patari.org

[Δ. Τούμπανης]

ΛΙΣΑΒΟΝΑ: ΑΠΟ ΚΡΑΤΗ ΕΠΑΡΧΙΕΣ

Μέχρι τον Γενάρη του 2010 θα έχει τεθεί σε ισχύ η συνθήκη της Λισαβόνας, αφού μετά δύο αλλεπάλληλα ιρλανδέζικα δημοψηφίσματα ξεπέρασε και την τελευταία σκόπελο, τις αντιρρήσεις του Τσέχου Πρόεδρου Βάτσλαβ Κλάους ο οποίος υπέγραψε τελικά την Συνθήκη στις αρχές του Νοέμβρη (03/11/09).

Η άρνηση του επί πολλές εβδομάδες να υπογράψει αποδίδονταν στην απαίτηση του να εξαιρεθεί η χώρα του από τη Χάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων για να μην υπάρχει νομική βάση στην οποία θα στηρίζονταν ενδεχομένως «μελλοντικά αιτήματα γειτονικών χωρών για αποζημιώσεις.»

Ποιες γειτονικές χώρες και για πιο λόγο θα ζητούσαν αποζημιώσεις απ’ την Τσεχία; Στην πραγματικότητα αλλού βρισκόταν το κώλυμα. Στην αναμενόμενη απόφαση του τσέχικου Συνταγματικού Δικαστηρίου για την προσφυγή που κατέθεσε ομάδα γερουσιαστών προσκείμενων στο στενό περιβάλλον του Τσέχου προέδρου, η οποία αμφισβητεί τη Συνθήκη διότι όπως υποστηρίζει θα δημιουργήσει ένα υπερ-κράτος, που καταστρατηγεί την τσεχική εθνική κυριαρχία. Το Συνταγματικό Δικαστήριο στις 03/11/09 απέρριψε την προσφυγή των γερουσιαστών και έτσι ο «ευρωσκεπτικιστής» Πρόεδρος Β.Κλάους, την ίδια μέρα, αναγκάστηκε να υπογράψει.

«Υπέγραψα τη Συνθήκη της Λισαβόνας αλλά με την ισχύ της εν λόγω Συνθήκης η Τσεχική Δημοκρατία σταματά να είναι ένα κυρίαρχο κράτος» δήλωσε ο Τσέχος πρόεδρος, τονίζοντας επίσης την διαφωνία του με την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Είδατε στην Ελλάδα κάποιο κόμμα, κάποιο απόκομμα, από ακροδεξιό έως «ακροαριστερό» και όλα τα ενδιάμεσα να πει κάτι, είδατε κανέναν απ’ τους «σοφούς» πανεπιστημιακούς μας δασκάλους να ψελλίσει κάποιες λέξεις για τη Λισαβόνα, ίσα για να υποψιαστούμε κατιτίς περί της Συνθήκης-νέο Σύνταγμα, που μας επέβαλαν κρυφά και ύπουλα; Αυτό το ίδιο Σύνταγμα που είχε απορριφθεί απ’ τους Γάλλους και τους Ολλανδούς και τώρα το περάσανε καμουφλαρισμένο, για να μας μεταβάλουν εν αγνοία μας, από έθνος-κράτος σε απλή επαρχία ενός ευρωπαϊκού υπερκράτους; Όλοι τηρούν σιγή ιχθύος για να μας κρατήσουν όσο γίνεται σε πλήρη άγνοια για το έγκλημα που διαπράχτηκε, με τη δική τους συμμετοχή, πίσω απ’ τις πλάτες μας και τις πλάτες άλλων 500 εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών.

Δείτε το βίντεο με τις δηλώσεις του Τσέχου Πρόεδρου Βάτσλαβ Κλάους
http://www.in.gr/video/default.aspx?videoID=94638

[Επισκέπτης]

Η Συνθήκη της Λισαβόνας είναι μια ανανεωμένη εκδοχή του Συντάγματος που απέρριψαν οι λαοί της Γαλλίας και της Ολλανδίας στα δημοψηφίσματα του 2005 και που η ισχύς του θα ήταν πάνω από τα συντάγματα των κρατών μελών. Αντί να δεχτούν αυτή την απόφαση οι μεγάλες ευρωπαϊκές Δυνάμεις, σέρνοντας πίσω τους τις πολιτικές ηγεσίες των μικτότερων κρατών, δρομολόγησαν ένα νέο συγκεκαλυμμένο Σύνταγμα, που ενώ θα είναι Σύνταγμα δεν το αποκαλούσαν με το όνομα του, για να μη διεξαχθούν σε καμία περίπτωση δημοψηφίσματα από φόβο ότι οι λαοί θα το απορρίψουν και πάλι.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΓΝΩΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΙΣΑΒΟΝΑΣ

«Η Γαλλία προηγήθηκε των άλλων χωρών ψηφίζοντας ΟΧΙ στο ευρωσύνταγμα. Το ίδιο ακριβώς θα συνέβαινε και σ’ όλα τα κράτη μέλη αν το έβαζαν σε δημοψήφισμα. Υπάρχει ένα χάσμα μεταξύ των λαών και των κυβερνήσεων... Δεν θα υπήρχε συνθήκη εάν είχαμε δημοψήφισμα στη Γαλλία, το οποίο και πάλι θα έπρεπε να ακολουθηθεί από δημοψήφισμα και στο Ηνωμένο Βασίλειο.»
- Ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, κατά τη συνεδρίασή της ηγετικής ομάδας των Γάλλων ευρωβουλευτών, EUobserver, 14 Νοεμβρίου 2007

«Η κοινή γνώμη θα οδηγηθεί να υιοθετήσει, χωρίς να γνωρίζει, τις προτάσεις που δεν τολμούμε να τις θέσουμε ευθέως υπόψη της ... Όλες οι προηγούμενες προτάσεις θα υπάρχουν στο νέο κείμενο, αλλά θα είναι κρυμμένες και καμουφλαρισμένες με κάποιο τρόπο.»
- Ο πρώην Γάλλος Πρόεδρος Ζισκάρ Ντ’ Εστέν, Le Monde, 14 Ιουνίου 2007

«Η ουσία του Συντάγματος (που είχε απορριφθεί –σημ. δική μου) διατηρείται. Αυτό είναι αναμφισβήτητο.»
- Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, ομιλία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 27 Ιούνη 2007

[Επισκέπτης]

Μόνο στην Ιρλανδία έγινε δημοψήφισμα για τη Συνθήκη, κι αυτό χάρη σε ένα πολίτη της, τον Raymond Crotty, που τώρα θεωρείται στη χώρα του ήρωας της δημοκρατίας. Ο Crotty πήγε το 1986 την ιρλανδική κυβέρνηση στο Ανώτατο Δικαστήριο το οποίο δικαίωσε την προσφυγή του με μια απόφαση που προβλέπει ότι σε θέματα που θίγουν την εθνική κυριαρχία ο μόνος που μπορεί να αποφασίσει είναι ο ιρλανδικός λαός. Μόνο αυτός με δημοψήφισμα μπορεί να παραιτηθεί ή να μη παραιτηθεί από την εθνική του κυριαρχία στο εσωτερικό της ΕΕ. Το δημοψήφισμα δεν έγινε για την έγκριση ή όχι της Συνθήκης αλλά για την αναθεώρηση του ιρλανδικού Συντάγματος, ούτως ώστε να καταστεί το κοινοτικό δίκαιο ανώτερο από το ιρλανδικό δίκαιο, στους τομείς που καθορίζονται στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Βάσει της τελικής καταμέτρησης το 53,85% των Ιρλανδών αποφάσισαν να δηλώσουν «όχι» στο ευρωσύνταγμα με το 46,15% να το επικυρώνει.
Μετά από ενάμιση χρόνο ο ιρλανδέζικος λαός εξαναγκάστηκε σε δεύτερο δημοψήφισμα στο οποίο επικράτησε το «ναι», μετά από σφοδρή και συνεχή καταστροφολογική προπαγάνδα, για απομόνωση της χώρας και κατάρρευσης της οικονομίας της. Μόνο το 58% των ψηφοφόρων πήγε στις κάλπες και από αυτούς το 60% ψήφισε «ναι».

