογοκρισίας στην ελευθερία έκφρασης στο διαδίκτυο, που πραγματικά δεν έχει προηγούμενο» αναφέρει στην ίδια ανακοίνωση η ΑΚΟΑ και προσθέτει ότι «o κ. Ταλιαδούρος όχι μόνο αντιποιείται την εξουσία του εισαγγελέα (μάλλον κατανοεί τον εαυτό του ως τέτοιο) αλλά και προσβάλλει το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων».

Η ΑΚΟΑ τέλος θεωρεί ότι «πρόκειται για μια προσπάθεια να φιμωθεί μια πηγή εναλλακτικής πληροφόρησης και ελεύθερης ανάρτησης δημοσιεύσεων».

Φυσικά είναι απόπειρα να κλείσει ο οχετός του φασισμού της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, αφού η Ελευθερία έκφρασης των πρακτόρων δεν προστατεύεται από το Σύνταγμα.

Η ΑΚΟΑ του κ.Μπανιά έχει ισχυρή παρουσία στον Βύρωνα ,όπου το παράρτημα του ΣΥΡΙΖΑ οργάνωσε τη γνωστή εκδρομή με το γνωστό πουλμανάκι στα Σκόπια για να συναντηθεί με τους εκεί επιδοτούμενους από το Open Society "αδελφούς Μακεδόνες".
Ο κ. Μπανιάς έχει κάνει και την γνωστή βαρυσήμαντη δήλωση κατα των παρελάσεων που "στρατικοποιούν την νεολαία". Στέλεχος της ΑΚΟΑ είναι και η δικηγόρος κ.Τασία Χριστοδουλοπούλου.
deltio 11.

http://deltio11.blogspot.com/2009/02/blog-post_07.html
Επιστροφή στην κορυφή
D. Toumpanis
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 11, 2009 11:58 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Τα παίρνουν απ’ όλες τις πάντες και όχι μόνο απ’ τον Σόρος. Διαβάστε την παρακάτω καταγγελία του μακαρίτη Βαγγέλη Γιαννέλου:

Βαγγέλης Γιαννέλος 11:34μμ, Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2003 στο ΙΝΤΥ

[Επειδή το προηγούμενο μήνυμα του βρωμερού Κουλ Ουάχατ που πετάει τη γκεμπελική του λάσπη ανώνυμα με εκνεύρισε ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ, θα θυμίσω εκείνη την υπόθεση για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.

Το Φόρουμ "ΟΛΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΟΛΟΙ ΙΣΟΙ" το φτιάξαμε με ένα σωρό οργανώσεις το 1996. Το στήριξε η ΓΓΝΓ (Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς) και καλά έκανε. Δεν είχαμε λεφτά να το στηρίξουμε μόνοι μας. Ηταν μέσα 75 οργανώσεις και δεν επιτρέψαμε στην ΓΓΝΓ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ να ανακατευτεί στη δράση μας. Επιτρέπαμε μόνο να χρηματοδοτεί γιατί θεωρούσαμε ότι τα χρωστάει αυτά τα λεφτά στον αντιρατσιστικό αγώνα.

Ο Ντεντέ ήταν αντιπρόεδρος κι εγώ πρόεδρος. Τα βρίσκαμε ΠΑΝΤΑ και δεν είχαμε ΠΟΤΕ ούτε μισή διαφωνία στο εκτελεστικό στο οποίο συμμετείχαν επίσης η κοινότητα της Γκάνας, η ΣΟΣ ρατσισμός, το Λόμπι γυναικών κι άλλοι διάφοροι. Με δική του επιλογή εκπροσωπούσε την οργάνωση "Μειονοτική Κίνηση για τα μειονοτικά δικαιώματα".

Το 1989 ξέσπασε η υπόθεση Οτσαλάν. ΦΥΣΙΚΑ ΟΛΟΙ πήραμε θέση υπέρ του Οτσαλάν εκτός όμως από τον Ντεντέ που υποστήριξε σε δημόσια ανακοίνωσή του ότι καλώς θα τον δικάσει η Τουρκία γιατί ευθυνόταν για ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ στο έδαφός της.

Φυσικά αντιδράσαμε και έγινε καυγάς. Οταν ο Ντεντέ απομονώθηκε, επέλεξε το επόμενο συνέδριο και ζήτησε να ονομάσει την οργάνωσή του "Τούρκικη μειονοτική κίνηση" επειδή ήξερε ότι θα έφερνε διαφωνίες στο Φόρουμ και όντως οι διαφωνίες διέλυσαν το Φόρουμ. Γλύτωσαν και την ΓΓΝΓ από τα λεφτά που έδινε και φαντάζομαι ο Κουλ Ουαχάτ θα είναι πολύ ευχαριστημένος που τα λεφτά του κράτους δεν ταϊζουν πια τσιγγανόπουλα κι ούτε καθαρίζουν τις κατασκηνώσεις των Κούρδων στην Πεντέλη ούτε δίνονται στα αντιρατσιστικά Φεστιβάλ του Δικτύου.

Χαράμισα τα χρόνια μου από 20 χρονών να αγωνίζομαι για ανθρώπινα δικαιώματα. Και τη δουλειά μου παράτησα και ζάμπλουτος μπορούσα να έχω γίνει. Και τώρα επέλεξα να με ενδιαφέρουν και τα δικαιώματα της κοινότητας των Ελλήνων πολυθεϊστών εφόσον εκφράζονται με σοβαρότητα και δεν ξεφεύγουν σε φασισμούς και ηλιθιότητες.

Οποιος επαναστάτης του καναπέ διαφωνεί, να μου στείλει το ονοματάκι του με email για να το γράψω εκεί που πρέπει !!

Φιλικά
Β.Γ.

Μαύρος και Άναρχος (High class «αναρχικός», δραστηριοποιούμενος ανά τας ευρώπας)

Φίλε Βαγγέλη δεν μπορείς να αμφισβητήσεις ότι ο αντιεξουσιαστικός χώρος, όχι μόνο σαν συσπειρώσεις αλλά και ο καθένας μας μόνος του, είμαστε αυτοί που πρώτοι βρισκόμαστε αλληλέγγυοι με όλες τις μειονότητες, ομοφυλόφιλους, ξένους εργάτες, πρόσφυγες και χαρακτηριζόμενους από την εξουσία σαν τρομοκράτες.

Τον καιρό της έκδοσης του Οτσαλάν βρισκόμουν στο Αμστερνταμ κι αν δεν τόχεις υπόψην σου να σε πληροφορήσω ότι οι Ολλανδοί Αναρχικοί ήταν οι μόνοι που συμπαραστάθηκαν στους Κούρδους που έκαναν κατάληψη στην Ελληνική πρεσβεία.

Αντίθετα, οι χρηματοδότες της (καθόλου κατακριτέας) οργάνωσης "όλοι διαφορετικοι κλπ" έστειλαν τα ΜΑΤ να μαντρώσουν ΟΛΟΥΣ τους Κούρδους της Αθήνας.

Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες, και μην βλέπεις το φασισμό εκεί που δεν υπάρχει μόνο και μόνο επειδή δεν σε παίρνει να τα βάλεις με τον φασισμό εκεί που υπάρχει.

Φιλικά
*********************
Βαγγέλης Γιαννέλος = Μια ξεφωνημένη αδελφή που το έχει ρίξει στην λατρεία του δωδεκάθεου. Ξέρεις των θεών του Ολύμπου στην αρχαία Ελλάδα. Έχει τσακωθεί με το Δίκτυο και τους ιντυμιντιάδες επειδή τους πήγαινε κόντρα σε διάφορα ζητήματα.
Επιστροφή στην κορυφή
vngelis



Συμμετέχουν: 28 Νοέ 08
Δημοσιεύσεις: 4467

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Φεβ 15, 2009 4:24 pm    Θέμα δημοσίευσης: Copy Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

http://www.u-topia.gr/issues/81/7

Αριστερός αντιεθνικισμός

Επί τον τύπον

Ένας ιδιότυπος αριστερός αντιεθνικισμός ευδοκιμεί τα τελευταία χρόνια σε ορισμένους χώρους της ελληνικής Αριστεράς. Αλλά οι αριστεροί είναι εξ ορισμού αντιεθνικιστές. Ακόμα περισσότερο: είναι διεθνιστές. Πού βρίσκεται λοιπόν το πρόβλημα; Το πρόβλημα δεν είναι σημερινό και ο ελληνικός εθνικισμός δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Εθνικισμός σε βάρος των Σλαβομακεδόνων, των Μουσουλμάνων και των Πομάκων της Θράκης. Οξύνθηκε όμως τελευταία με την επιμονή των Σλαβομακεδόνων της FYROM να ονομάζουν τους εαυτούς τους Μακεδόνες και το κράτος τους Μακεδονία. Λοιπόν;

Ο αριστερός αντιεθνικιστής θα αντιτείνει: Κάθε λαός έχει δικαίωμα να επιλέγει το όνομα του έθνους ή της κρατικής του υπόστασης. Σύμφωνοι. Όμως με μια προϋπόθεση: ότι δεν θα πλαστογραφεί την ιστορία, δεν θα διεκδικεί τίτλους ή εδάφη που δεν του ανήκουν, και δεν θα απειλεί γειτονικούς λαούς. Ας δεχτούμε λοιπόν ότι υπάρχει έθνος Σλαβομακεδόνων (επ’ αυτού φαντάζομαι έχουν γνώμη οι ιστορικοί). Το έθνος αυτό δικαιούται να επιλέξει όποιο όνομα θέλει, σεβόμενο τα αυτονόητα τα οποία σημείωσα.

Τι γίνεται λοιπόν με τη γειτονική Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, τη FYROM; Κατ’ αρχάς, στη FYROM συνυπάρχουν δύο εθνότητες: οι Σλαβομακεδόνες και οι Αλβανοί. Ας αγνοήσουμε όμως τις μεταξύ τους διαφορές και ας ασχοληθούμε μόνο με την ισχυρότερη εθνότητα: τους Σλαβομακεδόνες. Επίσης ας αναγνωρίσουμε το καθεστώς του έθνους σε αυτή την εθνότητα. Και ρωτάμε: Πότε εμφανίστηκαν οι Σλάβοι στον ελληνικό χώρο, και ειδικά στην ιστορική Μακεδονία; Γνωστό: τον 6ο, 7ο, 8ο αιώνα μ.Χ. Δηλαδή χίλια χρόνια περίπου μετά το Μακεδονικό βασίλειο και τον Αλέξανδρο. Δεν πάσχω από κανένα είδος προγονοπληξίας. Οι Μακεδόνες εξάλλου θεωρούνταν βάρβαροι από τους κατοίκους της Νότιας Ελλάδας. Είναι γνωστό ότι τα σλαβικά φύλα έφτασαν μέχρι την Πελοπόννησο και βαθμιαία αφομοιώθηκαν. Έμειναν βεβαίως τα τοπωνύμια, που πολλά επιβιώνουν μέχρι και σήμερα, παρ’ όλες τις μετονομασίες στις οποίες προχώρησε το ελληνικό κράτος. Όμως συμπαγείς σλαβικοί πληθυσμοί, πλειοψηφικοί, υπήρχαν μόνο σε ορισμένες περιοχές της βόρειας ελληνικής Μακεδονίας, και κυρίως στη βόρειο Μακεδονία, στη σημερινή FYROM. Πού στηρίζεται λοιπόν ο σλαβομακεδονικός, όψιμος και ανιστορικός εθνικισμός και ο συνακόλουθος αλυτρωτισμός;
Σημείωσα ότι η ιστορία δεν είναι σημερινή. Ένα παράδειγμα: Στη Γυάρο, στη δεκαετία του ’40 προς ’50, εκτός από Έλληνες, είχε και πολλούς Σλαβομακεδόνες κρατούμενους. Οι σχέσεις Ελλήνων-Σλαβομακεδόνων ήταν άψογες. Όμως οι τελευταίοι ήταν κάπως κλεισμένοι στον εαυτό τους, πράγμα κατανοητό αν σκεφτούμε και τα δικά τους μαρτύρια (διωγμοί, φυλακίσεις, εκτελέσεις) από το εθνικόφρον ελληνικό κράτος. Ως εδώ καλά. Όμως οι συμπαθείς Σλαβομακεδόνες ονόμαζαν από τότε τους εαυτούς τους Μακεδόνες. Τι εννοούσαν μ’ αυτό;

(Μια προσωπική παρένθεση. Το 1948-49 ήμουν στη Γυάρο, στα «ανήλικα». Διαφώνησα με την 9η Ολομέλεια του ΚΚΕ για τους Σλαβομακεδόνες και εισέπραξα την πρώτη μου απομόνωση. Τέλος η παρένθεση).
Πώς φτάσαμε λοιπόν στη σημερινή διαμάχη; Είναι γνωστό ότι επί Τουρκοκρατίας στη Βαλκανική ζούσε ένα μωσαϊκό λαών: Έλληνες, Σλάβοι, Αλβανοί, Βλάχοι, Εβραίοι, Σαρακατσαναίοι κ.λπ. Παρά τις διαφορές, εθνοτικές και θρησκευτικές, οι λαοί αυτοί συνυπήρχαν, ειρηνικά κατ’ αρχάς, στο πλαίσιο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Δεν ήταν λοιπόν τυχαίο ότι ο Ρήγας οραματιζόταν μια ομοσπονδία λαών στη Βαλκανική. Η σχετική ωρίμανση της εθνικής συνείδησης των υπόδουλων είχε ως συνέπεια μια σειρά επαναστάσεις και τη συγκρότηση εθνικών κρατών. Αλλά η «οριστική» ρύθμιση της Βαλκανικής έγινε με τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, ως αποτέλεσμα των συμφερόντων των «μεγάλων δυνάμεων» και γενικότερα των τότε συσχετισμών δύναμης. Ο χώρος που αντιστοιχούσε στην, ας πούμε, ιστορική Μακεδονία κόπηκε στα τρία: Ελληνική Μακεδονία, Βουλγαρική και Βόρεια. Ανταλλαγή πληθυσμών, μεταναστεύσεις, διωγμοί, η Ελληνική Μακεδονία έγινε Ελληνική, η Βουλγαρική έγινε Βουλγαρική, και οι Σλαβομακεδόνες περιορίστηκαν κυρίως στη μετέπειτα FYROM.

