patari.org Αρχική σελίδα patari.org
Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς
 
 Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών   Ομάδες ΜελώνΟμάδες Μελών   ΕγγραφήΕγγραφή 
 ΠροφίλΠροφίλ   Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Ο ΚΑΠΙΤΑ(Κ)Λ(Υ)ΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕΝΤΖΕΝ ΩΣ ΝΕΑ ΓΙΑΛΤΑ

 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    patari.org Αρχική σελίδα -> Πολιτική συζήτηση
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Επισκέπτης






ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Νοέ 22, 2026 3:03 pm    Θέμα δημοσίευσης: Ο ΚΑΠΙΤΑ(Κ)Λ(Υ)ΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕΝΤΖΕΝ ΩΣ ΝΕΑ ΓΙΑΛΤΑ Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ο ΚΑΠΙΤΑ(Κ)Λ(Υ)ΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕΝΤΖΕΝ ΩΣ ΝΕΑ ΓΙΑΛΤΑ


Το 1948 οι νικητές του Β.Π.Π ίδρυσαν το ψευδοκράτος του Ισραήλ στην Μ.Ανατολή με τους κυνηγημένους απο τους ναζί, εβραίους της Γερμανίας, Πολωνίας και Γαλλίας μαζί με τους βαθιά θρησκευόμενους Ιουδαίους που βρίσκονταν ήδη στην περιοχή σαν μια θρησκευτική μειονότητα μαζί με άλλες στην έδρα της ίδρυσης των θρησκειών που κατέκλησαν τον πλανήτη και έγιναν αντικείμενο λατρείας αλλά και μίσους.

Με ένα στοχευμένο πογκρόμ οι μυστικές υπηρεσίες και με την βοήθεια της Χαγκάνα "φόβησαν" τους εβραίους που ζούσαν σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή με επιθέσεις και τρομοκρατία και τους ανάγκασαν να περάσουν στα νέα σύνορα που έφτιαχναν με στόχο να αποκτήσουν μια δύναμη ελέγχου στην περιοχή, και τα κατάφεραν αφού περί το 1,6 εκ εβραίοι είχαν εγκατασταθεί οκτώ χρόνια αργότερα στην γη των Παλαιστινίων. Τα πλούσια τμήματα των εβραίων της αναφερόμενης περιόδου εγκαταστάθηκαν στις ΗΠΑ και σιγά σιγά δυνάμωναν και οι δύο εβραϊκοί πόλοι. Το λόμπι στις ΗΠΑ έγινε παντοδύναμο και το ψευδοκράτος του Ισραήλ μεγάλωνε και εξοπλιζόταν απο τις ΗΠΑ με όπλα τελευταίας τεχνολογίας. Αυτή η αλληλεξάρτηση μεγάλωνε και στα χρόνια που διανύουμε έχει γίνει ανυπέρβλητη.
Οι ΗΠΑ αναγκάζονταν και πιέζονταν ανεξαρτήτως κυβέρνησης να γίνονται το μακρύ χέρι των εβραίων με βάσεις σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή (και όχι μόνο)και μεγάλο κόστος συντήρησης του κράτους αλλά και των στρατιωτών που έχουν μόνιμα σταθμευμένους εκεί.Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Κατάρ, Μπαχρέιν, Ομάν, Συρία, Ιορδανία, Ιράκ, Λίβανο, Ισραήλ, αλλά και σε Τουρκία Πακιστάν, Σουδάν Τζιμπουτί Αιθιοπία το κράτος των ΗΠΑ ξοδεύει ετησίως το 1/3 του προϋπολογισμού του σε χρήματα αλλά και περί τους 250 χιλ στρατιώτες και για επιτήρηση τον 5ο και μέρος του 6ου Στόλου. Η 11η Σεπτεμβρίου ήταν δουλειά της Μοσάντ που πίεσε την κυβέρνηση των ΗΠΑ να εισβάλλει στο Ιράκ το οποίο είχε γίνει ο συνδετικός εδαφικός κρίκος( ανάμεσα σε Ιράν και τις οργανώσεις του Λιβάνου και της Παλαιστίνης.

