patari.org Αρχική σελίδα patari.org
Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς
 
 Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών   Ομάδες ΜελώνΟμάδες Μελών   ΕγγραφήΕγγραφή 
 ΠροφίλΠροφίλ   Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Ιστορικα - Κειμενα

 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    patari.org Αρχική σελίδα -> Πολιτική συζήτηση
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
vngelis



Συμμετέχουν: 28 Νοέ 08
Δημοσιεύσεις: 5321

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Ιαν 24, 2021 8:20 pm    Θέμα δημοσίευσης: Ιστορικα - Κειμενα Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Γιατι το Σχισμα
Χιλυ

http://vngelis.blogspot.com/2021/01/blog-post_36.html
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
vngelis



Συμμετέχουν: 28 Νοέ 08
Δημοσιεύσεις: 5321

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 27, 2021 9:41 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Οι εφημερίδες του Χιλυ στην Αγγλία 1969-1973

https://www.marxists.org/history/etol//newspape/workers-press-uk/n01-sept-27-1969-Workers-Press.pdf
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Επισκέπτης






ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 27, 2021 11:18 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος



.............
"Αλλά και οι υπόλοιποι ηγέτες στο βρετανικό τροτσκιστικό ρεύμα δεν παρουσιάζονται με καλύτερα χρώματα. Ο Τζέρυ Χίλυ, ιδρυτής της Διεθνούς Επιτροπής για την Τέταρτη Διεθνή, σκιαγραφείται ως κοινός τραμπούκος, βγαλμένος από οπερέτα τρίτης διαλογής και επικεφαλής μιας συμμορίας καταγέλαστων κουτσαβάκηδων. Το «πώς τολμάς να μιλάς όταν εγώ σε διακόπτω» είναι η φράση του που υπογραμμίζει ο Τζιμ Χίγκινς σχεδόν σε κάθε πέρασμα του Χήλυ από τις σελίδες του βιβλίου."
.........
https://kokkini.org/2020/01/14/%CE%BF-%CF%87%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B1%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%B1%CF%84%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CF%8E%CE%BD-%CF%88/

Αναλογα την περίοδο...απ το 1969-1973 τα ρεπορτάζ της εφημερίδας ήταν επιπέδου...
Επιστροφή στην κορυφή
vngelis



Συμμετέχουν: 28 Νοέ 08
Δημοσιεύσεις: 5321

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Φεβ 13, 2021 12:37 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Λεόν Τρότσκι
Άλλη μια φορά σχετικά με τα αίτια της ήττας στην Ισπανία
Γράφτηκε: 4, Μαρτίου 1939.
Πηγή: English edition
Μετάφραση: VN Gelis
HTML Markup: MIA, 2013

Οι εφευρέτες της ομπρέλας
Ένας παλιός Γάλλος χιουμορίστας έγραψε κάποτε ένα ευθυμογράφημα για το πώς ένας μικροαστός έφτασε να εφεύρει την ομπρέλα. Περπατώντας στο δρόμο με βροχή, άρχισε να σκέπτεται πόσο ωραία θα ήταν αν οι δρόμοι ήταν καλυμμένοι με στέγες. Αλλά αυτό θα επηρέαζε την ελεύθερη κυκλοφορία του αέρα. Θα έπρεπε λοιπόν να μετακινηθεί από τον πεζόδρομο, με κάποιο είδος μοχλού που θα κρατούσε στα χέρια του, κλπ., κλπ. Τέλος, ο εφευρέτης μας αναφώνησε, «Διάβολε, αυτό είναι μια ομπρέλα!» Εφευρέτες της ομπρέλας μπορεί να συναντήσει κανείς σε κάθε βήμα μεταξύ των «αριστεριστών»!

Στην εποχή του, ο μπολσεβικισμός είχε σε ανυποληψία την ρεφορμιστική πολιτική για πολλά χρόνια. Αλλά στα χρόνια της αντίδρασης, οι σταλινικοί μαζί με όλους τους υποτελείς τους έχουν αρχίσει να ανακαλύπτουν εκ νέου την ομπρέλα του ρεφορμισμού: «το Λαϊκό Μέτωπο» (συμμαχία με την αστική τάξη), το καθήκον του προλεταριάτου να υπερασπιστεί τη δημοκρατική πατρίδα (σοσιαλπατριωτισμός), και ούτω καθεξής. Και το κάνουν με όλη τη δύναμη της άγνοιας!