Ήτανε δίκαιη η κατάτμηση της Βαλκανικής; Η απάντηση είναι γνωστή: Η Μακεδονία κόπηκε στα τρία. Η Βόρεια Ήπειρος δόθηκε στην Αλβανία, οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου στην πολυεθνική Γιουγκοσλαβία, η Ανατολική Θράκη στην Τουρκία. Η «πυριτιδαποθήκη των Βαλκανίων» εφοδιάστηκε με νέα πυρίτιδα.

Δηλαδή: Οι αντιθέσεις μεταξύ των συγκροτημένων πλέον εθνών παγιώθηκαν. (Το έθνος δεν είναι «κατασκευή», αλλά το εθνικό κράτος συμβάλλει με τους μηχανισμούς του στην ολοκλήρωση της εθνικής συνείδησης.) Παρά ταύτα η Βαλκανική πέρασε μια μακρά περίοδο χωρίς πολέμους. Η «σοσιαλιστική» Γιουγκοσλαβία ειδικά κατόρθωνε να εξισορροπεί τις εσωτερικές εντάσεις μεταξύ των εθνοτήτων της. Ως προς την τότε «Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας», το όνομά της δεν δημιουργούσε πρόβλημα για την Ελλάδα επειδή, πρώτον, η δημοκρατία αυτή δεν αποτελούσε κράτος και, δεύτερον, από την ονομασία προέκυπτε ότι επρόκειτο για μέρος της άλλοτε ενιαίας (ποιας ενιαίαςWink Μακεδονίας.
Πώς ανατράπηκε λοιπόν η ασταθής έστω ισορροπία στη Βαλκανική; Ποιος έβαλε τη θρυαλλίδα στην μπαρουταποθήκη; Και πώς αντέδρασαν τότε πολλοί από τους αριστερούς αντιεθνικιστές μας;

Θυμίζω τα γεγονότα: Πρώτος πόλεμος (1991) με επικεφαλής τις ΗΠΑ «υπέρ της ελευθερίας των Κροατών και των Σλοβένων». Δεύτερος πόλεμος (1999) «υπέρ των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου». Οι τρομοκράτες του UCK, χρηματοδοτούμενοι και εξοπλισμένοι από τις ΗΠΑ, άλλοτε ονομάζονταν από τους Αμερικανούς τρομοκράτες και άλλοτε προστατευόμενοι και σύμμαχοι. Αποτέλεσμα: η καταστροφή της Γιουγκοσλαβίας, η ραδιενέργεια από το απεμπλουτισμένο ουράνιο, η απόσχιση της Κροατίας και της Σλοβενίας το 1991 και της Βοσνίας το 1992. Η πολυεθνική Γιουγκοσλαβία δεν υπήρχε πλέον (κατά τον Κλαρκ, οι Αμερικανοί σχεδίαζαν τη διάλυσή της από τη δεκαετία του ’80).
Και οι τότε (και νυνWink αντιεθνικιστές μας; Υποστήριξαν τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας χάριν της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας των Κοσοβάρων.

Αλλά επί Τίτο το Κόσοβο ήταν αυτόνομο. Και οι ΗΠΑ αργότερα σαμπόταραν συμφωνία με τη Γιουγκοσλαβία για την αυτονομία του Κοσόβου στα πλαίσια της πολυεθνικής Γιουγκοσλαβίας. Γιατί;

Ο ανθρωπισμός των αντιεθνικιστών μας είναι αντιφατικός και τυφλός: Αντιεθνικιστές αυτοί, υποστήριξαν τις εθνικιστικές συμμορίες του UCK. Δέχτηκαν όλη τη χαλκευμένη προπαγάνδα εναντίον των Σέρβων και δεν διέκριναν τα κίνητρα των επιδρομέων. Και η κατάληξη: Η πολυεθνική Γιουγκοσλαβία ανήκει στο παρελθόν. Στο «απελευθερωμένο» Κόσοβο κυριαρχεί ο θάνατος, ο φόβος, η πείνα και η πορνεία. Και οι ΗΠΑ εγκατέστησαν μεγάλη στρατιωτική βάση στο Κόσοβο, το οποίο προστέθηκε στον κατάλογο των προτεκτοράτων που δημιουργούν οι ΗΠΑ, οξύνοντας και τροφοδοτώντας υπαρκτές αντιθέσεις στην Ευρώπη, στην Ασία και όχι μόνο. Τι λένε σήμερα οι αριστεροί αντιεθνικιστές μας για τα τότε; Και τι λένε για την αποδοχή, εκ μέρους τους, του σχεδίου Ανάν για τη διχοτόμηση της Κύπρου;

Και η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας; Η Ελλάδα ορθώς δέχτηκε την προσωρινή ονομασία Πρώην... Γιατί όμως τα δύο μεγάλα κόμματα (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) δεν αξιοποίησαν το πακέτο Πινέιρο (1992) ώστε να επιτύχουν τότε μια αμοιβαία δεκτή ονομασία, τότε που η FYROM ήταν σχεδόν ανύπαρκτη διεθνώς; Επειδή το μικροκομματικό συμφέρον υπερίσχυσε του εθνικού, όπως συνήθως. Έκτοτε η FYROM αναγνωρίσθηκε ως Μακεδονία περίπου από 100 κράτη. Οι συνέπειες είναι γνωστές. Δηλαδή: Κατά την επίσημη και ανεπίσημη προπαγάνδα, οι Σλαβομακεδόνες είναι οι Μακεδόνες, απόγονοι του Αλεξάνδρου, απόγονοι των αρχαίων, ιδιοκτήτες του ήλιου της Βεργίνας, τον Αλέξανδρο τον έκαναν αεροδρόμιο, σε διάφορες χώρες παρελαύνουν ντυμένοι σαν αρχαίοι Έλληνες (όπως κάνουν και οι «δικοί μας» αρχαιόπληκτοι...). Κατά την προπαγάνδα τους οι «Μακεδόνες» (Σλαβομακεδόνες) είναι γηγενείς, ενώ οι Έλληνες έχουν υποσαχάρια καταγωγή. Αλλά θα αντιτείνει κανείς ότι αυτά είναι ανεπίσημη προπαγάνδα. Λάθος! Η αδιαλλαξία του Γκρουέφσκι είναι γνωστή: μόνο όνομα, Μακεδονία. Ο ίδιος άλλωστε έχει θέσει πρόβλημα «μακεδονικής μειονότητας» στη χώρα μας. Ταυτόχρονα, αριστεροί αντιεθνικιστές κατηγορούν την Ελλάδα ότι δεν αναγνωρίζει τη «μακεδονική» και την τουρκική μειονότητα. Οι χάρτες και τα σχολικά εγχειρίδια επίσης δεν είναι ιδιωτική υπόθεση και οι χάρτες περιλαμβάνουν και την ελληνική Μακεδονία. Οι ΗΠΑ τούς αναγνώρισαν ως Μακεδονία, και φυσικά οι αμερικανοτραφείς που κυβερνούν αυτή τη χώρα ελπίζουν στη στήριξη των ΗΠΑ για να καμφθεί η ελληνική κυβέρνηση. Κυβέρνηση, ΜΜΕ, ιεράρχες, αγωνίζονται υπέρ ιερών και οσίων. Χάρτες που περιλαμβάνουν όλη τη Μακεδονία, ο επικεφαλής της «Μακεδονικής Εκκλησίας» Στέφανος ζητάει τη Θεσσαλονίκη, κ.λπ., κ.λπ.

Λοιπόν; Στην Ελλάδα υπάρχουν εθνικιστές: μέρος της πολιτικής ηγεσίας και της εκκλησίας (Άνθιμος εναντίον Στεφάνου...), απόγονοι των χουντικών, ακροδεξιοί του παρακράτους και, φυσικά, τα πιο καθυστερημένα στρώματα της κοινωνίας μας. Αλλά η Ελλάδα δεν διεκδικεί τίποτα και το «πατριωτικό» ελληνικό κεφάλαιο συνεργάζεται επωφελώς με τους «Σκοπιανούς» εκμεταλλευόμενο τη φτηνή εργατική δύναμη και τις αγορές τους, σε βάρος της ελληνικής εργατικής τάξης. Λοιπόν; Κατά τον 19ο αιώνα περίπου ολοκληρώθηκε κατά κάποιον τρόπο η εθνογένεση στα Βαλκάνια. Να δεχτούμε ότι οι Σλαβομακεδόνες αποτελούν έθνος. Γιατί όμως οι Σλαβομακεδόνες διεκδικούν τίτλους και εδάφη που δεν τους ανήκουν; Επειδή η συγκρότησή τους σε κράτος ήταν προϊόν ξένης επέμβασης και της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας. Η πρώην και νυν (προπαντός η τελευταία) πολιτική «ελίτ» για να σωθεί έπαιξε –τι άλλο;– το χαρτί του εθνικισμού. Ταυτόχρονα επιδιώκει την είσοδο στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ με την απροσχημάτιστη βοήθεια των ΗΠΑ. Να υπάρξει λοιπόν, μετά το Κόσοβο, και δεύτερο προτεκτοράτο των ΗΠΑ στην περιοχή μας. Να δημιουργηθεί και εκεί δεύτερη στρατιωτική βάση των ΗΠΑ, ορμητήριο για νέους πολέμους «υπέρ της Δημοκρατίας».

Οι αριστεροί αντιεθνικιστές μας βλέπουν μόνο τον ελληνικό εθνικισμό. Δεν βλέπουν τα στρατηγικά παιχνίδια των ΗΠΑ πίσω από τις γελοιότητες των Σλαβομακεδόνων. Να εργαστούμε για τη συνεργασία των δύο λαών. Αυτό πρέπει να κάνουν οι αριστεροί, αντί να υποστηρίζουν έναν όψιμο εθνικισμό, χειραγωγούμενο από τις ΗΠΑ και ο οποίος αποβλέπει στην ενσωμάτωση αυτής της χώρας στην ΕΕ και στην πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ. Να οργανώνουμε συναντήσεις και συνέδρια με Σλαβομακεδόνες. Τους ρώτησαν όμως οι οργανωτές ποια είναι η θέση τους για τη «Μακεδονία», την ΕΕ και το ΝΑΤΟ;

Οι αριστεροί είναι διεθνιστές και γι’ αυτό πατριώτες. Η ελληνική Αριστερά ήταν πάντα πατριωτική. Απόδειξη: ο ρόλος της στην Κατοχή, οπότε μάλιστα το πατριωτικό επικάλυψε το ταξικό, με τις γνωστές συνέπειες. Αλλά οι αριστεροί αντιεθνικιστές φαίνεται ότι συγχέουν τον εθνικισμό με τον πατριωτισμό. Για μερικούς από αυτούς, εξάλλου, το έθνος είναι κατασκευή, η ιστορία απλή αφήγηση, και όμως οι ίδιοι, σε αντίφαση με τις γενικότερες ιδέες τους, υποστηρίζουν τον όψιμο και αμερικανοκινούμενο εθνικισμό των Σλαβομακεδόνων. Οι όψιμοι νεο-εθνικιστές της FYROM δημιουργούν και αυτοί τη «μυθολογία» τους, αναζητώντας (όπως όλοι οι εθνικιστές) ανύπαρκτους τίτλους καταγωγής και εδάφη στα οποία κάποτε κατοίκησαν, αλλά όπου δεν ήταν ούτε γηγενείς ούτε πλειοψηφία. Αυτός ο όψιμος, παραληρηματικός εθνικισμός δεν ενοχλεί τους αντιεθνικιστές μας, που προτείνουν να αναγνωρίσουμε το Μακεδονικό έθνος, την ταυτότητα και τη γλώσσα του; Γενικότερα: Οι νέοι εθνικισμοί, Κροάτες, Σλοβένοι, Κοσοβάροι, Αλβανοί, Σλαβομακεδόνες, Τσάμηδες, είναι μόνο εκδήλωση υπαρκτών προβλημάτων; Είναι άσχετοι με τη στρατηγική των ΗΠΑ στα Βαλκάνια; Οι Σλαβομακεδόνες προφανώς δεν θα μας κάνουν πόλεμο. Αλλά αυτό είναι το πρόβλημα;

Και η επίσημη ελληνική Αριστερά; Να αγωνιστεί εναντίον του αντιδραστικού ελληνικού εθνικισμού, και για την ειρηνική συμβίωση και συνεργασία των δύο λαών. Όνομα; Το μόνο αντίστοιχο με την υπαρκτή πραγματικότητα: Βόρεια Μακεδονία. Η FYROM είναι αυτό ακριβώς: Το βόρειο τμήμα της ιστορικής Μακεδονίας. Και η ελληνική κυβέρνηση; Με το βέτο, και χωρίς να το θέλει, προσφέρει υπηρεσία στον λαό της FYROM: τους γλιτώνει, επί του παρόντος, από την ενσωμάτωση την ΕΕ και στο ΝΑΤΟ. Αλλά: αν οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ θελήσουν να στηρίξουν την Αθήνα ως προς το όνομα, επειδή δεν θα το κάνουν από αντικειμενική κρίση, θα ζητήσουν ίσως από τη ΝΔ περαιτέρω στήριξη και εμπλοκή στα έργα τους στο Κόσοβο, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ κ.λπ. «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας». Αλλά τι ήταν οι Δαναοί μπροστά στα αμερικανικά βομβαρδιστικά;

Τέλος: αριστερή εφημερίδα, αφού ορθώς καταγράφει τα εγκλήματα των «ιμπεριαλιστών» κ.λπ., ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα με την πολιτική της θα σπρώξει τους «Μακεδόνες» στην αγκαλιά των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, «όπως η πολιτική του Μιλόσεβιτς έσπρωξε τους Κοσοβάρους στην αγκαλιά του Μπους». Μα οι «Μακεδόνες» μας διεκδικούν με πάθος αυτή την αγκαλιά, όπως την ποθούσαν και οι Κοσοβάροι και παλαιότερα οι Κροάτες. Δεν χρειάζεται λοιπόν ελληνικό «σπρώξιμο». Βούλγαροι, Κροάτες, Σέρβοι, Κοσοβάροι, Αλβανοί, όλοι αγωνίζονται να ενταχθούν στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ. Τι σημαίνει αυτός ο έρωτας; Πρώτον, είναι μια απόδειξη της αποτυχίας να οικοδομηθούν σε αυτές τις χώρες σοσιαλιστικές κοινωνίες και σοσιαλιστική συνείδηση. Δεύτερο, οι πολιτικές ηγεσίες έπαιξαν το χαρτί του εθνικισμού. Οι ΗΠΑ με τις επεμβάσεις τους όξυναν τις υπαρκτές αντιθέσεις και με τον πόλεμο αποσταθεροποίησαν τα Βαλκάνια. Οι Σλαβομακεδόνες έγιναν Μακεδόνες. Οι Αλβανοί εργάζονται σιωπηρά και συστηματικά για τη Μεγάλη Αλβανία. Και οι αντιεθνικιστές μας υποστηρίζουν αυτούς τους όψιμους και ως έναν βαθμό αμερικανοκίνητους εθνικισμούς αντιφάσκοντας με την ίδια την ιδεολογία τους.

