patari.org

Επισκέπτης

Κι όμως μπορούμε να αντισταθούμε στην αυτοκρατορία των αρπακτικών.

γράφει ο Στέλιος Παπαθεμελής
Εν αρχή ήταν η Ελλάδα. Μια «μπουκιά» στο σύνολο της παγκόσμιας οικονομίας. Έψαχναν πειραματόζωο. Το «αξιοποίησαν» δεόντως. Απομυζώντας και την τελευταία ρανίδα του οικονομικού αίματος των Ελλήνων επελαύνουν τώρα κατά των ευάλωτων οικονομιών του ευρωπαϊκού Νότου». Οι ηγέτες της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Αρνούνται να συνειδητοποιήσουν, ή είναι συναυτουργοί με το αδίστακτο διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο. Αυτό απείρως δραστικότερο από το παραδοσιακό, προωθεί την ιδιωτικοποίηση του κόσμου, την επιλογή δηλαδή της δολοφονικής Νέας Τάξης η οποία ...
ασκεί «δικαιώματα» ζωής και θανάτου επί των πολιτών του πλανήτη. Έχουμε μία παγκόσμια αυτοκρατορία των αρπακτικών του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου. Κυβερνήσεις και εθνικές οικονομίες, κατ’ εξοχήν ο κόσμος της εργασίας είναι η λεία του. Το χρέος και το έλλειμμα το γεννά η απληστία των τοκογλύφων και στη συνέχεια χρησιμοποιείται ως πρόσχημα διαρπαγής του πλούτου των εθνών και των με ιδρώτα και αίμα κτηθέντων στοιχειωδών μέσων επιβίωσής του κοσμάκη.
Στους χρόνους της ρωμαϊκής κατοχής του Ελληνισμού και πριν η δημιουργική δύναμη του ελληνικού πνεύματος καταφέρει να αναποδογυρίσει υπέρ ημών τις εξελίξεις, στη Ρώμη κυριάρχησε ο φιλόσοφος της παρακμής Καρνεάδης που δίδαξε και υιοθέτησαν τα αφεντικά του το δόγμα του συμφέροντος και των κινητών «κόκκινων γραμμών» της ηθικής. Αυτό ταίριαζε στους κατακτητές, αλλά και στους εθελόδουλους Γραικούς τους οποίους οι Λατίνοι χλεύαζαν ως Γραικύλους. Οι τελευταίοι δεν λείπουν από καμιάν ανώμαλη εποχή. Και τώρα! Γλείφουν τον ισχυρό, αρνούνται την ταυτότητα, την ιστορία και την παράδοσή τους, ασπάζονται τις απ-αξίες της κατά περίπτωση κατοχικής δύναμης.
Οι 27 Ιουνίου συνήλθαν, είδαν και απήλθαν. Αλλά κατ’ επιταγή της Μέρκελ ξαναγύρισαν δριμύτεροι στο μηδέποτε άλλωστε καταργηθέν Σύμφωνο Σταθερότητας. Στο μεταξύ κάποιος Γερμανός καθηγητής Michael Strauss (Herald Tribune -Ελευθεροτυπία 23/6/10 «τετραγώνισε» τον κύκλο του χρέους μας προτείνοντας «οικονομική δουλεία σε ελληνικά εδάφη».
Ο θλιβερός εισηγητής μας κάνει και χάρη που δεν ζητάει να πουλήσουμε αλλά μόνο να εκμισθώσουμε εδάφη μας και επικαλείται τα παρεπόμενα του (λεγομένου) πολέμου του 1897. Σε κείνον σύρθηκε εκούσα – άκουσα η ηγεσία της «μικράς και εντίμου» Ελλάδος η οποία αφήκε αχρησιμοποίητο το σημαντικότερο όπλο της, το Ναυτικό και δεν επέτρεψε στο μέτωπο καν να βγάλουν τις σημαίες απ’ τα σακίδιά τους οι πολεμιστές!... Είναι η ντροπή του -1897».