Μια άλλη πρόσφατη ανακάλυψη της ομπρέλας
Στη μεξικανική εφημερίδα El Popular, η οποία έχει αποχτήσει σχεδόν διεθνή φήμη για την εμβρίθεια, πολυμάθεια, την ειλικρίνεια της σκέψης, και το επαναστατικό χαρακτήρα της πολιτικής του Γκιλλέρμο Λεόν Βέγκας (Μεξικανός δημοσιογράφος), ο οποίος δεν είναι εντελώς άγνωστος στους αναγνώστες μας, έρχεται να υπερασπιστεί την πολιτική του ισπανικού Λαϊκού Μετώπου με τη βοήθεια πρόσφατης ανακάλυψης της ομπρέλας. Ο πόλεμος στην Ισπανία, βλέπετε, δεν είναι πόλεμος για το σοσιαλισμό, αλλά μάλλον πόλεμος ενάντια στο φασισμό. Και στον πόλεμο κατά του φασισμού, είναι ανεπίτρεπτο να προβαίνουμε σε τέτοιου είδους τυχοδιωκτισμούς, όπως η απαλλοτρίωση των εργοστασίων και γης. Μόνο φίλοι του φασισμού μπορεί να προτείνουν τέτοια μέτρα. Και ούτω καθεξής και ούτω καθεξής. Τα ιστορικά γεγονότα προφανώς δεν ασκούν καμιά επίδραση πάνω σε ανθρώπους που ζουν στο βασίλειο των δημοσιογραφικών φυλλάδων.

Ο κ. Λεόν δεν γνωρίζει ότι η ίδια ομπρέλα είχε χρησιμοποιηθεί για τους ίδιους λόγους από τους Ρώσους Μενσεβίκους και τους Σοσιαλεπαναστάτες (το κόμμα του Κερένσκι). Ποτέ δεν κουράζονταν να επαναλαμβάνουν ότι η Ρωσική Επανάσταση ήταν "δημοκρατική" και όχι σοσιαλιστική, ότι σε έναν πόλεμο με τη Γερμανία, η οποία απειλούσε να καταπνίξει την νεαρή ρεπουμπλικανική δημοκρατία, κάθε απόπειρα να εμπλακούμε σε τέτοιου είδους περιπέτειες όπως την απαλλοτρίωση των μέσων παραγωγής ήταν σα να βοηθάμε τον Χοετζόλλερν. Και δεδομένου ότι δεν ήταν λίγοι οι αχρείοι ανάμεσά τους, υποστήριζαν επίσης ότι οι Μπολσεβίκοι τα έκαναν όλα αυτά για κάποιο μυστικό λόγο.

Ο ταξικός χαρακτήρας της επανάστασης
Εάν μια επανάσταση είναι «αντιφασιστική» ή προλεταριακή, αστική ή σοσιαλιστική, δεν καθορίζεται από τις ετικέτες που της κολλάνε, αλλά από την ταξική δομή ενός συγκεκριμένου έθνους. Για τον Λεόν, η εξέλιξη της κοινωνίας περίπου από τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, έχει περάσει απαρατήρητη. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή στις καπιταλιστικές χώρες έχει καταστρέψει την μικρομεσαία αστική τάξη, παραγκωνίζοντας την στο περιθώριο, υποβαθμίζοντας την και συρρικνώνοντας την. Οι βασικές τάξεις στη σύγχρονη κοινωνία, όπως η Ισπανία, είναι η αστική τάξη και το προλεταριάτο. Η μεσαία τάξη δεν μπορεί -σε κάθε περίπτωση, για μεγάλο χρονικό διάστημα- να ασκήσει εξουσία, που θα πρέπει να είναι είτε στα χέρια της αστικής τάξης ή στα χέρια του προλεταριάτου. Στην Ισπανία, η αστική τάξη, από φόβο να μην χάσει την περιουσία της, τραβήχτηκε πλήρως στο στρατόπεδο του φασισμού. Η μόνη ικανή τάξη να διεξάγει μια σοβαρή πάλη ενάντια στο φασισμό είναι το προλεταριάτο. Αυτό και μόνο θα μπορούσε να συσπειρώσει τις καταπιεζόμενες μάζες, πάνω απ' όλα, την ισπανική αγροτιά. Αλλά εξουσία των εργαζομένων μπορεί να είναι μόνο η σοσιαλιστική εξουσία.