Ευτύχης Μπιτσάκης


Έχει τροποποιηθεί από τον/την vngelis στις Πεμ Φεβ 26, 2009 11:28 am, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Κ.Ν.
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Φεβ 15, 2009 7:43 pm    Θέμα δημοσίευσης: Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΟ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ" Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

ΕΣΦΑΛΜΕΝΕΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΟ
"ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ"


ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ Α. ΤΕΜΠΛΑΡ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΝΙΝΑΣ ΓΚΑΤΖΟΥΛΗ - ΥΠΑΤΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΣ ΤΗΣ ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ

READ Fallacies And Facts on the Macedonian issue in English


Τα τελευταία χρόνια κυκλοφορούν εσφαλμένες αντιλήψεις λόγω αγνοίας περί του "Μακεδονικού Θέματος". Το πρόβλημα έχει παροξυνθεί με τη συστηματική προπαγάνδα η οποία πηγάζει από την πρώην κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία, τη σημερινή πΓΔΜ και την ακραία και αδιάλλακτη διασπορά της.

Εσφαλμένη αντίληψη #1

Οι κάτοικοι της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (πΓΔΜ) είναι εθνικώς Μακεδόνες, άμεσοι απόγονοι, ή συγγενείς των αρχαίων Μακεδόνων.

Πραγματικότητα #1

Οι κάτοικοι της πΓΔΜ είναι επί το πλείστον Σλάβοι, Βούλγαροι και Αλβανοί. Δεν έχουν τίποτε το κοινό με τους αρχαίους Μακεδόνες. Ιδού μερικές δηλώσεις από επισήμους κρατικούς λειτουργούς της πΓΔΜ:
Α. Ο πρώην Πρόεδρος της πΓΔΜ, Κίρο Γκλήγκοροφ είπε: «Είμαστε Σλάβοι και ήρθαμε στην περιοχή τον έκτο αιώνα… Δεν είμαστε απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων.»
(Υπηρεσία Πληροφοριών Εξωτερικού, Ημερήσια Αναφορά, 26 Φεβρουαρίου 1992, σελίδα 35).
Β. Επίσης ο κύριος Γκλήγκοροφ δήλωσε: «Δεν είμαστε Μακεδόνες, αλλά Σλάβοι. Αυτοί είμαστε! Δεν έχομε καμιά συγγένεια με τον Αλέξανδρο τον Έλληνα και με τη Μακεδονία του… Οι πρόγονοί μας κατέφτασαν εδώ τον πέμπτο και έκτο αιώνα» (Τορόντο Στάρ, 15 Μαρτίου 1992).
Γ. Στις 22 Ιανουαρίου 1999, η Πρέσβης της πΓΔΜ στην Washington D.C., κυρία Λιούμπιτσα Ατσέφσκα, σε ομιλία της επί της προσφάτου καταστάσεως στα Βαλκάνια , τόνισε: «Δεν απαιτούμε να μας αναγνωρίζουν ως απογόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η Ελλάδα είναι ο δεύτερος εμπορικός συνεταίρος της ‘Μακεδονίας’ [πΓΔΜ] και ο ύπ' αριθμόν ένα επενδυτής. Αντί να εκλέξουμε εχθροπραξίες, έχουμε επιλέξει την διαιτησία των Ηνωμένων Εθνών, σε επίπεδο πρεσβευτών υπό την αιγίδα των κυρίων Βανς και Νέμιτζ. Σε απάντηση ερωτήσεως επί της εθνικής προελεύσεως των κατοίκων της πΓΔΜ, η Πρέσβης Ατσέφσκα απάντησε: «Είμαστε Σλάβοι και μιλούμε Σλαβική γλώσσα».
Δ. Στις 24 Φεβρουαρίου 1999, ο Πρέσβης της πΓΔΜ στον Καναδά Γυόρδαν Βεσελίνοφ, σε μια συνέντευξή του με την εφημερίδα «Πολίτης» της Οτάβας, παραδέχτηκε: «Δεν έχουμε συγγένεια με τους βορείους Έλληνες οι οποίοι έχουν επιδείξει ηγέτες σαν τον Φίλιππο και τον Μεγάλο Αλέξανδρο. Είμαστε Σλάβοι και η γλώσσα μας συγγενεύει στενά με τη Βουλγαρική. Υπάρχει κάποια σύγχυση με την ταυτότητα του λαού της πατρίδος μου».
Ε. Στις 29 Δεκεμβρίου 2001, ο Υπουργός Εξωτερικών της πΓΔΜ Σλομπόταν Τσάσουλε, σε συνέντευξή του με την εφημερίδα Ουτρίνσκι ανέφερε ότι είπε στον Βούλγαρο Υπουργό Εξωτερικών, Σολομών Πάσι ότι ανήκουν «στην ίδια Σλαβική φυλή».

Εσφαλμένη αντίληψη #2

Οι Έλληνες Μακεδόνες ανήκουν στην ίδια εθνική ομάδα με αυτήν των "Μακεδόνων" της πΓΔΜ.

Πραγματικότητα #2

Οι Έλληνες Μακεδόνες δεν ανήκουν στην ίδια εθνική ομάδα με αυτήν των «Σλαβο-Μακεδόνων» της πΓΔΜ. Οι Έλληνες Μακεδόνες είναι ακριβώς αυτό, Έλληνες που κατοικούν, ή προέρχονται από τον γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας. Είναι οι μόνοι οι οποίοι λόγω κληρονομικότητας έχουν δικαίωμα να ονομάζονται ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ.

Εσφαλμένη αντίληψη #3

Οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν φυλή συγγενείς με την των Ελλήνων, αλλά δεν ήταν Έλληνες.

Πραγματικότητα #3

Οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν μια εκ των πλέον των 230 φυλών, υποφυλών και οικογενειών του Ελληνικού Έθνους, οι οποίες φυλές μιλούσαν πλέον των 200 διαλέκτων. Για επιπρόσθετες πληροφορίες διαβάστε Ηρόδοτο, Θουκυδίδη, Τίτο Λίβιο, Νεβιίμ, Κετουβίμ, Απόκρυφα (Μακκαβαίοι Ι, 1-2). Ο Ελληνισμός των Μακεδόνων άρχισε να αμφισβητείται από τους Σλάβους το 1945 για καθαρά επεκτατικούς λόγους.

Εσφαλμένη αντίληψη #4

Η αρχαία Ελλάς ήταν κράτος, μια νόμιμη υπόσταση όπως ακριβώς αντιλαμβανόμεθα τον όρο σήμερα.

Πραγματικότητα #4

Όχι, η Ελλάς αναγνωρίστηκε ως κράτος, ως νόμιμη υπόσταση όπως εμείς καταλαβαίνουμε τον όρο σήμερα, το 1830. Από την αρχή της υπάρξεώς της έως το 1830, ο όρος Ελλάς δεν ήταν άλλος παρά μια γεωγραφική ορολογία, μια διοικητική περιοχή της οποίας τα σύνορα άλλαζαν ανάλογα με τις ανάγκες της Ρωμαϊκής, Βυζαντινής και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Εσφαλμένη αντίληψη #5

Υπήρχε μία αρχαία Ελληνική γλώσσα. Οι αρχαίοι Μακεδόνες μιλούσαν Μακεδονικά και όχι Ελληνικά.