Για να φτάσουμε στο σήμερα, οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ που είναι οι πλέον υποστηρικτές μίας νεοφιλελεύθερης παγκόσμιας διακυβέρνησης, όταν οι σιοναζί του Ισραήλ ξεκίνησαν το στημένο από αυτούς σκηνικό με την απαγωγή των πολιτών τους απο την Χαμάς για να το χρησιμοποιήσουν ως αφορμή να ισοπεδώσουν την Γάζα(πάγια πολιτική του Ισραήλ η επέκταση του ) τους εφοδίαζαν με όπλα και χρήμα, αλλά δεν σκέφτηκαν ΠΟΤΕ να ξεκινήσουν έναν πόλεμο με το αντίπαλο δέος του Ισραήλ, το Ιράν. Χτυπήματα κατά φιλοϊρανικών οργανώσεων. Οι αμερικανικές δυνάμεις πραγματοποίησαν επανειλημμένως αεροπορικά πλήγματα σε εγκαταστάσεις πολιτοφυλακών που στηρίζονται από το Ιράν (όπως η Καταΐμπ Χεζμπολάχ και οι Ανσάρ Αλλάχ) στο Ιράκ, τη Συρία και την Υεμένη, ως αντίποινα για επιθέσεις εναντίον αμερικανικών βάσεων και πλοίων, ενώ η κυβέρνηση Μπάιντεν τάχθηκε ανοιχτά ΚΑΤΑ ενός ισραηλινού χτυπήματος στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, επιδιώκοντας να αποτρέψει έναν γενικευμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Ακόμα και την νύχτα της 13ης προς 14η Απριλίου 2024, που το Ιράν εξαπέλυσε την πρώτη απευθείας στρατιωτική επίθεση από το έδαφός του[«Αληθινή Υπόσχεση Ι»] εναντίον του Ισραήλ ο Μπάιντεν έδωσε εντολή στον αμερικανικό στρατό "να συνδράμει στην κατάρριψη ιρανικών πυραύλων και drones, αποφεύγοντας όμως την άμεση εμπλοκή σε επιθετικά χτυπήματα κατά της Τεχεράνης. Το βράδυ της 1ης Οκτωβρίου 2024, το Ιράν προχώρησε σε μια δεύτερη[ «Αληθινή Υπόσχεση ΙΙ»], πολύ πιο ταχεία και επικίνδυνη πυραυλική επίθεση( απάντηση στη δολοφονία του πολιτικού ηγέτη της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγια, στην Τεχεράνη , του ηγέτη της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα, στη Βηρυτό, καθώς και στην έναρξη της ισραηλινής χερσαίας εισβολής στο Λίβανο), και ο Πρόεδρος Μπάιντεν και πάλι ζήτησε από τα πλοία του 6ου Στόλου που βρίσκονταν στις ακτές της Μεσογείου να συνδράμουν με ΑΝΑΧΑΙΤΊΣΕΙΣ στην επίθεση του Ιράν.
Λίγο μετά ο Τραμπ ανέλαβε την εξουσία στις ΗΠΑ και από εκεί και πέρα έχουμε:
Αιφνιδιαστική ισραηλινό Αμερικανικη στρατιωτική επιχείρηση («Επιχείρηση Ανατέλλων Λέοντας» ) της 13ης Ιουνίου 2025, η οποία έπληξε πυρηνικές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Ιράν, εξοντώνοντας δεκάδες ανώτατους Ιρανούς στρατιωτικούς διοικητές και πυρηνικούς επιστήμονες και είναι η ΠΡΩΤΗ απευθείας επίθεση εναντίων του κράτους του Ιράν.

