patari.org

[kostas Oikodomos]

H οικονομική κρίση πλήττει 28 εκατ. Ιταλούς

Μα και αυτοί τεμπέληδες και ανεπρόκοποι είναι; Αυτό δεν ήταν προνόμιο μόνο των Ελλήνων; Και ο Ιταλός υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης, Κορράντο Πάσσερα αναρωτήθηκε για τον μισό πληθυσμό της χώρας που είναι άνεργος, λέγοντας: «Όταν μου ζητούν τη ''συνταγή'' για την ανάπτυξη, νιώθω μεγάλη αμηχανία, διότι δεν υπάρχει μία και μόνο συγκεκριμένη πρωτοβουλία που να τονώσει την αναπτυξιακή πολιτική» Είναι τόσες πολλές που έχει θολώσει ο μακάκας.

Που να σκεφτεί ο ηλίθιος πως ο καπιταλισμός φταίει.
Εδώ ταιριάζει ο τίτλος του βιβλίου του Μπουγιόπουλου που πάντα εγκωμιάζει και ο θυμιάρας του ρεσάλτο.

http://www.zougla.gr/kosmos/article/h-ikonomiki-krisi-pliti-28-ekat-italous

[Να το πούμε κι αυτό]

Ο Μπογιόπουλος θέλει να πει ότι για τα σπασμένα τζάμια στο Πολυτεχνείο φταίει ο καπιταλισμός και η κρίση του καπιταλισμού. Επομένως δεν έχει νόημα να απαιτήσουμε να αντικατασταθούν τα σπασμένα τζάμια. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να ανατρέψουμε τον καπιταλισμό! Και αυτό είναι μια υπεκφυγή για να μην αναλάβουμε τον αγώνα για τα αιτήματα μας, για τα σπασμένα τζάμια, μεροκάματα τιμαριθμικά που ακολουθούν την άνοδο των τιμών, λιγότερη δουλειά - δουλειά για όλους. Οι λαθροέποικοι πίσω στις πατρίδες του να αγωνιστούν εκεί για τα δικαιώματα τους και όχι να ζήσουν εδώ βοηθώντας τους καπιταλιστές να πάρουν πίσω θα δικά μας δικαιώματα. Ο αγώνας ενάντια στον καπιταλισμό είναι αγώνας για καθημερινά δικαιώματα μας που τον οδηγούμε μέχρι την τελική του συνέπεια που είναι η ανατροπή του καπιταλισμού. Να βάζεις το ζήτημα της ανατροπής του καπιταλισμού πριν τον αγώνα για τις σημερινές μας ανάγκες και διεκδικήσεις να υποκαθιστάς τους καθημερινούς αγώνες για τα δικαιώματα μας με λόγια για μια ωραία κοινωνία του μέλλοντος, είναι ανάποδο, είναι σαν να βάζεις το κάρο μπροστά να σέρνει το άλογο. Και αυτό κάνει το ΚΚΕ. Το κάνει για να αποφύγει τους καθημερινούς αγώνες που χωρίς αυτούς δεν φτάνεις ποτέ στον σοσιαλισμό. Ο αγώνας για την ανατροπή του καπιταλισμού γίνεται μόνο παχιά λόγια ωραίες υποσχέσεις και οράματα για το μέλλον και όχι καθημερινός αγώνας που φτάνει ως την επαναστατική κορύφωση.

[υπομπουγιόπουλος]

[Μεταλληνός]

ΤΟ ΚΑΡΟ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΛΑΚΩΣΕΙ


Σωστό. Βάζουν το κάρο μπροστά απο το άλογο. Η ουσία της πολιτικής του Σταλινισμού, (ακόμα και του Σταλινισμού που βρίσκεται στον σημερινό βαθμό αποσύνθεσης) συνίσταται σε τούτο. Πάντα σε κρίσιμες περιόδους, όταν η αντίδραση χρειαζόταν επειγόντως την βοήθειά του ο Σταλινισμός όταν τα πάντα βρίσκονταν στην κόψη του ξυραφιού, έπαιζε σε δύο ταμπλώ. Ανάλογα με τις ανάγκες του αστικού καθεστώτος διάλεγε ανάμεσα στον δεξιό οπορτουνισμό, και τον υπεραριστερό σεχταρισμό. Αντικειμενικός σκοπός και των δύο σημείων του ταμπλώ, ήταν πάντα ένας και μοναδικός. Το κυνικό και οριστικό ξεπούλημα της εργατικής τάξης.....

Σαν χαρακτηριστικό παράδειγμα, μπορούμε να αναφέρουμε τις δύο φάσεις του εμφύλιου πόλεμου. Όταν ουσιαστικά είχαν την εξουσία στα χέρια τους το 1944, μπήκαν στην κυβέρνηση του λαϊκού μετώπου, παρέδωσαν τα όπλα, αλλα´και την εργατική τάξη έρμαιο στην εκδικητική μανία της ντόπιας και ξένης αντίδρασης.