Το παράδειγμα της Κίνας και της Ρωσίας
Αλλά, αντικειμενικά ο άμεσος στόχος του κ. Λεόν, είναι η πάλη ενάντια στο φασισμό. Όλες οι δυνάμεις μας πρέπει να κατευθύνονται σε αυτόν τον άμεσο στόχο, κλπ., κλπ. Φυσικά, φυσικά! Αλλά πείτε μας, παρακαλώ, γιατί κατά τη διάρκεια ενός αγώνα ενάντια στο φασισμό πρέπει η γη να ανήκει στους γαιοκτήμονες και τα εργοστάσια και οι Μύλοι στους καπιταλιστές, οι οποίοι είναι όλοι στο στρατόπεδο του Φράνκο; Είναι ίσως επειδή οι αγρότες και οι εργάτες «δεν έχουν ωριμάσει» για την κατάληψη της γης και των εργοστασίων; Αλλά απέδειξαν τη ωριμότητα τους απαλλοτριώνοντας με δική τους πρωτοβουλία τη γη και τα εργοστάσια. Αντιδραστικοί, οι οποίοι αυτο-αποκαλούνται Δημοκράτες, υπό την ηγεσία των σταλινικών, κατάφεραν να διαλύσουν αυτό το ισχυρό κίνημα στο όνομα δήθεν του «αντιφασισμού», και στην πραγματικότητα για το συμφέρον των αστών ιδιοκτητών.

Ας πάρουμε ένα άλλο παράδειγμα. Προς το παρόν, η Κίνα έχει εμπλακεί σε έναν πόλεμο κατά της Ιαπωνίας, σε ένα δίκαιο, αμυντικό πόλεμο εναντίον ληστών και καταπιεστών. Με αυτόν τον πόλεμο ως πρόσχημα, η κυβέρνηση του Τσιάνγκ Κάι-σεκ, με τη βοήθεια της κυβέρνησης του Στάλιν, έχει συντρίψει κάθε επαναστατικό αγώνα και πάνω απ' όλα τον αγώνα των αγροτών για γη. Οι εκμεταλλευτές και οι σταλινικοί λένε: «Τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να λυθεί το αγροτικό ζήτημα. Τώρα το θέμα είναι ο κοινός αγώνας κατά του Μικάδο». Ωστόσο, είναι αυτονόητο ότι οι Κινέζοι χωρικοί από τη στιγμή που έχουν στην κατοχή τους τη γη, θα την υπερασπιστούν με νύχια και με δόντια ενάντια στους Ιάπωνες ιμπεριαλιστές. Πρέπει να υπενθυμίσουμε για άλλη μια φορά ότι αν η Οκτωβριανή Επανάσταση ήταν σε θέση να θριαμβεύσει σε έναν πόλεμο διάρκειας τριών ετών εναντίον αμέτρητων εχθρών, συμπεριλαμβανομένου του εκστρατευτικού σώματος από τις ισχυρότερες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, επειδή αυτή η νίκη ήταν εξασφαλισμένη μόνο και μόνο και πάνω απ' όλα από το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια του πολέμου οι αγρότες είχαν αποκτήσει την κατοχή της γης και οι εργάτες την κατοχή των Μύλων και των εργοστασίων. Μόνο η συγχώνευση της σοσιαλιστικής ανατροπής με τον εμφύλιο πόλεμο έκανε τη Ρωσική Επανάσταση ακαταμάχητη.