Έπρεπε να ξέρει ότι μετά και παρά το 1897 η Ελλάς πραγματοποίησε το Έπος του Μακεδονικού Αγώνα (1904 – 8) και τη μεγάλη Εξόρμηση 1910-1920 διπλασιάζοντας (και προς στιγμήν τριπλασιάζοντας) την επικράτειά της.
Η πολιτική μας τάξη βρίσκεται μάλλον στο κλίμα του 1897. Αυτή! Ο λαός δείχνει ιώβειο υπομονή, αλλά ταυτόχρονα μέσα του βράζει. Αργά ή γρήγορα θα εκραγεί. Και ίσως επικινδύνως.
Η κοινωνία μας έχει δυνάμει σχολάζουσες και λανθάνουσες μείζονες δυνατότητες αναπτυξιακής προοπτικής. Ας ξεχάσουν την πράσινη ανάπτυξη κι ας πάνε στην… πολύχρωμη, για αντιμετώπιση του εφιάλτη της ύφεσης.
Η πολιτική απονομιμοποίηση του ισχύοντος συστήματος διευκολύνει την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού. Αλλά θα είναι εσχάτη πλάνη να αλλάξει ο Μανωλιός βάζοντας τα ρούχα του αλλιώς.
Οι δυνάμεις του Μνημονίου (ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ) δεν μπορεί να παριστάνουν τις αθώες περιστερές. Εν ονόματι του βλάσφημου αυτού νομοθετήματος προστίθενται –και έπεται συνέχεια - μύρια κακά: κατεδάφιση εργασιακών και κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων, ανατροπή συλλογικού εργατικού δικαίου, θεσμοποιημένη φτώχεια κ.λ.π.
Εκείνος ο απτόητος Τσόμσκυ έχει καταγγείλει την ΤΙΝΑ=There is No Alternative, δηλαδή το δόγμα των παγκοσμιοκρατών «δεν υπάρχει εναλλακτική λύση».
Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις υποστηρίζουν εμμανώς Ζιγκλέρ και Τσόμσκυ. Είναι η «διεκδίκηση της ηθικής προσταγής που μισοκοιμάται μέσα στον καθένα μας». Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό υποκείμενο της Ιστορίας και όχι οι υπερηπειρωτικές και υπεράκτιες εταιρείες και τράπεζες των κερδοσκόπων.
Οι εξουσίες των τελευταίων ετών φρόντισαν να πλήξουν το λαό σε δύο κρίσιμα σημεία στην ταυτότητά του που οικοδομείται από μια ισχυρή εθνική παιδεία που αντλεί από τις πηγές των διαχρονικών αξιών μας και στον βιολογικό δυναμισμό του που σημαίνει ικανό δείκτη γεννητικότητας (τουλάχιστον 2,1 παιδιά αντί σχεδόν 1 ανά γυναίκα) που ανανεώνει τις γενεές.
Ο κόσμος βυθίζεται κάθε μέρα στην απόγνωση και σ´αυτό τα καθεστωτικά ΜΜΕ πρωταγωνιστούν. Είναι δραματική η απουσία ενός εθνικού οράματος, ικανού να αφυπνίσει και να κινητοποιήσει το λαό. Να του προσδώσει ελπίδα και πείσμα ώστε να ορμήσει για μια σωτήρια κίνηση προς τα εμπρός.
Είναι Μεγάλη Ιδέα το όραμα για μια Ελλάδα της τιμής, της αξιοπρέπειας και της δικαιοσύνης. Για μια Ελλάδα κυρίαρχη και ανεξάρτητη και όχι «μειωμένης κυριαρχίας» και αμφισβητούμενης ανεξαρτησίας.
Μπορούσαμε και μπορούμε χωρίς τα πολυδάπανα δεκανίκια του ΔΝΤ.

http://papathemelis.blogspot.com/2010/07/blog-post_03.html#more

Επισκέπτης

Αναδιαπραγμάτευση του χρέους, εδώ και τώρα!

