patari.org

[''αντιεθνικιστούλης'']

Βέρος "αντιεθνικιστούλης" ο αντρούλης της Αννούλας Ραγκούση:

http://news247.gr/ellada/People-gr/faltsa_ntalara_se_synenteyksh_sth_hurriyet.1333864.html

[Δεν μας χέζεις ρε Νταλάρα]

Αφού τα 'κονόμησε με τις "εθνικού περιεχομένου" συναυλίες στην Κύπρο, αφού τα πήρε και με τις συναυλίες στο Ισραήλ, σειρά τώρα έχει το φιλόμουσο κοινό της μεγάλης αγοράς που λέγεται Τουρκία.

Τί άλλο θα μπορούσε να πει στη Χουριέτ, χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την οικονομική επιτυχία της συναυλίας του στην Τουρκία ?

[Nikoss]

Δηλαδή εσύ πιστεύεις ότι πιστεύει στην ελληνικότητα του Αιγαίου, και απλώς για οικονομικούς λόγους -στοχεύοντας την μουσική αγορά της Τουρκίας- είπε πως το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του; Και άρα δεν είναι νεοταξίτης παγκοσμιοποιητής;;;

[Δεν μας χέζεις ρε Νταλάρα]

[ΑΝΤΙΝΤΑΛΑΡΑΣ]

Μια ζωή υποκρισία ο άνθρωπος. Αναδείχτηκε επι χούντας, με το τραγούδι "Στην εποχή του Πάγκαλου". Τραγούδησε σ' όλη την διάρκεια της δικτατορίας ανώδυνα τραγούδια. Την εποχή του Πολυτεχνείου, ήταν αραχτός και λάϊτ μέσα στην ασφάλεια του σπιτιού του.

Με την πτώση της δικτατορίας άρχισε να το παίζει "προοδευτικός", έχοντας σαν στήριγμα την φασιστική σφηγκοφωλιά του ομίλου Λαμπράκη. Λίγοι γνωρίζουν οτι την εποχή που ο Λαμπράκης είχε πάθει έμφραγμα, οι μόνοι που είχαν "πρόσβαση" στην εντατική, ήταν ο Ψυχάρης, και το ζεύγος Νταλάρα. Κοντά στον όμιλο Λαμπράκη και με την υποστήριξή του, ανέπτυξε το επικοινωνιακό παιχνίδι γύρω απο το όνομά του, σε υπέρτατο βαθμό. Δεν είναι καθόλου τυχαία η δήλωση που είχε κάνει λίγα χρόνια πριν πεθάνει ο μεγάλος Στέλιος Καζαντζίδης, (που είχε γνώση των καλλιτεχνικών παρασκηνίων) οτι "Ο Νταλάρας είναι ψεύτικος απο την κορυφή, μέχρι τα νύχια."

Ναι, είναι σωστό. Ο Νταλάρας είναι απο την φύση του νεοταξίτης του κερατά. Την ίδια στιγμή ωστόσο, είναι κι' ένας κοινός καιροσκοπάκος. Το τερπνόν μετα του ωφελίμου. Το δυστύχημα γι' αυτόν βρίσκεται στο ότι σήμερα το σύστημα που υπηρέτησε, βουλιάζει. Τώρα πλέον δεν αρκούν τα "μισόλογα" και τα επικοινωνιακά παιχνιδάκια. Τώρα ο καθένας διαλέγει "με ποιούς θα πάει και ποιούς θ'αφήσει" Και ο Νταλαράκος μαζί με την γυναικούλα του, έχουν διαλέξει απο καιρό......