Οι τζέντλεμεν όπως ο κ. Λεόν προσδιορίζουν τον χαρακτήρα της επανάστασης από το όνομα που της δίνουν οι αστοί φιλελεύθεροι και όχι από τον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται στην πραγματική ταξική πάλη, ούτε από τον τρόπο με τον οποίο γίνεται αισθητή - ακόμα κι αν δεν είναι πάντα σαφώς κατανοητή, από τις επαναστατικές μάζες. Κοιτάμε την ισπανική επανάσταση όχι μέσα από τα μάτια των φιλελεύθερων μικροαστών φιλισταίων σαν τον Αζάνα αλλά μέσα από τα μάτια των εργατών της Βαρκελώνης και της Αστούριας, καθώς και των αγροτών της Σεβίλλης οι οποίοι αγωνίζονται για τους Μύλους και τα εργοστάσια, για τη γη, για ένα καλύτερο μέλλον, όχι και καθόλου για την παλιά κοινοβουλευτική ομπρέλα του Λαϊκού Μετώπου.

Η άδεια αφαίρεση του «αντιφασισμού»
Οι ίδιες οι έννοιες του «αντιφασισμού» και του «αντιφασιστικού» είναι μυθοπλασία και απάτη
. Ο Μαρξισμός προσεγγίζει όλα τα φαινόμενα από ταξική σκοπιά. Ο Αζάνα [ρεπουμπλικάνος πρωθυπουργός] είναι «αντιφασίστας» μόνο στο βαθμό που ο φασισμός εμποδίζει τους αστούς διανοούμενους να κάνουν κοινοβουλευτική ή άλλη καριέρα. Όταν ο Αζάνα είναι αναγκασμένος να επιλέξει μεταξύ φασισμού και προλεταριακής επανάστασης, θα διαλέγει πάντα το στρατόπεδο του φασισμού. Αυτό αποδεικνύει ολόκληρη η πολιτική του στη διάρκεια των επτά χρόνων της επανάστασης.

Από την άλλη πλευρά, το σύνθημα «ενάντια στο φασισμό, για τη δημοκρατία!» δεν μπορεί να προσελκύσει εκατομμύρια και δεκάδες εκατομμύρια του πληθυσμού κατά την διάρκεια του πολέμου, επειδή δεν υπήρχε και δεν υπάρχει δημοκρατία στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών. Και με τον Φράνκο και με τον Αζάνα υπήρξε στρατιωτική δικτατορία, λογοκρισία, αναγκαστική επιστράτευση , πείνα, αίμα και θάνατος. Το αφηρημένο σύνθημα «Για τη δημοκρατία!» αρκεί για τους φιλελεύθερους δημοσιογράφους όχι όμως και για τους καταπιεσμένους εργάτες και αγρότες. Δεν έχουν τίποτα να υπερασπίσουν εκτός από τη σκλαβιά και τη φτώχεια τους. Θα κατευθύνουν όλες τις δυνάμεις τους για τη συντριβή του φασισμού μόνο αν, την ίδια στιγμή, είναι σε θέση να κάνουν πραγματικότητα νέες και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Κατά συνέπεια, ο αγώνας του προλεταριάτου και των φτωχότερων αγροτών ενάντια στο φασισμό δεν μπορεί με την κοινωνική έννοια να είναι αμυντικός, αλλά μόνο επιθετικός. Αυτός είναι ο λόγος που τον κάνει τον Λεόν να χάνει το στόχο του και ακλουθώντας τους πιο «έγκυρους» φιλισταίους, να μας διδάσκει ότι ο μαρξισμός απορρίπτει ουτοπίες, και ότι η ιδέα της σοσιαλιστικής επανάστασης στη διάρκεια ενός αγώνα ενάντια στο φασισμό είναι ουτοπική. Στην πραγματικότητα, η χειρότερη και πιο αντιδραστική μορφή ουτοπίας είναι η ιδέα ότι είναι δυνατόν να αγωνίζεσαι ενάντια στο φασισμό χωρίς ανατροπή της καπιταλιστικής οικονομίας.