[Επισκέπτης]

Η Λισαβόνα δημιούργησε ταχυδακτυλουργικά ένα Σύνταγμα για την ΕΕ και το επέβαλε στους λαούς της Ευρώπης χωρίς καν να ενημερωθούν για το περιεχόμενο του: Οι δύο ισχύουσες μέχρι πρόσφατα θεμελιώδης Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι «Η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση» και «Η Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Τα δύο αυτά έγγραφα περιλαμβάνουν όλες τις προηγούμενες Συνθήκες, απ’ εκείνη της Ρώμης του 1957 ως τη Συνθήκη της Νίκαιας του 2002. Το Σύνταγμα της ΕΕ που προτάθηκε αλλά απορρίφθηκε, θα είχε καταργήσει και αντικαταστήσει αυτές τις δύο Συνθήκες. Τώρα η Συνθήκη της Λισαβόνας θέτει σε ισχύ το 96% από το νομικό περιεχόμενο του «Συντάγματος για την Ευρώπη». Αυτό έγινε με την μέθοδο των «τροποποιήσεων» στις δύο προαναφερθείσες θεμελιώδεις Συνθήκες της ΕΕ, που προτάθηκαν και πέρασαν αθόρυβα και ως εκ τούτου προέκυψε ένα Σύνταγμα που παρουσιάστηκε ως Συνθήκη της Λισαβόνας, χωρίς οι λαοί να έχουν ιδέα ότι έτσι συγκροτείται μια νέα, μια άλλη Ευρωπαϊκή Ένωση, ως αυτόνομο Ομοσπονδιακό Κράτος!

Το Σύνταγμα της νέας Ομοσπονδιακής ΕΕ θα είναι ανώτερο από όλα τα εθνικά συντάγματα σε όλους τους τομείς της κοινοτικής νομοθεσίας: Θα κρατήσουμε (για την ώρα) τα εθνικά Συντάγματα, αλλά η «Δήλωση 17», η οποία επισυνάπτεται στη Λισαβόνα, καθιστά σαφές ότι η νομοθεσία της ΕΕ θα υπερισχύει και θα είναι ανώτερη από τα εθνικά συντάγματα και τους νόμους σε όλες τις περιπτώσεις που αντιφάσκουν μεταξύ τους. Το κοινοτικό δίκαιο και εθνικό δίκαιο ασχολούνται με διαφορετικούς τομείς και θέματα, αλλά η ΕΕ θα συντάσσει πλέον την πλειονότητα των νέων νόμων. Η Συνθήκη δίνει στην ΕΕ τη δυνατότητα να καταστήσει τη νομοθεσία της δεσμευτική σε πολλούς νέους τομείς και θα αφαιρέσει έτσι και τα τελευταία υπολείμματα εξουσίας από την ελληνική Βουλή και από τους Έλληνες πολίτες που την εκλέγουν. Το ίδιο βέβαια θα ισχύσει και για τα άλλα κράτη, ιδιαίτερα τα μικρά.

Η ΕΕ με τη συνταγματική μορφή ενός υπερεθνικού ευρωπαϊκού ομοσπονδιακού κράτους μετατρέπει την Ελλάδα και τα άλλα κράτη μέλη, σε περιφέρειες ή επαρχίες της Ομοσπονδίας: Η συνθήκη δίνει στη νέα Ευρωπαϊκή Ένωση δική της νομική υπόσταση και ανεξάρτητη νομική ύπαρξη, ανώτερη από τα κράτη μέλη της· καταργεί την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, της οποίας η Ελλάδα υπήρξε πλήρες μέλος από το 1981 και την αντικαθιστά από μια νέα Ένωση· και μεταφέρει όλες τις σφαίρες της δημόσιας πολιτικής, είτε πραγματικά είτε δυνητικά, στο πεδίο δικαιοδοσίας της Ομοσπονδιακής Ένωσης. Η Λισσαβόνα στο εξής μας καθιστά όλους πολίτες αυτής της νέας Ομοσπονδιακής ΕΕ, με υποχρέωση να υπακούμε στους νόμους της και να αναγνωρίζουμε την εξουσία της. Θα συνεχίσουμε να έχουμε την ελληνική ιθαγένεια, αλλά τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που συνεπάγεται θα είναι στο εξής υποδεέστερα σε σχέση με την αντίστοιχη ιθαγένεια του πολίτη της ΕΕ, σε όλες τις περιπτώσεις σύγκρουσης μεταξύ των δύο. Μετά τη Λισαβόνα, είμαστε ότι είναι οι πολίτες της Βιρτζίνια απέναντι στις ΗΠΑ ή οι πολίτες της Βαυαρίας απέναντι στην Ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας. Αυτή η νέα Ομοσπονδιακή ΕΕ θα υπογράφει συνθήκες με άλλα κράτη, θα έχει τον δικό της Πρόεδρο, τον Υπουργό Εξωτερικών δική της εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας, δική της διπλωματική υπηρεσία και φωνή στον ΟΗΕ, καθώς και τον δικό της γενικό εισαγγελέα. Θα συντάσσει τους περισσότερους απ’ τους νόμους μας και θα αποφασίζει ποια θα είναι τα βασικά μας δικαιώματά σε όλους τους τομείς της κοινοτικής νομοθεσίας.