Πραγματικότητα #5

Γλωσσολογικώς δεν υπάρχει πραγματική διάκριση μεταξύ διαλέκτου και γλώσσας χωρίς έναν ορισμένο παράγοντα. Ο κόσμος συνήθως λαμβάνει υπ' όψιν τον πολιτικό παράγοντα για να διακρίνει γλώσσα από διάλεκτο. Εφ' όσον η Πανελλαδική περιοχή αποτελείτο από πολλές μικρές περιοχές (Αττική, Λακεδαίμων, Κόρινθος, κλπ.), και μεγαλύτερες περιοχές (Μολοσία, Θεσπρωτία, Μακεδονία, Ακαρνανία, Αιτωλία, κλπ) οι Έλληνες νόμιζαν ότι μιλούσαν διαφορετικές γλώσσες, ενώ στην πραγματικότητα όλες αυτές οι γλώσσες δεν ήταν τίποτε άλλο παρά παραλλαγές της Ελληνικής γλώσσας Η πιο εξελιγμένη όλων αυτών των Ελληνικών διαλέκτων ήταν η διάλεκτος των Αθηνών, η λεγομένη Αττική διάλεκτος. Όταν ο κοινός κόσμος αναφέρεται στην «αρχαία Ελληνική γλώσσα» εννοεί την Αττική διάλεκτο και οποιαδήποτε σύγκριση μεταξύ της Μακεδονικής διαλέκτου και της αρχαίας Ελληνικής, είναι στην πραγματικότητα σύγκριση μεταξύ Αττικής και Μακεδονικής. Η διαφορά μεταξύ της Μακεδονικής και Αττικής διαλέκτου είναι παρόμοια με τη διαφορά μεταξύ κατωτέρας και ανωτέρας Γερμανικής γλώσσας. Κανείς δεν αμφιβάλλει πως και οι δυο διάλεκτοι είναι Γερμανικής προελεύσεως, αν και διαφέρουν μεταξύ τους. Ένα άλλο πολυδιαλεκτικό παράδειγμα είναι το γλωσσολογικό καθεστώς που υπάρχει σήμερα στην Ιταλία. Η επίσημος γλώσσα της χώρας είναι η της Φλωρεντίας, αλλά ο λαός ακόμη μιλά τις διαλέκτους του. Δύο άτομα από διαφορετικές περιοχές της Ιταλίας δεν μπορούν να επικοινωνήσουν εάν μιλούν τις αντιστοίχους διαλέκτους, αλλά και οι δυο τους μιλούν την Ιταλική γλώσσα. Γιατί η αρχαία Ελληνική τυγχάνει διαφορετικής μεταχειρήσεως;
Εκείνη την εποχή οι Έλληνες μιλούσαν περισσότερες από 200 Ελληνικές διαλέκτους ή γλώσσες, όπως τις ονόμαζαν. Οι πιο γνωστές από τις διαλέκτους είναι η Ιωνική, Αττική, Δωρική, Αιολική, Κυπριακή, Αρκαδική, Αιτωλική, Ακαρναϊκή, Μακεδονική και Λοκρική. Επιπλέον γνωρίζουμε πως οι Ρωμαίοι θεωρούσαν τους Μακεδόνες ως Ελληνόφωνες. Ο Ρωμαίος ιστορικός Τίτος Λίβιος γράφει «…οι Αιτωλοί, οι Ακαρνανοί και οι Μακεδόνες, άνδρες ομοίας γλώσσης, ενωμένοι ή χωρισμένοι λόγω ασήμαντων αιτιών οι οποίες εμφανίζονται από καιρού εις καιρόν…» (Λίβιος, Ιστορία της Ρώμης, βιβλίον ΧΧΧ παρ. ΧΧΙΧ). Οι Αιτωλοί και Ακαρνάνες ήσαν αναμφισβητήτως Ελληνικές φυλές. Σε μια άλλη περίσταση ο Λίβιος γράφει: «…(Ο Στρατηγός Paulus) κάθισε στο επίσημο κάθισμά του περιτριγυρισμένος από πλήθος Μακεδόνων…οι ανακοινώσεις του μεταφράστηκαν στην Ελληνική και επαναλήφθηκαν από τον πραίτορα Gnaeus Octavius…». Εάν το πλήθος των Μακεδόνων σ' αυτή τη συγκέντρωση δεν μιλούσε Ελληνικά, γιατί οι Ρωμαίοι αισθάνθηκαν την ανάγκη να μεταφράσουν το λόγο του Paulus στα Ελληνικά; (Λίβιος, Ιστορία της Ρώμης, β. ΧLV, παρ. ΧΧΙΧ).
Η Μακεδονική διάλεκτος ήταν Αιολική διάλεκτος και ανήκε στο σύνολο των Δυτικών Ελληνικών γλωσσών (Hammond, Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 193). Όλες αυτές οι διάλεκτοι διαφέρουν η μια από την άλλη, αλλά όχι τόσο ώστε δυο άτομα τα οποία προέρχονται από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας να μην καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλο. Η Στρατιωτική Γιουγκοσλαβική Εγκυκλοπαίδεια, έκδοση 1974 (Γράμμα Μ. Σελ. 219), μια πολύ ανθελληνικώς προκατειλημμένη έκδοση, αναφέρει: «…u doba rimske invazije, njihov jezik bio grcki, ali se dva veka ranije dosta razlikovao od njega, mada ne toliko da se ta dva naroda nisu mogla sporazumevati». (…τον καιρό της Ρωμαϊκής εισβολής, η γλώσσα τους ήταν Ελληνική, αλλά δύο αιώνες πριν, ήταν αρκετά διαφορετική, αλλά όχι τόσο ώστε οι δύο λαοί να μην καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον).
Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η κατάσταση στην απέραντη αυτοκρατορία άλλαξε σε μια νέα πραγματικότητα. Ο Φαραώ της Αιγύπτου, Πτολεμαίος ΙΙ, ο Φιλάδελφος (308-246 π.Χ.), αντελήφθη πως η ενοποίηση των Ελλήνων και η απεραντοσύνη της Αυτοκρατορίας απαιτούσαν τη σταθεροποίηση της ήδη καθομιλουμένης γλώσσας, της Κοινής. Η Ελληνική ήταν η καθιερωμένη γλώσσα του αχανούς Ελληνιστικού κόσμου των τεσσάρων βασιλείων των Διαδόχων. Αν και ήταν η ομιλούμενη γλώσσα, δεν υπήρχε όμως κοινό αλφάβητο, αλλά ούτε γραμματική είχε επινοηθεί.
Η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στα 280 π.Χ. ήταν ήδη το Πολιτιστικό Κέντρο της Αυτοκρατορίας. Ο Πτολεμαίος Β’ ανέθεσε στον Αριστέα, έναν Αθηναίο λόγιο, να δημιουργήσει τη γραμματική της νέας γλώσσας, ούτως ώστε όχι μόνον οι Έλληνες κάτοικοι θα μπορούσαν να μιλήσουν, αλλά όλοι γενικώς οι υπήκοοι της Αυτοκρατορίας. Έτσι λοιπόν, ο Αριστέας χρησιμοποίησε την Αττική διάλεκτο ως βάση της νέας γλώσσας. Επιπλέον ο Αριστέας και οι λόγιοι που τον βοηθούσαν στη δημιουργία της, αφαίρεσαν τις Αττικές ιδιοσυγκρασίες της γλώσσας, προσέθεσαν νέες λέξεις, καθώς και γραμματικούς και συντακτικούς κανόνες, κυρίως από τη Δωρική, Ιωνική και Αιολική διάλεκτο. Τίποτε δεν συμπεριλήφθηκε από τη Σπαρτιατική Δωρική (βλέπε Τσακωνική διάλεκτος). Έτσι λοιπόν σταθεροποίησαν την Ελληνική γλώσσα, την ονομαζόμενη ΚΟΙΝΗ.
Η γλώσσα όμως δεν είχε τελειοποιηθεί. Οι μη Έλληνες αντιμετώπιζαν δυσκολίες στο διάβασμα, εφ' όσον δεν υπήρχε διαχωρισμός μεταξύ λέξεων, προτάσεων και παραγράφων. Τα γράμματα ήταν συνεχόμενα, το ένα δίπλα στο άλλο. Επιπλέον δεν μπορούσαν να εκφράσουν τα αισθήματά τους και δεν υπήρχε τόνος ομιλίας στο γραπτό λόγο. Εκείνη την εποχή η καθομιλουμένη Ελληνική ήταν μελωδική γλώσσα, περισσότερο μελωδική απ' ότι είναι η Ιταλική σήμερα. Το σύστημα των παραγράφων, προτάσεων, και μερικών συμβόλων και σημείων στίξεως όπως ~.;`!, ήταν αποτέλεσμα συνεχούς βελτιώσεως και τελειοποιήσεως της γλώσσας, με συμβολή πολλών λογίων Ελλήνων σε παγκόσμιο επίπεδο.
Την εποχή εκείνη, διάφορες Ελληνικές πόλεις χρησιμοποιούσαν διαφορετικά αλφάβητα τα οποία περιείχαν γράμματα τα οποία αντιπροσώπευαν φθόγγους της συγκεκριμένης διαλέκτου. Υπήρχαν δύο κυρίως κατηγορίες, τα Ανατολικά και Δυτικά αλφάβητα. Το πρώτο επίσημο αλφάβητο παρέλειψε γράμματα που δεν χρησιμοποιούνταν πλέον ( σαμπί, κόππα, δίγαμμα το οποίο είναι επίσης γνωστό και ως στίγμα [στ’] στους Ελληνικούς αριθμούς) και παρουσίασε ένα αλφάβητο με 24 γράμματα για την νέα Κοινή γλώσσα. Η συμπερίληψη όμως μικρών γραμμάτων στο γραπτό λόγο δεν έγινε αμέσως, αλλά πήρε μερικούς αιώνες κατόπιν της σταθεροποιήσεως της Κοινής.
Εφ' όσον η καινούργια γλώσσα τελειοποιήθηκε με τα σύμβολά της, οι Εβραίοι της Αιγύπτου θεώρησαν πως ήταν ευκαιρία να μεταφράσουν τα θρησκευτικά τους βιβλία στην Ελληνική γλώσσα, αφού ήταν η γλώσσα της Εβραϊκής Διασποράς. Λοιπόν, στο νησί Φάρος, στη είσοδο του λιμένος της Αλεξανδρείας , απομονώθηκαν 72 Εβραίοι λόγιοι και μετέφρασαν τα ιερά τους βιβλία (Τοράχ, Νεβι’ίμ, Κετουβίμ, κλπ) από την αραμαϊκή και εβραϊκή στην νεοδημιουργημένη Ελληνική Κοινή γλώσσα. Η μετάφραση αυτή είναι γνωστή ως η των Εβδομήκοντα. Η Κοινή εν τω μεταξύ εξελίχθη και μέσα σε δύο με τρεις αιώνες κατέληξε να διαμορφωθεί στη γλώσσα την οποία διάφοροι λόγιοι ονομάζουν Βιβλική Ελληνική. Είναι γεγονός πως μόνον άτομα που έχουν μελετήσει την Αττική διάλεκτο μπορούν να αντιληφθούν τη διαφορά μεταξύ της Ελληνικής των Εβδομήκοντα και της Ελληνικής της Καινής Διαθήκης.
Αν και η Κοινή ήταν η επίσημος γλώσσα, σε γενικές γραμμές, οι απλοϊκοί άνθρωποι συνέχισαν να χρησιμοποιούν τις δικές τους διαλέκτους κι εδώ κι εκεί μπορούσε κάποιος να επισημάνει στοιχεία της Αττικής διαλέκτου, όπως π.χ. στην Καινή Διαθήκη. Το Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο και η Αποκάλυψη είναι έγγραφα γραμμένα σε τέλεια Αττική. Τα άλλα τρία Συνοπτικά Ευαγγέλια γράφτηκαν στην Κοινή με προσθήκες σημιτικών γραμματικών εννοιών (π.χ. η Εβραϊκή Γενική) και επινοημένο λεξιλόγιο (π.χ. ο επιούσιος).
Το αποτέλεσμα είναι πως σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν πολλές παραλλαγές στην ομιλία, όχι όμως σε βαθμό που δυο άτομα δεν μπορούν να καταλάβουν ο ένας τον άλλο. Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν διαφορές στην ομιλούμενη γλώσσα. Σήμερα η επίσημη Ελληνική γλώσσα αποδέχεται μόνον την Τσακωνική, η οποία είναι φυσική εξέλιξη της αρχαίας Δωρικής διαλέκτου της Σπάρτης. Η Δημοτική είναι εξέλιξη της Δωρικής, ενώ η Καθαρεύουσα, η οποία είναι μια κατασκευασμένη γλώσσα, βασίζεται στην Κλασσική ή Αττική διάλεκτο. Σήμερα η ομιλία στην Ελλάδα διαφέρει από τόπο σε τόπο και πολλές φορές ένα ανεκπαίδευτο αυτί μπορεί να αντιμετωπίσει δυσκολία κατανοήσεως τοπικών διαλέκτων. Η ποντιακή και η κυπριακή είναι δύσκολες διάλεκτοι για άτομα που δεν είναι εξοικειωμένα με Ελληνικές διαλέκτους. Η Τσακωνική, η απόγονος της Σπαρτιατικής Δωρικής, γίνεται σχεδόν ακατανόητη διάλεκτος για κάποιον που δεν είναι εξοικειωμένος με τη διάλεκτο αυτή.
Η Μακεδονία έφερε διάφορα ονόματα. Στην αρχή οι Μακεδόνες της έδωσαν το όνομα Ημαθία (από τον αρχηγό τους Ημαθίων). Ετυμολογικώς προέρχεται από τη λέξη άμαθος, αμαθόεις και σημαίνει άμμος, αμμώδης. Από τώρα και στο εξής όλα τα ονόματα που προσδιορίζουν αυτό το χώρο είναι Ελληνικά. Αργότερα ονομάστηκε Μακετία ή Μακέσσα και τελικά Μακεδονία. Η τελευταία ονομασία προέρχεται από τη Δωρική/Αιολική λέξη "μάκος" (στην Αττική "μήκος") η οποία σημαίνει μήκος, μάκρος (βλ. Ομήρου, Οδύσσεια, VII, 106) και έτσι η λέξη Μακεδνός σημαίνει τον μακρύ, τον ψηλό, αλλά και τον ορεσίβιο, τον βουνίσιο (Ορέσται, Έλληνες).
Στην πόλη Όπη, κοντά στη Βαβυλώνα όταν οι Μακεδόνες στρατιώτες στασίασαν εναντίον του Αλεξάνδρου, ο Μέγας Αλέξανδρος απευθύνθηκε στο Μακεδονικό στρατό του, μιλώντας τους στην Ελληνική (Αρριανός, Ανάβαση του Αλεξάνδρου, VII, 9,10). Οι στρατιώτες του ακούγοντας τον Αρχηγό τους να τους μιλά με αυτόν τον τρόπο έμειναν άναυδοι. Είχαν αναστατωθεί. Αμέσως μόλις ο Αλέξανδρος μπήκε στο παλάτι του απαίτησαν να μπουν κι αυτοί στο παλάτι για να του μιλήσουν.
Ο Αλέξανδρος αμέσως βγήκε έξω μόλις άκουσε πως οι στρατιώτες του ήθελαν να του μιλήσουν. Τους είδε στενοχωρημένους και πολλοί έκλαιγαν και θρηνούσαν. Όταν ο Αλέξανδρος αντίκρισε τους οδυρόμενους στρατιώτες του και αυτός με τη σειρά του δάκρυσε. Προσπάθησε να τους μιλήσει, αλλά αυτοί άρχισαν να εκλιπαρούν τον στρατηγό τους. Ένας μάλιστα, ονομαζόμενος Καλλύνης, ο οποίος ήταν πιο ηλικιωμένος από τους λοιπούς στρατιώτες και κατείχε δεσπόζουσα θέση στο Ιππικό των Εταίρων, είπε «Ω βασιλεύ, αυτά που προξενούν λύπην εις τούς Μακεδόνας είναι το ότι συ τώρα έχεις ως ομοτίμους σου ορισμένους Πέρσας και οι Πέρσαι αποκαλούνται συγγενείς του Αλεξάνδρου και σε φιλούν. ουδείς δε εκ των Μακεδόνων απήλαυσε μέχρι σήμερον την τιμήν ταύτην».(Αρριανός, Αλεξάνδρου Ανάβασις, VII, 8-10).
Η άνωθεν ιστορία φανερώνει καθαρώς ότι οι Μακεδόνες μιλούσαν Ελληνικά εφ' όσον μπορούσαν να καταλάβουν τι τους έλεγε ο Αλέξανδρος. Υπήρχαν χιλιάδες Μακεδόνες στρατιώτες και όχι μόνον μερικοί που έτυχε να μιλούν την Ελληνική γλώσσα. Θα ήταν αλήθεια εκτός πραγματικότητας αν ο Αλέξανδρος τους μιλούσε σε γλώσσα που υποτίθεται δεν καταλάβαιναν. Είναι αδύνατον να πιστέψει κανείς πως οι Μακεδόνες στρατιώτες είχαν συγκινηθεί τόσο πολύ σε σημείο που να κλαίγουν και να οδύρονται ακούγοντας τα λόγια του αρχηγού τους σε μια γλώσσα που δεν καταλάβαιναν. Δεν υπάρχει καμιά περίπτωση πως οι Μακεδόνες στρατιώτες είχαν πάρει μαθήματα Ελληνικής και έμαθαν τη γλώσσα σε είκοσι λεπτά ταυτοχρόνως καθώς τους μιλούσε ο Αλέξανδρος.
Επιπλέον οι Μακεδόνες φορούσαν ένα χαρακτηριστικό καπέλο, την "καυσία" (Πολύβιος IV 4,5, Ευστάθιος 1958, Αρριανός Αλεξάνδρου Ανάβασις, VII 22, Στουρζ, Η Μακεδονική Διάλεκτος, 41) που τους ξεχώριζε από τους λοιπούς Έλληνες. Η λέξη "καυσία" προέρχεται από την Ελληνική λέξη για καύση, ζέστη, εξ ου και καύσων. Γι αυτό το λόγο οι Πέρσες τους αποκαλούσαν "yauna takabara", που εννοεί «Έλληνες οι οποίοι φορούν το καπέλο». Το Μακεδονικό καπέλο ήταν πολύ πιο διαφορετικό από τα καπέλα που φορούσαν οι υπόλοιποι Έλληνες στρατιώτες, αλλά οι Πέρσες δεν ξεχώριζαν τους Μακεδόνες, και αυτό γιατί η Μακεδονική ομιλία ήταν επίσης Ελληνική ομιλία (Hammond, Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 13, J. M. Balcer Ιστορία, 37 [1988] 7).
Στις βουνοπλαγιές των Ιμαλαΐων και του Ινδικού Καυκάσου και υπό Πακιστανή και Αφγανή δικαιοδοσία, ζει μια φυλή που αποκαλείται Καλάς. Οι Καλάς ισχυρίζονται πως είναι οι απόγονοι των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι οποίοι για διάφορους λόγους δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν το Μεγάλο Στρατηλάτη στις καινούργιες εκστρατείες του, και παρέμειναν στα βάθη της Ασίας. Μη έχοντας επικοινωνία με τον υπόλοιπο κόσμο για περίπου 23 αιώνες, είναι αρκετά διαφορετικοί από τους άλλους γειτονικούς λαούς. Ανοιχτόχρωμοι με γαλανά μάτια ανάμεσα σε σκουρόχρωμους γείτονες, με γλώσσα η οποία αν και έχει επηρεαστεί από τις πολλές Μουσουλμανικές γλώσσες λαών οι οποίοι περιβάλλουν τους Καλάς, ακόμη διατηρεί στοιχεία λεξιλογίου της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας. Υποδέχονται τους επισκέπτες τους με τη λέξη "ισπάντα" από το Ελληνικό ρήμα "ασπάζομαι" και τους προειδοποιούν για τον "χεμάν" από το αρχαίο Ελληνικό ουσιαστικό, "χειμών". Οι Καλάς ακόμη πιστεύουν στους δώδεκα Ολυμπίους θεούς και η αρχιτεκτονική τους μοιάζει πολύ με την Μακεδονική αρχιτεκτονική (Εθνικός Κήρυκας "Ένα Σχολείο για τους Καλάς από τους Έλληνες", 11 Οκτωβρίου, 1996).
Ο Μάικλ Γουντς, ο Βρετανός ιστοριοδίφης στο βιβλίο του Στα Ίχνη του Μεγάλου Αλεξάνδρου (σελ. 8), παραθέτει την κάτωθι δήλωση ενός ατόμου της φυλής Καλάς, ονομαζόμενος Kazi Khushnawaz:
Πριν από πολλά-πολλά χρόνια, πριν από την εποχή του Ισλάμ, ο Σικάντερ ε Ααζεμ ήρθε στην Ινδία. Αυτός που φορούσε δύο κέρατα και τον οποίο εσείς οι Βρετανοί ονομάζετε Μεγάλο Αλέξανδρο. Αυτός ήταν που κυρίευσε τον κόσμο και ήταν σπουδαίος άνθρωπος, γενναίος και ατρόμητος και στους ανθρώπους του γενναιόδωρος. Όταν έφυγε για να ξαναγυρίσει στην Ελλάδα, μερικοί από τους άνδρες του δεν ήθελαν να ξαναγυρίσουν και προτίμησαν να παραμείνουν εδώ. Ο αρχηγός τους ήταν ο στρατηγός που λεγόταν Σαλακάς (Σέλευκος). Αυτός και μερικοί από τους αξιωματούχους του ήρθαν σ' αυτές τις πεδιάδες, παντρεύτηκαν με εντόπιες γυναίκες και έτσι έμειναν εδώ. Εμείς οι Καλάς, οι Μαύροι Άπιστοι των Ινδοκουχ, είμαστε οι απόγονοι των παιδιών τους. Ακόμη μερικές από τις λέξεις μας είναι παρόμοιες με τις δικές τους, η μουσική μας και οι χοροί μας επίσης. Λατρεύουμε τους ίδιους θεούς. Γι αυτό το λόγο πιστεύουμε πως οι Έλληνες είναι οι πρώτοι μας πρόγονοι…
(Ο Σέλευκος ήταν ένας από τους Στρατηγούς του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Γεννήθηκε στα 358 ή 354 π.Χ. στην Εύρωπο της Μακεδονίας και απεβίωσε στον Γορπιαίον (Αύγουστος/Σεπτέμβριος) του 281 π.Χ., κοντά στη Λυσιμάθια της Θράκης).
Οι Καλάς σήμερα πιστεύουν στους θεούς των αρχαίων Ελλήνων, ιδιαίτερα στον Ντι Ζαου (Δίας Ζευς), τον θεό του ουρανού. Δυστυχώς η γλώσσα τους έχει χαθεί κατά την διάρκεια των Μουσουλμανικών κατακτήσεων. Αυτά είναι επιπλέον αποδεικτικά στοιχεία ότι οι Μακεδόνες και οι λοιποί Έλληνες μιλούσαν την ίδια γλώσσα, είχαν την ίδια θρησκεία και μοιράζονταν τα ίδια ήθη και έθιμα.
Οι κατηγορίες πως οι Μακεδόνες ήταν βάρβαροι άρχισαν στην Αθήνα και ήταν κατασκεύασμα πολιτικής υφής βασισμένο στον τρόπο ζωής των αρχαίων Μακεδόνων, και όχι στην εθνικότητά τους και στη γλώσσα τους (Casson, Μακεδονία, Θράκη και Ιλλυρία,σελ. 158, Errington, Ιστορία της Μακεδονίας, σελ. 4). Ο Δημοσθένης ταξίδεψε στη Μακεδονία δυο φορές και παρέμεινε εκεί συνολικά εννέα μήνες. Ήξερε πάρα πολύ καλά τι γλώσσα μιλούσαν οι Μακεδόνες. Διακρίνουμε την ίδια στάση και στον Θρασύβουλο ο οποίος αναφέρει ότι οι Ακαρνάνες ήταν βάρβαροι μόνον όταν οι Αθηναίοι αντιμετώπιζαν ανταγωνισμούς πολιτικής υφής από τους Ακαρνάνες. Ο Μακεδονικός τρόπος ζωής διέφερε από τον τρόπο ζωής της Νοτίου Ελλάδος, όμως αυτό ήταν κάτι πολύ κοινό μεταξύ των κατοίκων της Δυτικής Ελλάδος, όπως οι Χάονες, οι Μολοσσοί, οι Θεσπρωτείς, οι Ακαρνάνες και οι Μακεδόνες (Errington, Μια Ιστορία της Μακεδονίας, σελ. 4). Τα Μακεδονικά ιδρύματα διοικήσεως ήταν παρόμοια με αυτά των Μυκηνών και της Σπάρτης (Wilken, Αλέξανδρος ο Μέγας, σελ. 23). Όσον αφορά τις δηλώσεις του ρήτορας Δημοσθένους πως ο Φίλιππος ήταν «βάρβαρος», ακόμη και ο Badian που εναντιώνεται πολύ προς την Ελληνικότητα των Μακεδόνων, παραδέχεται: «Οι κατηγορίες του Δημοσθένους εναντίον του Φιλίππου δεν έχουν καμιά ιστορική σημασία, αλλά πρόκειται για περίπτωση προσωπικής αντιπάθειας ρήτορας προς τους προσωπικούς εχθρών του» (E. Badian, Μελέτες στην Ιστορία Τέχνης, Τόμος 10: Μακεδονία και Ελλάς στα Τελευταία Στάδια της Κλασσικής Εποχής, Αρχές Ελληνιστικής Εποχής, Έλληνες και Μακεδόνες).