Και απο την πρώτη επίθεση τον Ιούνιο του 2025 το Ιράν ξεκίνησε τον «Πολέμο των Δώδεκα Ημερών» (13–24 Ιουνίου 2025), υπό την ιρανική κωδική ονομασία «Επιχείρηση Αληθινή Υπόσχεση ΙΙΙ» που ουσιαστική διέλυσε το γόητρο και την αεράμυνα του Ισραήλ και τεμάχισε μέρος του αεροπορικού στόλου. Στις 22 Ιουνίου 2025, οι Ηνωμένες Πολιτείες παρενέβησαν άμεσα βομβαρδίζοντας τρεις βασικές πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν (Φορντό, Νατάνζ, Ισφαχάν). Σε απάντηση, το Ιράν εκτόξευσε πυραύλους εναντίον αμερικανικής στρατιωτικής βάσης στο Κατάρ,Κουβέιτ και ΗΑΕ. Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, οι ΗΠΑ («Επιχείρηση Επική Οργή») και το Ισραήλ («Επιχείρηση Βρυχώμενο Λιοντάρι») εξαπέλυσαν μαζικά συντονισμένα πλήγματα στο Ιράν, σκοτώνοντας τον Ανώτατο Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ και δεκάδες ανώτατους αξιωματούχους. Ο θάνατός του συνέβη στο πλαίσιο μιας ευρύτερης κοινής επιχείρησης των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, χρησιμοποιώντας πληροφορίες στρατηγικών τοποθεσιών από την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ. Οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ είχαν ξεκάθαρη εικόνα για το σύγχρονο υπόγειο και ανίκητο οπλοστάσιο των ιρανών από την εποχή του Σολεϊμανί του Στρατηγού που δολοφόνησε ο Τραμπ στην πρώτη του διακυβέρνηση. Το Ιράν απάντησε άμεσα με την «Επιχείρηση Αληθινή Υπόσχεση IV'», εξαπολύοντας πάνω από 650 βαλλιστικούς πυραύλους και χιλιάδες drones κατά ισραηλινών πόλεων (Τελ Αβίβ, Ιερουσαλήμ, Χάιφα, Ντιμόνα) και αμερικανικών βάσεων στον Περσικό Κόλπο, ενώ προχώρησε και στον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ. Στην επίθεση αυτήν το Ιραν κατέστρεψε το κτίριο των μυστικών υπηρεσιών της Μοσάντ, μέρος του πυρηνικού του προγράμματος, εγκαταστάσεις ενέργειας και αφαλάτωσης, καθώς και στρατιωτικές εγκαταστάσεις του. Από τότε μέχρι και σήμερα έχουν εγκαταλείψει το ψευδοκράτος πάνω από δύο εκατομμύρια αλλοδαποί εργάτες κυρίως Ινδοί που εργάζονταν στην καλλιέργεια της γης αλλά και στα ξενοδοχεία του. Επίσης με τελευταίες μαρτυρίες από ισραηλινούς λένε για φυγή μεγάλου μέρους επιστημόνων, ιατρών, και υπαλλήλων τεχνολογίας όπως επίσης και νέων για να αποφύγουν την στράτευση.



Ποιός είναι ο χαμένος σε αυτήν την σύγκρουση;
Το Ιράν που έχει αναπτύξει απίστευτη πολεμική τεχνολογία και έχει συσπειρώσει εκατο εκατομμύρια Ιρανούς, ή το Ισραήλ που έχει αδειάσει από επιστήμονες και απο λαό και έχει βασικές ζημιές στην λειτουργία του κρατους που στηρίζεται στις στρατιωτικές του επιχειρήσεις και την επεκτατική πολιτική;
Σαφώς το Ισραήλ. Αλλά δεν το αναλύουμε για να δείξουμε με πάσης φύσεως επιχειρήματα τον χαμένο. Σκοπός μας είναι να αναδείξουμε το κρυφό σχέδιο πίσω από τον συσχετισμό επιθέσεων και κυρώσεων ενάντια στο Ιράν.


Οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ μαζί με το επιτελείο των Ρεπουμπλικάνων γνωρίζοντας την ιρανική δυναμική έριξαν το Ισραήλ στο "καναβάτσο", ήταν ο μόνος τρόπος να απεμπλακούν από το εβραϊκό λόμπι των ΗΠΑ αλλά και απο το μόρφωμα του ίδιου του Ισραήλ. Ξεκίνησαν επιθέσεις εναντίων του Ιράν με κύριο σκοπό να αντεπιτεθεί αυτό και στο ίδιο το Ισραήλ αλλά και στις κοστοβόρες βάσεις των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή αφού πρώτα τις άδειασαν από στρατιώτες...και αφού διαφαίνεται να ξεμπερδεύουν από αυτό το επί 70 χρόνια εμπόδιο ο Τραμπ και το επιτελείο του ξεκινούν τα επόμενα τους βήματα που είναι αυτό που συνέβη στη Σεντζέν της Κίνας. Δεν είναι τυχαία η δήλωση του Τάκερ Κάρλσον πρόσφατα (ακριβώς πριν την συνάντηση στην Κίνα), ότι του τηλεφώνησε ο φίλος του ο Ντόναλντ Τραμπ και είναι πάλι όλα όπως παλιά!!!! Μιλάμε για έναν δημοσιογράφο με κοινό πάνω από είκοσι (20) εκατομμύρια αναγνώστες , και να θυμηθούμε ότι ήταν ο δημοσιογράφος που εν μέσω ουκρανικής σύρραξης πήρε συνέντευξη από τον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν και με αυτήν ξεκίνησε η αποδόμηση του ουκρανικού αφηγήματος αλλά και του κλόουν Ζελένσκι, και αμέσως μετά ο Τραμπ μετατόπισε τα οικονομικά βάρη του πολέμου στους "ευρωπαίους εταίρους".