[Επισκέπτης]

Η Λισαβόνα στερεί τις κυβερνήσεις των μικρών χωρών από το δικαιώματός να έχουν μόνιμους αντιπροσώπους στην Κομισιόν. Θα έχουν ένα αντιπρόσωπο κάθε τρεις περιόδους. Στα δεκαπέντε χρόνια θα αντιπροσωπεύονται μόνο στα πέντε. Επί πλέον δεν θα ορίζουν οι ίδιες ποιος θα είναι ο Επίτροπος τους, όταν έλθει η σειρά τους να μετέχουν στην Κομισιόν: Προβλέπει ότι το δικαίωμα μιας μικρής χώρας να «προτείνει» ένα εθνικό Επίτροπο που γίνεται πάντα δεκτός από τους άλλους, θα αντικατασταθεί από το δικαίωμα να «προτείνει» ένα όνομα, αλλά χωρίς να υπάρχει καμιά εγγύηση ότι η συγκεκριμένη πρόταση θα γίνει δεκτή από τους 27 Πρωθυπουργούς και Προέδρους οι οποίοι θα αποφασίσουν τελικά την λίστα των Επιτρόπων με ειδική πλειοψηφία. Εάν η κυβέρνηση μιας μικρής χώρας προτείνει κάποιον για Επίτροπο της ΕΕ, ο οποίος, για παράδειγμα, έχει στο παρελθόν διαφωνήσει με την κυβέρνηση κάποιου άλλου ισχυρού κράτους μέλους, ή που δεν ήταν αρκετά ενθουσιώδης με την περαιτέρω ολοκλήρωση της ΕΕ, θα μπορούσε να ζητηθεί η πρόταση ενός άλλου ονόματος που να είναι περισσότερο αποδεκτό. Ο Πρόεδρος της Κομισιόν, ο οποίος διορίζεται με ψηφοφορία των πρωθυπουργών και των Προέδρων, θα αποφασίζει, στην πράξη, ποιος θα είναι ο Επίτροπος των μικρών χωρών. Στη νέα Κομισιόν ο Πρόεδρος της θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να ζητήσει από έναν Επίτροπο να παραιτηθεί, ακριβώς όπως ο Πρωθυπουργός μιας χώρας έχει τον πλήρη έλεγχο στο υπουργικό του συμβούλιο. Η νέα Κομισιόν θα είναι για την ΕΕ ότι είναι μια κυβέρνηση για μια χώρα, με τη διαφορά ότι η κυβέρνηση του ευρωπαϊκού υπερκράτους δεν θα εκλέγεται από τους πολίτες!

[Επισκέπτης]

Η νέα Συνθήκη-Σύνταγμα δίνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση την αρμοδιότητα να νομοθετεί σε 32 νέους τομείς οι οποίοι αφαιρούνται απ’ την αρμοδιότητα της Βουλής των Ελλήνων και από τα άλλα εθνικά κοινοβούλια: Οι νέες περιοχές δικαίου που περνούν στην αρμοδιότητα της ΕΕ περιλαμβάνουν το αστικό και ποινικό δίκαιο, την δικαιοσύνη και την αστυνόμευση, την μετανάστευση, τις δημόσιες υπηρεσίες, την ενέργεια, τις μεταφορές, τον τουρισμό, το διάστημα, τον αθλητισμό, τον πολιτισμό, την «προστασία του πολίτη», την δημόσια υγεία και τον κοινοτικό προûπολογισμό. Θα εγκρίνονται κατά πλειοψηφία απ’ τους υπουργούς Εξωτερικών αποφάσεις της ΕΕ για ορισμένους τομείς της εξωτερικής πολιτικής. Το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΕ αποκτά το δικαίωμα να λαμβάνει αποφάσεις με ειδική πλειοψηφία σε πολλά άλλα ζητήματα εκτός απ’ απ’ τη νομοθεσία της ΕΕ έτσι ώστε τα κράτη μέλη να μη μπορούν ν’ ασκήσουν βέτο σε θέματα που αφορούν την τύχη τους.