Εσφαλμένη Αντίληψη #6

Η Αρχαία Μακεδονία ήταν ενιαίο Κράτος.

Πραγματικότητα #6

Πριν της εποχής του Φιλίππου Β', η Μακεδονία ήταν διαιρεμένη σε πόλεις, έχοντας υιοθετήσει την ίδια υφή αστικής δομής με τις νότιες Ελληνικές πόλεις. Κάθε Μακεδονική πόλη ή περιοχή είχε την δική της πρωτεύουσα και κυβέρνηση. Ο Βασιλιάς Φίλιππος Β' ένωσε όλες τις Μακεδονικές πόλεις εδραιώνοντας έτσι μία διοίκηση βασιλείου Ομηρικού τύπου, διατηρώντας όμως τη δομή των μικρών πόλεων με κάθε πόλη να έχει τον βασιλιά της. Όλοι όμως οι βασιλείς πλήρωναν φόρους στο Βασιλέα ολοκλήρου της Μακεδονίας. Αυτά μας έγιναν γνωστά από το γεγονός πως σε κάποια εποχή βασιλιάς της Λυνκυστίδος (σημερινό Μοναστήρι - Φλώρινα) ήταν ο Αλέξανδρος. Αυτό όμως που πρέπει να γίνει αντιληπτό είναι το γεγονός πως καθένας ήταν νομιμόφρων περισσότερο στην δική του πόλη και περιοχή, παρά στο Βασιλιά της Μακεδονίας (Hammond, Το Μακεδονικό Κράτος, σελ. 9).

Εσφαλμένη Αντίληψη #7

Με το κύλισμα του χρόνου οι αρχαίοι Μακεδόνες εξαφανίσθηκαν.

Πραγματικότητα #7

Υπό την επίδραση της Κοινής γλώσσης, οι αρχαίοι Μακεδόνες συγχωνεύθηκαν με τους υπόλοιπους Έλληνες.

Εσφαλμένη Αντίληψη #8

Εάν οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν Έλληνες, γιατί ο βασιλεύς της Μακεδονίας, Αλέξανδρος Α', ονομάστηκε Φιλέλλην (ο αγαπών τους Έλληνες); Αυτός ο τίτλος απονέμεται μόνον στους ξένους.

Πραγματικότητα #8

Ο βασιλιάς της Μακεδονίας, Αλέξανδρος Α' ονομάστηκε Φιλέλλην από το Θηβαίο ποιητή Πίνδαρο για τον ίδιον λόγο ο Ιάσων των Φερών και ο Ευαγόρας της Κύπρου ονομάστηκαν Φιλέλληνες (Ισοκράτης 107Α, 199Α). Ο τίτλος «Φιλέλλην» στην αρχαία εποχή σήμαινε Φιλόπατρις ή αλλιώς μπορούμε να πούμε πιο απλά «πατριώτης» (Πλάτωνας, Πολιτικά, 470Ε, Ξενοφών Αγησίλαος, 7, 4). Αυτός είναι ο λόγος που ο Μέγας Αλέξανδρος δεν πείραξε το πατρογονικό σπίτι του Πινδάρου όταν διέταξε τους στρατιώτες του να κάψουν τη Θήβα.

Εσφαλμένη Αντίληψη #9

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν Ελληνική εθνική συνείδηση, αλλά οι Μακεδόνες, καταστρέφοντας τις Ελληνικές πόλεις, απέδειξαν ότι δεν ήταν Έλληνες.

Πραγματικότητα #9

Η Ελλάδα είναι μια περιοχή η οποία στερούμενη γεωγραφικής συνέχειας ευνόησε την απομόνωση των διαφόρων φυλών όχι μόνον στην γενική έννοια, αλλά επίσης και σε πολύ περιορισμένη έννοια της λέξεως. Αυτό εξηγεί τον λόγο που οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν κοινή εθνική συνείδηση και πολλές φορές πολεμούσαν ο ένας τον άλλον. Οι Μακεδόνες κατέστρεφαν ή έκαιγαν πόλεις που ανήκαν σε άλλους Έλληνες, για τον ίδιο ακριβώς λόγο που και οι Αθηναίοι, και οι Θηβαίοι και οι Σπαρτιάτες πολεμούσαν αναμεταξύ τους.
Ήξεραν πως κατά κάποιο τρόπο υπήρχε δεσμός αναμεταξύ τους, αλλά η τοπική συνείδηση υπερίσχυε της Πανελληνικής συνειδήσεως. Οι αρχαίοι Έλληνες της ηπειρωτικής Ελλάδος ήταν ενωμένοι όταν αντιμετώπιζαν έναν κοινό εχθρό ο οποίος απειλούσε την κοινή ελευθερία και ευζωία. Αυτό εκδηλωνόταν κάθε φορά που οι Πέρσες επιτίθονταν κατά των Ελληνικών περιοχών. Οι Έλληνες όμως της Ιωνίας και Αιολίας (τα σημερινά Αιγιακά παράλια της Τουρκίας), συμμαχούσαν ως επί το πλείστον με τους Πέρσες και συχνά ερχόταν αντιμέτωποι των Ελλήνων της ηπειρωτικής Ελλάδος.
Ήταν κοινός θεσμός οι διάφορες Ελληνικές πόλεις να δημιουργούν πολιτικές και στρατιωτικές συμμαχίες αναμεταξύ τους και έναντι η μια της άλλης, αλλά ποτέ δεν καλλιέργησαν εθνικές συνεργασίες. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα τέτοιων συμμαχιών στον αρχαίο Ελληνικό κόσμο.
Πέρασαν μερικοί αιώνες έως ότου οι Έλληνες αποχτήσουν εθνική συνείδηση. Ο Ελληνισμός αναμφίβολα καλλιέργησε και πραγματοποίησε εθνική συνείδηση την εποχή που ο Ιουστινιανός εστέφθη Αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Λιγοστά ήταν τα άτομα των Ελλήνων, όπως ο Περικλής, ο Δημοσθένης και ο Φίλιππος Β', οι οποίοι είχαν τη διορατικότητα να δουν μια ενωμένη Ελλάδα. Καθένας τους όμως ήθελε την δική του περιοχή ηγεμονεύουσα σε μια τέτοια συνένωση. Ο Περικλής ονειρεύτηκε αυτή τη συνένωση, ο Δημοσθένης την υπερασπίστηκε, αλλά ο Φίλιππος Β' την πραγματοποίησε.