Επίσης σημαντικό που δεν το ανέδειξε κανένα ευρωπαϊκό μέσο , είναι ότι στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ με έναν περίεργο τρόπο εξαφανίστηκαν από την Γερουσία και το Κογκρέσο όλοι οι σκληροπυρηνικοί πολιτικοί υποστηρικτές του MAGA/ Make America Great Again, κυρίως από το Ρεπουμπλικανικό πολιτικό οπλοστάσιο. Και φυσικά εδώ να αναφέρουμε την απόλυτη απουσία της Δημοκρατικής αντιπολίτευσης στην εξωτερική πολιτική του Τραμπ.

Στη Σεντζέν (Shenzhen) της νότιας Κίνας πραγματοποιήθηκε η ιστορική τριμερής συνάντηση κορυφής μεταξύ του Κινέζου προέδρου Σι Τζινπίνγκ, του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, στο περιθώριο της συνόδου του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού. Στο τραπέζι είχαμε τους ηγέτες των δύο μεγαλύτερων γραφειοκρατιών κρατικού καπιταλισμού, και τον καταρρέοντα ηγεμόνα. Ο Κινέζος εκπροσωπεί μια οικονομική γραφειοκρατία που μοναδικός της σκοπός είναι η συνέχιση της επεξεργασίας της πρώτης ύλης και η εξαγωγή της σε Ασία Ευρώπη και Αμερική με τα πενταετή προγράμματα που εφαρμόζει, και τις πρώτες ύλες που εισάγει από την Αφρική και την Ρωσία με δύναμη του τον τεράστιο αριθμό του λαού του που είναι κοντα στο 1,5 δις. Ο Ρώσος ηγέτης εκπροσωπεί μια στρατιωτικού τύπου γραφειοκρατία που σκοπός της είναι να εξασφαλίσει τα σύνορα της τεράστιας χώρας του, με τον έλεγχο των χωρών που συνορεύει όπως έκανε απο την γέννηση της το 1924 και με τις διαρθρωτικές αφομοιώσεις κρατών που εκτέλεσε μετα τον Β.Π.Π και εντεύθεν με δύναμη του τα προσόντα του λαού του στην τεχνολογία, και τα οπλικά συστήματα που διαθέτει. Και ο δυτικός ηγεμόνας εκπροσωπεί μια αυτοκρατορία που ολα αυτά τα χρόνια της εξουσίας της στηρίζεται στις μυστικές υπηρεσίες, στις δολιοφθορές και τα απολυταρχικά καθεστώτα των χωρών που θέλει να καθυποτάξει, αλλά βρίσκεται σε κάθετη πτώση εξαιτίας της φθοράς του μοντέλου που εκπροσωπεί. Ποια θα είναι η χρυσή τομή για να συνεχίσουν αυτές οι τρεις δυνάμεις να ελέγχουν τον κόσμο; Μα φυσικά να συμφωνήσουν σε εναν πλέον πολιπολικό έλεγχο του, και να ορίσουν τα όρια η μία απέναντι στις άλλες με βάση τις ανάγκες που αναφέραμε παραπάνω.

Η Κίνα αποζητά ουσιαστικά μόνο δύο απαιτήσεις, συνέχιση στην πρόσβαση πρώτων υλών από Ασία και Αφρική, και άρση όλων των κυρώσεων ώστε να κατακλύσει την αγορά με τα προϊόντα της, και με αυτον τον τρόπο να προχωρά στα νέα πενταετή οικονομικά της προγράμματα και με αυτόν τον τρόπο και η γραφειοκρατική της κάστα διατηρεί τα προνόμια της, και προσφέρει στον τεράστιος λαός της ένα ποιοτικό βιοτικό επίπεδο ζωής ώστε να μην εναντιωθεί στην κάστα που κυβερνά την χώρα.