Αυτή η επέκταση των εξουσιών της ΕΕ αυξάνει ταυτόχρονα την προσωπική δύναμη των 27 πολιτικών αντιπροσώπων που απαρτίζουν το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΕ, επιτρέποντάς τους να κάνουν περαιτέρω νομοθετικές πράξεις κεκλεισμένων των θυρών πίσω απ’ τις πλάτες 500 εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών. Αφαιρούν κάθε ουσιαστική δικαιοδοσία από τα εθνικά κοινοβούλια που έως σήμερα νομοθετούσαν για τις χώρες τους, άρα και κάθε δικαίωμα παρέμβασης απ’ τους πολίτες που τα εκλέγουν. Κάθε μετατόπιση της εξουσίας από το εθνικό επίπεδο προς την ΕΕ συνεπάγεται περαιτέρω μετατόπιση της εξουσίας από την εθνική Βουλή και απ’ τον λαό κάθε χώρας προς τους υπουργούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Συνθήκη υποσκάπτει παραπέρα τα εθνικά δημοκρατικά δικαιώματα. Ενισχύει επίσης την εξουσία της μη-εκλεγμένης Κομισιόν των Βρυξελλών, η οποία έχει μονοπωλιακά το δικαίωμα να προτείνει ευρωπαϊκούς νόμους προς το Συμβούλιο των Υπουργών, και της αναθέτει πολλούς νέους τομείς στους οποίους θα έχει δικαίωμα να προτείνει νόμους.

Η Λισαβόνα είναι μια αυθαίρετη τροποποίηση της Συνθήκης για την «Ευρωπαϊκή Ένωση», η οποία ανοίγει το δρόμο για την εναρμόνιση της φορολόγησης των εταιρειών: Εισάγει ένα νέο άρθρο, το 48, την «απλουστευμένη διαδικασία αναθεώρησης», με το οποίο άρθρο επιτρέπεται στους Πρωθυπουργούς και Πρόεδρους να καθορίζουν με ομοφωνία, ποια τμήματα των συνθηκών θα μπορούν να τα αλλάζουν με ειδική πλειοψηφία και όχι με ομοφωνία ή δημοψηφίσματα, όπως πριν. Η νομοθεσία αυτή καλύπτει τομείς όπως η φορολογία των επιχειρήσεων. Ένα Εθνικό Κοινοβούλιο μπορεί προβάλει βέτο σ’ αυτό το μηχανισμό, αλλά οι πολίτες δεν μπορούν. Μετά την επικύρωσή της Λισαβόνας δεν υπάρχει, πρακτικά μιλώντας, δυνατότητα για άλλα δημοψηφίσματα στην ΕΕ. Το δικαίωμα μιας μικρής χώρας να ρυθμίζει μόνη της την φορολογία των εταιρειών, είναι πολύ σημαντικό για την προσέλκυση ξένων επιχειρήσεων και έχει κεντρική σημασία στην οικονομική τους ανάπτυξη. Ήδη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να μην υπάρχει «νόθευση του ανταγωνισμού»!!! (Art.93 ΣΛΕΕ) έχει εκπονήσει προτάσεις για την καθιέρωση μιας ενιαίας κοινοτικής φορολογικής βάσης για τις εταιρίες, που όταν θεσμοθετηθεί θα ωφελήσει τις μεγάλες και ανεπτυγμένες χώρες και θα οδηγήσει σε οικονομικό μαρασμό και σίγουρη πτώχευση τις μικρές.

Η Λισαβόνα επιτρέπει επίσης στην ΕΕ να αυξήσει τους «ίδιους πόρους» μέσω κάθε είδους φόρων της ΕΕ για να χρηματοδοτήσει την επίτευξη διάφορων στόχων (Art.269 ΣΛΕΕ). Οι 27 Πρωθυπουργοί και Πρόεδροι της ΕΕ θα αποφασίζουν ομόφωνα τι φόρους θα επιβάλλουν και μόλις εγκριθούν, τα εθνικά κοινοβούλια πρέπει να τους εφαρμόσουν.

