Obelix
Συμμετέχουν: 08 Δεκ 08
Δημοσιεύσεις: 4196
|
 Δημοσιεύθηκε: Σαβ Μάρ 09, 2013 1:58 am Θέμα δημοσίευσης: Ενδεχόμενη επέμβαση του στρατού; |
 |
|
Κάποια δεδομένα είναι αδιαμφισβήτητα:
1) Η κατάσταση έχει φτάσει στο ΑΠΡΟΧΩΡΗΤΟ. Δεν είναι πλέον ο φόβος για το αύριο που προβληματίζει τους Έλληνες, όπως το 2010, όταν τα εξοντωτικά μέτρα έλαβαν μεν αρχή, αλλά υπήρχαν ακόμα κάποια μικρά αποθέματα στους τραπεζικούς λογαριασμούς, οι συντάξεις των συνταξιούχων δεν είχαν ακόμα θιγεί, η ανεργία δεν είχε φτάσει εδώ που βρίσκεται σήμερα. Σήμερα οι Έλληνες (και οι άλλοι Ευρωπαίοι) βρίσκονται αντιμέτωποι με τα ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ αυτών των μέτρων: Ανεργία σε κορύφωση, εξαφάνιση όλων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, εκμηδενισμός των μισθών με τις συντάξεις να ακολουθούν, από την μία...Φόροι, τέλη, δασμοί, λογαριασμοί, χρέη σε εκθετική αύξηση από την άλλη...Όλα αυτά είναι ΕΔΩ. ΤΩΡΑ. ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ! Δεν φοβάται κανείς μην συμβούν "σύντομα". ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΗΔΗ. Με συνέπειες όχι ηπιότερες από αλλεπάλληλους ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΟΥΣ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΥΣ, τύπου Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ας προστεθεί η κατάσταση στην υγεία, στα ασφαλιστικά, οι αεροψεκασμοί, η διάλυση της παραγωγής, η βαθμιαία τοποθέτηση της χώρας υπό άμεση ξένη κατοχή, και τόσα άλλα (απαιτούνται σελίδες ολόκληρες για να απαριθμηθούν). Συμπέρασμα: Η κατάσταση απαιτεί ΛΥΣΕΙΣ. Όχι "σε ένα σύντομο μέλλον", αλλά ΑΜΕΣΑ. Κάτι παραπάνω: ΑΚΑΡΙΑΙΑ. Είναι θέμα ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ.
2) Το κοινοβούλιο ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟ. Τελείως. Ό,τι υπήρξε από αυτό αποτελεί ΠΑΡΕΛΘΟΝ. Και κανείς δεν είναι σε θέση να δει ΠΩΣ αυτό θα μπορούσε να αντιστραφεί - απλούστατα διότι δεν είναι δυνατόν να αντιστραφεί. Οι αυτοδύναμες κυβερνήσει ανήκουν πλέον στην σφαίρα της μακρύνεις μυθολογίας. Τα παραδοσιακά κόμματα του συστήματος (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ) δεν είναι σε θέση να λειτουργήσουν ούτε καν με τις δυνάμεις τους ενωμένες - ήδη έχουν ανάγκη από συνδετικά υλικά σάπιων σταλινικών (κάποτε) και ΔΟΣΙΛΟΓΙΚΩΝ (σήμερα) μορφωμάτων, τύπου ΔΗΜΑΡ, απλά και μόνον για να κρατηθούν μερικές ημέρες παραπάνω. Αυτά τα ίδια και η ΜΟΥΜΙΑ του άλλοτε κοινοβουλίου. Μόνη αξιοθρήνητη "ελπίδα" για σύντομη παράταση της ύπαρξης του τελευταίου (όχι πάνω από μερικούς μήνες) αποτελεί ένα άλλο ΣΑΠΙΟ ΑΠΟΛΙΘΩΜΑ του άλλοτε σταλινισμού εξελιχθέν εσχάτως σε ΔΟΣΙΛΟΓΙΚΟ, επίσης, έκτρωμα: Ο ΣΥΡΙΖΑ. Και αν ακόμα ο Ελληνικός Λαός αυταπατήθηκε κατά τις εκλογές του Μάιου - Ιουνίου 2012 σχετικά με την προοπτική κάποιας μηδαμινής, έστω, προσφοράς από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Τσίπρας και η συμμορία του έκαναν άοκνες προσπάθειες για να σβήσουν καθ παρόμοια προσδοκία. Και το πέτυχαν. Το κοινοβούλιο είναι πλέον κάτι το ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΞΕΓΡΑΜΜΕΝΟ για τους Έλληνες. Ταυτίζεται με ό,τι το χειρότερο τους έχει συμβεί στην Ιστορία τους. Και έτσι θα παραμείνει - πράγμα που το συνειδητοποιούν ΟΛΟΙ.