Εσφαλμένη Αντίληψη #10

Οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν μια από τις Ιλλυρικές φυλές.

Πραγματικότητα #10

Παρά το γεγονός πως υπάρχουν πολλά αποδεικτικά στοιχεία (τα πιο πολλά έμμεσα) όσο αφορά τη γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων, υπάρχει απόδειξη από τον Πολύβιο στο βιβλίο XXVIII, παράγραφοι 8 και 9, όπου αναφέρεται πως οι Μακεδόνες χρησιμοποιούσαν μεταφραστές στην προσπάθειά τους να επικοινωνήσουν με τους Ιλλυρίους. Αυτό σημαίνει πως οι Μακεδόνες και οι Ιλλύριοι δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα. Παραδείγματος χάρη, ο Μακεδών βασιλιάς Περσεύς, έστειλε τον Αδαίο της Βεροίας (ο οποίος μιλούσε μόνον Ελληνικά) και τον Pleuratus τον Ιλλύριο, ως μεταφραστή (διότι αυτός μιλούσε την γλώσσα των Ιλλυρίων) σε αποστολή στον Ιλλύριο βασιλέα Genthius (169 π.Χ.). Ο Pleuratus ήταν εξόριστος και έμεινε στο παλάτι του Περσέως. Επιπλέον υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Ιλλύριοι και οι Μακεδόνες ήταν άσπονδοι εχθροί.

Εσφαλμένη αντίληψη #11

Πολλοί από τους Έλληνες που κατοικούν στην Ελληνική Μακεδονία είναι πρόσφυγες οι οποίοι κατέφτασαν στη Μακεδονία κατά την περίοδο του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, ιδιαίτερα την περίοδο μεταξύ 1920 και 1930, από τα μέρη της Τουρκίας, της Μέσης Ανατολής, της Γεωργίας, της Ρωσίας, Ουκρανίας και Βουλγαρίας.

Πραγματικότητα #11

Είναι αληθές πως ένας ορισμένος αριθμός Ελλήνων οι οποίοι ζουν στην Ελληνική Μακεδονία είναι πρόσφυγες από διάφορες Μεσανατολικές χώρες. Είναι όμως εξ ίσου αληθές το γεγονός ότι αυτοί οι Έλληνες είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, συμπεριλαμβάνοντας και τους αρχαίους Μακεδόνες, οι οποίοι δημιούργησαν Ελληνικές αποικίες στις περιοχές που σήμερα αποτελούν τη Ρωσία, Ουκρανία, Γεωργία, Βουλγαρία, Τουρκία, ή μέρη της Μέσης Ανατολής. Μερικοί δε από αυτούς ακολούθησαν το Μεγάλο Στρατηλάτη, το Μέγα-Αλέξανδρο στην εκστρατεία του στην Ανατολή. Αυτοί λοιπόν οι Έλληνες των αποικιών απλώς ξαναγύρισαν στη Μητέρα Ελλάδα κατόπιν απουσίας τουλάχιστον δυόμισι χιλιετερίδων, αφού πρώτα σκόρπισαν το Ελληνικό πνεύμα, τον Ελληνικό πολιτισμό και την Ελληνική γλώσσα. Η Μητέρα Ελλάδα καλοδέχτηκε τα παιδιά της που έλειπαν τόσον καιρό. Ήταν το ελάχιστο που μπορούσε να κάνει. Άλλωστε είχαν κάθε δικαίωμα να ξαναγυρίσουν στην πατρίδα τους, όπως ακριβώς και οι Εβραίοι επέστρεψαν στην πατρίδα τους και ακόμη επιστρέφουν.

Εσφαλμένη αντίληψη #12

Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος ήταν Σλάβοι και αυτή είναι η αιτία γιατί ονομάζονται "οι Απόστολοι των Σλάβων".

Πραγματικότητα #12

Ο όρος «οι Σλάβοι Απόστολοι» ή «οι Απόστολοι των Σλάβων» δεν σημαίνει ότι τα δύο αδέλφια ήταν Σλάβοι. Ο Άγιος Θωμάς καλείται «ο Ινδός Απόστολος» αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι δεν ήταν Ινδός. Απλώς διέδωσε το Χριστιανισμό στους Ινδούς. Οι Έλληνες αδελφοί από τη Θεσσαλονίκη δίδαξαν το Χριστιανισμό στους Σλάβους, τους έδωσαν το αλφάβητο (το οποίο τώρα ονομάζεται Κυριλλικό), και μετέφρασαν την Ιερά Γραφή και την Χριστιανική λειτουργική υμνολογία στην Παλαιά Σλαβωνική γλώσσα, ή όπως αλλιώς είναι γνωστή στην Παλαιά Βουλγαρική.
Ο Πάπας Ιωάννης Β' στις Εγκυκλίους του της 31ης Δεκεμβρίου 1980 και 2 Ιουνίου 1985, μνημονεύοντας τους δύο αδελφούς, επιβεβαίωσε το γεγονός πως και οι δύο ήταν Έλληνες από τη Θεσσαλονίκη.
Οι καθηγητές Πανεπιστημίου Ivan Lazaroff, Plamen Pavloff, Ivan Tyutyundzijeff και Milko Palangurski της Σχολής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στο Μεγάλο Τύρναβο της Βουλγαρίας στο βιβλίο τους Kratka istoriya na bulgarskiya narod (Βραχεία Ιστορία του Βουλγαρικού Έθνους, σελ. 36-38], λεπτομερώς αναφέρουν ότι οι δυο αδελφοί, Κύριλλος και Μεθόδιος, ήταν Έλληνες από τη Θεσσαλονίκη. Ο αείμνηστος Όσκαρ Χαλέτσκι, καθηγητής Ιστορίας Μελετών Ανατολικής Ευρώπης, στο βιβλίο του Σύνορα του Δυτικού Πολιτισμού, Ιστορία της Κεντροανατολικής Ευρώπης, (Κεφάλαιο, Πολιτεία της Μοραβίας και οι Απόστολοι των Σλάβων) συμφωνεί με τους συγγραφείς του Kratka istoriya na bulgarskiya narod.

Εσφαλμένη αντίληψη #13

Το υπάρχον έμβλημα της πΓΔΜ είναι το λιοντάρι. Είναι δε το ίδιο λιοντάρι του οποίου η δορά απεικονίζεται σε μερικά νομίσματα εις του Μέγα Αλέξανδρου το κεφάλι.

Πραγματικότητα #13

Δεν υπάρχει τίποτε το κοινό μεταξύ του λέοντος της πΓΔΜ και της λεοντής που απεικονίζεται να φορεί ο Αλέξανδρος σε μερικά νομίσματα. Ο λέων της πΓΔΜ είναι στην πραγματικότητα το λιοντάρι το οποίο απεικονίζεται στο έμβλημα της Βουλγαρίας.
Η λεοντή που φορεί ο Μέγας Αλέξανδρος είναι η λεοντή τού λέοντος της Νεμέας, ένα από τα 12 κατορθώματα του μυθολογικού ήρωα. Η δορά που φορεί ο Μέγας Αλέξανδρος συμβολίζει την οικογενειακή συγγένειά του με τον Ηρακλή. Υπάρχει μια ανέκδοτη επιγραφή ενός Ξάνθου του τρίτου αιώνος π.Χ. (cf. Robert, Amyzon, 1, 162, n 31) όπου οι Πτολεμαίοι αναφέρονται στους προγόνους τους και τους αποκαλούν «Ηρακλείδας Αργεάδας» (Errington, Ιστορία της Μακεδονίας, σελ. 265, 6).

Εσφαλμένη αντίληψη #14

Σε άλλα νομίσματα βλέπουμε τον Αλέξανδρο να φέρει δύο κέρατα στο κεφάλι του και αυτό συμβολίζει την κακία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Πραγματικότητα #14

Παραδοσιακά στη Μέση Ανατολή ο κερατοφόρος άνδρας θεωρείται πανίσχυρος. Ο Δαρείος, απευθυνόμενος προς τον Αλέξανδρο στις επιστολές του τον αποκαλούσε Ζουλ-Αλ-Κουρνάϊν, που σημαίνει άνθρωπος με δύο κέρατα. Έτσι λοιπόν, τα κέρατα στο κεφάλι του Μεγάλου Αλέξανδρου σημαίνει ότι αναγνωρίστηκε ως παντοδύναμος.

Εσφαλμένη αντίληψη #15

Μετά τη μάχη του Γρανικού, ο Αλέξανδρος έστειλε ως δώρο στους Αθηναίους 300 Περσικές πανοπλίες, με την ακόλουθη αφιέρωση: «Ο Αλέξανδρος του Φιλίππου και οι Έλληνες, πλην των Λακεδαιμονίων, αφιερώνουν αυτά τα άρματα»… Ο J.R. Hamilton αναφερόμενος σ' αυτό το γεγονός, λεει: "Λαμβάνοντας υπ’ όψη τον μικρό ρόλο που έπαιξαν οι Έλληνες στρατιώτες στη μάχη (με καμία αναφορά στους Μακεδόνες) πρέπει να θεωρηθεί ως προμελετημένη προπαγάνδα προς τους Έλληνας συμμάχους του. Ο Αλέξανδρος δεν αφήνει την ευκαιρία να τονίσει την απουσία των Σπαρτιατών.»