Ψηλαφούμε την απελπισία στα πρόσωπα των ανθρώπων κάθε ηλικίας και ιδίως των νέων. Χρόνια δίσεχτα και μήνες οργισμένοι. Όμως πέραν της ελπίδας «ισχυρόν και άμαχον απόγνωσις όπλον» (=δυνατό και ακατανίκητο όπλο η απελπισία) έγραψε ο Μέγας Φώτιος.
Αλλά όπως κάθε όπλο, χρειάζεται επιδέξιους χειριστές. Γι’ αυτό το κράτος πρέπει να υπερβεί τις διαχρονικές αγκυλώσεις του. Τώρα!
Όμως τα έργα και οι ημέρες της εξουσίας δεν προοιωνίζονται το ποθούμενο. Ο μόνος κυβερνητικός τομέας, που δείχνει να λειτουργεί είναι αυτός της επικοινωνίας, κοινώς προπαγάνδας. Κυβερνάει η Τρόικα. Κυβερνάει το ΔΝΤ. Ο κοσμάκης περίμενε φτηνότερα είδη πρώτης ανάγκης και αυτοί του έδωσαν φτηνές και γρήγορες απολύσεις. Αγάλι – αγάλι, ξεφουρνίζουν τις αμφίσημες προβλέψεις του Μνημονίου το οποίο τα σκληρότερα των μέτρων τα επένδυσε μ’ αυτό που λέγεται «δημιουργική ασάφεια».
Η ανεργία ενδημεί και εκρήγνυται. Τώρα έρχονται και οι τζάμπα απολύσεις. Ήτανε στραβό το κλήμα, τόφαγε και το υπομονετικό γαϊδουράκι. Ολόκληρο το δίκαιο της εργασίας καρπός σκληρών αγώνων των εργαζομένων τα τελευταία 50 χρόνια το εκτελούν εν ψυχρώ. Θα αυξήσουν λένε 50% τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων μα έχουν πτώση 35% (Μάρτιος) της κατασκευαστικής δραστηριότητας. Ξέρουν τελικά τι τους γίνεται;
Ακόμη ο λαός δεν εξεγέρθηκε, αλλά έννοια τους ένα βήμα απέχει από του να τους πάρει με τις πέτρες. Κυριολεκτικά και όχι μόνο λεκτικά. Λεκτικά το κάνει ήδη και μάλιστα επί δικαίους και αδίκους.
Εμείς έχουμε υποστηρίξει εξ’ αρχής την αναδιαπραγμάτευση ή σε άλλη διατύπωση αναδιάρθρωση του χρέους. Αυτό δεν σημαίνει πτώχευση όπως πολλοί παρερμηνεύουν.
Ο Αμερικανός οικονομολόγος Στήβ Χάνκε που διαχειρίσθηκε την αναδιάρθρωση του χρέους του Ντουμπάϊ συμβούλευσε ήδη τα βέλτιστα στους ημετέρους (Βήμα 6/6/10) οι οποίοι ως την ώρα ουκ ηβουλήθησαν συνιέναι. Ο Χάνκε διαλύει και όλες τις πρωτόγονες φοβίες περί εκδίωξης από την Ευρωζώνη, πρόκλησης εσωτερικού πανικού, διακινδύνευσης των καταθέσεων, κατάρρευσης του ελλαδικού τραπεζικού συστήματος κ.λπ.
Υπήρξαν και συνεχίζονται μοιραία λάθη. Ο διά χειρός μας διεθνής διασυρμός της χώρας τραυμάτισε την πιστοληπτική της ικανότητα και την γενικότερη αξιοπιστία της. Βγάλαμε με τα ίδια μας τα χέρια τα μάτια μας. Και τώρα αόμματοι δεν βλέπουμε πέρα από τη μύτη μας να πάρουμε γενναίες αποφάσεις.
