patari.org

[παταρίσιος]

Τι ακριβώς είναι η παγκοσμιοποίηση;

Ο όρος αφορά την απελευθέρωση των αγορών, όπως την ορίζουν οι διεθνείς συμφωνίες για την Ευρωπαϊκή Ένωση, την βορειο-αμερικάνικη NAFTA και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ). Αφορά την δημιουργία ενιαίων κανόνων στο εμπόριο και, ευρύτερα, στην οικονομική ζωή (φορολογία, κανόνες ανταγωνισμού, μοντέλα λειτουργίας των επιχειρήσεων και του δημόσιου τομέα), χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το πολύ διαφορετικό επίπεδο ανάπτυξης των ξεχωριστών κρατών. Τα σύνορα καταργούνται και τα εμπορεύματα κινούνται παντού ελεύθερα στην ενοποιημένη αγορά χωρίς ελέγχους και δασμολογικές επιβαρύνσεις. Το ίδιο ελεύθερα κινούνται τα Κεφάλαια αλλά και οι εργαζόμενοι, μόνο που στην περίπτωση τους λόγοι πολιτικής υποκρισίας επιβάλλουν να μετακινούνται «λαθραία», ώστε να απαλλάσσονται της ευθύνης οι κυβερνήσεις -και η παγκοσμιοποίηση στην αγορά εργασίας να εμφανίζεται σαν αποτέλεσμα αντικειμενικών παραγόντων όπως είναι οι πόλεμοι και η τριτοκοσμική φτώχια.

Τι σημαίνει αυτό, στην πράξη;

Χωρίς κανενός είδους προστατευτισμό των εθνικών οικονομιών οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες καταβροχθίζουν τα μη μονοπωλιακά κεφάλαια και δημιουργείται μια σχετικά ομοιογενής παγκόσμια αγορά προϊόντων και υπηρεσιών. Οι πολυεθνικές όλο και συγχωνεύονται σε γιγάντια καρτέλ τα οποία τείνουν να καταπιούν όλες τις επιχειρήσεις και όλα τα έθνη του πλανήτη. Σ’ αυτή την διαδικασία οι εθνικοί κυβερνήτες μεταβάλλονται σε τοπικούς έπαρχους και στον ενοποιημένο πλέον πλανήτη καθίσταται αναγκαία η ίδρυση ενός παγκόσμιου υπερεθνικού κέντρου ρύθμισης, στα χέρια του οποίου συγκεντρώνεται η πολιτική, οικονομική και στρατιωτική ισχύς. Αυτό το κέντρο είναι η «παγκόσμια διακυβέρνηση» στην οποία τόσο συχνά αναφέρεται ο Γιωργάκης και σημαίνει το πισωγύρισμα της ανθρωπότητας σε μία μοντέρνα μορφή της αρχαίας ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και στην αντίστοιχη δουλεία των εθνών..

Ποιες είναι οι οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις;

Μια βιομηχανία ρουχισμού στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη, την Ιαπωνία ή αλλού και μια άλλη, π.χ. στη Μαλαισία πρέπει να προσφέρουν το ίδιο προϊόν, στην ίδια τιμή, όταν οι μισθοί στη Μαλαισία είναι δεκάδες φορές χαμηλότεροι, 1,5 ευρώ στη Κίνα και δεκάδες φορές υψηλότεροι στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Εάν μια αμερικανική βιομηχανία δεν μπορεί να προσφέρει ανταγωνιστικές τιμές στην διεθνή αγορά είναι υποχρεωμένη να μεταφέρει την παραγωγή της στην Κίνα ή σε άλλη ασιατική χώρα, ή να πληρώσει... ασιατικούς μισθούς στους αυτόχθονες Αμερικάνους, ή να τους αντικαταστήσει με φτηνούς τριτοκοσμικούς, και αν δεν κάνει τίποτε απ’ όλα αυτά, δεν μένει παρά να βάλει λουκέτο.

Εδώ -λένε- υπάρχει ένα πλεονέκτημα, διότι παντού θα κυκλοφορεί πολύ φθηνός ρουχισμός για τον καταναλωτή. «Ξεχνούν» όμως πως όσο φτηνά και αν είναι τα ασιατικά προϊόντα καταντούν απλησίαστα για τους άνεργους και κινεζοποιημένους δυτικούς εργάτες, όσο απλησίαστα είναι και για τους ασιάτες, που όταν δεν είναι κι αυτοί άνεργοι πληρώνονται μεροκάματο του 1,5 ευρώ. Επιπλέον οτιδήποτε θεωρείται «κεκτημένο» στην Δύση, (δηλαδή το κράτος πρόνοιας, περίθαλψη, παιδεία, σύνταξη κ.ά.) και είναι ανύπαρκτο στην Ανατολή, αυξάνει το εργασιακό κόστος και αποτελεί συγκριτικό μειονέκτημα για την δυτική παραγωγή. Γι αυτό και βλέπουμε την κοινωνική πρόνοια, την υγεία, την παιδεία, τις συντάξεις να συρρικνώνονται σε απελπιστικό βαθμό και να τείνουν σε εξαφάνιση. Επομένως η παγκοσμιοποίηση των αγορών δεν συνεισφέρει τίποτε στην υπέρβαση της ανισόμερης ανάπτυξης που κληροδότησε στα έθνη η ιστορία, ούτε στην ευημερία των καθυστερημένων περιοχών του πλανήτη. Το μόνο που επιτυγχάνει είναι να παγκοσμιοποιεί την ασιατική αθλιότητα. Και είναι πραγματικά απίστευτο στην εποχή μας να εμφανίζονται κάποιοι υποτιθέμενοι «αριστεροί» να μας προτείνουν την παγκοσμιοποίηση της αθλιότητας σα το σύγχρονο ιδανικό, την επικράτηση του οποίου οφείλουμε με αγώνες να εξασφαλίσουμε!

[Ανένδοτος]

Ο νέος ΥΠΕΞ (Λαμπρινίδης) – να τον χαιρόμαστε!!!!!!!

Συνέντευξη του (τότε) επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ και νέου ΥΠΕΞ, Σταύρου Λαμπρινίδη στη δημοσιογράφο Σοφία Κλειώση για την παράνομη μετανάστευση στην Ελλαδα. (2006)

Ο Θεός να μας φυλάει…

ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΟΝ!