patari.org

[απελάτης]

Όαση σοσιαλισμού, (στη Ρωσία) όπου οι αγελάδες ακούνε Τσαϊκόφσκι.

(Ας το χωνέψουν όλοι: ο σοσιαλιστικός σπόρος είναι βαθιά ριζωμένος στην χώρα του Οκτώβρη)

Δημοσιεύτηκε την 1η May, 2009

Ένα χωριό στα νότια της Ρωσίας έχει υιοθετήσει με επιτυχία ένα μοντέλο σοσιαλισμού και διασώζεται απ’ τα προβλήματα (την οικονομική κρίση) που μαστίζουν την οικονομία της αγοράς, τον 21ο αιώνα, και γιορτάζει την Εργατική Πρωτομαγιά σύμφωνα με όλες τις σοβιετικές παραδόσεις.

Οι εγκαταστάσεις γύρω απ’ τη μονάδα Φρούνζε, στο χωριό Μπεσσονόβκα, στη νότια περιοχή της Ρωσίας Μπέλγκοροντ, από καμιά έποψη δεν μοιάζει με κάποιο συνηθισμένο αγρόκτημα που θα μπορούσα να φανταστώ. Παρότι η Σοβιετική Ένωση έχει κατάρρευση εδώ και 18 χρόνια, αυτή η κτηνοτροφική μονάδα θα μπορούσε να θεωρηθεί μια μικρογραφία σοσιαλισμού.

Οι αγελάδες εδώ απολαμβάνουν ότι καλύτερο υπάρχει στη ζωή: βιολογικά τρόφιμα δύο φορές ημερησίως, μασάζ και, επιπλέον, κλασική μουσική. Η τοπική αγελαδοτρόφος λέει ότι στα βοοειδή αρέσουν οι ιταλικές άριες και τα έργα του Τσαϊκόφσκι. Περιέργως, οι αγελάδες στην εκμετάλλευση Φρούνζε δίνουν διπλάσιο γάλα απ’ αυτές των γειτονικών κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων.

«Η ζωή και η εργασία στο υποστατικό είναι ίδια όπως στην εποχή της ΕΣΣΔ. Τα πράγματα δεν έχουν επιδεινωθεί. Αντίθετα έχουν βελτιωθεί σε σχέση με πριν. Μπορούμε μόνο να περηφανευόμαστε για βελτιώσεις. Με δύο κουπόνια των δύο ρουβλίων μπορούμε να πάρουμε ένα πλήρες γεύμα – με σούπα παντζάρια, μια μπριζόλα ή και να πιούμε όσο το γάλα θέλουμε », λέει η αγελαδοτρόφος Γκαλίνα Σημένετς.

Δύο ρωσικά ρούβλια είναι κάτι λιγότερο από δέκα σεντς. Μ’ αυτά τα χρήματα δεν μπορείς να αγοράσεις ούτε ένα κουτί σπίρτα. Ο μέσος μηνιαίος μισθός ενός αγελαδοτρόφου όπως η Γκαλίνα, σε αυτό το αγρόκτημα, είναι 700 δολάρια. Δεν είναι να απορεί κανείς που οι ντόπιοι δεν σπεύδουν να εγκαταλείψουν το χωριό τους για πάνε σε μια μεγάλη πόλη, καθώς τα παιδιά μπορούν να ονειρεύονται κάτι πιο ρομαντικό απ’ το να γίνουν δικηγόροι ή αναλυτές κάποιας ειδικότητας.

«Θέλω να γίνω ο οδηγός του τρακτέρ», είναι το όνειρο ενός μικρού αγοριού. «Κι εγώ θέλω να γίνω στρατιώτης», λέει ένα άλλο.
Ο παιδικός σταθμός στο χωριό, με μαθήματα αγγλικής, χορού και πιάνου, κοστίζει στους γονείς μόλις δεκαπέντε σεντς το μήνα.

Για να στηρίξει αυτόν τον παράδεισο, το ένα τέταρτο των ετήσιων κερδών της εκμετάλλευσης, περίπου δύο εκατομμύρια δολάρια, δαπανούνται ετησίως για κοινωνικά προγράμματα και μόνο. Αυτά που αποδίδει η εκτροφή αγελάδων και των χοίρων είναι αρκετά για να παρέχουν τα προς το ζειν για τους εργαζομένους.

Ο άνθρωπος που έχει κάνει τα όνειρά του Λένιν πραγματικότητα είναι 87χρονος Βασίλι Γκορίν που διευθύνει την εκμετάλλευση Φρούνζε εδώ και μισό αιώνα. Σε αυτό το διάστημα, ο Βασίλι έχει καταφέρει να πετύχει σε ένα μικρόκοσμο αυτό που απέτυχε να κάνει ολόκληρη η Σοβιετική Ένωση - να οικοδομήσει μια κοινωνία ισότητας και ευτυχισμένων ανθρώπων.

«Πάντα προσπαθούσα να δώσω στους ανθρώπους αυτό που ήθελαν να πάρουν, αυτό που θα ήταν καλό γι’ αυτούς. Ακόμη και στους πιο δύσκολους καιρούς κάνουμε το καλύτερο δυνατό έτσι ώστε οι άνθρωποι μας να μη πεινάνε, να είναι καλά ντυμένοι, να μη κρυώνουν και να έχουν θέσεις εργασίας. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Ζούμε σε μια καπιταλιστική κοινωνία. Τα καταφέρνουμε αρκετά καλά σε μια οικονομία της αγοράς. Και τι είναι αυτό; Χμ, καπιταλισμός φυσικά!» Λέει ο Βασίλι Γκορίν.

Επιπρόσθετα, στην αγροτική επιχείρηση, εκτός από τις γεωργικές εργασίες, λειτουργούν και δέκα μουσικές μπάντες. Αρκετοί που αποφοίτησαν απ’ αυτές είναι τώρα εξέχοντες μουσικοί στο Θέατρο Μπολσόι και στην προεδρική ορχήστρα. Πρόσφατα χορωδία της αγροτικής εκμετάλλευσης προσέλαβε επιπλέον δώδεκα ντόπιους οδηγούς φορτηγών.

Προηγούμενα το κοινό τους αποτελείτο κυρίως από αγελάδες και χοίρους, τώρα θα τραγουδήσουν για αρκετές χιλιάδες χωρικούς που θα συγκεντρωθούν στον εορτασμό της Ημέρας των Εργατών. Οι άνδρες λένε ότι αν μία ημέρα κάποιος τους καλέσει να ερμηνεύσουν κάποιο μουσικό έργο στην Κόκκινη Πλατεία, θα δεχτούν χωρίς δισταγμό.

Δείτε το βίντεο, εδώ:
http://rt.com/Top_News/2009-05-01/Oasis_of_socialism_where_cows_listen_to_Tchaikovsky.html