[ΑΝΤΙΝΤΑΛΑΡΑΣ]

Στα παραπάνω, ξέχασα να σημειώσω και κάτι για τον πατέρα του.
Ο Λουκάς Νταράλας, υπήρξε ένας γνήσιος ρεμπετάνθρωπος. Το ρεμπέτικο τραγούδι, υπήρξε τρόπος ζωής γι' αυτόν. Τα "χνώτα του" δεν κόλαγαν με την "καριέρα" του γυιού του. Την ίδια στιγμή ωστόσο, συνέβαινε και το αντίθετο. Ούτε τα χνώτα του καριερίστα γυιού, μπορούσαν να κολήσουν μ'αυτά του ρεμπέτη πατέρα. Καιρό πριν το τραγικό επεισόδιο στο οποίο εκών άκων μπλέχτηκε, ο άλλος μεγάλος του Ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, ο Άκης Πάνου, σε κάποια συνέτευξή του, είχε πει για τον Νταλάρα:" Μιλώντας μου με είπε πατέρα. Και τότε εγώ του είπα. Δεν είμαι εγώ ο πατέρας σου, πατέρας σου είναι ο Λουκάς". Πατέρας και γυιός, είχαν αποκυρήξει ο ένας τον άλλον

Ο Λουκάς Νταράλας, έγραψε παρα πολλά τραγούδια. Κατα την γνώμη μου (κι'όχι μόνο) το σημαντικότερο υπήρξε το "θ' ανέβω και θα τραγουδήσω στο πιο ψηλότερο βουνό" τραγούδι που στην ουσία του είναι ένας ύμνος στους αντάρτες, γραμμένο μέσα στην εποχή του εμφύλιου. Μοναδικός του "σπόνσορας" τότε, θα μπορούσε νάναι το εκτελεστικό απόσπασμα....

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του δίδασκε μαθήματα μπουζουκιού στο σπίτι του κάπου στο Μπραχάμι.....

[Επισκέπτης]

http://www.youtube.com/watch?v=Asomn8eL9ks

Στίχοι: Ευάγγελος Πρέκας
Μουσική: Λουκάς Νταράλας

Θ' ανέβω και θα τραγουδήσω
στο πιο ψηλότερο βουνό
ν' ακούγεται στην ερημιά
ο πόνος μου με την πενιά

Με το βουνό θα γίνω φίλος
και με τα πεύκα συντροφιά
κι όταν θα κλαίω και πονώ
θ' αναστενάζει το βουνό

Απάνω στο βουνό θα μείνω
κι από τον κόσμο μακριά
θα κλαίω μόνος θα πονώ
και θα μ' ακούει το βουνό

Πηγή: stixoi.info

[Μεταλληνός]

www.youtube.com/watch?v=xO67IAbYReo

[το άσπρο και το μαύρο]

Διαβάζοντας τα παραπάνω, για τον σούπερ "έντεχνο" Γιωργάρα, μού ήρθε στο νού ο ασκητικός βίος του Βαγγέλη του Παπάζογλου, που χάθηκε πολύ νωρίς και είναι μια εκ διαμέτρου αντίθετη περίπτωση ανθρώπου.

Σαν πραγματικός ρεμπέτης ήταν εχθρικά διακείμενος με το "κονόμι" και στο να "πιάσει την καλή", ενώ χαρακτηριστική ηταν η στάση ζωής του που συνοψιζότανε συνήθως στα λόγια:«Μη μου ρίχνετε άλλα λεφτά. Το 'βγαλα το μεροκάματο»

Μάλιστα, όταν στα 1941 μπήκανε οι Γερμανοί στην Αθήνα, μη θέλοντας να παίζει και να χορεύουνε οι «φχαριστημένοι και οι μαυραγορίτες», παράτησε την κιθάρα και το τραγούδι, έριξε ένα τσουβάλι στον ώμο και έγινε παλιατζής. Με τον τρόπο αυτό πένθησε την υποδούλωση της Ελλάδας. Η απόφασή του ήταν μοιραία. Η πείνα τον τσάκισε και πέθανε φυματικός την Κυριακή 27 Ιουνίου του 1943.


Κοντολογίς και απλά και μόνο επειδή μού ήρθε στο νού, Βαγγέλης Παπάζογλου - συγγενής του Ραγγούση: το άσπρο με το μαύρο, στην κυριολεξία...

[επιδοτούμενες συναυλίες]

Μην ξεχνάμε και τη συναυλία στον Άγιο Παντελεήμονα υπερ της λαθρομετανάστευσης απο τον κύριο Νταλάρα.