[Kostas oikodomos]

Ντιέγκο Ριβέρα: 125 χρόνια από τη γέννησή του
http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=431474&cid=5

Να πως αναφέρεται ο Τρότσκι για τον επαναστάτη ζωγράφο Ντιέγκο Ριβέρα

Διαποτισμένος ο Ντιέγκο Ριβέρα από την καλλιτεχνική κουλτούρα όλων των λαών και εποχών ο Ριβέρα μπόρεσε να μείνει μεξικάνος στις βαθύτερες ίνες του πνεύματος του. Κείνο που τον ενέπνευσε στις τοιχογραφίες του που τον ανύψωσε πάνω από την καλλιτεχνική παράδοση και την σύγχρονη τέχνη και με μια ορισμένη έννοια πάνω από τον εαυτό του ήταν η δυνατή πνοή της Οκτωβριανής προλεταριακής επανάστασης. Χωρίς τον Οκτώβρη η δημιουργική του ικανότητα να κατανοήσει την εποποιία της δημιουργίας του, την υποδούλωση και το ξεσήκωμα δεν θα μπορούσε ποτέ να φτάσει σε τέτοια δύναμη και σε τέτοιο βάθος δημιουργίας.

Όποιος θέλει να δεί με τα ίδια του τα μάτια τα μυστικά ελατήρια της κοινωνικής επανάστασης και τι σημαίνει επαναστατική τέχνη δεν έχει παρά να κοιτάξει τις τοιχογραφίες του Ριβέρα. Θα δείτε σε αυτές γρατσουνιές και λεκέδες καμωμένες από αντιδραστικούς φαρμακερούς βάνδαλους ανάμεσα τους και οι σταλινικοί παραχαράκτες της Οκτωβριανής επανάστασης.
Αυτά τα χτυπήματα και οι λαβωματιές δίνουν στις τοιχογραφίες ακόμη μεγαλύτερη αξία. Δεν έχουμε μπροστά μας έναν «πίνακα» σαν αντικείμενο παθητικής αισθητικής θεώρησης , μα ένα ζωντανό κομμάτι της κοινωνικής πάλης. Σύγκαιρα είναι μια κορυφή της τέχνης. Από το σοσιαλιστικό πινέλο του Ντιέγκο Ριβέρα.

Στον τομέα της ζωγραφικής , η Οκτωβριανή Επανάσταση βρήκε τον καλύτερο διερμηνευτή της όχι στην ΕΣΣΔ από υποταγμένους «καλλιτέχνες» σε στρατιωτικοποιημένη τέχνη με την Γκεπεού που δεν κατόρθωσε να δόσει ούτε ένα έργο που να μπορεί να επιζήσει από τους εμπνευστές του Κρεμλίνου, μα ούτε και από τους «φίλους» της ΕΣΣΔ αλλά στο μακρινό Μεξικό στο πρόσωπο ενός αποδειγμένου «εχθρού του λαού» του Ριβέρα που η Τετάρτη Διεθνής είναι περήφανη που τον περιλαβαίνει στις τάξεις της.