Σημαντικές οι ειδωλοκλαστικές προτάσεις του Μίκη Θεοδωράκη (ΠΑΡΟΝ 6/6/10) που αν εξειδικευθούν μπορούν και κατά στάδια να πραγματωθούν. Εμείς θα επιμείνουμε στη δική μας ρεαλιστική και απολύτως εφικτή πρόταση αναδιαπραγμάτευσης του χρέους. Είναι αμοιβαία - και για τους δανειστές – επωφελής (τεκμηριωμένη ανάλυση Δ. Παπαδημητρίου, Καθημερινή 6/6/10).
Είναι πλέον ή βέβαιο ότι υπό την μέγγενη του Μνημονίου δεν υφίσταται καμία λογική πιθανότητα αποπληρωμής του χρέους και απαλλαγής της χώρας από τα δεσμά της Τρόϊκας. Το περιβόητο σχέδιο διάσωσης μεγεθύνει το δανεισμό. Το πρωτογενές έλλειμμά μας είναι δυστυχώς διατηρητέο, ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα εξυπηρετεί αποκλειστικά το χρέος διογκώνοντάς το ταυτόχρονα τουλάχιστον κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες. Εξ άλλου για να πετύχει η χώρα ένα σταθερό ποσοστό χρέους επί του ΑΕΠ χρειάζεται πλεόνασμα προûπολογισμού 10%, ρυθμοί και αριθμοί αντικειμενικά απίθανοι (Παπαδημητρίου ενθ’ αν.).
Δεδομένου ότι μια χρεοκοπία της Ελλάδος έχει ραγδαία επεκτατικά και μάλλον δραματικά αποτελέσματα στις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, τη Βρετανία την Ιρλανδία και όχι μόνον η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι λύση για όλους. Στο Ντουμπάϊ ο Χάνκε πέτυχε να συρρικνώσει τις απαιτήσεις των πιστωτών από 23, 54 δισ. δολ. στα 14, 4 και να επιμηκύνει τον χρόνο αποπληρωμής σε 5 χρόνια τα αμέσως απαιτητά 4,4 δισ.δολ. και σε 8 χρόνια τα υπόλοιπα. Ενώπιον της απειλής μιας σφόδρα πιθανής πτώχευσης όπου οι πιστωτές χάνουν τα πάντα, είναι βέβαιον και με τον γενικότερο κίνδυνο του ντόμινο ότι θα συναινέσουν. Μεγαλύτερος χρόνος αποπληρωμής και χαμηλότερο επιτόκιο είναι το ρεαλιστικά ζητούμενο.
Η Ελλάδα υπολογίζουν (Ουάϊνμπεργκ – Παπαδημητρίου ένθ’ αν.) θα χρειασθεί 240 δισ. ευρώ την επόμενη 5ετία, από τα οποία 90 για τόκους. Απαραίτητη η αναδιάρθρωση των ομολόγων που λήγουν σήμερα σε ενιαίο 25ετές ομόλογο αυτοαπόσβεσης με επιτόκιο 4,5 % που εξοικονομεί σε 5 ½ χρόνια 140 δισ. ευρώ.
Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω!
Μπορούμε να κερδίσουμε το στοίχημα. Ο Βίκτωρ Χάνσον μας θύμισε πρόσφατα ότι η παρούσα χρηματοπιστωτική κατάρρευση ωχριά μπρος στα 400 – 500 χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς, τη Μικρασιατική Καταστροφή, την τριπλή Κατοχή, τον Εμφύλιο και την ευάλωτη θέση μας στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Ο ξένος διανοητής εμπιστεύεται στον διαχρονικό ηρωϊσμό των Ελλήνων.
Αν καταφέρουμε να μην τον διαψεύσουμε, θα κερδίσουμε το στοίχημα.

Στελιος Παπαθεμελης.ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΤΟ ΠΑΡΟΝ" 13/6/2010