Η νέα συνταγματική Συνθήκη δίνει στην ΕΕ τη δυνατότητα να αποφασίζει για τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματά μας: Να αποφασίζει αυτή ποια είναι τα δικαιώματά μας σε όλους τους τομείς δικαίου της ΕΕ. Θα το κάνει αυτό, καθιστώντας τα δικαιώματα που ορίζονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ για πρώτη φορά νομικά δεσμευτικά (άρθρο 6 ΣΕΕ). Αυτό θα καθιστούσε τους 27 δικαστές του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο Λουξεμβούργο τελικό κριτή των δικαιωμάτων μας σε πολλούς τομείς, αντί του Ανωτάτου Δικαστηρίου των κρατών μελών. Όταν η Λισαβόνα δίνει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την εξουσία να αποφασίζει ποια είναι τα δικαιώματά μας στην μεγάλη περιοχή του δικαίου της ΕΕ, είναι πιθανό ότι η Κομισιόν με τον καιρό να προτείνει νόμους που διασφαλίζουν την ομοιόμορφη εφαρμογή τους σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, όπως συνέβη στο περίπτωση των άλλων συνθηκών μέχρι τώρα. Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει προδιαγράψει, σε διάφορες δικαστικές υποθέσεις, ότι η εθνική νομοθεσία πρέπει να συνάδει με το κοινοτικό δίκαιο, το τελευταίο έχει υπεροχή σε οποιαδήποτε περίπτωση διάστασης μεταξύ των δύο. Η αρχή αυτή λογικά θα πρέπει να εφαρμόζονται και στο ζήτημα των δικαιωμάτων. Αυτό πραγματικά αυξάνει την δυνατότητα συγκρούσεων σε ζητήματα βασικών δικαιωμάτων σε ευαίσθητες περιοχές όπου υπάρχουν επί του παρόντος σημαντικές εθνικές διαφορές μεταξύ των κρατών μελών: για παράδειγμα, το δικαίωμα στη ζωή, το δικαίωμα στην απεργία, τους κανόνες που αφορούν τα αποδεικτικά στοιχεία στα δικαστήρια, τα δικαιώματα των παιδιών και των ηλικιωμένων, τα δικαστήρια ενόρκων, νόμους για τη λογοκρισία, για τη νομιμοποίηση των σκληρών ναρκωτικών και την πορνεία, δικαιώματα που συνδέονται με τις κρατικές θρησκείες, τους αντιρρησίες συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, το κληρονομικό δίκαιο, την ιδιοκτησία, το οικογενειακό δίκαιο, το εργατικό δίκαιο.

Η Λισσαβόνα προβλέπει ότι εάν το ένα τρίτο των εθνικών κοινοβουλίων έχει αντιρρήσεις για μια πρόταση νόμου της Κομισιόν για τη ΕΕ, η Κομισιόν οφείλει να την επανεξετάσει, αλλά δεν είναι κατ’ ανάγκη υποχρεωμένη να την εγκαταλείψει: Μπορεί να επανέλθει με διαφορετικές διατυπώσεις του σχεδίου νόμου, όπως συνέβη με το Σύνταγμα, ή αν εξετάσει την ένσταση και δεν την βρει δικαιολογημένη, θα μπορούσε να την αγνοήσει.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν μπορεί να προτείνει έστω και ένα ευρωπαϊκό νόμο. Μπορεί μόνο να καταθέσει τροπολογίες στα σχέδια νόμων που προέρχονται από το Συμβούλιο και την Κομισιόν. Ωστόσο για να περάσουν πρέπει να συμφωνήσουν η Κομισιόν και το Συμβούλιο των Υπουργών. Η Συνθήκη της Λισαβόνας προβλέπει βέβαια το δικαίωμα της προσφυγής στην Κομισιόν όταν ένα εκατομμύριο Ευρωπαίοι πολίτες θέλουν να προτείνουν ένα νέο νόμο για την ΕΕ. Η Κομισιόν όμως δεν είναι υποχρεωμένη να κάνει οτιδήποτε εκτός από το λάβει «υπόψη της» το αίτημα. Μπορεί να το αγνοήσει ή και να το απορρίψει. Με άλλα λόγια οι πολίτες, εάν συγκεντρώσουν ένα εκατομμύριο υπογραφές, έχουν το «σπουδαίο»(!) δικαίωμα να διατυπώσουν το αίτημα τους και στη συνέχεια να περιμένουν ελπίζοντας για το καλύτερο!