Όταν στο δεύτερο αντάρτικο (το οποίο σηειωτέον τους επιβλήθηκε κυριολεκτικά εκ των πραγμάτων) ο αστικός στρατός είχε εξοπλιστεί απο τους Αμερικάνους σαν αστακός, κατι που υπαγόρευε την τακτική του αντάρτικου, όπως ακριβώς το απαιτούσε η κοινή λογική, αυτοί με "ηγέτη" τον Ζαχαριάδη προσανατολίστηκαν στον ανοικτό πόλεμο προσπαθώντας να καταλάβουν πόλεις σαν κανονικός στρατός. Το ολέθριο αποτέλεσμα ήταν βέβαια η οριστική συντριβή στον Γράμμο και στο Βίντσι. Δεν ήταν λοιπόν η "στρατιωτική ιδιοφυϊα" του Παπάγου, αλλα Η ΗΘΕΛΗΜΕΝΗ ΣΤΑΛΙΝΙΚΗ ΒΛΑΚΕΙΑ ΤΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΕΠΙΦΕΡΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΥΝΤΡΙΒΗ...

Υπάρχουν ωστόσο και πιό πρόσφατα γεγονότα που επαληθεύουν τα παραπάνω.
Το 1989, η ντόπια και ξένη αντίδραση επιζητούσε την πτώση του Α. Παπανδρέου, όχι επειδή φοβόταν τον ίδιο. Ανησυχούσε επειδή η πλειοψηφία του απλού κόσμου εξακολουθούσε να είναι συσπειρωμένη γύρω απο το ΠΑΣΟΚ.
Ήταν η εποχή της πτώσης της Σοβιετικής Ένωσης, η εποχή που έμπαιναν σε εφαρμογή τα χρόνια σχέδια την παγκοσμιοποίησης. Γι´αυτό και ήταν επιτακτική η ανάγκη να διαλυθεί το ΠΑΣΟΚ. Αυτό ήταν το βαθύτερο νόημα του βρώμικου 89.

Τότε ήταν που τα δύο ενιαία πλέον Σταλινικά κομμάτια με την μορφή του Συνασπισμού μπήκαν και πάλι σε αστική κυβέρνηση (κυβερνήσεις Τζανετάκη και Ζολώτα) και έγιναν το σκαμνάκι για ν' ανέβει ο Μητσοτάκης στην εξουσία βάζοντας και επίσημα την χώρα μέσα σε νεοταξίτικη τροχιά. Άλλωστε ήταν αυτή η ίδια αγαστή συνεργασία (ΚΚΕ και ΚΚΕ εσ.) το 1974 που με το σύνθημα " ή Καραμανλής ή τάνκς" είχαν φροντίσει να δώσουν χρόνο στο παραπαίον τότε αστικό καθεστώς να σταθεί στα πόδια του...

Σήμερα που η αξεδιάλυτη οικονομική κρίση βάζει επιτακτικά το ζήτημα σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα, το ΚΚΕ, διαλέγει το άλλο σημείο του..ταμπλό. Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει μία δήθεν "ασυμφιλίωτη επαναστατική αδιαλλαξία" Αυτή την "αδιαλλαξία"την έδειξε τα τελευταία χρόνια δια μέσου του ΠΑΜΕ διασπώντας συστηματικά κάθε αγωνιστική κινητοποίηση. Η κομματική εξήγηση ήταν οτι δήθεν δεν ήθελε να έχει καμία σχέση με τους γνωστούς Παναγοπουλο-Πατέρες, και τους δεξιόστροφους του Σύριζα. Στην πραγματικότητα αυτή η "επαναστατικότητα"ήταν μιά εύσχημη δικαιολογία για να ξεπουλά και να διασπά ξετσίπωτα τις όποιες εργατικές κινητοποιήσεις.

Τώρα με τις εκλογές,οι οποίες παρουσιάζονται σαν ευκαιρία στον Ελληνικό λαό να στείλει στον διάολο τα μνημόνια και ν' ανοίξει τον δρόμο στις απαιτούμενες επαναστατικές διαδικασίες που τόσο πολύ έχει ανάγκη ο τόπος, το ΚΚΕ, οχυρώνεται ξετσίπωτα και πάλι πίσω απο μια νέα "επαναστατική αδιαλλαξία". Έτσι, μ' αυτόν τον "βολικό τρόπο», εξυπηρετεί δύο στόχους. Πρώτα και κύρια φροντίζει να μένει στην άκρη αποφεύγοντας με απόλυτη γραφειοκρατική δειλία τα όποια πολιτικά καθήκοντα μπορούν να μπουν μπροστά του απο δώ και πέρα. Την ίδια στιγμή, δίνει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη στήριξη στο λεγόμενο μνημονιακό κατεστημένο με το να επιτίθεται αποκλειστικά και μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ παίρνοντας έτσι μέρος όσο πιο δυνατά μπορεί στην αντιδρατική υστερική τρομοφοβία της ντόπιας και διεθνούς αντίδρασης...

Ναί, όχι μόνο έχουν βάλει το κάρο μπροστά απο το άλογο, αλλα το έχουν δέσει κι´όλας ανάποδα. Αλλα επειδή οι εποχές έχουν πλέον αλλάξει ριζικά για κάθε μάρκας αντιδραστικούς αντικομμουνιστές και ο κάθε κατεργάρης θα πάει σύντομα στον πάγκο του, αυτό το άνάποδα ζωσμένο κάρο, θα πέσει και θα τους πλακώσει. Και η αρχή θα γίνει στις 17 Ιούνη.......