Η Ρωσία έχει μια ποιό σύνθετη απαίτηση, και αφορά αποκλειστικά τον συνοριακό της περίγυρο αφού η τεράστια έκταση της της εξασφαλίζει όλα όσα απαιτεί η γραφειοκρατική κάστα για να διατηρεί τα προνόμια της στο εσωτερικό και το μόνο αδύναμο σημείο είναι ο εξωτερικός κίνδυνος εισβολής για να υφαρπάξει ορυκτό πλούτο και έκταση. Αυτό για να συμβεί όμως απαιτείται να επιστρέψει το ΝΑΤΟ στα σύνορα του 1997, και οι Ρώσοι παρείχαν ήδη αυτή την επιλογή στην ομάδα του Μπάιντεν τον Δεκέμβριο του 2021.

Δηλαδή, αυτή η επιστροφή στο 1997 ήταν το σημείο εκκίνησης των ρωσικών διαπραγματεύσεων που σχεδιάστηκε για να αποφευχθεί εντελώς ο πόλεμος στην Ουκρανία. Φυσικά, κάθε ένα από τα αιτήματα των Ρώσων απορρίφθηκε ίσως χωρίς καν να διαβαστεί ή να εξεταστεί σοβαρά. Το Κρεμλίνο έλαβε ένα μονομερές άμεσο «όχι» από τον παγκόσμιο ηγεμόνα και έτσι ο πόλεμος θα ερχόταν στην Ουκρανία μέσα σε ενάμιση μήνα από εκείνη τη στιγμή. Ο 21ος αιώνας φαίνεται να είναι γεμάτος με σκοτεινές πολιτικές ειρωνείες και μία από τις μεγαλύτερες είναι ότι μετά από όλα αυτά τα χρόνια πολέμου, και πιθανώς πάνω από ένα εκατομμύριο νεκρούς, η διαπραγματευτική θέση της ρωσικής πλευράς δεν έχει αλλάξει. Εξακολουθούν να θέλουν να επανασχεδιάσουν την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας ώστε να ταιριάζει τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στη Ρωσία. Το μόνο πράγμα που έχει αλλάξει είναι ότι η Ευρώπη έχει γίνει ένας διαλυμένος φτωχός συγγενής μπροστά σε ολόκληρο τον κόσμο. Η πραγματική οικονομία της Ρωσίας, οι πραγματικές μεταρρυθμίσεις και η πραγματική πολεμική μηχανή αντικατοπτρίζουν το σύνθημά τους « Η δύναμη βρίσκεται στην αλήθεια », δηλαδή ότι η αφηγηματική ύφανση δεν μπορεί να σώσει την Ευρώπη από την επερχόμενη απώλεια, το τεράστιο χρέος και άλλες λαμπρές εσωτερικές πολιτικές αποτυχίες, το μόνο ερώτημα είναι πόσο άσχημα και ταπεινωτικά θα είναι όλα αυτά. Όταν κάποιος ζει σε ένα άνετο ακαδημαϊκό περιβάλλον, είναι εύκολο να ονειρευτεί κάθε είδους γεωπολιτικά οράματα: Πανσλαβισμός 2.0, μια ρωσο-ιαπωνική συμμαχία εναντίον της Αμερικής, μια Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία με έδρα τη Μόσχα που περιλαμβάνει όλα τα ορθόδοξα έθνη, κ.λπ. Όλα αυτά είναι διασκεδαστικά «τροφή για σκέψη» και εξαιρετικά σενάρια βιντεοπαιχνιδιών, αλλά η πραγματικότητα για το τι θέλει η ρωσική πλευρά όσον αφορά την ασφάλεια είναι αρκετά σαφής.

Κανένα ΝΑΤΟ στα σύνορά της και κανένα «αντιρωσικό» κράτος που υπάρχει απλώς για να πετάει τον πληθυσμό του ως στρατεύματα καμικάζι στα τείχη του Κρεμλίνου. Αυτό θέλουν όσον αφορά την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας, αλλά αν θα μπορέσουν να το αποκτήσουν ακόμα και όταν το Κίεβο καίγεται στο σκοτάδι είναι ένα εντελώς διαφορετικό ερώτημα. Αν η Προσφορά του 1997 είναι η μαξιμαλιστική θέση των Ρώσων, θα έλεγα ότι η μινιμαλιστική τους θέση θα ήταν ολόκληρο το Ντονμπάς όπως ορίζεται από το ρωσικό σύνταγμα.

Μολδαβικο Ζητημα
Μια ζώνη ασφαλείας για την προστασία του Μπριάνσκ και του Κουρσκ, η οποία ουσιαστικά θα απορροφούσε τουλάχιστον τις περιοχές Χάρκοβο και Σούμι της Ουκρανίας του 1991, και φυσικά ένα σύνορο που έρχεται σε επαφή με την Υπερδνειστερία/Μολδαβία, το οποίο θα απαιτούσε την κατάληψη της Οδησσού προκειμένου να αποτραπεί ο επόμενος πόλεμος. Η Πρόεδρος Σάντου (Γαλλικής καταγωγής) είναι απλώς ο Ζελένσκι με φούστα και η Μολδαβία είναι μια ακόμη αντιρωσική πυριτιδαποθήκη που περιμένει να εκραγεί και έχει κατασκευαστεί από τις ίδιες κακές δυνάμεις που θέλουν να διαλύσουν τη Ρωσία. Από την άποψη του Κρεμλίνου, η ύπαρξη μακροπρόθεσμης ειρήνης σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει πρόσβαση στη Μολδαβία, ώστε να μπορεί να αντιμετωπιστεί γρήγορα οποιαδήποτε μεταχείριση των ντόπιων, όπως αυτή του Μαϊντάν. Η Μολδαβία, αν μείνει «πίσω από τις εχθρικές γραμμές», θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως όμηρος εναντίον της Μόσχας για τα επόμενα χρόνια. Επιπλέον, τα ρωσικά στρατεύματα στην Υπερδνειστερία βρίσκονταν εκεί νόμιμα με ψήφισμα του ΟΗΕ και ο Πούτιν θέλει να διατηρεί τη συνέπεια όσον αφορά το διεθνές δίκαιο. Το Κίεβο επίσης είναι σαν την Ιερουσαλήμ ή τη Μέκκα. Μια πόλη μεγάλης πνευματικής σημασίας για τους Ρώσους. Είναι η γενέτειρα του πολιτισμού τους, καθώς και ο τόπος όπου βαπτίστηκαν όλοι. Αυτό μπορεί να ακούγεται σαν παράλογη συλλογιστική, αλλά λίγοι διανοούμενοι ή σκεπτόμενοι πατριώτες θα έχαναν την ευκαιρία να πάρουν πίσω την ιερή γι αυτούς γη, γιατί με την πάροδο του χρόνου μια τέτοια ευκαιρία δεν θα παρουσιαστεί ποτέ ξανά. Αυτά τα πράγματα που αναφέρονται παραπάνω είναι το απόλυτο ελάχιστο για να θεωρήσει ο ρωσικός πληθυσμός και η ελίτ ότι «κέρδισαν τον πόλεμο» και ότι η ασφάλειά τους δεν διατρέχει άμεσο κίνδυνο. Επίσης δεν θέλουν να υπάρχουν καθόλου σύνορα με το ΝΑΤΟ. Το γεγονός ότι η Λευκορωσία έχει σύνορα με την Πολωνία είναι μια χαρά. Η Φινλανδία εντάχθηκε πρόσφατα στο ΝΑΤΟ και η οικονομία της έχει υποστεί συντριβή από τις κυρώσεις, επομένως μπορεί εύκολα να αποχωρήσει. Ανάλογα με την κατάληξη της Ουκρανίας, η Ρωσία μπορεί να δημιουργήσει ουδέτερα σύνορα προς τα νότια, αλλά το μεγάλο σημείο τριβής θα ήταν οι χώρες της Βαλτικής. Τα «Τσιουάουα» ζουν από δυτικές επενδύσεις για Ρωσοφοβία, όπως τα γεωπολιτικά μοντέλα του OnlyFans σε όλη την ιστορία τους μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Κάτι στις χώρες της Βαλτικής θα πρέπει να αλλάξει, ωστόσο η ευθραυστότητα τους σημαίνει ότι δεν μπορούν να αλλάξουν, αλλιώς απλώς θα απορροφηθούν πίσω στην τροχιά της Ρωσίας. Η Μόσχα μπορεί να τους προσφέρει όχι μόνο πολιτιστική και γλωσσική ελευθερία, αλλά και φθηνή ενέργεια, θέσεις εργασίας, και το Υπουργείο Εσωτερικών να εκδιώξει όλους τους μυστηριώδεις μετανάστες της ΕΕ με τη βία.