Η νέα Συνθήκη-σύνταγμα στρατιωτικοποιεί ακόμη περισσότερο την ΕΕ: Η συνθήκη απαιτεί από τα κράτη μέλη «να βελτιώσουν προοδευτικά τις στρατιωτικές τους δυνατότητες». Δημιουργεί για «ξεκίνημα» ένα ειδικό ταμείο για την κοινή εξωτερική πολιτική και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που θα χρηματοδοτηθούν από τα κράτη μέλη, εκτός προûπολογισμού της Ένωσης [άρθρο 28]. Περιέχει ένα άρθρο το οποίο η σλοβενική προεδρία της ΕΕ έχει δεχθεί και είναι μια «ρήτρα αμοιβαίας άμυνας» (Art.28A.7): «Εάν ένα κράτος μέλος υποστεί ένοπλη επίθεση στο έδαφός του, τα άλλα κράτη μέλη έχουν υποχρέωση να παράσχουν τη βοήθεια και συνδρομή τους με όλα τα μέσα που διαθέτουν». Αυτό είναι ένα νέο ξεκίνημα για την ΕΕ και δεσμεύει όλα τα κράτη μέλη. Υπό το πρίσμα της ρήτρας αμοιβαίας άμυνας, δεν θα τίθεται ζήτημα δημοψηφίσματος πριν δεσμευτούν τα κράτη μέλη σε επιχειρησιακό επίπεδο, για την στρατιωτική άμυνα άλλων χωρών της ΕΕ. Η Συνθήκη επιτρέπει επίσης υπο-ομάδες κρατών μελών να αναλάβουν στρατιωτικές αποστολές για λογαριασμό της ΕΕ, χωρίς εντολή του ΟΗΕ, ενώ τα άλλα μέλη της ΕΕ θα «απέχουν ...εποικοδομητικά».

[vngelis]

Θα καταργηθουν και οι εθνικες γλωσσες και θα αντικαταστηθουν με 3-4, τις μεγαλυτερες.
Θα εξισωθουν και οι μισθοι προς τα κατω με την συνθηκη Μπολκενσταιν.
Θα εξισωθουν τα επιδωματα προς τα κατω.


Οικονομικη ενωση με τοσες κραυγαλεες διαφορες ειναι αδυνατο να γινει χωρις να διασπαστη η ΕΕ.

Οπως η συγκεντρωποιηση μεγαλων εταιριων οδηγει στο κλεισιμο των μικρων η την εξαγορα τους, μια συγκεντρωτικη ΕΕ θα οδηγησει σε διασπασεις στην περιφερεια αφου εχουμε να κανουμε με εθνικους λαους.

Εδω ομως ειναι το ζουμι. Μετρατεποντας τα κρατοι σε επαρχιες θελουν επισης να αλλοιωσουν τα εθνοι για να μην μπορει να υπαρξη αντιδραση σε αυτο το προτσες.

Εχωντας ομως κοινη εξωτερικη πολιτικη η νεα ΕΕ, θα μπορει να προμυθευη την Αμερικη στους πολεμους της χωρις να υπολογιζη την αποψη των κρατων...

[απελάτης]

Απ’ το Πρόγραμμα του ΛΑ.Ο.Σ.

1.2. Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
Πιστεύουμε ότι το μέλλον της χώρας μας συνδέεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση σε σημαντικό βαθμό και είμαστε υπέρ της ενσωμάτωσης όλων των Ευρωπαϊκών χωρών σε μία βιώσιμη Ένωση, θεωρούμε όμως ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατόν να επιτευχθεί μόνο στα πλαίσια μιας Συνομοσπονδίας (υπογραμμίσεις δικές μου) όπου θα αναγνωρίζονται και θα προστατεύονται οι ιστορικές τόσο οι πολιτισμικές και οι εθνικές ρίζες όσο και τα ιδιαίτερα εθνικά χαρακτηριστικά των Ευρωπαϊκών λαών. Είμαστε υπέρ μιας ενωμένης Ευρώπης των εθνών, έτσι όπως την βλέπει και την προτείνει η INDEM.
Πιστεύουμε, ακόμα, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί και οφείλει να διαμορφώνει συναινετικά μια κοινή εξωτερική πολιτική για θέματα μείζονος ενδιαφέροντος, η κάθε ευρωπαϊκή χώρα όμως, και εμείς ως Ελλάδα, θα πρέπει να διατηρεί το δικαίωμα του βέτο για ζητήματα που έχουν ζωτική εθνική σημασία γι´ αυτήν.

--Τα σχόλια σας κύριοι του ΛΑ.Ο.Σ.!!.

[απελάτης]

Πως μπορεί να μιλάει ο Καρατζαφέρης για «Ελλάδα στους Έλληνες», όταν δέχεται την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία; Στα πλαίσια της Ομοσπονδίας η Ελλάδα θα ανήκει στους Έλληνες όσο ανήκει, εντός της γερμανικής Ομοσπονδίας η Βαυαρία στους Βαυαρούς. Και ακόμα χειρότερα, γιατί στην γερμανική ομοσπονδία ενώθηκαν γερμανικοί λαοί, ενώ εμείς θα υποταχθούμε σε άλλα ισχυρά έθνη.

Τι είναι αυτό: «Είμαστε υπέρ μιας ενωμένης Ευρώπης των εθνών, έτσι όπως την βλέπει και την προτείνει η INDEM.» Γιατί δεν μας τα κάνει λιανά ο Καρατζαφέρης, γιατί δεν μας λέει πως βλέπει ο ίδιος την ευρωπαϊκή ομοσπονδία, αντί να μας παραπέμπει στην INDEM, που δεν γνωρίζουμε καν τι είναι; Γιατί αφιερώνει μόνο μερικές αράδες για το ζήτημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχει να κάνει με την ζωή μας και με το μέλλον μας ως έθνος; Γιατί δεν ενημέρωσε αυτός τον ελληνικό λαό για τη φύση και το περιεχόμενο της Λισαβόνας, αλλά τηρεί σιγή ιχθύος, όπως και το σύνολο του πολιτικού μας κόσμου;

Για ποια διατήρηση του βέτο μιλάει. Βέτο και Ομοσπονδιακό Κράτος είναι έννοιες ασυμβίβαστες. Μπορεί να προβάλει βέτο η Βαυαρία στην γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση; Αν αυτό μπορεί να γίνει από κάθε ευρωπαϊκή χώρα (27 χώρες για την ώρα) η Ομοσπονδία θα είναι πρακτικά ανύπαρκτη. Και η Λισαβόνα κάθε άλλο παρά ανύπαρκτη προβλέπει την Ομοσπονδία.

Η Ομοσπονδία ιδρύθηκε εν αγνοία όχι μόνο του ελληνικού λαού, αλλά όλων των λαών της Ευρώπης. Αν μπει η Συνθήκη της Λισαβόνας σε δημοψήφισμα θα καταψηφισθεί απ’ όλους. Αυτό που κάνουν τα ευρωπαϊκά κόμματα και οι κυβερνήσεις δεν έχει καμιά σχέση με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) την οποία υποσχέθηκαν. Μα κι αυτή στην πραγματικότητα ποτέ δεν λειτούργησε σύμφωνα με της Συνθήκες.

Όχι, για τις μικρές χώρες ιδιαίτερα, η ΕΕ και το ευρώ είναι η οικονομική καταστροφή τους. Η Ομοσπονδία αποβλέπει και στον εθνικό αφανισμό τους.
______________________
Υ.Γ.: Μιλάω μόνο για τον Καρατζαφέρη γιατί όλοι οι άλλοι είναι πλέον δηλωμένοι πεμπτοφαλαγγίτες της παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξης.

[Επισκέπτης]

[quote:e3cf3a71ba="απελάτης"]Απ’ το Πρόγραμμα του ΛΑ.Ο.Σ.

1.2. Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
Πιστεύουμε ότι το μέλλον της χώρας μας συνδέεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση σε σημαντικό βαθμό και είμαστε υπέρ της ενσωμάτωσης όλων των Ευρωπαϊκών χωρών σε μία βιώσιμη Ένωση, θεωρούμε όμως ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατόν να επιτευχθεί μόνο στα πλαίσια μιας Συνομοσπονδίας (υπογραμμίσεις δικές μου) όπου θα αναγνωρίζονται και θα προστατεύονται οι ιστορικές τόσο οι πολιτισμικές και οι εθνικές ρίζες όσο και τα ιδιαίτερα εθνικά χαρακτηριστικά των Ευρωπαϊκών λαών. Είμαστε υπέρ μιας ενωμένης Ευρώπης των εθνών, έτσι όπως την βλέπει και την προτείνει η INDEM.
Πιστεύουμε, ακόμα, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί και οφείλει να διαμορφώνει συναινετικά μια κοινή εξωτερική πολιτική για θέματα μείζονος ενδιαφέροντος, η κάθε ευρωπαϊκή χώρα όμως, και εμείς ως Ελλάδα, θα πρέπει να διατηρεί το δικαίωμα του βέτο για ζητήματα που έχουν ζωτική εθνική σημασία γι´ αυτήν.

--Τα σχόλια σας κύριοι του ΛΑ.Ο.Σ.!!.