patari.org

[kostas Oikodomos]

Συγκέντρωση οικοδόμων και εργατών από τα ναυπηγεία στην Ομόνοια

Θλιβερή εικόνα, του άλλοτε ποτέ ρωμαλέου οικοδομικού κινήματος, που έτρεμαν οι κυβερνήσεις και έβαζε την σφραγίδα του στα γεγονότα, που μαζί με τους εργαζόμενους στα ναυπηγεία, δεν μπορούν να κλείσουν ούτε ένα δρόμο. Με την πολιτική υποστήριξης των λαθρομεταναστών όπου πρωτοστατεί το ΠΑΜΕ, έχουν απομαζικοποιήσει τα σωματεία, και τα 'χουν μετατρέψει σε κομματικές σέχτες. Οι Έλληνες οικοδόμοι έχουν αντικατασταθεί κατά 99% από τους ξένους εργάτες, οι οποίοι έχουν τεθεί στο περιθώριο, είναι χρόνια άνεργοι και δεν συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις, διότι έχουν σιχαθεί κάθε είδους εργατοπατέρες, που του λένε πως πρέπει να τα βρούνε με τους ξένους εργάτες, που τους έχουν πάρει τις δουλείες, λέγονταςτους πως είναι ταξικά τους αδέρφια, δεν έχουν καμία ευθύνη που λειτουργούν σαν απεργοσπάστες, αλλά φταίει ο καπιταλισμός και η πλουτοκρατία.

Λες και ο καπιταλισμός και η πλουτοκρατία δεν είναι αυτή που δια μέσω των λαθρομεταναστών ως απεργοσπαστικό εργαλείο, δεν έχουν αφαιρέσει και συντρίψει τα εργατικά δικαιώματα των ντόπιων εργατών, με πρώτο το πιο πολυτιμότερο, το δικαίωμα στην ζωή που είναι δικαίωμα στην εργασία, που τους το έχουν αφαιρέσει με την αθρόα έλευση των ξένων φτηνών εργατών.

Με το να λές πως είσαι υπέρ των λαθρομεταναστών απεργοσπαστών, υποστηρίζεις στο ακέραιο την πολιτική του καπιταλισμού και τις κεφαλαιοκρατίας, που τάχα λές πως είσαι αντίθετος και πολεμάς.
Τέτοιοι πράκτορες του καπιταλισμού και της πλουτοκρατίας μέσα στο εργατικό κίνημα, είναι τα καθάρματα του ΠΑΜΕ, του ΣΥΡΙΖΑ, και κάθε «αντιρατσιστικής» λέρας. Και η κατάντια της σημερινής εικόνας της κινητοποίησης, το αποδεικνύει πανηγυρικά, πως η συμβίωση και ο κοινός αγώνας μεταξύ των ξένων εργατών και των ντόπιων, είναι εκτός όλων των άλλων μια αντιδραστική ουτοπία, που ο μεγάλος δάσκαλος των εργατών, ο Κάρολος Μαρξ, μαζί με τον Ένγκελς, είχαν προειδοποιήσει επανειλημμένα.

'Όσο τα σωματεία τα ελέγχουν οι κάθε είδους άθλιοι εργατοπατέρες, οι εργαζόμενοι δεν έχουν καμία τύχη να κερδίσουν κάτω από τις σημερινές συνθήκες τις αδιέξοδης κρίσης του καπιταλισμού, το παραμικρό. Απεναντίας, θα χάσουν ότι είχαν κερδίσει μέχρι τώρα.

Χρειάζεται νέα συνδικαλιστική ηγεσία που να ανταποκρίνεται στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί για να προχωρήσουμε μπροστά.


http://www.zougla.gr/greece/article/sigentrosi-ikodomon-sto-kentro

[Επισκέπτης]

[EGERSIS]

Κι επειδή μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις...

_________________
«Από μαρξιστική άποψη, όμως, τέτοιοι γενικοί και αφηρημένοι ορισμοί, όπως ο “μη πατριωτισμός”, δεν έχουν καμιά απολύτως αξία. Η πατρίδα, το έθνος, είναι ιστορικές κατηγορίες. Αν σε καιρό πολέμου πρόκειται για την υπεράσπιση της δημοκρατίας ή για αγώνα ενάντια στο ζυγό που καταπιέζει ένα έθνος, εγώ δεν είμαι καθόλου ενάντια σ’ ένα τέτοιο πόλεμο και δεν φοβάμαι τις λέξεις “υπεράσπιση της πατρίδας” όταν αναφέρονται σ’ ένα τέτοιου είδους πόλεμο ή εξέγερση.»