Το σημαντικό που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι όλα κάνουν τον κύκλο τους, η ιδέα της αναδιαμόρφωσης της ευρωπαϊκής ασφάλειας είχε ήδη διατυπωθεί πριν από τον πόλεμο για να αποφευχθεί. Τώρα επιστρέφουμε στο γεωπολιτικό σχεδιαστήριο, με τους Ρώσους να έχουν ισχυρότερη θέση σε κάθε πτυχή. Το Κρεμλίνο πρέπει να επιτύχει τους ελάχιστους στόχους που ανέφερα παραπάνω, προκειμένου να κερδίσει τόσο πνευματικά όσο και ουσιαστικά εντός της χώρας όσον αφορά την ασφάλειά του. Αλλά φυσικά, θα προτιμούσαν πολύ περισσότερο να έχουν το ΝΑΤΟ όσο το δυνατόν πιο μακριά, με μηδενική επαφή στα σύνορα και νέες συμφωνίες για τον έλεγχο των όπλων, τις οποίες θα τηρούν τόσο οι Δημοκρατικοί όσο και οι Ρεπουμπλικάνοι για τις επόμενες γενιές.

Αν αυτά συμφωνηθούν τότε και ο Τραμπ θα μπορεί να αναλάβει ότι περισσεύει , δηλαδή την αφαίμαξη της Ευρώπης μέσω της διαρθρωτικής αφομοίωσης που εφαρμόζει δύο χρόνια τώρα που μεταφέρει όλες τις επιχειρήσεις της ατμομηχανής της (Γερμανία) στις ΗΠΑ, και με τις συμφωνίες τύπου Mercosur που θα ελέγχει όλες τις εξαγωγές αγροτικών προϊόντων απο Λ.Αμερική σε Ευρώπη, καθώς επίσης και ολόκληρο τον ορυκτό πλούτο τους. Διατηρεί τον έλεγχο της Ωκεανίας και το παιχνίδι θα μεταφερθεί στην Ασιατική πλευρά καθώς εκεί υπάρχει τεράστιος χώρος για πολιτικά παιχνίδια και κέρδος στην νότια και νοτιοανατολική. Πακιστάν, Ινδίες Φιλιππίνες, Ινδονησία, Ταϊλάνδη αριθμούν πάνω από δύο (2) δις χαμηλού βιοτικού επιπέδου λαών, και τεράστια αποθέματα ορυκτού πλούτου, θα μπουν στα πλάνα του βαθέος κράτους των ΗΠΑ για το μέλλον, και η δυτική Ασία μάλλον θα ρίξει τους τόνους της διαμάχης αφού το Ιράν κέρδισε με το σπαθί του την συνέχιση της ανεξαρτησίας του και έπαιξε και έναν ρόλο "Terminator" στο σενάριο απεμπλοκής και απεξάρτησης κυρίως,των ΗΠΑ απο την "Μέκκα του Χριστιανισμού"(Ιεροσόλυμα), προσυμφωνημένα ή μη...

Το Ιράν αναλαμβάνει τον ρόλο της Βενεζουέλας για την Κίνα , αφού θα την προμηθεύει το πετρέλαιο που έχασε με την συμφωνημένη προσχώρηση της Βενεζουέλας στην σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ, και το αφήνει σε καθεστώς ελέγχου των στενών με ταυτόχρονη συμφωνία για τα κράτη του Κόλπου σε ελεγχόμενη παραγωγή μαύρου χρυσού με ότι αυτό συνεπάγεται, και αφήνουν αμφιλεγόμενες τις περιοχές γύρω από αυτόν ώστε να "εξυπηρετούν" και για εσωτερική κατανάλωση (των ψηφοφόρων) τους δαπανηρούς κρατικούς προϋπολογισμούς τους στην πολεμική βιομηχανία.