Πραγματικότητα #15

Η θεωρία του J.R. Hamilton δεν είναι καθόλου πειστική. Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν είχε ανάγκη να ευχαριστήσει κανέναν διότι ο αριθμός των στρατιωτών από τη Νότιο Ελλάδα ανήρχετο μόνον στους 9,400 άνδρες, και όπως ακριβώς ο ίδιος παραδέχεται, οι 9,400 στρατιώτες έπαιξαν μόνον μικρό ρόλο στην εξέλιξη της μάχης. Εφ όσον αυτός ήταν ο στρατηλάτης της εκστρατείας, εάν ο Αλέξανδρος παραμελούσε τους Μακεδόνες στρατιώτες του και εκθείαζε τους «ξένους» Έλληνες, τότε θα αντιμετώπιζε τους ίδιους οργισμένους Μακεδόνες τους οποίους αντιμετώπισε στην Όπη όταν διώρισε ξένους (Πέρσες και Μήδους) σε υψηλές θέσεις της στρατιωτικής διοικήσεως. Αυτό που πρέπει να τονισθεί όμως είναι το γεγονός πως κανείς από τους Μακεδόνες δεν παραπονέθηκε για την προαναφερθείσα επιγραφή ύστερα από τη μάχη του Γρανικού, διότι θεωρούσαν τους εαυτούς τους συμπεριλαμβανομένους.
Η αλήθεια είναι πως ο Μέγας Αλέξανδρος θεωρούσε τον εαυτό του και τους Μακεδόνες του, Έλληνες. Η μητέρα του διεκδικούσε γενεαλογική καταγωγή από τον Αχιλλέα, και από την πατρική πλευρά από τον Ηρακλή. Ο πρόγονός του, Αλέξανδρος Α', δήλωσε πως ήταν Έλληνας (Ηρόδοτος, Ιστορίαι, V, 20,22 - VIII, 137 - IX, 45).
Οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες και μιλούσαν Ελληνικά
(βλ: Παπάζογλου, Μακεδονικές Πόλεις, σελ. 333 και Φυλές της Κεντρικής Βαλκανικής, σελ. 135. Casson, Μακεδονία, Θράκη και Ιλλυρία, σελ. 157-162. NGL Hammond, Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 12-15 και 193. Cavaignac, Ιστορία της Αρχαιότητος, I, pa 67. Hoffman, Οι Μακεδόνες, σελ. 259. Errington, Ιστορία της Μακεδονίας, σελ. 3. Γιουγκοσλαβική Στρατιωτική Εγκυκλοπαίδεια 1974 «Αρχαία Μακεδονία». Hogarth, Ο Φίλιππος και Αλέξανδρος, σελ. 5, n 4. Urlich Wilcken, Αλέξανδρος ο Μέγας, ΙΙ, σελ. 23 και 24. Bosford, Ελληνική Ιστορία, σελ. 237).
Μερικοί από τους επιστήμονας οι οποίοι προαναφέρονται, αρχικώς ήταν αβέβαιοι για την Ελληνικότητα των Μακεδόνων (π.χ. NGL Hammond), όμως έργα αρχαίας Ελληνικής τέχνης τα οποία οι ανασκαφές των τελευταίων ετών έχουν φέρει στο φως απέδειξαν ότι οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να παραδεχθούν οι ιστοριοδίφες το λάθος τους. Ο NGL Hammond εξηγεί το λόγο γιατί διάφοροι ιστοριοδίφες, όπως ο Ε. Badian, (στο βιβλίο του Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 13, παρ. 29) δεν θεωρούν τους Μακεδόνες Έλληνες. Ο Hammond αναφέρει ότι τώρα τελευταία ο E. Badian στο βιβλίο του Barr-Sharrar (σελ. 33-51) δεν λαμβάνει υπ' όψιν τα αποδεικτικά στοιχεία όπως εξηγούνται στην Ιστορία της Μακεδονίας (NGL Hammond και G. T. Griffith, 1979, σελ. 39-54). Ο Badian στο Barr-Sharrar επιμένει στη θεωρία πως οι Μακεδόνες (χωρίς να προσδιορίζει ποιούς θεωρεί Μακεδόνας) μιλούσαν κάποια άλλη, μη Ελληνική γλώσσα. Ο Badian διαρκώς αγνοεί αποδείξεις οι οποίες αντιτίθενται στις δικές του δοξασίες και πεποιθήσεις, επιλέγοντας μόνον ό,τι του αρέσει, αγνοώντας άλλα στοιχειώδη αποδεικτικά στοιχεία. Αυτά ακριβώς τα χνάρια επέλεξαν να ακολουθήσουν και κάποιοι άλλοι, όπως ο E. Borza, P. Green κτλ.
Όλα τα ονόματα, είτε της βασιλικής οικογενείας, είτε ονόματα απλών Μακεδόνων πολιτών, όπως ο Καλλίνης (Αρριανού, Η Ανάβασις του Αλεξάνδρου, VII παρ. 11), ο Λήμνος από τη Χαλάστρα (Πλούταρχος, Παράλληλοι Βίοι Επωνύμων Ελλήνων και Ρωμαίων, κεφ. Ο Αλέξανδρος) και τοπωνύμια στην περιοχή της Μακεδονικής πατρίδος, ήταν αναμφιβόλως Ελληνικά. Η Μακεδονική πατρίδα συμπεριλάμβανε περιοχές όπως η Ημαθία, Πιερία, Βοττιαία, Μυγδονία, Κρεστονία, Βισαλτία, Σιντίκη, Οδομαντίς, Ηδονίς, Ελίμεια, Ορεστίς, Εορδαία, Αλμωπία, Λυνκυστίς, Πελαγονία, και Μακεδονική Παιονία. Η Μακεδονική Παιονία βρίσκεται νοτίως των στενών του Demir Kapija (πΓΔΜ).
Η Φανούλα Παπάζογλου, εμμέσως συμφωνεί με τα ορόσημα των προαναφερθέντων περιοχών της γεωγραφικής Μακεδονίας, τονίζοντας, «… πολύ συχνά ξεχνιέται το γεγονός πως η αρχαία Μακεδονία συμπεριλάμβανε μόνον σχετικώς ένα μικρό μέρος της Γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας» (Παπάζογλου, Φυλές της Κεντρικής Βαλκανικής, σελ. 268). Οι δύο χάρτες της Παπάζογλου στο τέλος της διατριβής της (Μακεδοκές Πόλεις στον καιρό των Ρωμαίων, Σκόπια, 1957) απεικονίζουν μόνον Μακεδονικές περιοχές κατά την Ρωμαϊκή περίοδο.
Η Μακεδονία κατέλαβε την ήδη εξελληνισμένη Παιονία το 217 π.Χ., κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φιλίππου Ε', 106 χρόνια μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όποιος χάρτης ενσωματώνει την Παιονία στη Μακεδονία πριν το 217 π.Χ. είναι παντελώς λανθασμένος.
Όλες οι επιγραφές και τα ιστορικά ευρήματα που βρέθηκαν στις ανασκαφές, συμπεριλαμβανομένων και αυτών της Τρεμπένιστε και Ολεβένης κοντά στο Μοναστήρι, είναι αναμφισβητήτως στην Ελληνική γλώσσα. Υπάρχουν μόνον λίγες εξαιρέσεις, αλλά η μόνη περίπτωση που κάποιος παρατηρεί μη Ελληνικά ονόματα και μη Ελληνικά τοπωνύμια είναι στις περιοχές της Μακεδονικής επεκτάσεως, όπως στην Παιονία, Θράκη κλπ. Τα μη Ελληνικά ονόματα, λέξεις ή τοπωνύμια που βρέθηκαν στη Μακεδονική πατρίδα είναι υπολείμματα των Θρακικών, Φρυγικών και Παιονικών φυλών, οι οποίες ζούσαν στην περιοχή, πριν εκδιωχθούν από τους Μακεδόνες.
Συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες προϋπέθετε οριστικώς και αμετακλήτως Ελληνική καταγωγή. Ο Αρχέλαος νίκησε στους Ολυμπιακούς και Πυθίους Αγώνας (Solinus 9, 16), επίσης ο Αλέξανδρος Α' κέρδισε στους Ολυμπιακούς Αγώνες (Ηρόδοτος, Ιστορίαι, V, 22).
Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο (Ιστορίαι, Η, 43) ότι ένας αριθμός πόλεων της Πελοποννήσου, οι οποίες κατοικούνταν από Λακεδαιμονίους, Κορινθίους, Σικυόνες, Επιδαυρίους, Τροιζινίους, και Ερμιονίους, με μόνους εξαιρετέους τους Ερμιονίους, οι λοιποί ήταν Δωρικής και Μακεδονικής καταγωγής. Οι προαναφερθέντες ήταν λαοί που κατοικούσαν σε πόλεις οι οποίες βρισκόταν στην Πελοπόννησο, και αυτό πιστοποιεί το γεγονός πως οι Μακεδόνες ήταν τόσο Έλληνες όσο και οι Δωριείς.
Για να μπορέσουμε να απαντήσουμε στην ερώτηση γιατί ο Αλέξανδρος έστειλε 300 Περσικές πανοπλίες στη θεά Αθηνά, πρέπει να πάμε πίσω στη μάχη των Θερμοπυλών και σε όλα τα συμβάντα που ακολούθησαν. Αλλά για να καταλάβει κανείς τα γεγονότα, πρέπει να ξαναθυμηθούμε τη μάχη των Θερμοπυλών.
Τα Περσικά στρατεύματα και Ναυτικό, με επικεφαλής τον Ξέρξη, νίκησαν τους 1300 Έλληνες (1000 από τη Φωκίδα) και 300 Σπαρτιάτες υπό την ηγεσία του Λεωνίδα. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πως τα Περσικά στρατεύματα ήταν νικηφόρα μόνον όταν ο προδότης Εφιάλτης οδήγησε τους Πέρσες από ένα κρυφό μονοπάτι, και έτσι περικύκλωσαν τους λιγοστούς Έλληνες. Επιπροσθέτως πρέπει να επισημανθεί ότι σύμφωνα με τους νόμους του Λυκούργου, δεν επιτρεπόταν στους Σπαρτιάτες να αφήσουν το στρατόπεδο μάχης για κανέναν λόγο, αλλά ούτε και να ακολουθήσουν κάποιον άλλο ηγεμόνα σε μάχη. Αυτός ήταν ο λόγος που οι Σπαρτιάτες δεν ακολούθησαν τον Αλέξανδρο στην εκστρατεία εναντίον των Περσών.
Ο Ηρόδοτος (Ιστορίαι, βιβλίο. Η, 114) γράφει:
… Οι Σπαρτιάται λοιπόν έπεμψαν επειγόντως έναν κήρυκα, ο οποίος εύρεν όλον το στράτευμα εις την Θεσσαλίαν. Ούτος παρουσιασθείς ενώπιον του Ξέρξου του είπεν «Βασιλεύ των Μήδων, οι Λακεδαιμόνιοι και οι Ηρακλείδαι της Σπάρτης, ζητούν ικανοποίησιν δια τον φόνον, διότι εφονεύσας τον βασιλέα τον υπερασπιζόμενον την Ελλάδα». Εκείνος εγέλασε τότε και επί πολύ χρόνον έμεινεν άφωνος …
Η βασιλική οικογένεια της Σπάρτης (Ηρόδοτος Ζ, 204), και η βασιλική οικογένεια της Μακεδονίας (βλ. Πραγματικότητα #13) διεκδικούσαν γενεαλογική καταγωγή από τον Ηρακλή.
Λαμβάνοντας υπ' όψη τα προαναφερθέντα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ο Μέγας Αλέξανδρος, νικώντας τους Πέρσες στη μάχη του Γρανικού, έστειλε 300 πανοπλίες στη θεά Αθηνά η οποία ήταν επίσης και θεά του πολέμου, και με αυτόν τον τρόπο ΕΚΔΙΚΗΘΗΚΕ τους 300 Σπαρτιάτες οι οποίοι σκοτώθηκαν υπερασπίζοντας την Ελλάδα.

Συμπέρασμα:

Πλήθος πληροφοριών σχετικά με το αρχαίο Ελληνικό παρελθόν φτάνουν σε εμάς μέσω της Ελληνικής Μυθολογίας. Δυστυχώς η Μυθολογία δεν μπορεί να είναι αξιόπιστη πηγή, εφ' όσον δεν μπορεί να εξασφαλίσει αξιόπιστες πληροφορίες οι οποίες θα μας βοηθούσαν να ανακατασκευάσουμε το αρχαίον Ελληνικό παρελθόν. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως είναι παντελώς ανώφελη. Δια του συμβολισμού της αποσαφηνίζει αλήθειες, οδηγώντας μας σε σωστή κατεύθυνση, ενώ αναζητούμε ιστορικά συμβάντα μέσω γραπτών και αγράφων μνημείων. Οι ιστορικοί μόνον αυτά τα μνημεία δέχονται στις προσπάθειές τους να φέρουν στην επιφάνεια κρυμμένα στοιχεία, τα οποία είναι στοιχειώδη για την ανασυγκρότηση του παρελθόντος όλων των Ελληνικών φυλών.
Κράτη είναι παράγωγα ιστορικών συμβάντων, και για αυτό το λόγο γεννιούνται και πεθαίνουν. Έθνη όμως δεν πεθαίνουν. Τα Έθνη είναι πραγματικές υποστάσεις και περνά επίπονος καιρός για να εξελιχθούν. Το ίδιο είναι αληθές και για την επωνυμία τους. Τα Έθνη δεν μπορούν να γεννιούνται ξαφνικά και να λαμβάνουν ονομασίες οσάκις διάφοροι πολιτικοί το επιθυμούν και το επιδιώκουν με νομοθεσία, όπως ακριβώς η περίπτωση της πΓΔΜ.
Το σημερινό Ελληνικό Έθνος είναι αποτέλεσμα κοινωνικής, πολιτικής και γλωσσολογικής συγχωνεύσεως πλέον των 230 φυλών ομιλούντων περισσότερες από 200 διαλέκτους οι οποίες φυλές κατάγονταν από τον Έλληνα, το γιο του Δευκαλίωνος. Είναι Θεού ευλογία το γεγονός πως το Ελληνικό Έθνος έχει αναδείξει μεγάλες προσωπικότητες στον πολιτικό, εκπαιδευτικό, στρατιωτικό και φιλολογικό τομέα. Όλες αυτές οι προσωπικότητες έχουν με τον δικό τους τρόπο συμβάλλει στη δημιουργία του έθνους τους. Και αυτοί είναι η πρόκυψη μιας φυσιολογικής ωριμότητας και το επακόλουθο ιστορικής, κοινωνικής, πολιτιστικής, γλωσσολογικής και πολιτικής αναπτύξεως που έλαβε χώρα στα τελευταία 4,000 χρόνια.
«Αν λάβουμε υπ’ όψη τις πολιτικές καταστάσεις, τη θρησκεία και το ήθος των Μακεδόνων οι πεποιθήσεις μας γίνονται βεβαιότερες ότι ήταν Ελληνική φυλή, συγγενείς των Δωριέων. Μένοντας πίσω βορειότερα, ήταν ανήμποροι να λάβουν μέρος στην πολιτισμική πρόοδο των φυλών οι οποίες βρισκόταν νοτιότερα» (Wilken Ο Μέγας Αλέξανδρος, σελ. 22). Είναι μεγάλος ο αριθμός των ιστοριοδιφών που έχουν καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα επί του θέματος της Μακεδονίας. Οι Μακεδόνες ήταν σύνολο Ελληνικών φυλών που ανήκαν στα Δυτικά Ελληνικά φύλα.
Οι Μακεδόνες κατέλαβαν την περιοχή των εντοπίων στη Μακεδονία και ανάγκασαν τους Πιέρες, μια Θρακική φυλή, να καταφύγουν στο όρος Παγγαίο, και τους Βοττιαίους τους απομάκρυναν από τη Βοττιαία. Περαιτέρω εξώθησαν τους Εορδούς από την Εορδαία και τους Άλμωπες από την Αλμωπία και ενήργησαν παρομοίως με τις υπόλοιπες φυλές (Θράκες, Παίονες, Ιλλυρίους) τις οποίες βρήκαν στις περιοχές της Ανθεμούντος, της Κρεστώνιας, Βυσαλτίας και άλλων περιοχών. Οι Μακεδόνες ενσωμάτωσαν τούς εναπομείναντες λιγοστούς κατοίκους. Εδραίωσαν δε την κυριαρχία τους σ' ολόκληρη την περιοχή της Μακεδονίας χωρίς να χάσουν την εθνικότητά τους, την γλώσσα τους, ή τη θρησκεία τους (Θουκυδίδης, ΙΙ, 99).
Επίσης ενσωμάτωσαν τις περιοχές των Ελιμειωτών, Ορεστών, Λυνκυστών, Πελαγόνων και Δεριόπων, όλες δηλαδή τις φυλές που ζούσαν στην περιοχή της Άνω Μακεδονίας και μιλούσαν Ελληνικά, αλλά μία διαφορετική διάλεκτο (Μολοσσική) από αυτήν που μιλούσαν οι Μακεδόνες (Hammond, Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 390). Εφ' όσον οι Μακεδόνες ζούσαν με απολίτιστους βορείους λαούς, όπως οι Ιλλύριοι, οι Θράκες, οι Παίονες και αργότερα οι Δαρδάνιοι, οι Μακεδόνες συνεχώς απέκρουαν τις χορδές των γειτόνων τους, σχηματίζοντας έτσι αδιαπέραστο φράχτη, μη δίνοντας την ευκαιρία στον εχθρό να επιτεθεί στις υπόλοιπες Ελληνικές περιοχές του νότου. Αυτός είναι ο λόγος που οι Μακεδόνες θεωρούνται και αποκαλούνται «ο προμαχώνας» του Ελληνισμού.