Η Νίκη Ήταν Δυνατή
Το πραγματικά εκπληκτικό είναι η πλήρης άγνοια αυτών των ανθρώπων. Δεν έχουν καμία ιδέα για την ύπαρξη, του Μαρξ και του Ένγκελς κατ' αρχήν και για την παγκόσμια φιλολογία στην οποία η έννοια της δημοκρατικής επανάστασης και του ενδοταξικού της μηχανισμού έχουν υποστεί ανάλυση. Είναι προφανές ότι ποτέ δεν διάβασαν τα βασικά έγγραφα των τεσσάρων πρώτων συνεδρίων της Κομμουνιστικής Διεθνούς, ούτε την θεωρητικό έργο της Τέταρτης Διεθνούς, που αποδεικνύουν και εξηγούν με τρόπο που επιτρέπει ακόμη και σ' ένα βρέφος να χωνέψει το γεγονός ότι ο αγώνας ενάντια στο φασισμό είναι αδιανόητος στις σύγχρονες συνθήκες, έξω από την μέθοδο της προλεταριακής ταξικής πάλης για την εξουσία. Αυτοί οι τζέντλεμεν αντιλαμβάνονται την ιστορία ως μία επιμελή προσπάθεια προετοιμασίας των συνθηκών για την σοσιαλιστική επανάσταση, κατανομή ρόλων, και μια θριαμβική αψίδα όπου να αναγράφεται με μεγάλα γράμματα: ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, εξασφαλίζει τη νίκη και στη συνέχεια, καλούνται ευγενικά οι αξιότιμοι αρχηγοί να αναλάβουν τις εξέχουσες θέσεις των υπουργών, πρέσβεων , κλπ. Όχι. Το ζήτημα τίθεται κάπως διαφορετικά, είναι πολύ πιο πολύπλοκο, δύσκολο και επικίνδυνο. Καιροσκόποι, αντιδραστικοί κουφιοκέφαλοι, και δειλοί μικροαστοί δεν έχουν αναγνωρίσει και δεν πρόκειται ποτέ να αναγνωρίσουν μια κατάσταση που θέτει την σοσιαλιστική ανατροπή στην ημερήσια διάταξη. Για να συμβεί αυτό πρέπει κανείς να είναι επαναστάτης Μαρξιστής, ένας μπολσεβίκικος, για να το κάνει αυτό κάποιος πρέπει να είναι σε θέση να περιφρονεί την κοινή γνώμη της «μορφωμένης» μικροαστικής τάξης, στην οποία αντανακλώνται μόνο οι εγωιστικοί ταξικοί φόβοι του καπιταλισμού.

Το προλεταριάτο ήταν αρκετά ισχυρό
Οι ηγέτες της CNT και της FAI δήλωσαν μετά την εξέγερση του Μάη 1937: «Αν θέλαμε, θα μπορούσαμε, ανά πάσα στιγμή, να είχαμε καταλάβει την εξουσία, επειδή όλες οι δυνάμεις ήταν με το μέρος μας, αλλά εμείς δεν θέλουμε καμία δικτατορία» κλπ. , κλπ. Τι Αναρχικοί υπηρέτες της αστικής τάξης, το αν δεν το έκαναν ή δεν θέλησαν να το κάνουν είναι μακροπρόθεσμα ένα δευτερεύον ζήτημα. Παραδέχονται όμως ότι η εξεγερτική δύναμη του προλεταριάτου ήταν αρκετά ισχυρή ώστε να πάρει την εξουσία. Αν είχε μια επαναστατική και όχι μια προδοτική ηγεσία, θα είχε καθαρίσει το κρατικό μηχανισμό όλους τους Αζάνα, θα εγκαθίδρυε την εξουσία των Σοβιέτ, θα έδινε την γη στους αγρότες, τους Μύλους και τα εργοστάσια στους εργάτες - και η Ισπανική επανάσταση θα είχε γίνει σοσιαλιστική και ακατανίκητη.

Αλλά επειδή δεν υπήρχε κανένα επαναστατικό κόμμα στην Ισπανία, και επειδή υπήρχε αντ' αυτού ένα πλήθος αντιδραστικών που φαντάζονται τους εαυτούς τους ως Σοσιαλιστές και Αναρχικούς, πέτυχαν κάτω από το σήμα του Λαϊκού Μετώπου να στραγγαλίσουν την σοσιαλιστική επανάσταση και να εξασφαλίσουν τη νίκη του Φράνκο.