Για τα ΜΜΕ και τους δυτικούς αποχαυνωμένους λαούς η συνάντηση ολοκληρώθηκε με μια «Διακήρυξη των Αρχηγών Κρατών της Κίνας, της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών για την Ειρήνη» τεσσάρων σημείων: μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών, ενεργειακός εφοδιασμός, περιορισμοί στη δικαιοδοσία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και διάλογος για τους πυρηνικούς κινδύνους. Δηλαδή το απόλυτο παραμύθι για νηπιακό ακροατηρίο. Για να το ερμηνεύσει σωστά, ωστόσο, πρέπει να ξεκινήσει με το πλαίσιο που είχε θεσπίσει ένας από τους τρεις για τη συζήτηση πριν καν γραφτεί έστω και μια γραμμή. Παίρνοντας τον λόγο, ο Πούτιν υπενθύμισε στους άλλους δύο ότι η Ρωσία, η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι «οι νικητές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου» και ότι «μοιραζόμαστε μια κοινή ευθύνη να διατηρήσουμε τη διεθνή ειρήνη». Αφαιρώντας τη γλώσσα του πρωτοκόλλου, το μήνυμα που απευθύνεται στον Τραμπ και τον Σι ακουγόταν ως εξής: είμαστε στην ίδια ομάδα και είμαστε σε αυτήν από το 1945. Η Τελική Διακήρυξη είναι η μετάφραση αυτού του μηνύματος σε διπλωματική γλώσσα. Η αναφορά «1945» στη Σενζέν αφαιρεί έτσι το Λονδίνο και το Παρίσι και εισάγει το Πεκίνο. Η Διακήρυξη επισημοποιεί αυτόν τον ελιγμό, επειδή μια δέσμευση για μεταρρύθμιση του ΟΗΕ που υπογράφεται από τρία από τα πέντε μόνιμα μέλη - εξαιρουμένων των δύο ευρωπαϊκών(Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία) - λέει πολλά για το ποιος θεωρεί τον εαυτό του την κινητήρια δύναμη πίσω από τη μεταρρύθμιση.

Και επειδή οι συμφωνίες που γίνονται έχουν όλες τον ίδιο χαρακτήρα με τις προηγούμενες, επειδη οι γραφειοκρατίες περιορίζονται στα συμφέροντα της κάστας τους και τα προνόμια τους, θα πρέπει κάποιος να παίξει ξανά τον ρόλο του παγκόσμιου κακού, (ή ηγεμόνα αν σας αρέσει καλύτερα όσοι ανήκετε στα θεωρητικά τμήματα των αναγνωστών), και τον ρόλο αυτόν δεν μπορούν να τον εξυπηρετήσουν αυτές εξαιτίας του περιορισμένου ρόλου τους και του εσωτερικού κινδύνου που παραμονεύει ανα πάσα στιγμή από δύο λαούς που έχουν στο παρελθόν πολεμήσει και νικήσει σε εργατικές επαναστάσεις στις χώρες τους και αυτό θα στοιχειώνει πάντα τις γραφειοκρατίες τους. Άρα τον ρόλο του υπόλοιπου παγκόσμιου μπαμπούλα θα τον αναθέσουν στις ΗΠΑ που και την εμπειρία έχει και την βολεύει και αυτήν να διατηρήσει έναν ρόλο στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Και όταν καταφέρει να "Αφρικανοποιήσει" την Ευρώπη, το βαθύ κράτος των ΗΠΑ, τότε θα υπάρξει μια νέα αντιπαράθεση με την Κίνα για την παραγωγή της βιομηχανίας για την πρωτοκαθεδρία, αλλά αυτό αφορά τουλάχιστον μια γενιά μετά...

Η πλήρης φτωχόποίηση της Ευρώπης ουσιαστικά οδηγεί σε διάλυση της ΕΕ αφού στηρίχτηκε στον βιομηχανικό κολοσσο που ήταν Γερμανία και στον αγροτικό κολλοσο που ηγεμόνας ήταν η Γαλλία. Χωρίς τους δύο αυτούς πυλώνες στήριξης δεν υπάρχει λόγος ύπαρξης και η διάλυση της ΕΕ θα ξαναφέρει πίσω την εθνική πολιτική των Ευρωπαϊκών κρατών κόντρα στην Αμερικανική κατοχή.

Ο ρόλος της επίσημης Αριστεράς είναι να παραμείνουμε εγκλωβισμενοι στην Αμερικανόποίηση και οι Γαλλικές εκλογές θα παίξουν κάποιο ρόλο στο που θα πάει η κατάσταση (προς ΗΠΑ - Μερκοσουρ η προς Ρωσία), είναι βρώμικος λοιπόν ο ρόλος της και η ίδια και απουσιάζει εσκεμμένα, και πρέπει να την αντικαταστήσουμε με μια νέα μορφή Αριστερών κινημάτων που θα έχουν ως γνώμονα τον εργάτη και με φάρο το μακρινό 1917 είμαστε σίγουροι , ότι θα καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τον σκόπελο της Σεντζέν.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    patari.org Αρχική σελίδα -> Πολιτική συζήτηση Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Σελίδα 1 από 1

 
Μετάβαση στη:  
Μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης


Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Hellenic (Greek) by Alex Xenias - Διορθώσεις:Αλφόνσος Πάγκας