Ο N.G.L. Hammond γράφει:

Ποια γλώσσα μιλούσαν αυτοί οι ‘Μακεδόνες’; Το όνομα αυτό καθ’αυτό είναι Έλληνικό και στην ετυμολογία και στην εθνική ορολογία. Σημαίνει μάλλον «ορεσίβιος», και είναι εφάμιλλο με άλλα ονόματα Ελληνικών φυλών, όπως «Ορέσται» και «Ορείται» που σημαίνουν «ορεινοί άνθρωποι». Μια υποτιθέμενη παλιότερη εκδοχή « Μακέται», έχει την ίδια ρίζα, η οποία σημαίνει «ψηλός», την ίδια ακριβώς σημασία που έχει και το επίθετο μακεδνός, ή το ουσιαστικό μήκος. Η γενεαλογία επωνύμων προγόνων οι οποίοι είχαν καταγραφεί […] από τον Ησίοδο έχει βαρύτητα στο θέμα της Ελληνικής γλώσσας. Πρώτον, ο Ησίοδος παρουσίασε τον Μακεδόνα αδελφό του Μάγνητος. Όπως γνωρίζουμε από διάφορες επιγραφές οι Μαγνήσιοι μιλούσαν Αιολική διάλεκτο της Ελληνικής γλώσσας και έτσι υπάρχει προδιάθεση να πιστεύεται πως οι Μακεδόνες μιλούσαν την Αιολική διάλεκτο. Δεύτερον, ο Ησίοδος παρουσίασε τον Μακεδόνα και τον Μάγνητα πρώτα εξαδέλφια των τριών γιων του Έλληνος - των Δώρου, Ξούθου, και Αιόλου, οι οποίοι ήταν οι ιδρυτές των τριών κυρίων Ελληνικών διαλέκτων, ήτοι της Δωρικής, Ιωνικής και Αιολικής. Ο Ησίοδος δεν θα κατέγραφε αυτή τη συγγένεια, αν ο ίδιος δε πίστευε, γύρω στον έβδομο αιώνα, ότι οι Μακεδόνες ήταν Ελληνόφωνες. Το επόμενο αποδεικτικό στοιχείο προέρχεται από την Περσία. Στις αρχές του έκτου αιώνος οι Πέρσες περιέγραφαν τους λαούς της δικής τους δικαιοδοσίας στην Ευρώπη που πλήρωναν φόρους, και ένας από αυτούς ήταν οι «yauna takabara», το οποίο σημαίνει «Έλληνες οι οποίοι φορούν το καπέλο». Στην Περσική δικαιοδοσία υπήρχαν Έλληνες σε Ελληνικές πόλεις εδώ κι εκεί, αλλά η προέλευσή τους ήταν ποικίλη και δεν διέφεραν από τους άλλους με το καπέλο που φορούσαν. Οι Μακεδόνες όμως φορούσαν πολύ χαρακτηριστικό καπέλο, την καυσία. Συμπεραίνουμε πως οι Πέρσες πίστευαν πως οι Μακεδόνες μιλούσαν Ελληνικά. Τελικά, κατά το τελευταίο μέρος του πέμπτου αιώνα ο Έλληνας ιστορικός, Ελλάνικος, ο οποίος επισκέφτηκε τη Μακεδονία, άλλαξε του Ησιόδου τη γενεαλογία και παρουσίασε τον Μακεδόνα όχι ως εξάδελφο, αλλά ως γιο του Αιόλου, και έτσι έφερε σταθερά τον Μακεδόνα και τους απογόνους του σε στενή συγγένεια με το Αιολικό παρακλάδι της Ελληνοφώνου οικογένειας. Ο Ησίοδος, η Περσία, και ο Ελλάνικος δεν είχαν κανένα λόγο να παρουσιάζουν ψευδολογίες όσο αφορά τη γλώσσα των Μακεδόνων οι οποίοι τότε ήταν άσημοι και ανίσχυροι. Οι ανεπηρέαστοι δηλώσεις τους πρέπει να γίνουν δεκτές ως αναμφισβήτητες (N.G.L. Hammond, Η Μακεδονική Πολιτεία, σελ. 12-13).
Τα αποδεικτικά στοιχεία των προαναφερθέντων αποδεικνύει πως οι Μακεδόνες ήταν μια από τις Ελληνικές ομάδες φυλών οι οποίες μιλούσαν Ελληνική διάλεκτο και είχαν τους ίδιους θεσμούς με τους Σπαρτιάτες και ιδιαίτερα με τους Έλληνες των Δυτικών φυλών. Και έτσι οι εσφαλμένες αντιλήψεις οι οποίες πηγάζουν από την πΓΔΜ και την διασπορά της απορρίπτονται σθεναρά.

Μάρκος Α. Τέμπλαρ

Bibliography:
1 Αλεξίου, Ι., Αρχιμανδρίτης, Κύριλος και Μεθόδιος, οι Ιεαραπόστολοι, Αθήναι
2 Αρριανός, Αλεξάνδρου Ανάβασις, Γ. Ε. Σ., Δ/νσις Στρατιωτικών Εκδόσεων, Αθήναι, 1971
3 Auty, R., Handbook of Old Slavonic, University of London, 1977
4 Botsford, G. W., Hellenic History, New York, 1956
5 Casson, S., Macedonia, Thrace and Illyria, Westport, CT, 1971
6 Cohen, E., The Athenian Nation, 2003
7 Crampton, R. J., A Concise History of Bulgaria, 2000
8 Δασκαλάκης, A., Ο Ελληνισμός της Αρχαίας Μακεδονίας, Αθήναι, 1960
9 Δημόπουλος, Δ. Π., Η Καταγωγή των Ελλήνων, 1995
10 Dvornik, F., Byzantine Missions Among the Slavs: Ss. Constantine-Cyril and Methodius, 1970
11 Errington, R. M., A History of Macedonia, 1990
12 Ferluga, J., Byzantium on the Balkans, Amsterdam 1976
13 Halecki, O., Borderlands of Western Civilization, A History of East Central Europe, 2001
14 Hammond, N. G. L., A History of Greece, 1959
15 Hammond, N. G. L., The Macedonian State, 1989
16 Hammond, N. G. L., The Genius of Alexander the Great, 1997
17 Ηρόδοτος, Ιστορίαι, Γ. Ε. Σ., Δ/νσις Στρατιωτικών Εκδόσεων, Αθήναι, 1971
18 Jardι, A., The Formation of the Greek People, New York, 1970
19 Лазаров, И., Павлов., П. Тютюнджиев, Палангурски, М., Кратка история на бьлгарския народ,
20 София, 1993
21 Liddell, H. G., and Scott, R., The Great Lexicon of the Hellenic Language, Athens, 2001
22 Ναλτζάς, Χ. Α., Φίλιππος ο Μακεδών, Ενωτής των Ελλήνων, Θεσσαλονίκη, 1970
23 Obolensky, O., The Byzantine Commonwealth, London, 2000
24 O’Brien, J. M. Alexander the Great, London, 1994
25 Παπαγεωργίου, A. Β., Η Αρχαία Μυγδονία, Θεσσαλονίκη, 1988
26 Papazoglu, F., The Central Balkan Tribes in Pre-Roman Times, Amsterdam, 1978, English Edition.
27 Папазоглу, Ф., Македонски градови у римско доба, Жива антика, Скопље, 1957
28 Mario Pei, The Story of Language, Scarborough, Ontario, 1966
29 Rufus, Q. C., Alexander the Great, Bolchazy-Carducci Publishers, Wauconda, Il 1991
30 Schuster, M. L., A Treasury of the World’s Great Letters, New York, NY 1968
31 Smith, Ј., S. J., Biblical Greek, Rome, 1990, English Edition.
32 Συνοπτική Ιστορία των ΙΙας και VΙης Μεραρχιών, Β’ Σ.Σ./3ον Ε.Γ., Βέροια,1965
33 Θουκιδίδης, Ιστορία του Πελοπονησιακού Πολέμου, Γ. Ε. Σ., Δ/νσις Στρατιωτικών Εκδόσεων, 1971
34 Vasiliev, А. А., History of the Byzantine Empire, The University of Wisconsin Press, 1980
35 Wilcken, U., Alexander the Great, New York, 1967
36 Warren, P., The Aegean Civilizations, New York, 1989
37 Wood, M., In the Footsteps of Alexander the Great, 1997

© Pan-Macedonian Association USA, Inc
http://www.panmacedonian.info/FALLACIESANDFACTSGREEK.htm
Επιστροφή στην κορυφή
D. TOYMPANIS
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Φεβ 16, 2009 3:00 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Νομίζω ότι είναι αναγκαίες δύο συμπληρωματικές επισημάνσεις, σε σχέση με το πολύ καλό κείμενο του Ευτύχη Μπιτσάκη για το «μακεδονικό» και τον «αριστερό αντιεθνικισμό».

Η πρώτη: Το σκοπιανό κρατίδιο δεν δικαιούται ούτε γεωγραφικό προσδιορισμό, που να περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία». Το ίδιο κατέχει μόνο το 17% των εδαφών της ιστορικής Μακεδονίας, ενώ το 71% είναι μέρος της ελληνικής επικράτειας και το υπόλοιπο 12% ανήκει στη Βουλγαρία. Και αυτό το 17% των σκοπιανών αντιπροσωπεύει μόνο το 1/3 της συνολικής έκτασης του κρατιδίου. Επομένως η λεγόμενη «λύση» του γεωγραφικού προσδιορισμού υποστηρίζεται εκ του πονηρού από τους «δικούς μας» Κουίσλινγκς, περιλαμβανομένων των ηγετών του ΚΚΕ, που έχουν καταπροδώσει τις αντιστασιακές και αντιμπεριαλιστικές παραδώσεις του ελληνικού λαού. Αν χάριν του 1/3 δικαιούνται να ονομάζονται Μακεδονία και τα άλλα 2/3, τότε γιατί να μην ονομαστεί Μακεδονία το Κόσσοβο, η Βοσνία και ολόκληρη η Βουλγαρία;

Η δεύτερη: Γράφει ο Ευτύχης Μπιτσάκης: «Και οι αντιεθνικιστές μας υποστηρίζουν αυτούς τους όψιμους και ως έναν βαθμό αμερικανοκίνητους εθνικισμούς αντιφάσκοντας με την ίδια την ιδεολογία τους.»
Νομίζω ότι οι «αντιεθνικιστές μας» αντιλαμβάνονται (και χωρίς να καταβάλουν ιδιαίτερη διανοητική προσπάθεια) τις αντιφάσεις των ιδεολογημάτων τους. Παρόλα αυτά επιμένουν να καταδικάζουν τον ελληνικό εθνικισμό και να ευλογούν τον εθνικισμό όλων όσων προβάλουν εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος της χώρας μας. Τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά είναι ο παραλογισμός που ταιριάζει σε ανθρώπους που έχουν ένα και μοναδικό «όραμα»: να βολέψουν το σαρκίο τους κάτω απ’ το παντοδύναμο (κατά τη γνώμη τους) καθεστώς του παγκοσμιοποιημένου ιμπεριαλισμού. Τα αριστερά ιδεολογήματα τα επιστρατεύουν αναγκαστικά ως άλλοθι της προδοσίας τους, μαζί και των ιμπεριαλιστικών εγκλημάτων.
Το φαινόμενο που ζούμε σήμερα, μιας εντελώς αποθαρρημένης και αποκτηνωμένης «αριστεράς», το ξανάζησε η Ευρώπη ακόμα μια φορά. Στις παραμονές και στη διάρκεια του Α΄ παγκόσμιου πολέμου, όταν όλα τα σοσιαλιστικά κόμματα της 2ης Διεθνούς (με εξαίρεση μια χούφτα «αιρετικούς» στη συνδιάσκεψη του Τσίμερβαλντ) τάχτηκαν το καθένα στο πλευρό της δικής του ιμπεριαλιστικής αστικής τάξης. Όταν είπαν ΝΑΙ στο παγκόσμιο ματοκύλισμα, με στόχο το ξαναμοίρασμα των «σφαιρών επιρροής» ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις. Ήταν τότε που ο Λένιν βάφτισε τους σοσιαλιστές ηγέτες, «σοσιαλπροδότες» και «σοσιαλιμπεριαλιστές». Με τη διαφορά ότι η σύγχρονη αριστερά δεν είναι μοιρασμένη σε αντιμαχόμενα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα, αλλά προσκυνά ένα και μοναδικό παγκοσμιοποιημένο ιμπεριαλιστικό συγκρότημα, υπό την ηγεμονία της ξεδοντιασμένης, αλλά πάντα επικίνδυνης υπερατλαντικής υπερδύναμης.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκέπτης






ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Φεβ 20, 2009 2:11 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

τωρα να ποιος ειναι πατριωτης, εθνικηστης και χρησαυγητης.
καμαρωστετον.
επισκεπτης
Επιστροφή στην κορυφή
Nikoss
Site Admin


Συμμετέχουν: 07 Απρ 08
Δημοσιεύσεις: 1766

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Φεβ 20, 2009 11:32 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Φίλε μου, οι έννοιες πατριώτης και εθνικιστής δεν ταυτίζονται, αλλά που να το ξέρεις εσύ... μόλις τώρα έμαθες να ...συλλαβίζεις...
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
δικιο
Επισκέπτης





ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Φεβ 24, 2009 6:51 pm    Θέμα δημοσίευσης: έχουν και τα θετικά τους οι κρίσεις Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

όπως και να το κάνεις έχεις δίκιο
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    patari.org Αρχική σελίδα -> Πολιτική συζήτηση Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Σελίδα 1 από 1

 
Μετάβαση στη:  
Μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης


Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Hellenic (Greek) by Alex Xenias - Διορθώσεις:Αλφόνσος Πάγκας