Είναι απλά γελοίο να δικαιολογείς την ήττα με αναφορές στη στρατιωτική επέμβαση των Ιταλών φασιστών και Γερμανών Ναζί, και στην δόλια συμπεριφορά της γαλλικής και βρετανικής «δημοκρατίας». Οι εχθροί πάντα θα παραμείνουν εχθροί. Η αντίδραση πάντα θα παρεμβαίνει όποτε μπορεί. Η ιμπεριαλιστική «δημοκρατία» πάντα θα προδίνει. Αυτό σημαίνει ότι η νίκη του προλεταριάτου είναι αδύνατη σε γενικές γραμμές! Αλλά τι γίνεται με την νίκη του φασισμού στην Ιταλία και το ίδιο στη Γερμανία; Δεν υπάρχει παρέμβαση εκεί. Αντ' αυτού είχαμε εκεί ένα ισχυρό προλεταριάτο και ένα πολύ μεγάλο Σοσιαλιστικό Κόμμα και, στην περίπτωση της Γερμανίας, ένα μεγάλο Κομμουνιστικό Κόμμα, επίσης. Γιατί, λοιπόν, δεν υπήρξε εκεί νίκη επί του φασισμού ; Ακριβώς επειδή τα ηγετικά κόμματα προσπάθησαν να περιορίσουν το ζήτημα και στις δύο αυτές χώρες σε έναν αγώνα «ενάντια στο φασισμό», όταν μόνο μια σοσιαλιστική επανάσταση μπορεί να νικήσει το φασισμό.

Η ισπανική επανάσταση ήταν ένα μεγάλο σχολείο. Είναι απαράδεκτο να επιτραπεί η παραμικρή επιπολαιότητα στην αντιμετώπιση των πολύτιμων διδαγμάτων της. Κάτω ο τσαρλατανισμός, οι μωρολογίες, η αυτάρεσκη άγνοια, και ο διανοητικός παρασιτισμός! Θα πρέπει να εξετάζουμε σοβαρά και ειλικρινά τα ζητήματα και να προετοιμαζόμαστε για το μέλλον

https://www.marxists.org/ellinika/archive/trotsky/works/1939/03/04.htm
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Επισκέπτης






ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 17, 2021 10:23 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ο Ναπολέων Ζέρβας με τον Άρη Βελουχιώτη(συγγενείς εξ’ αίματος) καταστρώνουν τα σχέδια για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου
Αυγούστου 23, 2016



Ναπολέων Ζερβας, Άρης Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας), Κρίς Γουντχάους, Χουλιάρας (Περικλής)
Ο Τυμφρηστός και τα «Κοκκάλια» ήταν το σημείο αναφοράς της Εθνικής Αντίστασης.

Από την περιοχή αυτή ξεκίνησαν για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, ο Άρης Βελουχιώτης με 86 αντάρτες, ο Ναπολέων Ζέρβας με 52 αντάρτες, ο Άγγλος συνταγματάρχης Έντι Μάγερς και ο ελληνομαθής ταγματάρχης Κρίς Γουντχάουζ με 15 Άγγλους κομάντος.

Υπάρχει και σχετική φωτογραφία που τους εμφανίζει να χορεύουν όλοι μαζί στην πλατεία «Σταυρού» στο Γαρδίκι Ομιλαίων Φθιώτιδος, έπειτα από γλέντι που είχαν στήσει εκεί, πριν ξεκινήσουν για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου. [Επειδή η φωτογραφία αυτή υπήρξε αντικείμενο εκμετάλλευσης από ορισμένους που ισχυρίζονται ότι τραβήχτηκε στο Μαύρο Λιθάρι Φωκίδος, πρέπει να διευκρινίσω ότι το γλέντι στο Γαρδίκι Ομιλαίων προηγήθηκε της σύσκεψης που έγινε στο Μαύρο Λιθάρι Φωκίδος. Οι αντάρτες του Άρη Βελουχιώτη (Θανάση Κλάρα), του Ναπολέοντα Ζέρβα και οι Άγγλοι κομάντος του Μάγερς και Γουντχάουζ κατευθύνθηκαν στο Μαύρο Λιθάρι Φωκίδος, μετά το γλέντι που έγινε στην πλατεία «Σταυρού» στο Γαρδίκι Ομιλαίων Φθιώτιδος και συγκεκριμένα στις 20 – 11 – 1942, όπου έγινε σύσκεψη και ο τελευταίος σχεδιασμός για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, που τελικά πραγματοποιήθηκε την νύχτα της 25 – 11 – 1942].

