patari.org

[Επισκέπτης]

Ο ΤΡΟΤΣΚΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ

Η μνήμη των ανθρώπων είναι μεγαλόψυχη όταν δρακόντεια μέτρα μπαίνουν στην υπηρεσία μεγάλων ιστορικών σκοπών. Αντίθετα η Ιστορία δε θα συγχωρέσει ούτε για μια σταλαγματιά αίμα που προσφέρθηκε στον καινούργιο Μολώχ της αυθαιρεσίας και του προνομίου. Το ηθικό μας αίσθημα βρίσκει τη βαθύτερη ικανοποίησή του στην ακλόνητη πεποίθηση πως η ιστορική τιμωρία θα είναι ανάλογη με το έγκλημα. Η επανάσταση θ´ ανοίξει όλα τα μυστικά συρτάρια, θ´ αναθεωρήσει όλες τις δίκες, θα αποκαταστήσει τους συκοφαντημένους, θα στήσει μνημεία στα θύματα, θα ρίξει αιώνιο ανάθεμα στους δήμιους. Ο Στάλιν θα εξαφανιστεί από τη σκηνή κάτω από το βάρος των εγκλημάτων του, σαν ο νεκροθάφτης της επανάστασης και η πιό απαίσια μορφή της Ιστορίας.

Κογιοακάν, καλοκαίρι του 1937

[Λ.Β.]

Ο ΤΡΟΤΣΚΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ

«Οι δίκες της Μόσχας μας δίνουν το σύνθημα. Αλλοίμονο σε κείνον που δεν το καταλαβαίνει αυτό! Η δίκη της Λειψίας, ύστερα από την πυρκαγιά του Ράϊχσταγ, είχε δίχως άλλο μεγάλη σημασία. Μα έβαζε σε έλεγχο το φασισμό που καταφρονούμε γιατί ενσαρκώνει το σκοτάδι και τη βαρβαρότητα. Οι δίκες της Μόσχας γίνονται κάτω υπό την αιγίδα του σοσιαλισμού. Δε θα εγκαταλείψουμε τη σημαία του σοσιαλισμού στους αρχιπλαστογράφους. Αν η γενιά μας αποδειχτεί πάρα πολύ αδύναμη για να χτίσει το σοσιαλισμό πάνω στη γη θ’ αφήσουμε τουλάχιστο στα παιδιά μας μια ακηλίδωτη σημαία. Η πάλη που ανοίγεται μπροστά μας ξεπερνάει πολύ σε σπουδαιότητα τα πρόσωπα, τις φράξιες και τα κόμματα. Απ’ αυτή κρίνεται το μέλλον της ανθρωπότητας. Αυτή η πάλη θα είναι σκληρή. Και μακρόχρονη. Όσοι αναζητούν την ησυχία και την άνεση ας κάνουν πέρα. Στις εποχές της αντίδρασης είναι βέβαια πιο βολικό να συμφωνεί κανείς με τη γραφειοκρατία παρά να αναζητά την αλήθεια. Μα για όσους ο σοσιαλισμός δεν είναι μάταιος λόγος, για κείνους που είναι το περιεχόμενο της ηθικής τους υπόστασης, εμπρός! Ούτε οι φοβέρες, ούτε οι διωγμοί, ούτε οι βιαιότητες θα μας σταματήσουν. Θα γίνει ίσως πάνω στα κόκαλά μας, μα η αλήθεια θα υπερισχύσει, θα της ανοίξουμε το δρόμο, θα νικήσει. Και κάτω από τα αδυσώπητα πλήγματα της μοίρας θά ’νιωθα ευτυχισμένος όπως στις καλύτερες μέρες της νιότης μου αν συντελούσα στο θρίαμβο της αλήθειας. Γιατί η υπέρτατη ανθρώπινη ευτυχία δε βρίσκεται στην εκμετάλλευση του παρόντος μα στην προετοιμασία του μέλλοντος». (η έμφαση δική μου –Λ.Β.)