3) Υπάρχει ΚΕΝΟ ΔΙΑΔΟΧΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ. Όλοι επιθυμούν μια νέα - πολιτική, κατ' αρχήν - δύναμη που θα οδηγήσει την χώρα έξω από αυτά τα τάρταρα. Αλλά παρόμοια λύση αυτήν την στιγμή ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Ούτε διαφαίνονται, προς το παρόν, συγκεκριμένες διεργασίες (πέρα από τα αυθόρμητα ξεσπάσματα του κόσμου) που να οδηγούν σε δημιουργία παρόμοιας ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ λύσης. Αναμφισβήτητα η λύση αυτή θα δημιουργηθεί, τελικά. Διότι δεν γίνεται αλλιώς. Και τίποτα δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί ακόμα και αύριο! Οι συγκυρίες είναι τέτοιες ώστε μια εξέλιξη σαν την ανωτέρω είναι διαρκώς στην ημερήσια διάταξη. Επιτακτικά. Ασφυκτικά. Αυτήν όμως την στιγμή, και μέχρι την όποια νεώτερη εξέλιξη, υπάρχει, απλά και αναμφισβήτητα ΚΕΝΟ ΔΙΑΔΟΧΗΣ ΛΥΣΗΣ. Και το κενό αυτό ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΕΙ. Άμεσα. Διότι οι λύσεις, όπως είπαμε είναι επίσης ΑΜΕΣΑ ΑΠΑΙΤΗΤΕΣ, για λόγους επιβίωσης.
Κάτι που τίθεται επομένως ΑΜΕΣΑ επί τάπητος, σύμφωνα με τα παραπάνω είναι η ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ. Ο στρατός είχε επέμβει και άλλοτε (όχι μόνον στην Ελλάδα) όταν υπήρξε κενό πολιτικής λύσης. Ακόμα και σε ΛΙΓΩΤΕΡΟ ΟΔΥΝΗΡΕΣ και ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ καταστάσεις. Πόσο μάλλον σήμερα, που η συγκυρία οδηγεί σε πλήρη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.
Φυσικά δεν νοείται επέμβαση τύπου 1967. Κάτι τέτοιο δεν θα στεκόταν ούτε μια μέρα, υπό τις τρέχουσες συνθήκες. Αυτό που είναι λογικό να αναμένει κανείς, αν στο μεταξύ δεν αλλάξουν τα πράγματα από την άποψη των ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΛΥΣΕΩΝ, είναι μια επέμβαση όπως εκείνη του 1922. Επαναστατική, με τελείως διαφορετικά καθήκοντα βέβαια σε σχέση με όσα επωμίσθηκε το κίνημα του Πλαστήρα. Μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένα νέο κίνημα είναι άμεσα συναρτώμενο από την ανοχή, στήριξη, και τέλος αυτόνομη πορεία του Ελληνικού Λαού. Στην αρχή η στήριξη θα είναι πλήρης και ενθουσιώδης. Ένα τέτοιο κίνημα μπορεί να οδηγήσει την χώρα εκτός Ε.Ε. και ΕΥΡΩ, να επαναπατρίσει τους λαθρομετανάστες, να εθνικοποιήσει κάποιες παραγωγικές δυνάμεις, να στρέψει την χώρα σε συνεργασία με την Ρωσία, την Κίνα, τον εξεγερμένο Αραβικό Κόσμο. Αλλά δεν θα μπορεί να προχωρήσει - όπως είναι το αναγκαίο - πέρα από τα όρια του ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ. Και, κατά συνέπεια, ούτε και τελειωτικά έξω από τις αρπάγες του Ιμπεριαλισμού, ήτοι του 4ου Ράιχ. Κάθε λύση που θα έδινε θα ήταν μόνον προσωρινή, και σύντομα θα απαιτούσε βαθύτερες επαναστατικές τομές. Η σημαντικότερη, ίσως, προσφορά θα ήταν η ΔΙΕΓΕΡΣΗ του Λαού. Και η ταχύτατη πυροδότηση των απαραίτητων διεργασιών προς μια ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ που θα έδινε την τελική λύση, αποτελώντας και το έναυσμα για ανάλογες εξελίξεις στην Ευρώπη - και όχι μόνο.
_________________
ILS SONT FOUS, CES AMERICAINS! |
|
Συχνές Ερωτήσεις
Αναζήτηση
Κατάλογος Μελών
Ομάδες Μελών
Εγγραφή
Προφίλ
Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας
Σύνδεση