[ Σ/Σ. Ο Ναπολέων Ζέρβας και ο Άρης Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας), ήταν συγγενείς εξ’ αίματος. Το αποκάλυψε ο αδελφός του Άρη, λογοτέχνης και ιστορικός Μπάμπης Κλάρας, σε μία ομιλία του στη Λαμία: «Η Ρούμελη στη μεγάλη Αντίσταση».
Μεταξύ άλλων ανέφερε και τα εξής: «Οι τρείς εξέχουσες μορφές του ιδιότυπου αυτού πολέμου, ο Άρης Βελουχιώτης, ο Ναπολέων Ζέρβας και ο Δημήτριος Ψαρρός, με μία εκπληκτική συγκυρία: Ρουμελιώτες καθαρόαιμοι ο πρώτος και ο τρίτος. Γέννημα– θρέμμα ο ένας της Λαμίας, γιος του δικηγόρου Δημητρίου Κλάρα και της Αγλαϊας, το γένος Ζέρβα, που κρατούσε από τα Πουγκάκια του Τυμφρηστού, ο Θανάσης Κλάρας. Γέννημα- θρέμμα της Παρνασσίδας ο Διοικητής του 5/42 Ευζώνων ο Δημήτριος Ψαρρός. Κοντο-Ήπειρώτης ο Στρατηγός Ναπολέων Ζέρβας. Δεμένοι και οι τρείς με συγγενικούς μεταξύ τους δεσμούς. Ο Ζέρβας, εξ’ αίματος συγγενής του Άρη, από την «Ζερβοπούλα» μάννα του. Κοινός τους πρόγονος ο «Ζέρβας», το πρωτοπαλλήκαρο του Μάρκου Μπότσαρη, που όταν δέχθηκε κατακούτελα το βόλι στη μάχη, τον σήκωσε στους ώμους του για να μην τον ζωγρήσουν οι άπιστοι.

Ο Ψαρρός, εξ’ αγχιστείας συγγενής του Άρη, πάλι από την μάννα του, που ξαδέρφη της, αδερφή του Σπύρου Κρεμεζή από την Άμφισσα, νυμφεύθηκε ο αδελφός του, δικηγόρος Χαράλαμπος Ψαρρός…» (Λ. Κορέλης, "Φθιωτικά γράμματα, Λαμιακές Σελίδες", Νοέμβριος 1976). Επίσης, ο Ναπολέων Ζέρβας, όταν πήγε στο Γαρδίκι Ομιλαίων Φθιώτιδος και συναντήθηκε με τον Άρη Βελουχιώτη για να καταστρώσουν τα σχέδια για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, διανυκτέρευσε το βράδυ στα Πουγκάκια Φθιώτιδος, αφενός γιατί εκεί ήταν συγγενείς του που ήθελε να συναντήσει και αφετέρου για περισσότερη ασφάλεια].

http://www.paleochori.gr/

ιστορικά Φθιώτιδα
Επιστροφή στην κορυφή
vngelis



Συμμετέχουν: 28 Νοέ 08
Δημοσιεύσεις: 5321

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Φεβ 28, 2021 8:07 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Πώς ο Λέων Τρότσκυ οργάνωσε τον Κόκκινο Στρατό

https://www.neaprooptiki.gr/pos-o-leon-trotsky-organose-ton-kokkin/
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    patari.org Αρχική σελίδα -> Πολιτική συζήτηση Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Σελίδα 1 από 1

 
Μετάβαση στη:  
Μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης


Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Hellenic (Greek) by Alex Xenias - Διορθώσεις:Αλφόνσος Πάγκας